Chapter 111
Vol. 10 Ch. 111
တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခန်းထဲ၌ ကျန်းယွီနဲ့ သွမ့်ပေါ် တို့ တစ်ညနေခင်းလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်...
သွမ့်ပေါ်တစ်ယောက် ပင်အပ်နဲ့ ဆေးထိုးအပ်တွေပေါ်တွင် ထိုင်နေရသလိုမျိုး သူ့လက်ကိုင်ဖုန်းကို အမြဲငုံ့ကြည့်ကာ တံခါးဆီသို့ ရံဖန်ရံခါသွားပြီး သူ ပြန်အလာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်
ကျန်းယွီ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အလွန်စိတ်ပျက်နေသည်။
လမ်းလွဲနေဆဲပင်။
ချူးလီက သူမထက် အများကြီး ထက်မြက်တယ်၊ သူတကယ်ပြေးချင်တယ်၊ သူမ သူ့ကို လက်ထိတ်ခတ်ထားနိုင်တုန်းပဲ။
ဒီကောင်က နောင်မှာ သေခြင်းကြိုးပေါ်မှာ အကျဉ်းသား ဖြစ်နေသည်။
စိတ်ပျက်စရာတွေပဲ။
ကျန်းယွီ အဲ့အကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ၊ ထူးထူးခြားခြား အစီအမံတွေ လုပ်သင့်တယ်လို့ ခံစားလာရလေလေပဲ၊ သူနဲ့ လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။
ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမရဲ့ယောက်ျား လမ်းချော်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော GPS micro-positioning tracker ကို အော်ဒါမှာခဲ့သည်။
သွမ့်ပေါ်က သူမနောက်မှ ချော်သွားကာ၊ သူမသည် ထိုသို့သောကိစ္စအတွက် အော်ဒါမှာထားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ယနေ့နံနက်တွင် လက်ထိတ်ခတ်ထားခံရသည့်လူအကြောင်း တွေးကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့သည်။
ချူးလီလို ယောက်ျားတစ်ယောက်က ရက်စက်လွန်းပြီး ဘယ်မိန်းမက သူ့ကိုစားနိုင်လဲဆိုတာ သူအမြဲတမ်း တွေးခဲ့ဖူးသည်
ကျန်းယွီ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် "စက်ပစ္စည်းကိရိယာ" ကိုတွေ့ပြီးနောက် သွမ့်ပေါ် က လက်မထောင်ပြပြီး ကျွမ်းကျင်သူကို ခေါ်ခဲ့သည်။
ဤမရီးလေးမှာလည်း ရက်စက်တတ်သူဖြစ်သည်။
သွမ့်ပေါ် က ကျန်ယွီရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာထိုင်ပြီး ပြောခဲ့သည် "မရီး ၊ မရီးနဲ့အစ်ကို လီ တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းအကြောင်း ပြောပြပါလား။ မရီးတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လိုတွဲဖြစ်ခဲ့ကြတာလဲ။"
"ဒါက ရိုမန့်တစ်မဆန်ပါဘူး။"
ကျန်းယွီ သူ့အကြည့်တွေကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောခဲ့သည် "အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေအားလုံးက အပြန်အလှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေကနေစတာပဲ။ သူနဲ့ကျွန်မက အစမှာ ဒီလိုပါပဲ။ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်မတို့လိုအပ်တာကို ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ အခြေအနေကောင်းတွေမရှိဘူးဆိုတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ တခြားတစ်ဖက်က သင့်တော်တဲ့လက်တွဲဖော်ကို ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် အတူတူတွဲလိုက်ကြတာပဲ"
သွမ့်ပေါ် ၏ ပါးစပ် တွန့်သွားသည် ကျန်းယွီ သည် စွယ်စုံကျမ်းဟောင်းဖြစ်နေသည်ကို သူ မတွေ့ခဲ့ရပေ။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပြင်ပအခြေအနေတွေက. တိုက်ဆိုင်ဖို့က တကယ်ကို ခက်တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲဒါကို လုပ်ပြီး သူများတွေကို မထိခိုက်စေနဲ့၊ အဲဒါဆိုကောင်းတယ်"
