Chapter 97

ကျန်းယွီသည် ထိုညက Midsummer Night Ball တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုအား နောင်တမရဘဲ ပုရှီး နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်မှုအနည်းငယ်တွင်ပင် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သည်။

မင်းအကောင်းဆုံးကိုအသုံးချမှသာလျှင် မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်ကို အလေးစားဆုံးဖြစ်မှာပေါ့။

ဒီပြိုင်ပွဲအနည်းငယ်မှာ အနိုင်နဲ့အရှုံးတွေရှိခဲ့ပြီး သူတို့ကြားက ခွန်အားက ယှဉ်လို့ရနိုင်သည်။

ပုရှီး သည် အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းသော စိတ်ထားရှိပြီး အနိုင်ရသည် ၊ ရှုံးသည် ၊ မင်းအနိုင်ရရင် ဆက်လက် ကြိုးစားနေမည် ၊ မင်းရှုံးနေရင် မင်း ပိုကြိုးစားရလိမ့်မည် ။

သူတို့သည် အထူးဆန်းဆုံးနှင့် အနီးကပ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မဝေးတော့တဲ့အနာဂတ်မှာ ပုထျန်းယန် သေဆုံးပြီးကတည်းက ဘယ်သူမှ မချွတ်နိုင်တဲ့ မိဖုရားကြီးရဲ့ သရဖူကို မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဆင်မြန်းရလိမ့်မယ်လို့ လူတိုင်း ခံစားမိကြသည်။

...

တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝက တော်တော်စိတ်ချမ်းသာတယ်လို့ ပြောလို့ရသည်။ လင်းမြောင် နဲ့ မုကျစ်ရှန်း နှစ်ဦးစလုံး ပိုင်ချန် တက္ကသိုလ်တွင် ရှိနေကြသည်။ ပိတ်ရက်တွေမှာ အားလပ်နေသရွေ့တော့ ကျန်းယွီက ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့နဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ စျေးဝယ်ထွက်ဖို့ ခေါ်သွားပါလိမ့်မည်။ သူတို့ဘဝတွေက အရမ်းပြည့်စုံကြသည်။

ချူးလီ က သူမရဲ့နှလုံးသားမှာ ကုသဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အမာရွတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်တွေ နဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက် ရိုက်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံ တွေကို ချိတ်ပိတ် ထားခဲ့ပြီး အဲ့တာတွေကိုလုံးဝမထိတော့ဘူး အဲ့အကြောင်းတွေကိုလည်းလုံးဝမပြောတော့ဘူး ...

ထိုည၏ အရသာသည် အိပ်မက်ထဲတွင် မကြာခဏ ပေါ်လွင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်မပျော်နိုင်အောင် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံခဲ့ရသည်။

ချူးလီက အတွေးတံဆိပ်တုံးကဲ့သို့ သူမ၏ အာရုံကြောများပေါ်တွင် လေးနက်စွာ ရေးထွင်းထားပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ရခြင်း၏ အဆုံးစွန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူ ထွက်သွားခဲ့သည်၊ ဒီနေရာက အမုန်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

ဆန္ဒသည် တောင့်တခြင်းကို အစားထိုးပြီး အားလုံးကို နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့စေသည်။

ကျန်းယွီ ကလည်း သူ့ဖြစ်တည်မှုကို ဘယ်တော့မှ မငြင်းပါဘူး။ အကယ်၍ သူမသည် ချူးလီဆီ ပြန်လာကာ အခြားတစ်ညတာ အတူနေနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူမသည် ၎င်းအတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လဲလှယ်ရန် ဆန္ဒရှိပေမည်။

[Knowledge] အက်ပ်က သူမ၏အကောင့်လက်ကျန်ငွေ 500 ကို နေ့တိုင်း နုတ်ယူသောကြောင့် သူမသည် ငွေရှာရန် အလုပ်ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုတ်စရာမရှိလို့ မဟုတ်ဘူး။ သန်းသုံးရာသည် သူမအတွက် နက္ခတ်ဗေဒင်ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ဖခင်နှစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းသည် ပုံးထဲကရေတစ်စက်သာဖြစ်ပြီး အဲ့တာက ဘာမှမဟုတ်နေပေ။

