Chapter 100
Vol. 9 Ch. 100
လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသော နိုင်ငံခြားမျက်နှာများ ရှိနေသည်။ ချန်းယဲ့က သူ့ရဲ့မက်စ်နဲ့ နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းမန့်ယီရဲ့လက်ကို ကိုင်ခဲ့သည်။
"ကိုယ်ယူထားတဲ့ ဟိုတယ်က ကမ်းခြေမှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ ရှုခင်းတွေနဲ့ သီးသန့်ပင်လယ်အော်မှာ ရှိတာ။ ကိုယ်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်တော့ဘူး။ နောက်မှ ပင်လယ်ထဲသွားကြမယ် မင်းနဲ့ ကိုယ်နဲ့ ကောင်းကောင်း ရေကူးကြမယ်။"
ကျန်းမန့်ယီ ရွှင်မြူးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ"
ကျန်းယွီ ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ "အင်း သမီးအမေက ရေမကူးတတ်ဘူး၊ ပင်လယ်ထဲ ဘယ်လိုကူးကြမှာလဲ"
"အဖေလုပ်မယ်။" ချန်ယဲ့က ယုံကြည်မှုရှိစွာပြောလိုက်သည်။ "အဖေသူ့ကိုကာကွယ်ပေးမှာပါ"
ကျန်းယွီသည် ယခင်က ကျန်းမန့်ယီနှင့် ရေကူးကန်သွားခဲ့တာကို သတိရမိသည်။ ဒီအမျိုးသမီးက ရေကြောက်လွန်းလို့ ကလေးဧရိယာထဲမှာ ထိုင်နေတာ။ ဒီဘဲခြောက်လေးပဲ... ပင်လယ်ထဲသွားနေတုန်းလား။
ကျန်းယွီ ပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီး ချန်းယဲ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာကြည့်လိုက်သည်။ "အဖေ အရင်က ပြောခဲ့တာတွေကို မေ့သွားပြီလား"
ချန်းယဲ့ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို... ရေတိမ်ပိုင်း ကမ်းခြေမှာ နေပူဆာလှုံဖို့ သမီးအမေနဲ့ အတူအဖော်လုပ်ပေးပါ့မယ် ကောင်းပြီးလာ လိမ္မာတဲ့သမီးရယ်။"
နောက်ဆုံးစကားသုံးလုံးက အံကြိတ်ပြီးအော်ပြောလိုက်တာ။
"ကောင်းပြီ။" ကျန်းယွီ ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။
ဒီမိသားစုခရီးစဉ်မှာ ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ဝေဒနာတွေကို ပြုပြင်ပေးခဲ့ရသည်။
မကြာခင်မှာပဲ သီးသန့်တက္ကစီက မောင်းလာပြီး ချန်းယဲ့ က အမေနဲ့သမီးနဲ့အတူ ကားပေါ်တက်ပြီး ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှာ သူ့ဘာသာသူ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
...
" ရှောင်လီ ဘာကြည့်နေတာလဲ" ဖုန်းကတ်ဝယ်ပြီးတာနဲ့ စုန့်ယွီဟဲ ထွက်လာသည်။ လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင်တော့ ချူးလီက အဝေးကိုသွားလိုက်တဲ့ တက္ကစီနောက်ကို ကြည့်နေသည်အား တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဆရာစုန့် ပြီးလာခဲ့ပြီလား"
"ငါ ယာယီဖုန်းကတ် နှစ်ကတ်ဝယ်ထားတယ် မင်းလည်းဖုန်းကတ်လဲလို့ရတာပေါ့၊ ဒါမှ နိုင်ငံနဲ့ အဆက်အသွယ် ရပြီး မင်းရဲ့ ရည်းစား စိတ်ပူနေရတာကနေ ကယ်တင်နိုင်မှာ"
စုန့်ယွီဟဲက ဖုန်းကဒ်ကို ချူးလီဆီ ပေးလိုက်သည်။ ချူးလီက ကတ်ကိုယူကာ အေးဆေးစွာပြောခဲ့သည်။ "ရည်းစားမရှိပါဘူး"
စုန့်ယွီဟဲက ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ ” ရှားလိုက်တာ၊ မင်းမှာ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရှိတယ်ပေါ့။ ဟိုင်ချန်တက္ကသိုလ်မှာ ငါတို့ ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမ အချိုးက အပြင်းအထန် ကွာခြားနေတာကို ရည်းစား မရှိဘူးပေါ့"
“တကယ်လို့ရှိတယ်ဆိုရင် တက္ကသိုလ်တော့ကွဲမှာပဲ”
"ဒီတစ်ခါ အစည်းအဝေးတက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်က မင်းကို စိတ်အပန်းပြေစေဖို့ စိတ်မချမ်းသာစရာတွေ အများကြီး မစဉ်းစားမိစေနဲ့"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာစုန့်"