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ကျန်းယွီသည် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်နှစ်အတွင်း ချူးလီ၏အရေးကိစ္စများကို ပို၍စိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး သူမ သွမ့်ပေါ် ကိုမေးလိုက်သည် "ဒါဆိုကျွန်မကိုပြောပြ ရှင် သူနဲ့ ဘယ်လိုဆုံတွေ့ခဲ့တာလဲ၊ ကျွန်မတို့မိသားစုက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဖို့ လွယ်တဲ့လူတော့ မဟုတ်ဘူး။"
"မရီးပြောတာမှန်တယ်။" သွမ့်ပေါ်ပ ဖရဲစေ့တစ်ပန်းကန်ကိုယူ၍ ကျန်းယွီနှင့် စကားပြောရန် ရောက်ရှိလာသည်- "ကျွန်တော်က သူ့အခန်းဖော်ပါ။ တက္ကသိုလ် ပထမနှစ်မှာတော့ ထူးထူးခြားခြား ဆက်ဆံမှုမျိုး မရှိဘူး။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ သူက အခန်းဖော်တွေနဲ့ သိပ်ပြီးမပေါင်းသင်းတတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒုတိယနှစ်မှာ ကျွန်တော့်အမေ ကင်ဆာရောဂါဖြစ်ခဲ့တယ်"
ကျန်းယွီ ဖရဲစေ့စားနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည် "နောက်တော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ၊ အန်တီ နေကောင်းရဲ့လား"
သွမ့်ပေါ် သက်ပြင်းချလိုက်သည် "ကျွန်တော်တို့မိသားစု အခြေအနေက သာမန်ပဲ။ အမေက ကျွန်တော့်ကိုဆွဲပြီး ဟင်းရွက်ဈေးမှာ ငါးရောင်းတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို နေ့တိုင်း နှုတ်ဆက်ပြီး ဖောက်သည်တွေ အတွက် ငါးတွေသတ်ရတယ်။အဲ့တာက အရမ်းကိုမှခက်ခဲတယ်။ အမေ နေမကောင်းဖြစ်တော့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုမှာလည်း ဝင်ငွေမရှိနေဘူး ဒီရောဂါအတွက် ငွေကလည်းတော်တော်ကုန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက ပိုက်ဆံအများကြီး မတတ်နိုင်တော့ ကျွန်တော် ကျောင်းနားပြီး ငါးရှာဖို့ အိမ်ပြန်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်အမေရဲ့ ကုသမှုအတွက်ကိုမျှော်လင့်ရင်းပေါ့ "
"အဲဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်းက ကျွန်တော် ငါးခူ ၃ကောင်သတ်ပြီး ကားပေါ်တင်ပြီး ဟိုတယ်ကို ပို့ပေးရတာကိုမှတ်မိတယ်။ ချူးလီ လာလိမ့်မယ်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ သူကစကား အများကြီး မပြောဘူး။ သတင်းစာထုပ်နဲ့ ပိုက်ဆံတစ်ထုပ်ကို ကျွန်တော့်ကို ပစ်ပေးပြီး လှည့်ပြီး သွားလိုက်တာ။"
"ဘာ…"
ဤရိုးရှင်းပြီး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ပုံစံက အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်။
သွမ့်ပေါ် ဆက်ပြောခဲ့သည် "ကျွန်တော်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီလူကောင်းလေးက တစ်သောင်းပေးထားတာ ဆိုတော့ ကျွန်တော် ငါးပို့ဖို့ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို အမြန်လိုက်ရှာပြီး ပိုက်ဆံ ဘယ်ကရတာလဲလို့သူ့ကို မေးလိုက်တော့ သူက သူ့ဘာသာသူရှာထားတာလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲ့တာကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ကျောင်းမထွက်ချင်တော့ဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော် တုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်၊ အဲ့နေရာမှာတင် ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။ မတော်တဆမှုဖြစ်တာ တော်တော်ကြာသွားပါပြီ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဆီလာကြည့်ခဲ့တဲ့သူက သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ"