ကျန်းယွီ သည် ချန်ယဲ့နဲ့ စကားပြောနိုင်ပြီး ချန်ယဲ့ က သူမကို သေချာပေါက် ကူညီလိမ့်မည် ။

ဒါပေမယ့်……

[Save the Devil Boy] ၏မစ်ရှင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် ကျန်းယွီသည် ၎င်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ့အပေါ်ထားတဲ့ သူမရဲ့ခံစားချက်တွေက သူမစိတ်ကူးထားသလောက် လေးနက်နေမှာမဟုတ်သလို မျက်ရည်တောင် မစို့နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

သူမ သူ့ကို ချစ်နေသေးလားဆိုတာတောင် သူမ မသေချာဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီမစ်ရှင်က သူမနဲ့ ချူးလီ ကြားက တစ်ခုတည်းသော သံယောဇဉ်ဖြစ်ပြီး သူမ လက်လျှော့ဖို့ မခံနိုင်ပါဘူး။

ကျန်းယွီသည် လက်ရှိ ချူးလီ ကို မဆက်သွယ်နိုင်ပေ။ သူမသည် အနာဂတ် ချူးလီဆီသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ဖက်က အကြောင်းပြန်ခြင်းမရှိပေ။

အတိတ်က အများကြီးပြောင်းလဲသွားတဲ့အတွက် နောင်မှာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း ပြောင်းလဲသင့်သည်။

ကျန်းယွီက သူဘယ်လိုနေနေလဲဆိုတာ မသိရသည်၊ အရာအားလုံးက မသေမချာဖြစ်နေပုံရသည်။

...

နေ့တိုင်းဆုံးရှုံးသွားသော ယွမ် ၅၀၀ ကို ပြန်ထည့်ရန် ကျန်းယွီ သည် သူ၏အားလပ်ချိန်များတွင် အလုပ်များကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဒင်! အနီးနားရှိလူများကို လုပ်ဆောင်စေခြင်း၊ [မိန်းကလေးအား ရဲရင့်စွာဝန်ခံဖို့ ကူညီပါ]၊ လုပ်အားခ ယွမ် 30,000၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို လက်ခံမှာလား]

ကျန်းယွီ: လက်ခံပါတယ်

မကြာခင်မှာပဲ [ရှန်းဟန်] လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ မိန်းကလေးက "ငါက ပိုင်ချန် တက္ကသိုလ်က စီနီယာတစ်ယောက်ပါ။ စီနီယာတစ်ယောက်ကို ငါ သုံးနှစ်ကြာအောင် တစ်ဖက်သတ်ကြိုက်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ဖွင့်ပြောဖို့ သတ္တိမရှိဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောက်က သူ့ကို သဘောကျခဲ့တာ၊ သူ့ကို နေ့တိုင်းတွေ့တယ်၊ နှလုံးခုန်သံမြန်လာတိုင်း ဖန်ပုလင်းထဲမှာ ကြယ်လေးတွေ စုပြီးထည့်ထားတယ်။ ဘွဲ့ရခါနီးမှာ သူ့ကို အဲ့ပုလင်းလေးပေးမို့စဥ်းစားထားတာ"

"ဒါပေမယ့် ဘွဲ့ယူတဲ့ညမှာ မိန်းကလေးတော်တော်များများက သူ့ကို ကစားကွင်းမှာ ဖွင့်ပြောကြမှာ"

ကျန်းယွီ: "...ဒါက"

[ရှန်းဟန်] - "သူတို့က ငါ့ထက် ပိုလှတယ်၊ ငါ့ထက် ပိုတော်တယ်။ ဘွဲ့ရပြီးရင် Fortune 500 ကုမ္ပဏီက တိုက်ရိုက်ငှားရမ်းထားတဲ့ စီနီယာအစ်မတွေတောင် ရှိတယ်။ ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှာ သူတို့နဲ့ယှဥ်လို့မရနိုင်ဘူးလို့ ထင်မိတဲ့အတွက် အဲ့ကြယ်လေးတွေကိုသူ့ဆီမပေးတော့ဘူး"

ကျန်းယွီ : "နာမည်ကြီးတာက အရမ်းများတယ်"

