Chapter 110

ဟွိုက်ထျန် ဟိုတယ်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းတွင် ချူးလီ သည် ဟော်ရှန်းလင်ကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဟော်ရှန်းလင်က အသက် ၃၀ ခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဖန်စီလည်စည်းကို ၀တ်ထားသည်။ သူပုံက အရမ်းသန်မာပုံရပြီး အင်္ကျီအောက်မှာ ထူထဲတဲ့ ကြွက်သားတွေ ရှိရမည်။

သူသည် သူ၏ညာဖက်လက်ချောင်းထိပ်တွင် စတီးလက်စွပ်သုံးကွင်းကို ကိုင်ထားပြီး တစ်ခုမှာ သွေးများစွန်းထင်းနေပုံရသည်။

သူ့မျက်ခုံးကြားတွင် နက်နဲသောရန်လိုမှုတစ်ခုရှိနေသဖြင့် ချူးလီက သူနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသည်ဟု ထင်သော်လည်း သူသေချာတော့မသိပေ။

ချူးလီစတင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဟော်ရှန်းလင် က သူ့ကိုကြည့်ကာ မျက်နှာမကောင်းဖြစ်ပြီး လက်သီးများကိုလည်း ဆုပ်ထားသည်။

လီယန်ဟွေ့ က သူတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ ကြားခံလူပါ။ ယခင်က ချူးလီ သည် လီယန်ဟွေ့ ငွေပေးငွေယူများစွာကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီရန် စိတ်ညှို့ပညာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ချူးလီ ကို အလွန်ယုံကြည်သည်။

"မစ္စတာ ဟော်၊ ဒါက ခင်များကို ကျွန်တော်အမြဲ အကြံပြုထားတဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ" လီယန်ဟွေ့က အလျင်အမြန်မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည် "ချူးလီ ကို ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်လို့ပဲ မထင်လိုက်နဲ့၊ သူဒါကို လုပ်နိုင်တယ်၊ မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို အရည်အချင်း ရှိတယ်။ သူ့ကို ကျွန်တော် ခင်များ ဆီ ပေးမယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ သူ မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

ဟော်ရှန်းလင် သည် သူ့လက်ပေါ်ရှိ စတီးလက်စွပ်နှင့် ကစားပြီး ချူးလီကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည် - "အစကတည်းက ငါ့ဝမ်းကွဲရဲ့ နာမည်ပျက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ကလေးပဲ၊ သူအထက်တန်းမပြီးခင် ကျောင်းထွက်ခဲ့ရတယ်"

ချူးလီ တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ ဤလူကို အနည်းငယ်ရင်းနှီးသည်ဟု သူခံစားမိသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ၊ ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည့်ခံစားချက်သည် ထိုအချိန်က ဟော်ချန် နှင့်အတူတူပင်။

လီယန်ဟွေ့သည် သူတို့နှစ်ဦး အမှန်တကယ် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိနေသည်ကို တွေ့ရတော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး "မစ္စတာ ဟော် သူ့ကို သိတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူနဲ့ ငါ့ဝမ်းကွဲက အတန်းဖော်တွေမို့ သူတို့က သိကျွမ်းကြတယ်" ဟော်ရှန်းလင် က ဆိုဖာပေါ် မှီ၍ စီးကရက်ကို မီးညှိလိုက်သည်။

"စကားပြောရလွယ်သွားတာပေါ့!" လီယန်ဟွေ့ ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည် "တကယ်က မဆုံဖြစ်တော့တဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အဆုံးပါပဲ၊ သူတို့ နှစ်ယောက်က ကံကြမ္မာဖန်လာလို့၊ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြရ..."

"သူက ငါ့ညီရဲ့မိန်းကလေးကို လုသွားတာ" ဟော်ရှန်းလင် အေးစက်စွာပြောလိုက်သည် "ငါ့ညီကို ကျောင်းထွက်ရအောင်လည်းလုပ်တယ်"

"အာ ဒါက..."

