Chapter 94
Vol. 9 Ch. 94
ကျန့်ရှု့ရှု့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးတွေကကြုတ်ထားသည် "မင်း ချူးလီ ကို ရှာနေတာလို့ ပြောလိုက်တာလား။"
"ဟုတ်တယ်"
"မင်းက သူ့ရည်းစားလား"
"ဟုတ်ပါတယ် သူ့ကိုသိလား"
ကျန့်ရှု့ရှု့ရဲ့သူငယ်ချင်းမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများရှိပြီး စကားပြောဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။
ဒါပေမယ့်လည်း ကျန့်ရှု့ရှု့က သူမအား စိုက်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ပိတ်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။
သူမက ကျန်းယွီ ကိုပြောခဲ့သည် "ငါမသိဘူး၊ ဒီလူအကြောင်း ငါမကြားဖူးဘူး"
ကျန်းယွီ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သံသယမဝင်ခဲ့ပေ "ကျောင်းမှာ အတန်းဖော်တွေ အများကြီးရှိတာပဲ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မသိကြတာက သာမာန်ပါပဲ။ သူက တခြားသူတွေနဲ့ စကားပြောဆိုဆက်ဆံရတာကို မကြိုက်ပေမယ့် သူ့အတွက် ဆက်သွယ်ရမယ့် အချက်အလက်ကို ရှာပေးလို့ရနိုင်မလား၊ ဖုန်းနံပါတ်ရှာပေးလည်းရပါတယ်"
ကျန့်ရှု့ရှု့ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုလှည့်ရမလဲဆိုတာ အရင်သင်ပေးရမယ်။ သင်ပြီးသွားရင် မင်းရဲ့အချက်အလက်တွေကို ငါကူညီပေးမယ်။"
ကျန်းယွီ အဆင်သင့်သဘောတူလိုက်သည်- "ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့် ဒီမှာ လှည့်တဲ့ပညာကို ကျွန်မသင်ပေးလို့ ရပါတယ်။ တိကျတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ အသေးစိတ်အချက်လေးတွေကတော့ ရှင်ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဘဲလေးအကက တစ်ညလုံးတည်းနဲ့တော့ ပြီးမြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
ကျန့်ရှု့ရှု့ အခိုင်အမာပြောလိုက်သည် " မင်းကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရပါဘူး၊ ငါ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်မှာပါ"
နောက်နှစ်နာရီကြာအောင် ကျန်းယွီ သည် ကျန့်ရှု့ရှု့ ၏ အခြေခံလှည့်နည်းများကို ဂရုတစိုက်လမ်းညွှန်ခဲ့ပြီး သံသယမဝင်ဘဲ သူမလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ဒါတောင် ကျန့်ရှု့ရှု့မှာ ဘဲလေး အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိတာကြောင့် သူမဟာ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နဲ့ ကခုန်နေဆဲဖြစ်ပြီး မမြင်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေလည်း ရှိနေသည်။
ကျန်းယွီ သည် အနာဂတ်တွင် သူမ၏လေ့ကျင့်မှုကို အားကောင်းစေရန်သာ ပြောနိုင်သည်။ အခြေခံဘဲလေး ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် မည်သည့်အကတွင်မဆို ပြီးပြည့်စုံစေသည်။
အက စာသင်ခန်းထဲက ထွက်လာတော့ ညနေ ရှစ်နာရီ ထိုးနေပြီ။
ကောင်းကင်ယံက တဖြည်းဖြည်းမှိန်လာပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဗဟိုပြုလှုပ်ရှားမှုများ တိုးများလာကာ ကျောင်းသားဦးရေက အလွန်အသက်ဝင်လာသည်။
ကျန့်ရှု့ရှု့ က ကျန်းယွီ ကို University Student Activity Center ထဲကို ခေါ်သွားပြီး သူမကိုပြောခဲ့သည် "မင်းဒီမှာ ခဏစောင့်ဦး၊ ငါအထဲဝင်ပြီး ကျောင်းသားစာရင်းကို ရှာပေးမယ်။ မင်းခုနက စိတ်ပညာကလို့ ပြောလိုက်တာမလား။"
"အင်း၊ အဲဒါ စိတ်ပညာအတန်းက ဖြစ်လောက်တယ်"
"ဒါဆို ခဏစောင့်ဦး"
ကျန့်ရှု့ရှု့နဲ့ သူမရဲ့သူငယ်ချင်းတွေက တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား လှုပ်ရှားမှု စင်တာ ၏ ကျောင်းသား သမဂ္ဂ ရုံးခန်း ထဲသို့ အတူတူ ဝင်ခဲ့ကြသည် ။
ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူမသည် ကွန်ပျူတာကို အမြန်ဖွင့်ကာ စိတ်ပညာ၏ ကျောင်းသားစာရင်းကို လမ်းညွှန်ရန် စကားလုံးကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက တံခါးကို သေချာပိတ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာပြီး ကျန့်ရှု့ရှု့ကိုပြောခဲ့သည် "အမေရေ၊ သူက ချူးလီ ရဲ့ ချစ်သူတဲ့ ဒါက ဘယ်လိုကံကြမ္မာကြီးလဲ။"
ကျန့်ရှု့ရှု့ ဘာမှခံစားမနေသလိုမျိုး ပြောလိုက်သည် "ရည်းစားဟောင်းပါ ၊ ကျေးဇူး"
"နောက်ဆုံးတော့ နင် ချူးလီ ကို ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် လိုက်နေတာလဲဆိုတာ ငါသိပြီ၊ သူက စုံစမ်းလို့ မရဘူး။ ဒီရည်းစားဟောင်းရဲ့ အလှက မျက်နှာကျက် ဖြစ်နေပြီ!"
ကောင်မလေးကလည်း အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကျန့်ရှု့ရှု့ရဲ့ ရုပ်ဆိုးတဲ့မျက်နှာကို သူမ သတိမထားမိဘဲ ဆက်ပြောခဲ့သည် "ခုနက သူ ဘဲလေးကပြသွားတာ အရမ်းလှတယ်နော်! နတ်သမီးစိတ်ထားလေးပဲ။ အကျင့်စာရိတ္တပျက်တဲ့ဆယ်ကျော်သက် ချူးလီက ဒီလိုအခြေအနေနဲ့ ရည်းစား ဘယ်လိုရသွားတာလဲ။"
"ငါ့ကိုပြောနေတာကို ရပ်ပေးလို့ရမလား" ကျန့်ရှု့ရှု့ သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မရှည်တော့ပေ "ဆူညံနေတာပဲ!"
"မဟုတ်ဘူး၊ နင့်ရဲ့အကျိုးအတွက် ငါပြောတာ၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို နင်မြင်နေတာပဲဟာ ... ချူးလီ တခြားသူတွေနဲ့ လမ်းခွဲနိုင်တယ်၊ သူ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ နေမကောင်းဖြစ်နေတာလား"
ကျန့်ရှု့ရှု့ကို ယခင်က ချူးလီက သူ့မှာ ချစ်သူရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ပုံရပြီး လမ်းခွဲရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူကစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာနေမကောင်းဖြစ်နေပုံရသည်...
ကျန့်ရှု့ရှု့က သူနောက်နေတာလို့ ထင်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြတ်သွားပြီပဲ " ကျန့်ရှု့ရှု့ မကျေနပ်စွာပြောလိုက်သည် "လမ်းခွဲဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတော့ရှိရမယ်။ ဒီအမျိုးသမီး stalker က ပြန်လိုချင်ရင် လူတွေက မပျော်ရွှင်နိုင်ဘူး! ဖုန်းနံပါတ်တောင် ပြောင်းထားတာ မဟုတ်လား၊ ငါ သေချာပေါက် သူမကို ထပ်ပြီးမဆက်သွယ်ချင်ဘူး။"
ကောင်မလေးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည် "ဒါဆို နင်က သူမကို အဆက်အသွယ်အချက်အလက်ကူရှာဖို့ အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေတာလား။"
"ဒါက ငါ့ကို ကတတ်အောင်သင်ပေးထားလို့ မဟုတ်လား။" ကျန့်ရှု့ရှု့က ကွန်ပြူတာပေါ်က ကီးဘုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည် "သူ့ရဲ့ ဘဲလေးအကတွေကြောင့် သူ့ကောင်မလေးက သူ့ကို စွဲဆောင်သွားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။ ချူးလီက စကားလုံးကောင်းကောင်း ပြောတတ်သူမို့ ဒီအကကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်နိုင်ရင် ငါ သူနဲ့ အတူရှိနေဖို့ သေချာပေါက် အခွင့်အရေးရလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမယ့် ချူးလီက ဒီကောင်မလေးကြောင့် ဘဲလေးအကကြိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်!" ကောင်မလေးက ဓားကိုဆက်ပြီးထုတ်ခဲ့သည် “နင်ဒီလိုပြုမူလို့ လှောင်ရယ်ခံရနိုင်တယ်”