[ရှန်းဟန်]- "ငါတို့ကောလိပ်က မိန်းကလေးအများစုက သူ့ကို သဘောကျကြတယ်၊ သူက တကယ်တော်တာ"

ကျန်းယွီ: "အခု မင်းနောင်တရနေပြန်ပြီလား"

[ရှန်းဟန်]: "အဲဒီညပြီးသွားတော့ ငါတကယ် အသုံးမကျဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အစကတော့ ပိုင်ချန် မှာ နေဖို့ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ခဲ့ပေမယ့် အမေ့ရဲ့ တိုက်တွန်းမှုကို မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ မွေးရပ်မြေကို ပြန်ပြီး ရှောင်ရှန်း မြို့မှာရှိတဲ့ လူထု အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်လိုက်တယ်။ နှစ်တွေကြာလာပါပြီ။ ငါ့ဘဝက အရမ်းရိုးစင်းတယ်၊ အလုပ်သွားတယ်၊ အလုပ်ကပြန်တယ်၊ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့ရတယ်...။"

“နောက်တော့ ဘလိုင်ဒိတ်လုပ်တဲ့အချိန်မှာ အရပ်ဘက်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီးတော့ ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှာ အရမ်းကိုသင့်တော်တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပေမယ့် သူ့အတွက် ကြယ်တွေစုထားဖို့ နေနေသာသာ သူ့ကို ဓာတ်လိုက်တယ်လို့ ခံစားရတာမျိုးမရှိခဲ့ဘူး။

ကျန်းယွီ : "မင်း သူ့ကို မကြိုက်ဘူးဆိုတော့၊ နင်ဘယ်လိုခံစားရလဲ။"

[ရှန်းဟန်- "အမေပြောသလိုပဲလုပ်ရမှာပေါ့၊ အိမ်မှာနေဖို့က အရေးကြီးဆုံးအရာပါ။ ဒီယောက်ျားကို လက်ထပ်လိုက်ရင် ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရနိုင်လိမ့်မယ်"

ကျန်းယွီ: "ဒါဆို ကျွန်မကိုဘာလို့ရှာနေသေးတာလဲ"

[ရှန်းဟန်]- "မနက်ဖြန် ငါ လက်ထပ်ရတော့မယ်။ ဗီရိုထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကြယ်ဘူးလေးကို တွေ့တော့ ငါ့ကြယ်တွေကို အဲဒီနေ့က ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကပြောင်းလဲသွားမလား"

ကျန်းယွီ: "ဖြစ်လည်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရှင့်ရဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးကို သူလက်ခံရင်တောင် ရှင်နဲ့ အတူရှိနေမယ်ဆိုတာ မသေချာနိုင်ဘူး။ ရှင်ပြောခဲ့သလိုပဲ သူက အရမ်းနာမည်ကြီးတယ်။"

[ရှန်းဟန်]- "ဒါပေမယ့် ငါက အဖြေကို သိချင်ရုံပါပဲ။ ဒါကိုသိမှ စွန့်လွတ်နိုင်မှာ၊ မဟုတ်ရင် ဒီဘဝမှာ အရမ်းဝမ်းနည်းနေရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါမွေးနေ့မှာ နင်ငါ့ကိုကူပြီး ကြယ်လေးတွေ ပို့ပေးဖို့ ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

တခါတရံတွင်၊ ကျန်းယွီ သည် ထိုမိန်းကလေးများ၏ အတွေ့အကြုံများကို မြင်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်များကို လက်ခံရရှိသောအခါတွင် သူသည် ၎င်းတို့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

တခါတရံမှာ အချစ်ဆိုတာ တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကို အသုံးပြုပြီး မင်းလက်ချောင်းထိပ်မှာ ရအောင်ယူဖို့ ပိုအားစိုက်ထုတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အတိတ်ကို တွေးပြီးရင် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို လွဲချော်ပြီးတဲ့ နောက်မှ နောင်တရနေမှာပါ။