" လျှောက်မပြောနဲ့"ချူးလီ လက်ဖက်ရည်ခွက်နှင့် ပန်းကန်လုံးတို့ကို လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း အေးစက်စွာပြောလိုက်သည် "အစကတည်းက ကျွန်တော့်အပိုင်ပဲ "

ဟော်ရှန်းလင်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို အေးအေးဆေးဆေး ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ချူးလီ ဆီ ပစ်လိုက်သည်။

ချူးလီ ခေါင်းကို အလွယ်တကူ လှည့်လိုက်ပြီး လှောင်ရယ်ခဲ့သည် "မင်းမှာ သူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းတူတဲ့ စိတ်ထားရှိတယ်။"

ဟော်ရှန်းလင်သည် မူလကတည်းက ဒေါသကြီးသူဖြစ်သည်။ ဟော်ချန် နဲ့ ယှဉ်ရင် သူက ဟော်ချန် ထက်တောင် ပိုကောင်းပါသည်။ အရှေ့တောင်အာရှတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သွေးများနှင့် လူ့အသက်ပေါင်းများစွာ စွန်းထင်းစေခဲ့သည်။ သူက စိတ်ပျက်အားငယ်နေသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ မသိစိတ်က လက်ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး သူ့အောက်ပိုင်းကို ထိလိုက်ကာ သေနတ်ကို စားပွဲပေါ် တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်သည်။

လီယန်ဟွေ့ အံ့သြသွားပြီး အမြန်ထကာပြောလိုက်သည် "ဥက္ကဌ ဟော် ကျေးဇူးပြုပြီးစိတ်အေးအေးထားပါ။ လူတိုင်း အိမ်ပြင်ထွက်ပြီး စည်းလုံးညီညွတ်စွာနဲ့ ငွေရှာနေကြတာပါ။ သူတို့အားလုံးက ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအတွက်ပဲ။သူတို့ ဘာလို့ မာနကြီးရမှာလဲ၊ နောက်ပြီး သူတို့အားလုံးက မစ္စတာ ဟော် ရဲ့ အရည်အချင်းကို မသိနားမလည်တဲ့ လူငယ်လေးတွေပါ။ ဒီကလေးလို ကျွန်တော်ဘယ်လိုဗဟုသုတရှိနိုင်မှာလဲ။"

စကားပြောပြီးတာနဲ့ သူက ချူးလီကို ဆွဲလိုက်သည် "လာ၊ မစ္စတာဟော် အတူနူ တစ်ခွက်လောက်တိုက်ရအောင် "

ချူးလီ သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်နှင့် ပန်းကန်လုံးကို ကြည့်ပြီး မလှုပ်ဘဲ ရွှေ့ရန် စီစဉ်ထားပုံမပေါ်ပေ။

လီယန်ဟွေ့ က သူ့ကိုယ်သူ နောက်ထပ် သုံးခွက်လောက် အပြစ်ပေးရုံကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ချူးလီ ကိုယ်စား သူက ဟော်ရှန်းလင် ကို လေးစားပြီး ဟော်ရှန်းလင် နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည် " ဒီကလေးရဲ့ စိတ်ကဆိုးရွားပေမယ့် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို လျှော့တွက်လို့မရဘူး။ သူ့ကို ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းက ကျွန်တော် ကျိုး နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တယ်။ သန်းပေါင်းများစွာသော အမှာစာတွေကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော့်အတွက်ဖြုတ်ချပေးခဲ့တယ်။"

ဟော်ရှန်းလင် သည် သူ့ဝမ်းကွဲညီအပေါ် မမျှတသော်လည်း သူက မာနကြီးသော သခင်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ အခုအချိန်မှာ ဒီလုပ်ငန်းက အရမ်းအရေးကြီးသည်။ ၎င်းသည် မိသားစုအတွင်း တည်ငြိမ်သောရာထူးနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်ပြီး ဖြုတ်ချခံရမည်ဖြစ်သည်။

ချူးလီက လီယန်ဟွေ့ ပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားနှင့်တူပါက၊ သူသည် သူ့ကို အလွယ်တကူ စော်ကားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"မင်း စိတ်ညှို့ပေးတယ်ဆိုတာ ငါကြားတယ်။" ဟော်ရှန်းလင် က သူ့လေသံကို ငြိမ်သက်စေပြီး မျက်လုံးစွေကြည့်ကာမေးခဲ့သည် "သေနေတဲ့သူတွေကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လား"

ချူးလီ အေးစက်စွာပြောလိုက်သည် "သေသွားတာက အသက်မရှင်နိုင်ပေမယ့် အသက်ရှင်နေတာကိုတော့ သတ်ပေးနိုင်တယ်။ မစ္စတာ ဟော် စမ်းကြည့်ချင်လား"

"မင်း!"