ကျန့်ရှု့ရှု့က ဒ်ိ "အမှန်အတိုင်းပြောတဲ့" ကောင်မလေးကို ကြည့်ရင်း သူမနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို တစ်ချိန်လုံး ဖြတ်တောက်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။
မဟုတ်ဘူး၊ ငါတကယ် သူ့ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်နေတာ။
ကျန့်ရှု့ရှု့ရဲ့မျက်နှာက ရုပ်ဆိုးနေတာကိုမြင်တော့ ကောင်မလေးက ကုစားဖို့ အမြန်တောင်းပန်ခဲ့သည် "ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့တာက အကြောင်းပြချက်ရှိလို့ လမ်းခွဲခဲ့တာကို ညွှန်ပြနေတော့ နင့်ရဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေက အရမ်းများနေပါသေးတယ် ဟားဟားဟား"
ကျန့်ရှု့ရှု့သည် သူမအား ဂရုစိုက်ဖို့ ပျင်းလွန်းသဖြင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသောစာရင်းကို ထုတ်ကာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုစင်တာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
အချိန်အကြာကြီးစောင့်ဆိုင်းနေသော ကျန်းယွီ က သူမကို အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်သည် "ရှာတွေ့လား"
"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ငါ စိတ်ပညာအတန်းက လူသစ်စာရင်းကို ရှာကြည့်ပေမယ့် နင့်ရဲ့ရည်းစားနာမည်မရှိဘူး"
"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ" ကျန်းယွီသည် စာရင်းကို အမြန်ယူကာ သေသေချာချာကြည့်လိုက်သည်။
ကြည့်ရတာ... ချူးလီရဲ့ နာမည်ကို ရှာမတွေ့ဘူး။
သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည် “စိတ်ပညာအတန်းက မဟုတ်တာများလား”
ကျန့်ရှု့ရှု့ အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည် "ငါ ပညာရပ်ရေးရာစနစ်ရုံးထဲကို ၀င်ပြီး သူ့နာမည်ကို ရှာပေမယ့် ရှာမတွေ့ဘူး"
"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ…"
"သူ ငါတို့ကျောင်းမှာမရှိလောက်ဘူး"
ကျန်းယွီ တွေးလိုက်သည် "ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"
မဟုတ်ဘူး၊ ချူးလီ က သူမကို ဝင်ခွင့်သတိပေးစာကို ပြခဲ့တာ။ သူ ဟိုင်ချန်တက္ကသိုလ်ကို ရောက်လာသင့်တယ်။
သူငါ့ကိုထပ်ပြီးလိမ်ပြန်ပြီလား
ကျန်းယွီ၏စိတ်က အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူ ဟိုင်ချန်တက္ကသိုလ်ကို မရောက်ရင် သူ့ကို ဘယ်သွားရှာရမလဲ။
ကျန့်ရှု့ရှု့ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "ငါ တကယ်တောင်းပန်ပါတယ် ငါမင်းကို မကူညီနိုင်ဘူး"
"အဆင်ပြေပါတယ် ရှင့်ကိုဒုက္ခပေးမိသွားပြီ။"
ကျန်းယွီ သည် သူ့လက်ထဲမှ လူစာရင်းကို ငုံ့ကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ်ကြာသောအခါတွင် သူ့နာမည်ပေါ်လာမည်ဟုထင်မိသည်။
"သူက နင်နဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ချင်ခဲ့တာဆိုတော့ နင့်ကိုမတွေ့ချင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလေ ဒါကြောင့် နင်ရှေ့ကိုမျှော်ကြည့်သင့်တယ်" ကျန့်ရှု့ရှု့က သူမကို ကြင်နာစွာဖျောင်းဖျခဲ့သည် "သူ့ကိုရှာတွေ့ရင်တောင် သူစိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာရင် သူလမ်းခွဲမှာပဲ။ နင်ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရှက်ရစေနိုင်တယ်။ လူနှစ်ယောက်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ် "
ဒါကိုကြားတော့ ကျန်းယွီ က ကျန့်ရှု့ရှု့ ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
"နင်ဘာလို့ရယ်နေတာလဲ"
"စီနီယာအစ်မ၊ ရှင် သူ့ကို သိတယ်"
"ဘာ!"