ကျန်းယွီသည် မစ်ရှင်ကို လက်ခံပြီးဖြစ်တာကြောင့် လက်ဆောင်များပေးရုံသာမကဘဲ သဘာဝအတိုင်း အစွမ်းကုန်ကူညီပေးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ အများအပြားကြားတွင် ထင်ရှားပြီး စီနီယာတွေ သတိပြုမိစေရန်လည်း သူမ လိုလားသည်။

**

ဘွဲ့နှင်းသဘင်ရာသီတွင် ကျောင်းသည် ခွဲခွာခြင်းနှင့် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး စီနီယာတွေ ဘွဲ့ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ကာ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။

ညတိုင်း၊ အိပ်ဆောင်အောက်ထပ်တွင် ယောက်ျားလေးတွေက အသဲပုံဖယောင်းတိုင် သို့မဟုတ် နှင်းဆီပန်းများဖြင့် ချစ်ခွင့်ပန်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပရိသတ်များကို ဆွဲဆောင်လျက်ရှိသည်။

လူအချို့သည် အချစ်ရေးတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အချို့က မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ နောင်တများ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အဒေါ်ကြီး၏ မကျေမနပ်နေတဲ့ မျက်လုံးများထဲမှ အရှုပ်အထွေးများကို ရှင်းပစ်ရန်ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ။

တခါတရံတွင်၊ ကျန်းယွီသည် မနှစ်ကလက်ဆောင်ကို တွေးနေတတ်သည်။ သူမနှင့် ချူးလီတို့သည် သူတို့၏အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။ စာကြည့်တိုက်ထဲကို နေ့တိုင်းဝင်ထွက်ပြီး သူက သူမစာကျက်တာကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့သည်။

အပြန်အလှန် တိုးတက်မှုနှင့် အားပေးမှုတွေ အတူတကွ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ပထမဆုံး အသွင်အပြင် ဖြစ်နိုင်သည်။

အခုတော့ ကျန်းယွီသည် လွမ်းဆွတ်ခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် ခံစားချက်များနှင့်အတူ အတိတ်ကအရာများကို ပြန်သတိရမိသော်လည်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမယ့် သူမ အဲ့တာကို မလွမ်းနေတော့ပေ။

အချိန်သည် အစွန်းများနှင့် ထောင့်အားလုံးကို ချောမွေ့စေပြီး အမာရွတ်အားလုံးကို ကုသပေးနိုင်သည်...

မေ့မရနိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အမှတ်တရတွေဟာ ဘဝခရီးအတွက် အတားအဆီးလေးတစ်ခုပါပဲ။

ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားရင် ကောင်းကင်က မြင့်ပြီး ပင်လယ်က ကျယ်တာကိုတွေ့ရလိမ့်မည်။

ငါ့နှလုံးသားက ဗလာဖြစ်နေတုန်းပဲ။

ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ကခုန်ပြီး အလုပ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ လုပ်လုပ် ကွက်လပ်ကို မဖြည့်နိုင်ဘူး။

ခိုးယူခံလိုက်ရသလိုမျိုးပဲ။

ကျန်းယွီက စီနီယာရဲ့ အခြေခံအခြေအနေအကြောင်း [ရှန်းဟန်] ကိုမေးပြီးနောက် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်စျေးကွက်ကို ရောက်လာသည်။ သွေးအေးသတ္တဝါ တွားသွားသည့်ခန်းမတွင် ကျန်းယွီ သည် မြွေဖြူတစ်ကောင်ကို ယွမ်နှစ်ထောင်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သည်။

အစပိုင်းမှာတော့ ကျန်းယွီ က အနည်းငယ်ကြောက်နေသေးပြီး မထိရဲပေ။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူမ မြွေကိုထိရန် သတ္တိရှိလာခဲ့သည်။

အိမ်မွေးတိရိစ္ဆန်မြွေတွေက လူတွေကို အလွယ်တကူ မနာကျင်စေပေ အထူးသဖြင့် ကျန်းယွီသည် မွေးခါစလေးကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် အပျော့စားမျိုးစိတ်ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်မည့်အချက်မှာ သုညနီးပါးဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ စတင်နိုင်ပြီး အိမ်မွေးတိရိစ္ဆန်မြွေကို သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ထားခဲ့သည်။