"နောက်တော့ ကျွန်တော် ကျောင်းပြန်ဆက်တက်တော့ သူက သူနဲ့အတူတူအလုပ်တွဲလုပ်ချင်လားလို့မေးခဲ့တယ်။ သူက ဒီတိုင်ပင်ဆွေးနွေးခန်းကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူရတဲ့ပိုက်ဆံတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးတယ်..... အမေ့ကို ဆေးကုပေးခဲ့တယ်။ မနှစ်က အမေက ခွဲစိတ်မှုအောင်မြင်ခဲ့တယ်။ ဆရာဝန်ကပြောတယ် အခြေအနေက အတော်လေးကောင်းလွန်းနေပြီတဲ့။ နေပြန်ကောင်းလာတော့မယ်။"
ဒါကိုပြောပြီးနောက် သွမ့်ပေါ်သည် ထိန်းမရသော အပြုံး၊ ရူးသွပ်ပြီး အထူးသဖြင့် စိတ်ရင်းမှန်ကို ပြခဲ့သည်။
ကျန်းယွီ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်ခဲ့သည် "ကောင်းလိုက်တာ"
"တကယ်တော့ အစ်ကို လီ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီချင်တာလဲလို့ တွေးခဲ့မိဖူးတယ်။ သူနဲ့ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ကြဘူး ပြီးတော် ကျွန်တော်တို့က ဘာစကားမှလည်း မပြောဖူးကြဘူး... အမေ နေမကောင်းဖြစ််တော့ ဆွေမျိုးတွေ သူငယ်ချင်းတွေဆီ တောင်းဆိုခဲ့ပေမယ့် ဘယ်သူမှ ပိုက်ဆံမချေးပေးချင်ကြဘူး။ သူကတော့... စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ပေးခဲ့တယ်"
ချူးလီ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာ သွမ့်ပေါ် နားမလည်ဘူး။
ဒါပေမယ့် ကျန်းယွီကတော့ နားလည်တယ် ဒီကမ္ဘာမှာ မိခင်မရှိဘဲနေရတဲ့ နောက်ထပ်ကလေးကို သူ မလိုချင်ဘူးဆိုတာကိုပေါ့။
ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ထိတွေ့မှုတွေမရှိရင် သူက နွေးထွေးပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာသည်။
...
ခဏကြာတော့ ချူးလီ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခန်းက အလင်းရောင်တောက်ပနေပြီး တံခါးပွင့်လာခဲ့သည်။ ကျန်းယွီနဲ့သွမ့်ပေါ်တို့ ဂိမ်းဆော့ရန် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။
မိန်းကလေးက လည်ပင်းကျယ် ဆွယ်တာ အင်္ကျီပွပွကို ၀တ်ထားသည်။ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူမ၏အသားအရည်က အထူးဖြူဖွေးနေပုံရပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက ကြည်လင်နေပြီး သူမ၏ခြေထောက်မှာ SpongeBob ပန်းခြေအိတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူမ၏အသွင်အပြင်သည် ချူးလီအား ထူးခြားသောခံစားချက်ကိုပေးခဲ့သည်။
သူပြန်လာတဲ့အသံကိုကြားတော့ ကျန်းယွီ က ခေါင်းမမော့ဘဲ လျစ်လျူရှုထားသည်။
ဒါပေမယ့် သွမ့်ပေါ် ပြောခဲ့သည် "အစ်ကိုလီ၊ အစ်ကိုဘယ်ရောက်နေတာလဲ၊ ကျွန်တော့်မရီးက အစ်ကို့ကိုစောင့်နေတာ တစ်ရက်ပြည့်တော့မယ်"
"စျေးဝယ်ထွက်နေတာ"
ချူးလီ က skin care box ကို ဗီရိုပေါ်တင်ပြီး အိမ်ထဲကို ၀င်သွားသည်။
ကျန်းယွီက skin care product ထုပ်ပိုးထားတဲ့ ဘူးကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ သွမ့်ပေါ် နဲ့ ဂိမ်း ဆက်ကစားပြီး တိုက်တွန်းခဲ့သည် "မြန်မြန် လုပ်၊ ဒီလာပြီးစက်ကို နှိပ်လိုက်၊ နင် ရှုံးသွားလိမ့်မယ်!"