ကျန့်ရှု့ရှု့က အဲ့တာကို သူမ တွေ့သွားမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူမ နည်းနည်းတော့ ရှုံးသွားပြီ။ သူမ မျက်နှာကို တင်းတင်းထားပြီးပြောခဲ့သည် "နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ ငါမသိဘူး"
ကျန်းယွီ က စီထားတဲ့ဇယားကို ကျန့်ရှု့ရှု့ ထံ ပေးအပ်ပြီး ပြောလိုက်သည် "ချူးလီ ရဲ့ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲရမှတ်တွေအရ၊ သူက ပထမနေရာအနေနဲ့ ကျောင်းထဲကို ဝင်သင့်တယ်။ 001 ပါတဲ့ ကျောင်းသားနံပါတ် ပထမတန်းရဲ့ ပထမတန်းကို ရှင်ဖျက်ထားတယ်"
ကျန့်ရှု့ရှု့၏ သူငယ်ချင်းတွေက တချက်တချက် ကြည့်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျန့်ရှု့ရှု့က ချူးလီ၏အချက်အလက်များကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ထားပြီး copyယူခဲ့တာဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့် ဒီငတုံးက သူ့နောက်က ကျောင်းသား ID ကိုတောင် မပြောင်းထားဘူး။
ဒီတော့ စာရင်းက တော်တော် ရုတ်ခြည်းဆန်တယ် ကျောင်းသား နံပါတ် 002 နဲ့ စထားသည်။ တက္ကသိုလ်တက်ဖူးသူတိုင်းက ကျောင်းသားနံပါတ်ကို စနစ်တကျစီစဉ်ထားတယ်ဆိုတာ သိကြပြီး ပထမတန်းကျောင်းသားတွေအတွက် 002 က ယုတ္တိမတန်ပါဘူး။
ကောင်မလေးက သူ့နဖူးကို ကူညီပေးခဲ့သည်။
တကယ်ပါ...
အများအားဖြင့် အလွန်ပါးနပ်တဲ့ မိန်းကလေး၊ ဒီလို ပိုးမွှားတွေ ဘယ်လိုဖြစ်လာနိုင်လဲ။
ကျန့်ရှု့ရှု့၏ မျက်နှာသည် ရုပ်ဆိုးသွားပြီး အံကြိတ်ကာ ဒေါသဖြင့် ဝန်ခံခဲ့သည် "ဟုတ်တယ်၊ ငါ စီထားတဲ့ဇယားကို ပြန်ပြင်ထားတာ နင့်ကိုသူနဲ့ မတွေ့စေချင်ဘူး"
"ဘာကြောင့်လဲ။"
"သူထွက်သွားပြီးပြီပဲ ၊ နင်အခုstalkerလုပ်နေတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ထွက်သွားပြီးပြီ" ကျန်းယွီ အမြင့်သံနဲ့မေးလိုက်သည် "သူဘယ်ကထွက်သွားတာလဲ"
"နင်....နင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးဆက်ဆံရေးရဲ့ နာကျင်မှုကနေလေ"
"နာကျင်မှု" ကျန်းယွီ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည် "လမ်းမခွဲခင် တစ်မိနစ်အလိုအထိ၊ သူက ကျွန်မကို ပေးထားတဲ့ကတိအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနေတုန်းပဲ၊ ကျောင်းလိုက်ပို့ပေးတယ်၊ အိပ်ရာခင်းပေးတယ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီး အိမ်သာကိုတောင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးခဲ့တာ။ ကျွန်မကို မျက်နှာသုတ်ပဝါတွေ ဝယ်ပြီး ဗီရိုတစ်ခုလုံးဖြည့်ပေးသွားတာ။ စီနီယာအစ်မ၊ သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးဆက်ဆံရေးက နာကျင်ရတယ်ဆိုတာကို ရှင် ဘယ်မှာမြင်လိုက်လဲ။"
"..."