ဘွဲ့ယူတဲ့ညမှာ ကျန်းယွီက အိမ်မွေးတိရိစ္ဆန်မြွေကို ယူလာပြီး ကစားကွင်းရဲ့ စိမ်းလန်းတဲ့ မြက်ခင်းပြင်မှာ ထိုင်ကာ ရှန်းဟန် ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်ဘဲ ၊ အရမ်းကိုမှချစ်တဲ့ စီနီယာနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

စီနီယာရဲ့နာမည်က ချီကျိယန် ဖြစ်သည်။ ရှန်းဟန် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ချီကျိယန်မှာ တောက်ပနေတဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် ပြောင်မြောက်သော စိတ်ထားဖြင့် တကယ်ကိုချောမောသည်။

သူသည် အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီဝတ်ထားပြီး မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ukulele ကိုကိုင်ကာ သွယ်လျသော Jay Chou ၏ "Sunny Day" ကို ညင်သာစွာ သီဆိုခဲ့သည်။

မိန်းကလေးအုပ်စုကြီးတစ်ဖွဲ့သည် ဝိုင်းထိုင်ကာ သူ့ကို သဘောကျစွာ စိုက်ကြည့်နေကာ ကြယ်ပွင့်လေးတွေက မျက်လုံးထဲတွင် ပြည့်လုမတတ်ပင်။

ချီကျိယန် စီနီယာက ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ပြီး မိသားစုကောင်း၊ နှိမ့်ချပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ရုံသာမက ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းလည်း ခိုင်မာသည်။ သူသည် Reading Technology ၏ အုပ်စုများစွာကို ခေါ်ယူခြင်းအောင်မြင်ပြီး Reading Party သို့ဝင်ရောက်ရန် ကျောင်း၏ တစ်ဦးတည်းသောဘွဲ့ကြိုကျောင်းသားဖြစ်လာခဲ့သည် ။

အားလုံးခြုံငုံပြောရရင်... အားလုံးကတော့ အမျိုးသားနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စံနှုန်းတွေပါပဲ။

များမကြာမီ မိန်းကလေးအချို့သည် ချီကျိယန် အား ချစ်ခွင့်ပန်ဖို့ ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ တက်လှမ်းလာသည်။

ဒီညပြီးသွားရင် အမျိုးသားဓမ္မဆရာက ကျောင်းကထွက်သွားတော့မှာလေ။ နှလုံးသားထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးတွေကို ဒီညမှာ မပြောပြရင် နောင်မှာလည်း ထပ်ပြောဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့အတူတူ ချစ်ခွင့်ပန်ကြရင်တောင် အဲ့တာကို သူတို့ ထိန်းချုပ်လို့ ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဝန်ခံသော မိန်းကလေးများစွာရှိသော်လည်း အများစုမှာ ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ချီကျိယန် ကတော့ အားလုံးကို ပြုံးပြီး ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ငြင်းခဲ့သည်။

ကျန်းယွီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရှန်းဟန် က ကစားကွင်းဘေးရှိ ginkgo သစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေပြီးချီကျိယန် ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေကာ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ရှေ့ကို မတိုးရဲနေပေ။

သူမလက်ထဲတွင် သုံးနှစ်ကြာအောင်စုထားသော ကြယ်ပွင့်လေးကို ကိုင်ထားပြီး ကြည်လင်နေတဲ့ ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးထဲတွင် ထည့်ထားကာ အဲ့တာကကြည်လင်နေသော ကြယ်ပွင့်လေးလိုပပဲါ။

ကောင်မလေးရဲ့ လျှို့ဝှက်အချစ်က တကယ်ကို လှပသလို ကြယ်လေးကလည်း လှသည်။

ကြီးပြင်းလာပြီးနောက်၊ လူတွေဟာ အမှန်တရားကို အမြဲရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်သလို ဆင်စွယ်မျှော်စင်တွေနဲ့ Utopias တွေမှာ ဘယ်သူမှ ထာဝစဉ်နေထိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

လက်တွေ့ဘဝရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေက အချစ်တွေကို တိမ်မြုပ်စေပြီး စိတ်ကူးတွေကို ကွယ်ပျောက်စေနိုင်သည်...