"ငါ နှိပ်လိုက်မယ် နင့်မှာ အရည်အချင်း ကောင်းကောင်းရှိတယ်၊ အရင်ဆုံး သရဲအတွက်လမ်းလျှောက်သွားလိုက်"
"ဆက်လုပ်"
ချူးလီ သည် ကျန်းယွီ၏ နံဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆိုဖာကုလားထိုင်ပေါ် တံတောင်ဆစ်တင်ပီး ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်ကာ သူမနားထဲကိုပြောလိုက်သည် "ကျွမ်းကျင်တာ ထားလိုက်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒီမှာ သူ့ကို ပိတ်လိုက်"
ကျန်းယွီ က ဖုန်းထဲကပုံကိုကြည့်ပြီး စိတ်မကျေနပ်စွာပြောလိုက်သည် "အရမ်းဆူညံနေတာပဲ!"
ချူးလီသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လွှတ်ထားရမည့် အရာများ ရှိနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
သွမ့်ပေါ် မြန်မြန်ပြောလိုက်သည် "မြန်မြန်လုပ်၊ မရီး သေတော့မယ်။"
ကျန်းယွီ သည်ဂိမ်းကိုဆက်ဆော့ခဲ့ပြီး ချူးလီက သူမအနားတွင်နာခံမှုရှိရှိထိုင်ကာ သူမ ဂိမ်း ဆော့နေတာကိုကြည့်ပြီး မကြာခဏဆိုသလိုသူမကို အနံ့ခံရင်း သူမရဲ့နားရွက်တွေနဲ့ နားထက်တွေကို ယားယံစေကာ ဂိမ်းထဲမှာ "သရဲ" ဖမ်းတာခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။
"ဟေ့... နင်..."
ကျန်းယွီက သူ့ကို မကြိုက်တော့ဘူး ချူးလီ က သူမရဲ့ ဆံပင်ကိုသပ်ကာ မျက်နှာကို နမ်းလိုက်ပြီး သူမရဲ့ နားရွက်ကို လောဘကြီးစွာ နမ်းလိုက်သည်။
ကျန်းယွီအတွက်တော့ သူ ဒီလောက်ထိတက်ကြွနေတာကို မြင်တွေ့ရတာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က သူမနဲ့ရင်းနှီးမှုကို အရုပ်ဆိုးစွာနဲ့ သူ ငြင်းပယ်ခဲ့တာမဟုတ်လား။
သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းမလား ဆိုတာကို သိဖို့ သူမ မျက်နှာကို လှည့်လိုက်သည်။
ဤသွေးဆောင်မှုသည် သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သောတုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူက ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဟပြီး စုပ်ယူခဲ့သည်...
"အွန့် အွန့် အာ့ အာ့!"
ကျန်းယွီ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အဝေးသို့ အမြန်ရွှေ့လိုက်ကာ သူ့ကိုအလွန်အံ့အားသင့်စွာကြည့်နေခဲ့သည်
ဘာတွေလဲ!
သွမ့်ပေါ်ရဲ့ဖုန်းက ပြုတ်ကျသွားပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ပြောလိုက်သည် "ခွေးကိုညှင်းပန်းနှိပ်စက်တယ်။ဒါကို မကစားနိုင်တော့ဘူး၊ သွားလိုက်တော့၊ ငါမင်းကို ဒီနေရာကနေ မကြိုဆိုဘူး!"