ကျန့်ရှု့ရှု့ အံ့သြသွားသည်။ ကျန်းယွီပြောတဲ့ ဒီလို တွေးခေါ်စရာတွေ... အဲဒီ လျစ်လျူရှုတဲ့ ကောင်လေးက လုပ်ခဲ့တာကို သူမ မယုံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။
သူက မတူညီတဲ့ လူတွေအပေါ်မှာ အမှန်တကယ် လျစ်လျူရှုတတ်သူ ဖြစ်နိုင်သည်။
ကျန့်ရှု့ရှု့ အနားက ကောင်မလေးတွေလည်း အံသြသွားကြသည်။
ကျန့်ရှု့ရှု့၏ အလွန်ရုပ်ဆိုးနေတဲ့ မျက်နှာကို သူမ ကြည့်လိုက်သည်။
ဒါ...ဒါဟာ တကယ့်ကို အတိုင်းအတာ လျော့ချမှုတစ်ခုပါပဲ။
ဒါပေမယ့် သူ့ရှေ့ရှိ စီနီယာအစ်မက ဘာမှမသိကြောင်း ကို ကျန်းယွီ မြင်လိုက်သည်။
ချူးလီကို သူမ သိရင်တောင်မှ အဲ့တာကို သူမ မသိနေဘူး။
ချူးလီက သူ့ခံစားချက်များကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်တတ်သူမဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်မှာ လကို ဖြုတ်ချဖို့ထက် သူ့နှလုံးသားကို ရဖို့က ပိုခက်ခဲနိုင်သည်။
ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်၊ ဒီမိန်းမငယ်လေးက ဘဲလေးအက လှည့်နည်း ၃၂ ခုလောက် လှည့်ဖို့ သင်ယူဖို့ အချိန်အများကြီး ကုန်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာ တကယ်စိတ်ရှိတယ်ဆိုရင် အခု ကျန်းယွီရှေ့မှာ အရမ်းရှက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ချူးလီသည် သူမအတွက် ခက်ခဲသောအရာများကို တမင်တကာ ကြိုးစားပြီး ဆုတ်ခွာသွားကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထင်ရှားစေသည်။
ဒီထက်ပိုပြီးပြောဖို့က အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ ကျန်းယွီ က သူမနဲ့ အငြင်းအခုံမလုပ်ချင်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို အဆင်ပြေဆုံးနည်းလမ်းနဲ့ မရနိုင်တာကြောင့် ကျန်းယွီက အမိုက်ဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီး စိတ်ပညာအတန်းရဲ့ အမျိုးသားအိပ်ဆောင်တံခါးမှာ မေးခဲ့ပြီး သူ့ကို သိမယ့်လူကို ရှာခဲ့သည်။
သူရဲဘောကြောင်တဲ့ အခန်းဖော်လို့ ပြောတဲ့ ကောင်လေးကို ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချအောင်လုပ်လိုက်မိသည်။
"ဆောရီး၊ သူ အခု အိပ်ဆောင်ထဲမှာ မရှိဘူး၊ သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို မပေးနိုင်ဘူး။" သွမ့်ပေါ် သည် ကျန်းယွီ ကို ချူးလီ အား လိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေသည့် မရေတွက်နိုင်သော မိန်းကလေးငယ်များထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့သည်။
အရင်တုန်းက သူဖုန်းဆက်ခဲ့ပေမယ့် ချူးလီ က အဲ့တာကို ဂရုမစိုက်နေတာကြောင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့တွေ့တဲ့အခါ သူမက ဖုန်းနဲ့ WeChat တောင်းခဲ့ပေမယ့် မပေးရဲခဲ့ပါဘူး။
"ကျေးဇူးပြုပြီးလုပ်ပါနော် ၊ကျွန်မသူ့ကိုရှာနေတာ တစ်ရက်ရှိပြီ" ကျန်းယွီသည် သူ၏လက်များကို အလွန်စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရူးကြောင်ကြောင်လုပ်ခဲ့သည် "ရှင်က နှလုံးသားက ပေါက်ဖွားလာတဲ့ သူလေးပဲ၊ ရှင်က အရမ်းချောတာပဲ၊ရှင်က ကြင်နာတတ်တဲ့သူဖြစ်ရမယ်"
ကလေးမလေးက အရမ်းရိုးသားလွန်းနေတာကိုမြင်တော့ သွမ့်ပေါ် က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပြောခဲ့သည် “ဒါဆို သူ့ဆီဖုန်းဆက်လိုက်မယ် သူ့ကို စောင့်နေတဲ့သူရှိတယ်လို့ပြောလိုက်မယ်။ သူစောစောပြန်လာအောင်ပေါ့”