ဟော်ရှန်းလင် ၏လက်ဖမိုးက အပြာရောင်သွေးပြန်ကြောများ ပေါ်လာပြီး လီယန်ဟွေ့ က သူ့အနားတွင် နေပြီး သူ့ကိုဖျောင်းဖြခဲ့သည် "မစ္စတာဟော် ဒေါသကို လျှော့ပါ။ ကျွန်တော့် ပါးကိုရိုက်ပြီး စိတ်ဖြေလိုက်ပါ။"

လူတွေက ငွေအတွက်သေကြပြီး ငှက်တွေက အစာအတွက်သေကြတယ်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လုပ်ငန်းတစ်ခုကို မင်းမြင်ရင်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မကျေနပ်ချက်များကြောင့် မင်း ကျရှုံးသွားရင် ရှက်စရာပင်။

ဟော်ရှန့်လင် က သူ့ဒေါသကို မြိုသိပ်ပြီး ချူးလီ ကိုပြောလိုက်သည် "ကောင်းပြီ၊ မစ္စတာလီ လောင်ဇူ ကို လျော်ကြေးပေးဖို့ ဒီလောက်သတိထားနိုင်အောင် မင်းဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ ငါကြည့်မယ်။"

စကားပြောပြီးနောက် သူက လက်ထဲက စီးကရက်ကို ဖိလိုက်ပြီး ချူးလီကိုပြောလိုက်သည် "လာ၊ငါ့ကို စိတ်ညှို့လိုက် ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း မင်းမလုပ်နိုင်ရင်တော့ ....."

ဟော်ရှန်းလင် က သေနတ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မောင်းကိုဆွဲကာ သူ့ကို ညွှန်ခဲ့သည်။

ချူးလီက လက်ဖက်ရည်ခွက်နှင့် ပန်းကန်ကိုဟိုရွှေ့သည်ရွှေ့လုပ်နေပြီး မလှုပ်မယှက်နဲ့စကားမပြောဘဲ နေခဲ့သည်။

"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး..." ဟော်ရှန်းလင်က သေခြင်း၏နှစ်သစ်ကိုစတင်ခဲ့သည် "ခုနှစ်၊ ရှစ်၊ ကိုး..."

"ဆယ်" ဟု ရေတွက်သောအခါတွင် မဆိုင်းမတွဘဲ မောင်းတံကို ဆွဲပြီး ပစ်လိုက်သည်။

“ဒိုင်း” ဆိုတဲ့အသံကိုကြားလိုက်ရာ ကျည်ဆန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သွေးများ ဖြာထွက်လာသည်။

ဒါပေမယ့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချူးလီက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးနှင့် ဆော့ကစားနေသည့် အပြုအမူကို ဆက်လက်ထိန်းထားကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးချမ်းသော အပြုံးဖြင့် လှောင်ပြောင်နေခဲ့သည်။

ဟော်ရှန်းလက် ရုတ်တရက် မိုက်မဲသွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှု၏ အနက်ရောင် မြူခိုးများက သူ့နှလုံးသားကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ အချက်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ဖက်က ကောင်လေးကတော့ လဲကျမသွားဘဲ သူ့ကို ပြုံးပြနေတုန်းပါပဲ။

"မင်း မင်း…"

ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာကြီးက ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သွားကာ အနီရောင်နက်နက် သွေးများက သူ၏ မြင်လွှာကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အကန့်အသတ်မရှိသော အကြောက်တရားများက သူ့ကို လှိုင်းလေတွင်း ချောက်ထဲသို့ ဆွဲချသွားခဲ့သည်။

"အား! အား!"

ဟော်ရှန်းလင် အော်ဟစ်ကာ ဆိုဖာပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ချလိုက်ကာ လက်ကို ထိတ်လန့်စွာ ဝှေ့ယမ်းခဲ့သည် "ဟင့်အင်း၊ မလာနဲ့၊ မလာနဲ့!"