ဒါပေမယ့် အဲဒီကြယ်လေးတွေ၊ ဘဝရဲ့အမှတ်တရအပိုင်းအစတွေ၊ လျှို့ဝှက်အချစ်လေးတွေ၊ သွေးဆောင်မှုတွေနဲ့ ဂရုတစိုက်လှုပ်ရှားမှုတွေက ဘဝရဲ့ ပျော့ပျောင်းမှုကို တွန်းလှန်နိုင်သည်။

ကျန်းယွီ က Sheng Han ရဲ့ နံဘေးကို လျှောက်သွားပြီး တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည် "စီနီယာအစ်မ မသွားဘူးလား"

"သွားရမယ်၊ ဘာကိုလဲ"

"အစ်မ ဝန်ခံဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေသေးရင်..." ကျန်းယွီ က သူမလက်ထဲက မြွေဖြူလေးကို ထိလိုက်သည် "ဒါဆို ကျွန်မ သွားလိုက်မယ်"

ရှန်းဟန်သည် သူမ၏ လက်ပေါ်က ကွေးကောက်နေသော မြွေလေးကို မြင်ပြီး လန့်သွားသည်။ သူမက သူမရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီးပြောလိုက်သည် " ဝန်ခံဖို့... နင် မြွေတစ်ကောင် ယူလာပြီးသူ့ကို ဝန်ခံမို့လား။"

"ဟုတ်တယ်လေ! စီနီယာ ချီကျိယန် က မြွေလေးတွေ အကြိုက်ဆုံးလို့ ကြားတယ်။ ဒီလို ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ မြွေကလေးက သူ့အတွက် အထူးဝယ်ပေးထားတဲ့ လက်ဆောင်လေ။"

"မဟုတ်ဘူး! မဟုတ်ဘူး၊ သူက မြွေကိုကြောက်တယ်၊ မသွားနဲ့!"

ကျန်းယွီက ရှန်းဟန်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ဂစ်တာတီးနေတဲ့ ချီကျိယန် ဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အစက ရှန်းဟန်သည် အလွန်ထူးချွန်သော မိန်းကလေးတွေအများကြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုဝေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင် သူမက သူ့ကို ဝန်ခံဖို့ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အခုအချိန်တွင် ကျန်းယွီက ချီကျိယန် ကို ကြောက်လန့်အောင်လုပ်ဖို့ မြွေတစ်ကောင်ကို အမှန်တကယ်အသုံးပြုလိုကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ သူမနောက်သို့ ချက်ချင်းလိုက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းယွီက မြွေကိုယူပြီး ချီကျိယန် ထံသို့ သွားကာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့်ပြောလိုက်သည် "အရမ်းတော်တဲ့စီနီယာ"

ချီကျိယန်က သူမ၏မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူမလက်ထဲတွင် ချိတ်ထားသော မြွေလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်တော့ လူတစ်ကိုယ်လုံး မဟန်နိုင်တော့ပေ။ သူ ရုတ်တရက် ထခုန်ပြီး ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ နောက်ပြန်ဆုတ်ခဲ့သည်။

သူ့ဘဝတွင် သူအကြောက်ဆုံးအရာမှာ မြွေဖြစ်ပြီး၊ အဲ့တာက သူ့ရဲ့အိပ်မက်ဆိုးပင်။

"မလာနဲ့၊ မလာနဲ့၊ အားးးးးးး!"

အခြားမိန်းကလေးတွေက အလွန်ကြောက်လန့်သွားကာ ကျန်းယွီ ထံသို့ ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြောက်လန့်သွားကုန်ကြသည်။

ကျန်းယွီက ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "စီနီယာ ၊ မကြောက်ပါနဲ့၊သူက မကိုက်တတ်ပါဘူး။ လာကြည့်ကြည့်။ အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာ!"