"ရှင့်ကိုအနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက်တောင်းပန်ပါတယ်။"
သွမ့်ပေါ် အိပ်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားစဉ်တွင် သူသည် ၎င်း၏ ဆဲလ်ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ချူးလီဆီ ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ဖုန်းထဲမှာ ဆူညံသံတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် သူ့အသံက ပျင်းရိနေပြီး ဘားထဲမှာ ကစားနေပြန်သည်။
"တစ်ခုခုရှိလို့လား"
"အစ်ကိုလီ၊ မင်းကိုအောက်ထပ်မှာစောင့်နေတဲ့ အရမ်းလှတဲ့ညီမတစ်ယောက်ရှိနေတယ်။ ပြန်လာပြီးကြည့်လိုက်ဦး၊ သူမက တကယ်ကြည့်ကောင်းတယ်။ အဲဒီခါး၊ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ ခြေတံရှည်ရှည်လေး၊ မင်းကို အရင်ကလိုက်ခဲ့တဲ့ ကျန့်ရှု့ရှု့နဲ့ ယှဉ်လို့တောင်မရဘူး။ အခွင့်အရေးပေးလိုက်ပါ၊ သူက မင်းကိုအရမ်းကြိုက်နေပုံရတယ်။"
သွမ့်ပေါ် ၏ စကားတွေက အမြဲတမ်း ပုံကြီးချဲ့လေ့ရှိသည်။ နောက်ဆုံး အတွေ့အကြုံကို ရရှိပြီးနောက် ချူးလီသည် သူပြောတာကို အရမ်း မယုံတော့ပေ။
ဘယ်လောက်ပဲ လှနေပါစေ သူ့ နှလုံးသားထဲက မိန်းကလေး ဖြစ်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး။
ဒါ သူ့ကိစ္စပဲ။
"အလုပ်ရှုပ်တယ်၊ ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်"
"ဟေး၊ မချသေးနဲ့ အစ်ကိုလီ၊ တကယ်ကြည့်ကောင်းတာနော်!"
ပီ...ပီ...ပီ
ချူးလီ ဖုန်းချသွားပြီ။
၈ နာရီမှ ၁၀ နာရီအထိ၊ ကျန်းယွီ သည် ယောက်ျားလေးအိပ်ဆောင် အောက်ထပ်တွင် ရပ်ကာ ယောက်ျားလေးများ သွားလိုက်လာလိုက်လုပ်နေကြတာကို ကြည့်ရင်း နှစ်နာရီနီးပါး စောင့်ခဲ့သော်လည်း ချူးလီကတော့ ပြန်မလာခဲ့ပေ။
ကောင်လေးတွေက ကျန်းယွီဆီကနေ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ သူမကို ပြန်လှည့်ကြည့်ဖို့ မတတ်နိုင်ကြပေ။ ပထမအကြည့်က အံ့သြစရာကောင်းပြီး ဒုတိယအကြည့်က လွမ်းဆွတ်စရာပါပဲ...
ကျန်းယွီက သူဘယ်လောက်လှတယ်ဆိုတာကို သိသည်။ တက္ကသိုလ်တက်ကတည်းက သူမက ဆရာမ လင်းရွှမ် နောက်ကလိုက်ခဲ့တာ။ ဒီဆရာမက သူ့ရဲ့ ကျောင်းသူတွေကို အဝတ်စားဝတ်တာ၊ မိတ်ကပ်လိမ်းတာကနေ လမ်းလျှောက်တဲ့ အမူအကျင့်ကို လုံးလုံး ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။
ပုရှီး ကိုကြည့်ရုံဖြင့် လင်းရွှမ် သည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘဲလေးအသိုင်းအဝိုင်းတွင် အတောက်ပဆုံးသော အမျိုးသမီးနတ်သမီးဖြစ်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲကြီးတွေမှာတောင် သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက ဘယ်အကြီးအကဲကိုမှ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။
ထို့အပြင်၊ ကျန်းယွီမှာ အရာအားလုံးရှိသော်လည်း ပိုက်ဆံမရှိတဲ့ ဖေဖေတစ်ယောက်နဲ့ အရာအားလုံးကင်းမဲ့သော်လည်း စတိုင်ကျသော ဒုတိယအဖေတစ်ယောက်ရှိသည်။ ယခု သူမ၏ ဗီရိုတွင် ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်ကြီးများထံမှ ရာသီအလိုက် ထုတ်ကုန်အသစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဝတ်အစားတွေ၊ ဖိနပ်တွေ၊ အိတ်တွေ...