ဒါပေမယ့် ယခုအချိန်တွင် "ဒိုင်း" ဆိုတဲ့အသံ ကြားရုံမျှဖြင့် ချူးလီ ၏လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ ကွဲသွားလေသည်။

လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံး ကွဲအက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဟော်ရှန်းလင် စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာမှ နိုးလာခဲ့သည်။

ပတ်၀န်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပစ်ခတ်မှုမှ ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဟော်ရှန်းလင် ကြမ်းပြင်မှထရန် ရုန်းကန်ရင်း အသက်ရှုကြပ်ကာ ချူးလီကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

ချူးလီ သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး အစမှအဆုံး ဘယ်တော့မှ မရွေ့လျားခဲ့ပေ။

သူ့လက်က လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ကိုင်ထားတာကလွဲလို့ပေါ့။

ဟော်ရှန်းလင် သည် သေနတ်ကို ထိရန် အလိုလို လက်လှမ်းမိသော်လည်း တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့မှာ သေနတ် လုံးဝမရှိသည်ကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။ သူ့နိုင်ငံမှာ သေနတ် ယူဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူသေနတ်ကို ထုတ်ပြီးကတည်းက စိတ်ကူးယဉ် ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားခဲ့တာ။ သူ့ရှေ့က ကောင်လေးက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ညှို့ယူခဲ့ပေမယ့် သူ သတိတောင် မထားမိခဲ့ပေ။

ဟော်ရှန်းလင် ခက်ခက်ခဲခဲ တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးဖြဲဖြဲအပြုံးလေး ပေါ်လာသည်။

ချူးလီ လည်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့အပြုံးက သူ့ထက် ပိုအေးစက်သည်။

ဟော်ရှန်းလင် က တစ်စုံတစ်ယောက်အား လေးလံသည့်အရာများပါရှိပုံပေါ်သည့် အနက်ရောင် ကင်းဗတ်အိတ်တစ်လုံးကို ယူလာခိုင်းကာ စားပွဲပေါ်တွင် လေးလေးနက်နက် တင်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"နှလုံးသားသေးသေးလေးနဲ့ မင်းကို ဆန်ကုန်မြေလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်တယ်"

ဟော်ရှန်းလင်က ကင်းဗတ်အိတ်ကို ချူးလီ ရှေ့ကို ပစ်လိုက်သည်။

ချူးလီ အိတ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အပေါက်လေးတစ်ပေါက်သာ ပွင့်သွားပြီး အနီရောင် ငွေစက္ကူ အပြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူအများစုအတွက် ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့သွေးဆောင်မှု၏ ချောက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ချူးလီအတွက်မူ ၎င်းကို ဒုတိယအကြိမ်တောင် ပြန်မကြည့်တဲ့ အမှိုက်ပုံတစ်ပုံသာဖြစ်သည်။

ငါ့နားထဲမှာ စုန့်ယွီဟဲ ရဲ့စကားတွေကို သတိရမိတယ် "မင်းကိုငါ အခွင့်အရေးပေးရင် မင်းပြန်လှည့်ကြည့်မှာလား"

ပြန်လှည့်ကြည့်မှာလား။

ကျန်းယွီ သူ့ကို လာမရှာခဲ့ရင် ချူးလီ ခေါင်းကို အုပ်ပြီး တကယ်သေသွားလိမ့်မယ်၊ နောက်ပြန်ကြည့်ရင်တောင် သူနောက်ကို လှည့်ကြည့်မှာမဟုတ်ဘူး။

အခုတော့ ငါ့ နှလုံးသားထဲမှာ အဖိုးတန်ဆုံး အလှတရားက သူ့နောက်မှာ ရှိနေတယ်၊ သူ သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာက ဘယ်လိုကွဲပြားမှာလဲ။

ချူးလီ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

လီယန်ဟွေ့အမြန်ပြောခဲ့သည် "မစ္စတာ ဟော် နဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ရတာ အပျော်ဆုံးစီးပွားရေးပါပဲ၊ မစ္စတာဟော်ကို မသိတဲ့သူကိုတောင် ငွေသားကိုပဲ အမြဲပေးတယ် ဟီးဟီး၊ အဲဒါက လုပ်ငန်းမှာ ပါးစပ်ကထွက်တဲ့စကားပဲ ဘယ်သူကမှ မစ္စတာဟော်နဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။"