စုန့်ယွီဟဲက တရုတ်နိုင်ငံရှိ အလွန်အစွမ်းထက်သော စိတ်ပညာကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်ပြီး ချူးလီ ၏ဖခင်ကိုလည်း သိသည်။ ချူးလီ ဟိုင်ချန် တက္ကသိုလ် မှာ ဝင်ခွင့်ရပြီး သူနဲ့တွေ့ဖို့ ကံကြမ္မာဖန်လာတာကြောင့် စုန့်ယွီဟဲ က ချူးလီကို အထူးအာရုံစိုက်ခဲ့သည်။
ငါတို့အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတိုင်ပင်ခံတွေက လူနာများစွာနဲ့ အဆိုးမြင်သောစွမ်းအင်များနှင့် ထိတွေ့နေရသောကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြဿနာများ ရှိတတ်ပြီး စုန့်ယွီဟဲသည် အဆိုပါအကြံပေးသူများအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြံပေးခြင်း၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်၊ ချူးလီ၏ တည်ငြိမ်သောမျက်နှာအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေတဲ့ အခိုးအငွေ့များကိုသူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့မြင်နိုင်သည်
မင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်း လမ်းပြမပေးရင် သူ့အဖေလိုပဲ ပြဿနာရှိလာနိုင်တယ်။
စုန့်ယွီဟဲက ချူးလီ လမ်းရဲ့အဆုံးကို လှမ်းကြည့်နေတာကို သတိထားမိပြီး မေးလိုက်သည်။ "အသိမိတ်ဆွေကို တွေ့လိုက်လို့လား"
ချူးလီသည် အဝေးက လမ်းပေါ်မှာသွားနေသည့် တက္ကစီကို ကြည့်ပြီး ငြိမ်သက်အေးဆေးသော ရေကန်ကြီးရဲ့စိတ်လို....
"ဖြစ်နိုင်တာက၊ ကျွန်တော်အမြင်မှားနေတာဖြစ်မှာပါ။"
....
ကျန့်ရှု့ရှု့ ချူးလီကို လက်လျှော့ခဲ့သည်မှာ ခြောက်လရှိပြီဖြစ်ပြီး ရန်ရှင်းက ၎င်းတွင် သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
ကျန့်ရှု့ရှု့က ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သူမ သဘောကျနေပြီး သူမအမေက သူမကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ကြောင်း သူမနဲ့အနီးကပ်ဆုံးရှိနေတဲ့မိခင်ကို ပြောပြခဲ့သည်။
ရန်ရှင်းက အဲ့လူသည် ချူးလီဆိုတာကိုသိထားသည် ချူးလီဖခင်၏ ဖောက်ပြန်သောစမ်းသပ်ချက်အား တွေးကာ၊ ငယ်စဉ်ကပင် သူ ငှက်ကလေးကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်ကို တွေးမိကာ အလွန်ကြောက်သွားသဖြင့် ကျန့်ရှု့ရှု့ကို သူ့ထံမှ အမြန်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။
ရန်ရှင်းက ချူးလီရဲ့ အတိတ်ကအတွေ့အကြုံအကြောင်းကို ပြောပြသည့်တိုင်အောင် ကျန့်ရှု့ရှု့သည် အစပိုင်းတွင်အဲ့တာကို နားမလည်ခဲ့ပေ။
သူမကလည်း ထူးဆန်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ချူးလီက သူမအပေါ် လျစ်လျူရှုပြီး ကင်းကွာနေတဲ့ သဘောထားကြောင့် ကျန့်ရှု့ရှု့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် အလွန်စိတ်ပျက်နေပြီဖြစ်သည်။
အခု သူ့အမေဆီကနေ သူ့အတိတ်အကြောင်းပြောပြတာကို ကြားလိုက်ရတော့ အပျိုစင်လေးရဲ့ နှလုံးသားကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားကာ သူမရဲ့ အချစ်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာကာ သူမက ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရည်းစားဟောင်းက မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ သူမ အဲ့တာကို သေချာပေါက် လုပ်နိုင်ရလိမ့်မယ် သူမ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်မယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတိုက်တွန်းခဲ့သည်။
သူသေသွားရင်တောင် အရှုံးမပေးဘူး။
စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ရန်ရှင်း သည် ကျန်းယွီဆီကိုသွားကာ သူမ၏စိုးရိမ်မှုအားလုံးကို ပြောပြကာ ကျန့်ရှု့ရှု့ နှင့် ခပ်ဝေးဝေးနေရန် ချူးလီအား ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