"နောက်ကျသွားပြီ ငါပြန်ရောက်နေပြီလေ"
ချူးလီက ကျန်းယွီရဲ့လက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အဲ့တာကို သတိမထားမိဘဲ ကျန်းယွီက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည် "ဒီနေ့ နင် ဘယ်မှာရှိနေတာလဲ? "
"စျေးဝယ်ထွက်နေတာ"
"လိမ်တယ်"
တစ်ယောက်တည်း ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ လိုလို့လား။ သူမကို ခေါ်သွားရင် မပျော်ရဘူးလား။
"မလိမ်ဘူး"
မပြီးသေးပါဘူး၊ သူ ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့တယ်။
အဲဒါနဲ့ ချူးလီ က Laprairie ရဲ့ လက်ဆောင်ဘူးကို သူမကို ပေးလိုက်ပြီး မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်"မင်းအတွက် ငါဝယ်လာခဲ့တာ"
ကျန်းယွီ သည် skin care boxကို ကြည့်ပြီး သံသယစိတ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့စကား၏အမှန်တရားကို ပိုင်းခြားနေသည်- "တကယ်ဈေးဝယ်ထွက်လာတာလား"
"အင်း၊ ငါ မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးချင်ပေမယ့် မင်းကို အံ့သြသင့်အောင်လုပ်ချင်လို့ ၊ ဒါပေမယ့် မင်းကို ငါမခေါ်သွားခဲ့ဘူး"
ကျန်းယွီ ဒါကိုတော့ ယုံရမည်။
"အိုး၊ လွယ်လိုက်တာ " သွမ့်ပေါ် သည် Shura Field တွင် ရန်ဖြစ်နေသော စုံတွဲမျိုးကို ကြည့်ရတာ သဘောကျသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့တဲ့ သူ့လိုsingle dogရဲ့ ဆိုးညစ်တဲ့အတွေးတွေကို ကျေနပ်စေဖို့ သူတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်ရင်း လမ်းခွဲမယ်လို့ သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်- "ငါတို့ မနှစ်က ထိုင်ဝမ်ကို မဝင်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။ အဲဒါက second- hand ပေါ်လီဂရပ်လား။အဲ့တာက တော်တော်လေးပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်တယ်လို့ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ လာ၊ လာပါ ငါတို့အစ်ကိုလီကို ခေါ်လိုက်ပါ "
ချူးလီ၏ အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လာသည်။
ပုံမှန်အချိန်များတွင် သွမ့်ပေါ် သည် ချူးလီ ကိုတိုင်းတာရန် polygraph ကိုအသုံးမပြုရဲသော်လည်း ဒီနေ့မရီးက ဤနေရာတွင်ရှိပြီး ကောင်းကင်ပြိုကျမှာကို သူ မကြောက်ပေ။
သူက လေမှုတ်ထုတ်ရင်း ကျန်းယွီဘေးမှာ ပုန်းနေလိုက်သည်- "မရီး သူရူးနေပြီလား"
"အဲ့လိုဖြစ်ရမယ်။"
ကျန်းယွီသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိခဲ့သဖြင့် အဖြေရှာရန် လိုအပ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ချူးလီ ကို မေးလိုက်ရင် ပြောမှာမဟုတ်ဘူး၊ ခေတ်မီနည်းပညာကို တိုက်ရိုက်သုံးတာက ပိုကောင်းတယ်။
ချူးလီ "ငါငြင်းတယ်။"
"ငြင်းတာက အသုံးမဝင်ဘူး"
စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းယွီက ချူးလီ ၏ကော်လာကို ဆုပ်ကိုင်ကာဆွဲခေါ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ သွမ့်ပေါ်က ဒုတိယထပ်အခန်းသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
စားပွဲပေါ်တွင် ခေါင်းကြီးကြီးရှိသော ကွန်ပြူတာတစ်လုံးနဲ့ အခန်းထဲတွင် စားပွဲသေးသေးလေးတစ်လုံးရှိပြီး ကွန်ပြူတာ၏အောက်ဘက်တွင် ပိုလီဂရပ်ပုံပါရှိပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသောကြိုးများရှိသည်။
ကျန်းယွီ စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည် "နင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုမှာ မပါဝင်ဖူးဘူးလား၊ ဒီပိုလီဂရပ်ကို ဘာအတွက် သုံးတာလဲ"
စက်ပစ္စည်းရဲ့ အပြစ်တွေကိုရှာဖွေဖယ်ရှားနေစဉ် သွမ့်ပေါ်က ရှင်းပြခဲ့သည် "ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်သည်တွေ ပဋိပက္ခဖြစ်နေတာတွေကို ဖြေလျှော့ပြီး စုံတွဲတွေကို အချင်းချင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စကားပြောဆိုစေချင်တာပါ။ ပေါ်လီဂရပ်ကို ဒီဧရိယာမှာရှိတဲ့ ဖောက်သည်တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အထူးဒီဇိုင်းထုတ်လုပ်ထားတာပါ"