သူမ ရှေ့ကို ပိုလှမ်းလေလေ၊ ချီကျိယန်က နောက်ပြန်ဆုတ်လေလေပဲ ၊ သူ့ မျက်နှာမှာ ကြောက်ပြီးဖြူဖျော့သွားကာ ဂစ်တာမလိုအပ်တော့ဘဲ နောက်စက္ကန့်တွင် သူ၏ခြေထောက်တွေကို ဆွဲထုတ်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ကနေလက်လွတ်စပယ်ပြေးသွားတော့မည်

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းဟန် ပြေးလာပြီး ကျန်းယွီနဲ့ ချီကျိယန် အကြားတွင် ရပ်ခဲ့သည်- "ကောင်မလေး နင်ဘာလုပ်တာလဲ။ လူတွေက ဝန်ခံဖို့အတွက် စက္ကူကြိုးကြာနဲ့ ကိတ်မုန့် ထောင်ပေါင်းများစွာ လာပေးကြတာ၊ ဒါနဲ့ နင်ကမြွေပေးချင်နေတာလား။ စီနီယာက အရင်က မြွေကိုက်ခံရဖူးလို့ မြွေကို အကြောက်ဆုံးဆိုတာကို သိတယ်မလား ဒါမှမဟုတ် နင် သူ့ကို တမင်တကာ ကြောက်အောင်လုပ်တာလား။"

ကျန်းယွီ က ချိုချိုသာသာ ပြုံးပြီး ချီကျိယန်ရဲ့ ဂစ်တာပေါ် မြွေလေးကို ပစ်ချလိုက်သည် "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မတကယ်မသိတာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ စီနီယာကို ဝန်ခံမို့လေ အစ်မကဘာတွေ လာရှုပ်နေတာလဲ၊ အစ်မ ဝန်ခံဖို့ ဒီလာတာဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး တန်းစီလိုက်ပါ OK"

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ လူတွေအတွက် တကယ်ကို အလုပ်ကြိုးစားကြတယ်။

ရှန်းဟန်ကိုယ်တိုင်က မြွေကိုကြောက်ပေမယ့် အဝေးကကြည့်နေတဲ့ ချီကျိယန် ရဲ့ မျက်နှာဖြူဖျော့နေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့တာကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ ချီကျိယန် ရဲ့ ဂစ်တာထဲက မြွေလေးကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ သူမ သတ္တိကို စုဆောင်းထားဆဲပါပဲ။ ဖမ်းပြီး မြက်ခင်းပေါ်ပစ်ချပြီး နင်းသတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။

"ဟေး!"

ကျန်းယွီ သည် ဒီမိန်းကလေးက ဤမျှ ရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ၊ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် မြွေကလေးအပေါ် ရက်စက်လိမ့်မည် ။ သူမ ရှေ့ကို အမြန်ပြေးသွားပြီး မြွေလေးကို ကောက်ယူလိုက်သည် "ဒါက အသက်တစ်ချောင်းပဲလေ!"

"စီနီယာ၊ မကြောက်နဲ့၊ အဲဒါ မြွေတစ်ကောင်ပါပဲ၊ စီနီယာ့ကို မထိခိုက်စေရပါဘူး"

ချီကျိယန်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် "အိုး"လို့ပြောလိုက်သည်

ရှန်းဟန်က ကျန်းယွီ ကို ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည် "မင်း အနာဂတ်မှာ လူတွေကို ကြောက်အောင်လုပ်ဖို့ မြွေတွေကို သုံးခွင့်မရှိဘူး!"

"ကောင်းပြီ၊ကောင်းပြီ ရှင်က သူဌေးပါ၊ ကျွန်မရှင့်စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်။"

ကျန်းယွီက မြွေဖြူလေးကို မြွေအိတ်ထဲထည့်ကာ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "ဒါဆို ကျွန်မရဲ့ဝန်ခံချက်က ပြီးသွားပြီ၊ စီနီယာက ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မမြွေလေးကို စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုတာ သိသာတယ် ဒါဆို ရှင့်အလှည့်ရောက်ပြီ"

ရှန်းဟန်သည် ကျန်းယွီ ထွက်သွားတာကို အံသြနေတဲ့အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်တော့ ချီကျိယန် ၏ စူးစမ်းနေတဲ့အကြည့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ပါးပြင်တွေပူလာကာ ကြယ်လေးတွေထည့်ထားတဲ့ဖန်ပုလင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

"စောနက ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"ချီကျိယန် သည် ကလေးမလေး၏ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ကာ အဆင်မပြေသော အငွေ့အသက်ကို ချိုးဖျက်ကာ ဦးစွာပြောခဲ့သည်- "ကျွန်တော့်ကို ပေးစရာ ရှိလို့လား"