ရန်ရှင်း ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ကျန်းယွီ ၏မျက်နှာက အလွန်အေးစက်နေပြီး အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့်ပင် ဒေါသအနည်းငယ်ထွက်ခဲ့သည် "အစကနေအဆုံးထိ အန်တီ့ရဲ့သမီးက သူ့ကို သဘောကျနေတာ။ကျွန်မ ဟိုင်ချန်ကို ရောက်ခဲ့သေးတယ်၊ အဲဒီအချိန်က တစ်ဖက်လူ သဘောကျအောင် အခကြေးငွေပေးခဲ့တယ်။ကျွန်မဆီ ဘဲလေးအကြောင်းမေးတယ်။ အန်တီက ကျွန်မဆီလာပြီး ချူးလီကိုဖြောင်းဖြခိုင်းနေတယ် ကျွန်မ ဘယ်ကနေစလုပ်ရမှာလဲ"
"ရှု့ရှု့ က ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ငါနဲ့ သူ့အဖေအလိုလိုက်ထားခဲ့မိလို့ ခုလိုဖြစ်နေတာကို ငါ သိပါတယ်၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ စိတ်က နည်းနည်းတော့ ခေါင်းမာတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှောင်လီ ရဲ့ အခြေအနေက သူက သာမန်လူမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့မှာ ဒီကလေးပဲ ရှိတာ အမှားအယွင်း ရှိလို့မဖြစ်ဘူး"
ရန်ရှင်းက ဂရုစိုက်တတ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်၊ သူပြောတာက မသင့်တော်ဘူးဆိုတာကို သူ ဂရုမစိုက်ဘူး " ရှောင်လီ ကို ငါ ကိုယ်ချင်းစာပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ သူက သူစိမ်းတစ်ယောက်လိုပဲ။ ငါ့သမီးကို အန္တရာယ်ဖြစ်အောင်တော့ ငါမထားနိုင်ဘူး"
" အမေတစ်ယောက်အနေနဲ့ အန်တီ့ရဲ့စိုးရိမ်မှုကို ကျွန်မနားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက အန်တီ့ကို မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ မှတ်ယူထားခဲ့တာ"
ကျန်းယွီ အလွန်ဒေါသထွက်ပြီး အသည်းကွဲသွားခဲ့သည်။ သူမ,မကြမ်းတမ်းသင့်ဘူးဆိုတာ သူသိပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာ သိပ်အဆင်မပြေဘူး...
ကျူရှင်ဆရာအဖြစ် အလုပ်ရှာဖို့တောင် အခက်တွေ့နေတဲ့ ချူးလီလို ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်မိဘကမှ လက်ခံနိုင်မှာကို ငါကြောက်တယ်။
ကျန်းယွီ သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။
သူဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ စွန့်ပစ်ခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ရန်ရှင်းသည် ဟိုင်ချန် သို့ လူကိုယ်တိုင်သွား၍ ချူးလီကိုရှာကာ အေးအေးဆေးဆေးစကားပြောခဲ့သည် "မင်းအကြောင်း အန်တီအကုန်သိပါတယ်။ မင်းရဲ့အမေအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်ဆံပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျန့်ရှု့ရှု့က အန်တီ့သမီးအရင်း။ သူ အကောင်းဆုံးပျော်ရွှင်မှုတွေရနိုင်မယ်လို့ အန်တီမျှော်လင့်တယ်။ အန်တီသိသလောက်တော့ မင်းမှာ လေးနက်တဲ့ခံစားချက်တွေ မရှိလောက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူက အန်တီ့ဆီအကူအညီတောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။"
ချူးလီ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။
ရန်ရှင်းအသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ပြောလိုက်သည် "မင်းအန်တီ့သမီး ထွက်သွားပြီး လုံးဝလက်လျှော့သွားအောင်လုပ်ပေးရင် မင်းကို ခေါင်းကိုင်သားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနိုင်တယ် ပြီးရင် ငါတို့က မိသားစုလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
ဤစကားကို သူမပြောပြီးသောအခါ၊ ချူးလီ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သောဟာသအချို့ကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ သိသိသာသာ လှောင်ရယ်ခဲ့သည်။
ခေါင်းကိုင်သား...
တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ခေါင်းကိုင်သားပဲ
သူ့ကို ကျန့်ရှု့ရှု့နဲ့ ဝေးဝေးမှာထားနိုင်ဖို့ သူ့ကိုသားတစ်ယောက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ သူက သူ့နှာခေါင်းကို ဆွဲနိုင်ပေမယ့် ချူးလီကတော့ သူ့ကို အလွန်စက်ဆုပ်ရွံရှာနေကြောင်းကို သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသည်။
"တီချယ် ရန်၊ ကျွန်တော့်ကို နှောင့်ယှက်နေတဲ့သူက တီချယ့်သမီးပဲဆိုတာကို တီချယ် နားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ချူးလီ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထောင့်က အေးစက်စွာ ပင့်တက်သွားသည် " အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်တော့်ကိုရွံရှာသွားအောင် သူမကို ဘာလုပ်ရမှန်းမသိခဲ့ပေမယ့် ဒီနေ့တော့ တီချယ်ကကျွန်တော့်ကို စိတ်ပြောင်းစေခဲ့တယ် "
ပြောပြီးတာနဲ့ ကော်ဖီဆိုင်ထဲက လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ့ရင်ဘတ်တွင် ကလဲ့စားချေခြင်းမီးတောက်များ တောက်လောင်နေ၏။ သူသည် ကျန့်ရှု့ရှု့ ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ သူမ၏ အလှအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး သူမကို သူနှင့်အတူခေါ်သွားမယ်။
ရန်ရှန်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဖျော့တော့သွားသည်။ သူ့သမီးက ဒီယောက်ျားအပေါ် ဘယ်လောက်အစွဲအလမ်းကြီးနေမှန်း သူမ သိသည်။ သူတကယ် တစ်ခုခုလုပ်ချင်ရင် အဲ့တာက ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။
"ချူးလီ!" ရန်ရှင်းအမြန်တားလိုက်ပြီး အကျယ်ကြီးပြောခဲ့သည် "ချူးလီ ပြန်လာခဲ့!"
ချူးလီ က မရပ်ဘဲ တံခါးကို တည့်တည့် တွန်းလိုက်သည်။ ရန်ရှင်း က လမ်းမှာ သူ့ကို လိုက်ဖမ်းပြီး နောက်ကနေအော်ခဲ့သည် "ငါ ကျန်းယွီကို ရှာတွေ့ထားတယ်"
ချူးလီရုတ်တရက်ရပ်သွားသည်။
ရန်ရှင်း အမြန် ပြေးသွားပြီး သူ့ကိုမျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ပြောလိုက်သည် "ကျန်းယွီလည်း ပိုင်ချန် တက္ကသိုလ်မှာ ။ မင်းငါ့သမီးကို တစ်ခုခုလုပ်ရင် ငါ...ငါ သူ့ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အနာဂတ်မှာ ဘွဲ့လွန်သင်တန်းတက်ဖို့ အရည်အချင်းတွေအကြောင်းကို စဥ်းတောင် မစဉ်းစားနဲ့။ ဘွဲ့ရ... ချောချောမောမောနဲ့ ဘွဲ့ရဖို့စဥ်းတောင်မစဉ်းစားနဲ့!"
မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ သားသမီးတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်စွမ်းကို ဘယ်တော့မှ လျှော့မတွက်နဲ့။ ရန်ရှင်း လို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဆိုရင်တောင်မှ ကလေးက သူ့အတွက် အဓိကအချက်ပါပဲ။ ကျန့်ရှု့ရှု့အတွက် သူမ ဘာမဆို လုပ်နိုင်သည်။
ဒါက... မိခင်က ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ကလေး။
ချူးလီ ခေါင်းကို လှည့်ကာ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကျောချမ်းစရာကောင်းတဲ့အကြည့်တွေပြည့်နှက်နေသည် "ခင်များပဲ ၊ ခင်များ သူ့ကို ရွှေ့လို့ရနိုင်လို့လား "
သူမရဲ့အဖေနှစ်ယောက်က အလှဆင်ထားတာ။
ရန်ရှင်းက သူမ၏ အလွဲအချော်များကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သင်ကြားပို့ချပေးသော ပါမောက္ခတစ်ဦးအနေဖြင့် အထူးသဖြင့် အငယ်များနှင့် ကျောင်းသားများကို ထိုသို့သောစကားမျိုး မပြောသင့်ပေ။
"ချူးလီ ၊ ငါ ကျန်းယွီ နဲ့ စကားပြောပြီးပြီ၊မင်းသိပါတယ် မင်းအကြောင်း ငါပြောလိုက်တုန်းက သူဘာပြောခဲ့တယ်ထင်လဲ"
ချူးလီ ခေါင်းငုံ့ကာ ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
"မင်း ဘဝသစ်ကို ဖက်တွယ်ပြီး နေရောင်အောက်မှာ ခြေလှမ်းတိုင်း လျှောက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း သူ ပြောခဲ့တယ်။"
နေရောင်အောက်မှာ ခြေလှမ်းတိုင်း လျှောက်လှမ်းတယ်
အဲ့ညက ဒါက ကျန်းယွီ သူ့ကို နောက်ဆုံးပြောခဲ့တဲ့ စကားပဲ။
ချူးလီ သူ့လက်သီးကို ဆုပ်ထားပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်နေသည်။
အဘိုးကြီးက နေ့ရောညပါ အနားတွင် လျှောက်သွားနေလျှင်မူ သူ့နှလုံးသားမှာ နေရောင်အောက်တွင် ရှိနေသေးသည်။ ယခုမူ သူ၏ဝိညာဉ်က ထာဝရအမှောင်ထဲသို့ ကျသွားသည်။
သူ့အဖေလို တယောက်ယောက် ဖြစ်လာတာလား။
မဟုတ်ဘူး၊ သူ့သားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိမရှိလောက်အောင် မိုက်မဲတဲ့ သူ့လိုလူ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဤလောကမှ ပေးဆောင်ခဲ့သော မတရားမှုအားလုံးကို ဆပ်ပေးရမည်။
ဤသည်မှာ လောက၌ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းအရင်းဖြစ်သည်။
...
ချူးလီ သည် ကျန့်ရှု့ရှု့နှင့်ချိန်းဆိုဖို့ အစပြုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အချိန်အကြာကြီးအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။
ထိုညတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်သော ကစားကွင်းတွင် လမ်းလျှောက်ကြပြီး ချူးလီ သည် ရှေ့မှ လျှောက်သွားကာ ကျန့်ရှု့ရှု့က နောက်မှ လိုက်ကာ သူ၏ သွယ်လျသော အရိပ်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
ကျန့်ရှု့ရှု့ က သူ့အမေက သူ့ကိုရှာဖို့သွားမှန်းကို သူမ သိသည်။ ချူးလီ သူမကို ဘာပဲပြောလာလာ သူမ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။
"ငါ့အမေရဲ့စကားတွေကို မင်းစိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ ငါမင်းကိုကြိုက်တယ်။ ဒါငါ့ကိစ္စပဲ။ မင်းပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကဘယ်သူနဲ့မှမဆိုင်ဘူး။ ငါ့အမေက ငါ့ကိုဂရုမစိုက်ပါဘူး။"
ချူးလီ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည် "မင်းအတွက် ငါ့မှာခံစားချက်မရှိဘူး၊ မင်းသိသင့်တယ်"
ကျန့်ရှု့ရှု့ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်ပြီး "မင်းအရင်က မကောင်းတာတွေ ကြုံဖူးတာကို ငါနားလည်ပါတယ်။ ငါ...မင်းနဲ့ အတူတူရှိနေရင် ငါ မင်းအပေါ် အရမ်းကောင်းမယ်ဆိုတာ ငါနားလည်တယ်!"