ကျန်းယွီ ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်လိုက်သည် "လင်နဲ့မယားကြားက ပဋိပက္ခကို ညှိဖို့ polygraph ကိုသုံးတာလား။ ကွာရှင်းမှုနှုန်း မမြင့်မှာကို ကြောက်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား"
"ကျွန်တော်တို့ ညှိပေးထားတဲ့ စုံတွဲတွေက အခြေခံအားဖြင့် ကွဲကွာသွားကြပုံရတယ်" သွမ့်ပေါ် ခေါင်းကုတ်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာပြောလိုက်သည် "ဒါပေမယ့် ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ polygraph က အရမ်းတိကျတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ"
ချူးလီ ဗလာကျင်းစွာပြောလိုက်သည် "အတိအကျပြောရရင် ဒါက second-hand ထုတ်ကုန်တစ်ခုပါပဲ"
ကျန်းယွီ : "အိုး၊ တစ်ယောက်ယောက်က အလျင်လိုနေပြီပဲ!"
သွမ့်ပေါ်: "ကျွန်တော်မြန်မြန်လုပ်လိုက်ပါ့မယ်!"
ချူးလီ : "ငါမလုပ်ဘူး။"
သူ အဲ့တာကို လုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ မလုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ ကျန်းယွီက သူ့ကို ကုလားထိုင်ပေါ် တိုက်ရိုက် ဖိချလိုက်သည်။
ကလေးမလေးရဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါး ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရေပြားက ကြွက်သားတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်၊ သူမနေ့တိုင်း ကခုန်နေတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ကြွက်သားလေ့ကျင့်ခန်းကို ချူးလီတောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။
ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ့ကို ထိုင်ခုံပေါ် အလွယ်တကူ ဖိချလိုက်ပြီး သွမ့်ပေါ် နှင့် ပူးပေါင်းကာ သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွေ၊ လက်ကောက်ဝတ်တွေနဲ့ နားထင်တွေမှာ ချည်စတစ်ကာများကို ကပ်လိုက်သည်။
ချူးလျိ သည် အနာဂတ် ကာယ "လေ့ကျင့်ခန်း" တွင် သူ့ရှေ့မှ မိန်းမငယ်လေးလောက် အမှန်တကယ် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း လေးနက်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။
"ဖွင့်ထားပြီလား။" လို့ ကျန်းယွီလိုက် မေးသည်။
သွမ့်ပေါ်က ကွန်ပြူတာပေါ်မှာ တစ်တောက်တောက်နဲ့ရိုက်နေပြီး၊ ချူးလီ ၏ တည်ငြိမ်သော ကြိမ်နှုန်းပါသော လျှပ်စစ်ဓာတ်မှန်ရိုက်ချက်က ကွန်ပျူတာဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်- "လုပ်လိုက်တော့!"
ချူးလီ လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်သည် "ကျန်းယွီ ၊ တော်လောက်ပြီ၊ နောက်မနေနဲ့တော့ "
"ကျန်းယွီတောင် ထွက်လာပြီ။ ပြီးခဲ့တုန်းက ငါ့ရဲ့ ပထမနာမည်နဲ့ နောက်ဆုံး နာမည်နဲ့ ခေါ်တယ်။ ငါ့အဖေကို အခုထိ ငါ အသိအမှတ်ပြုတုန်း။" ကျန်းယွီ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "ဒါက စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းနေလို့လား ငါ့ချစ်သူမှာ တကယ်ပဲလျှို့ဝှက်ချက်ရှိနေတာလား"
"မဟုတ်ဘူး" ချူးလီ ကွန်ပြူတာစခရင်ဘက် လှည့်၍ အသက်ပြင်းပြင်းရှူခဲ့သည် "မေးပါ"
"မေးခွန်း၁- ဒီနေ့ တကယ် စျေးဝယ်ထွက်ခဲ့တာလား။"
"ဟုတ်တယ်"
ကွန်ပြူတာဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ချူးလီ ၏နှလုံးခုန်နှုန်းက တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
ကျန်းယွီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည် "ဈေးဝယ်ထွက်တာကို ဘာလို့ ငါ့ကို အတူတူမခေါ်သွားရတာလဲ"
ချူးလီ - "မင်းရဲ့ရာသီလာချိန်မှာ လမ်းလျှောက်ရတာ သိပ်အဆင်မပြေဘူးလေ။ ငါ့ကို အတင်းပြောထွက်အောင်လုပ်မို့လား"
ကျန်းယွီ : "..."