မသိလိုက်တဲ့ သိမ်မွေ့သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုတွင်၊ ကျန်းယွီ သည် မရှိနိုင်သော ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး၏ အခွံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်ရှားပြီး လှပသော ငန်းဖြူတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာနေပြီဖြစ်သည်။
ချူးလီ သူမကို မြင်သွားရင် သူ အံ့သြသွားလိမ့်မည်။
ကျန်းယွီ တကယ်ပဲ သူ့ကို အရမ်းလွမ်းနေတယ်။
...
ဆယ်နာရီခွဲတွင် ကျောင်းသားအိပ်ဆောင်ကို ညမထွက်ရအမိန့်ဖြင့်ပိတ်ခဲ့ပြီး ချူးလီမှာ ပြန်မလာသေးပေ။
ကျန်းယွီသည် မရင်းနှီးသောလမ်းပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ ထုံထိုင်းသောမျက်နှာများကိုကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ကျောင်းမှထွက်လာကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်ပျောက်ဆုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မမြင်ရဘူး၊ မိတ်ကပ်က ဖြူနေတယ်။
ယခု ချူးလီ ၏ဘဝသည် မည်သို့မည်ပုံဖြစ်သည်ကို သူမ မသိသေးသော်လည်း၊သူက စာကြည့်တိုက်ကိုတောင် မသွားတော့ဘူး။
အရင်တုန်းက ဆယ်ကျော်သက်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်ကြိုးစားလုပ်လုပ်၊ သူတို့လာချင်ရင် အခု စိတ်ဓာတ်ကျနေမှာပဲ။
ကျန်းယွီ ရုတ်တရက် သူ့ကိုတွေ့ဖို့ နည်းနည်းကြောက်သွားသလို သူလည်း သူမကိုတွေ့မှာကြောက်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ...
သူမသည် လမ်းပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လမ်းလျှောက်ပြီး bluestone လမ်းငယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ဤလမ်းသည် လတ်ဆတ်သော ယဉ်ကျေးမှုနှင့် တီထွင်ဖန်တီးမှုအရသာ အနည်းငယ်ရှိသည်။ လမ်းဘေးနှစ်ဖက်တွင် ကြည်လင်သောရေဘားမျိုးစုံရှိပြီး အများစုမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများရှိနေကြသည်။
ကျန်းယွီ သည် သန့်ရှင်းတဲ့ဘားတစ်ခုသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်ရောက်ကာ ကော့တေးတစ်ခွက် မှာလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်နားရှိ မြင့်မားသောပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။
တက္ကသိုလ်၏ အနုပညာဌာနမှ မိန်းကလေးတွေက ဆော့ကစားရာတွင် အလွန်ကောင်းကြပြီး အခန်းဖော်များသည် ကျန်းယွီ ကို ဇာတ်ညွှန်းနှင့် အကအဖွဲ့များနဲ့ ကစားရန် ခေါ်သွားလေ့ရှိသည်။
ဤရွှင်လန်းသောမိန်းကလေးများနှင့်ကစားရင်း အရက်သောက်တာ ဆေးလိပ်သောက်တာကိုပင် သင်ယူခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် နီကိုတင်းဓာတ်အလွန်နည်းသော၊ စွဲလမ်းမှုမရှိ၊ သံပုရာသီးနံ့၊ မွှေးကြိုင်ပြီး အနံ့အသက်ကောင်းမွန်သော မုကျစ်ရှန်း၏ အမျိုးသမီး အီး-စီးကရက်ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဘားထဲမှာ ခဏခဏ ပါးစပ်ဟပြီး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နဲ့ စွန့်ပစ်သွားခဲ့တဲ့ ဆယ်ကျော်သက်လေးကို ခဏတဖြုတ် ခဏမေ့ထားနိုင်သည်။
ကျန်းယွီသည် မကြာမီ အနည်းငယ်မူးနေတဲ့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ဖန်သားပြင်တစ်ဖက်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက် စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာသော ယောက်ျားလေးကို မြင်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာမှာ သူမအိပ်မက်ထဲက ကောင်လေးနှင့် အလွန်တူသည်။