"အစတုန်းကတော့ မင်းက ရန်ရှင်း ရဲ့သမီးမို့လို့ မင်းကို ငါတကယ် သွေးဆောင်ချင်ခဲ့တာ။ မင်း အရမ်းပျော်နေခဲ့ရတာပဲ။ ငါအဲ့တာကိုငါ့လက်နဲ့ ချိုးဖျက်ချင်ခဲ့မိတယ်"
ကျန့်ရှု့ရှု့ က သူ့ရှေ့ကလူကို စိုက်ကြည့်ရင်း လရောင်က သူ့အပေါ်ကို ကျရောက်လာပြီး နူးညံ့တဲ့ တောက်ပတဲ့ အလွှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤမျှ စိတ်ရှည်သည်းခံကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောဆိုခြင်းက ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။
"ငါနေမကောင်းဖြစ်နေတာ ငါ့မှာ အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ရောဂါတစ်ခုရှိတယ်။ ရှောင်ယွီ က ငါ့ကို ကမ္ဘာကြီးကို ခံစားစေနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်ပြီး မင်းကတော့ ဒုတိယပဲ။"
"ငါ…"
ချူးလီက သူမကို စကားပြောခွင့်မပေးဘူး။ သူ သူမခြေထောက်ပေါ်ရှိ AJ ဖိနပ်အဟောင်းကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောခဲ့သည် "အစကတော့ သူနဲ့အတူတူ အဖြူအမည်းလောကကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ တွေးထားခဲ့တာ။ သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ငါ့အချစ်ကို သူမက ငါ့ကို ခံစားမိစေတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းနဲ့လည်း ငါ မင်းကို ဒီလိုပဲကြိုက်လိမ့်မှာပဲ"
"ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်က သူမမရှိရင် ငါ.... အဖြူအမည်းကမ္ဘာကို ပြန်သွားချင်တယ်ဆိုတာကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာပါပြီ။"
ကျန့်ရှု့ရှု့ရဲ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက်နီရဲလာသည်။
ချူးလီ က သူမကို အနူးညံ့ဆုံး ဆက်ဆံခဲ့တဲ့ အချိန်က သူ့ရည်းစားဟောင်းအကြောင်း ပြောတာဖြစ်မယ်လို့ သူမ မထင်ခဲ့မိပါဘူး။
ချူးလီ ပြောတာကို သူမ နားမလည်ပေမယ့် ကျန်းယွီ ကို လေးလေးနက်နက် ချစ်နေသေးတယ်ဆိုတာကို သူမ ခံစားမိပါသေးသည်။
သူက ဘဲလေးအကကိုကြိုက်တာမဟုတ်ဘဲ ဘဲလေးအကကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘဲလေးကပြတတ်တဲ့ မိန်းကလေးက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှင်သန်နေတာကြောင့်ပါ။
ကျန့်ရှု့ရှု့ နာကျင်နေပြီး အဆင်မပြေသေးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ လက်လျှော့ဖို့ ရွေးချယ်ရတော့မှာကို နားလည်ခဲ့သည်။
"ချူးလီ ၊ မင်းဘာလို့ သူနဲ့ လမ်းခွဲလိုက်တာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက... အရမ်းဆိုးတယ်၊ မင်း မကောင်းတာတွေ လုပ်နေတယ်။" ကျန့်ရှု့ရှု့က မျက်ရည်တွေကို ထိန်းပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်အသံနဲ့ပြောလိုက်သည် "မင်းပြန်သွားသင့်တယ်။ သူ့အနားမှာနေရင် သူ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမှာပါ"
စကားပြောပြီးနောက် သူမ မျက်လုံးထောင့်တွေကို သုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးပြီး ဝမ်းနည်းစွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ချူးလီက ကောင်းကင်ပေါ်က ကြယ်တွေကို ကြည့်လိုက်တော့ လက တိမ်မည်းတွေထဲမှာ ပုန်းနေသည်။
'မင်းပြန်သွားချင်လား။'
' သူတကယ်ပြန်သွားချင်ပေမယ့် ပြန်မသွားနိုင်တော့ဘူး။'
ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားတော့ဘူး။