ဟော်ရှန်းလင် စီးကရက်ကို မီးညှိပြီး ချူးလီဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ချူးလီ ကင်းဗတ်အိတ်ကို ယူခါနီးမှာ စီးကရက် က ရုတ်တရက် သူ့လက်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ရှဲ" ဆိုတဲ့ အသံနှင့်အတူ အရေပြားတစ်ရှူးများ လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့ အနံ့ထွက်လာသည်။

ချူးလီ၏ မျက်လုံးက စကားတစ်လုံးမှမပြောဘဲ လှုပ်ခါသွားသည်။

"မင်း ငါနဲ့ ကစားရဲရင် မင်းကို သေတာထက် ပိုကောင်းအောင် ငါလုပ်ပြမယ်..."

နိမ့်ပါးသော ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အလွန်အားကောင်းသည်။

ချူးလီ သူ့ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကြည့်လိုက်သည် "လူတွေက ပိုက်ဆံကြောင့် သေသွားရင် ဘယ်သူက ပိုက်ဆံအခက်အခဲရှိမှာလဲ။"

ဒါကိုမြင်တော့ လီယန်ဟွေ့ အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။ " မစ္စတာဟော် ကျွန်တော့်လူကိုခင်များစိတ်ချလ်ု့ရတယ်၊ ဒီကလေး... ဒီကလေးက ပိုက်ဆံဆို အရမ်းလောဘကြီးတာ၊ ခင်များကို သူဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာမဟုတ်ဘူး"

"ပြီးရင် ကျွန်တော် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရဦးမယ်။" ချူးလီ၏ ပါးစပ်က ထေ့ငေါ့ငေါ့ငေါ့နဲ့ပင့်တက်သွားသည်။ "ငါတို့မိန်းကလေးက အရမ်းသိမ်မွေ့တာ၊ ပိုက်ဆံမရှာဘဲ ကျွန်တော် ဘယ်လိုတတ်နိုင်မှာလဲ"

ဟော်ရှန်းလင် သည် ဤနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သူ့ညီဝမ်းကွဲ၏ ရူးသွပ်သောအသွင်အပြင်ကို မှတ်မိနေပြီး၊ ဖုန်းအယ်လ်ဘမ်တွင် ဝှက်ထားသော ကျောင်းဝတ်စုံနှင့် ponytail စည်းထားတဲ့ ပန်းချီဆရာကထပ်တူကျအောင်ဆွဲထားသလို မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ပုံတွေအများကြီးရှိသည်။

ဟော်ရှန်းလင်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ လီယန်ဟွေ့က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဟေး ချူးလီ၊ စကားနည်းနည်းမှ မပြောနဲ့၊ မစ္စတာ ဟော်က စံပြ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်။ မင်းက သူနဲ့ မရင်းနှီးဘူး။"

ဟော်ရှန်းလင်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကမောက်ကမဖြစ်ပြီးနောက် သူ့သားသမီးတွေအတွက် သူ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကြီးကြီးကို ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

သူက ဟော်ချန် ထံမှ ချူးလီက အလွန်ဆင်းရဲကြောင်း သင်ယူခဲ့ရပြီး ယခင်က အသေးအဖွဲ ပညာသင်ဆုတစ်ခုရရန်အတွက် သူသည် သူ့ကို ဘောင်ခတ်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဆင်းရဲတာက မှန်တယ်။ အခုခေတ်မှာ ဘာကိုမှ အားကိုးလို့မရဘူး၊ ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံကို အားကိုးလို့ရသည်။

သူက ချူးလီရဲ့ ကော်လာကို ဖြည်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို သံသယမဝင်တော့ပေ။

ဒီဟင်းက တော်တော်လေး လိုက်ဖက်ညီသည်။

ပွဲပြီးပြီးချင်း ညက ဟော်ရှန်းလင်က ချူးလီကို ဖန်းကျား လမ်းဆီ သူကိုယ်တိုင် မောင်းပို့ပေးခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက်၊ ချူးလီသည် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခန်းသို့ ချက်ချင်းပြန်မလာပေ။ ယင်းအစား အနက်ရောင် ကင်းဗတ်အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြို့လယ်ခေါင်သို့ တက္ကစီစီးကာ စတိုးဆိုင်အများစု ပိတ်သွားသည်အထိနေပြီးမှ ကျောင်းကိုသွားခဲ့သည်။