"အာ... အင်း"

ရှန်းဟန်က ရှက်ရွံ့နေရင်တောင်မှ ချီကျိယန်က အစပြုပြီး မေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် မြှားက မျဉ်းကြောင်းပေါ်နေပြီး သူမ လုပ်ရတော့မှာပေါ့။

"စီနီယာ၊ ကျွန်မ စီနီယာကို ကြိုက်လာတာ သုံးနှစ်ရှိပြီ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အင်တာဗျူးမှာ စီနီယာ့ကို တွေ့ကတည်းက ကြိုက်ခဲ့တာ။ ကျွန်မရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို စီနီယာ သတိမထားမိလောက်ဘူးထင်ပါတယ်... ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ကျွန်မက အရမ်းကို သေးငယ်ပါတယ် ထင်သာမြင်သာမရှိဘူး သိပ်ပြီးပွင့်လင်းမှု မရှိဘူး။ ထူးချွန်ပေမယ့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိုကောင်းအောင်လုပ်ဖို့ အရမ်းကြိုးစားနေပါတယ်။"

"ကျွန်မ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက တက္ကသိုလ်သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာပြိုင်ပွဲမှာ ငွေတံဆိပ်ဆုရခဲ့တယ်။ ရွှေတံဆိပ်ဆုက စီနီယာရတာ...စီ.... စီနီယာ ဂစ်တာကြိုက်တယ်လို့ကြားတယ်။ကျွန်မလည်း ပုလွေမှုတ်ဖို့ အတန်းတက်ဖို့ အတွက် လျှောက်ခဲ့တယ်။ အခု အရမ်းတော့မမှုတ်တတ်ပေမယ့်... စီနီယာနဲ့ ပုလွေမှုတ်လို့ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ..ကျွန်မ ကံကောင်းတာပေါ့။ အတူတူဆိုရင်၊ ကျွန်မ... ကျွန်မတို့ ဂီတမှာ ထိပ်ဆုံးခေါင်းစဉ်တစ်ခု ရှိနေရမယ်။"

သူမ၏ မှတ်ချက်များသည် လိုရင်းမှ လုံးဝကွဲထွက်သွားသောကြောင့် သူမ အနည်းငယ် ကယောင်ကတန်း ဖြစ်နေသည်။

ချီကျိယန်သည် သူမကိုကြည့်ကာ အလွန်ရိုးသားသောခံစားချက်ဖြင့် သူမ၏ကြယ်ပွင့်လေးကို လက်ခံလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့က မင်းကိုကောင်းကောင်းမသိဘူး၊ပြီးတော့ ငါ မင်းကိုကောင်းကောင်းမသိဘူး၊ ဒါကြောင့်မင်းနဲ့အတူရှိဖို့ စဉ်းစားဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရှန်းဟန်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်နေသောအမူအရာပေါ်လာသည်- "မဟုတ်တာ၊ ရပါတယ်၊ ကျွန်မ ခုလိုပြောနိုင်တာကို အရမ်းကျေနပ်ပါတယ်၊ စီနီယာတို့ ပျော်ရွှင်ပြီး ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ ဘွဲ့ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ကလေးမလေးက လှည့်ထွက်သွားတော့ သူမရဲ့မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေက နီရဲနေပြီ။

ဒါပေမယ့် ထိုအချိန်တွင် ချီကျိယန်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ အချင်းချင်း သိပ်မရင်းနှီးပေမယ့် ငါမင်းကို အရမ်းသိချင်နေသေးတယ်။ မင်း အတူတူရှိနေစရာ မလိုဘူး။ မင်း WeChat အကောင့်ကို addပြီး သူငယ်ချင်းဖွဲ့လို့ရတာပဲ။ ငါမြွေကြောက်တယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက မကြောက်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖြည့်ဆည်းပေးလို့ရနိုင်တာပဲ"

ရှန်းဟန်၏ မျက်လုံးတွေက တောက်ပလာကာ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ချီကျိယန်က နေရောင်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး ပြေပြစ်စွာ ပြုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံးက မွေးဖွားလာခဲ့သည်။