ချူးလီ ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ သူလျှိုတွေက ဟော်ရှန်းလင် ကို သူဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာကို သတင်းပို့ခဲ့သည်။ "သူကိုယ်တိုင်အတွက် ဝတ်စုံပြည့်ဝယ်တယ်၊ Cartier နာရီတစ်လုံးဝယ်ပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အသားအရေထိန်းသိမ်းတဲ့ ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်သွားပါတယ်"

ဟော်ရှန်းလင် လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့သည်။ “သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

ဖုန်းချလိုက်ပြီး တစ်လခွဲအတွင်း အကောက်ခွန် ကင်းရှင်းရေး ခရီးစဉ်ကို စီစဉ်ပေးဖို့ သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပြောလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ယောက် ထပ်ထည့်ပြီး သူ့နောက် လိုက်ခိုင်းထား "

...

ကံကောင်းထောက်မစွာ စိတ်ပညာကျောင်းက စုန့်ယွီဟဲ ၏ ရုံးခန်းက မီးလင်းနေသေးသည်။

သူ သူ့ကို စောင့်နေတုန်းပဲ။

စုန့်ယွီဟဲ က ချူးလီတကယ်လာမယ်ဆိုတာ မသေချာသလို အမြဲတမ်း အရမ်းစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ကိုးနာရီတိတိအချိန်တွင် စုန့်ယွီဟဲ သည် သူ့ကိုမြင်လိုက်ရတော့ သိသာထင်ရှားစွာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ချူးလီက သူ့စားပွဲပေါ်ရှိ ပြာခွက်ထဲတွင် စီးကရက်လိပ်ပေါင်းများစွာ ထည့်ထားသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ မင်းကိုတွေ့သွားလား"

ချူးလီက စုန့်ယွီဟဲ ရှေ့မှာ ပိုက်ဆံအိတ်ကို တွန်းပေးလိုက်ပြီး သူ့ဝတ်စုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ချွတ်ကာ Cartier နာရီကို ချွတ်ကာ အဲ့နှစ်ခုကို တွဲပြီးထားပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တွေ့တယ် သူ ကျွန်တော့်ကို သံသယ မဝင်ဘူး"

စုန့်ယွီဟဲ က ကင်းဗတ်အိတ်ကိုဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲက ငွေသားနဲ့ ဝတ်စုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးပြောခဲ့သည်။ "ငါစဉ်းစားပြီးပြီ၊ အားလုံးကို အပ်လိုက်မလား"

"အိုကေ"

သူလည်း ဖြောင့်ဖြောင့်ဖြူးဖြူး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့... သူမဆီ ပြန်သွားချင်ခဲ့သည်။

စုန့်ယွီဟဲက အနက်ရောင် ကင်းဗတ်အိတ်ကို သော့ခတ်ပြီး သေတ္တာထဲမှာ ထည့်လိုက်သည်။ " ဗျူရိုက ခိုးထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို မနက်ဖြန် ရဲတွေ လာယူလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်ကို သံသယမဖြစ်အောင် မင်းအဝတ်နဲ့ နာရီတွေ ၀တ်ထားရဦးတယ်"

ချူးလီထွက်သွားသောအခါ၊ စုန့်ယွီဟဲက ချူးလီ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော laprairie boxကို သတိပြုမိလိုက်သည်- "မင်း..."

ချူးလီ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံနဲ့ဝယ်ထားတာ အဲ့ပိုက်ဆံနဲ့မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ယွီဟဲ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့၊ မင်းပိုက်ဆံကို အလွဲသုံးစားလုပ်တယ်လို့ ငါမပြောပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီတံဆိပ်က တော်တော်ဈေးကြီးတယ်။"

"ကျွန်တော် စုဆောင်းထားတဲ့ ပိုက်ဆံက သန့်ရှင်းပါတယ်။"

"ငါအဲ့လိုပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းအခုချစ်ကျွမ်းဝင်နေတာပဲ၊ မင်းလုပ်စရာမလို..."

ချူးလီက သူ့အကြည့်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သူ့ကို အကောင်းဆုံးတွေပဲ ပေးချင်တယ်"