သွမ့်ပေါ်သည် သူ့အတွက် ဆူညံသံကို လျှော့ချနိုင်သော နားကြပ်ကို တပ်ထားသည်- "ကျွန်တော် ဘာမှ မကြားရဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာ မေး"
ကျန်းယွီ နစ်မြုပ်သွားပြီး ဆက်မေးခဲ့သည် "မေးခွန်း ၂- တက္ကသိုလ်ကို အတူတူသွားပြီးတော့ ဘာလို့ ငါ့ကိုထားခဲ့ပြီး ဟိုင်ချန်ကို နင် တစ်ယောက်တည်းလာရတာလဲ"
ချူးလီ တိတ်ဆိတ်စွာပြန်ဖြေခဲ့သည် "တစ်ချက်က ရန်ရှင်း နဲ့ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ချင်လို့ ၊ နောက်တစ်ချက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေးစားမှု ဆုံးရှုံးသွားလို့ ပြီးတော့ မင်းပိုကောင်းသထက်ကောင်းလာတာကို မြင်ရတော့ မင်းဘေးမှာ ငါရပ်တည်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ခံစားရလို့..."
"ငတုံး ၊ ဒါအတွက်..."
ကျန်းယွီသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
" ရှောင်ယွီ ၊ မင်း နားမလည်ပါဘူး ၊ အဲဒီတုန်းက ငါ ကိုယ်တိုင် စွန့်လွှတ်ခဲ့တာကို "
ချူးလီ မျက်လျှာချထားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောခဲ့သည်- "ယုံကြည်ချက်တွေအားလုံး ပြိုပျက်သွားခဲ့တယ်။ ငါ့မှာ အတွေးတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်။ မင်းငါ့ကို မေ့သွားတာကို ငါ စောင့်ချင်တယ်၊ ငါ့ကိုယ်ငါ သတ်သေပြီး ဒီလောကကနေ ထွက်သွားမှာ"
သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရင်း မျက်လုံးတွေ နီရဲနေသည် "ဒါဆို နင်ဘာလို့ မသေသွားတာလဲ"
ချူးလီ ပြုံးလိုက်သည် "မင်း မဟုတ်ဘူးလား... မင်းငါ့ကို မမေ့သေးဘူးလေ "
"သေနာကောင်!"
"မလုပ်နဲ့ မလုပ်နဲ့၊ စက်ခန်းထဲမှာတော့ မလုပ်နဲ့" သွမ့်ပေါ်က ကမန်းကတန်း ဖျောင်းဖျခဲ့သည် " ထိန်သိမ်းထားတာတွေရှိတယ် ၊ ရန်ဖြစ်မယ်ဆိုအပြင်ထွက် ၊ ဒီပစ္စည်းတွေက ဈေးကြီးတယ် !"
ကျန်းယွီ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့ဘေးက ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်ကာ သူမရဲ့စိတ်တွေ ငြိမ်သက်သွားပြီး ချူးလီကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ခဲ့သည် " နင်ငါ့ရည်းစားကို နာကျင်အောင် လုပ်ရင် ငါ... နင့်ကို တစ်သက်လုံး မုန်းသွားမှာနော်"
သွမ့်ပေါ် ထိတ်လန့်တကြား မေးလ်ုက်သည် "မရီးရဲ့ ချစ်သူ၊ အဲ့လူက မရီးရှေ့ကလူ မဟုတ်ဘူးလား။မရီး ဘယ်သူ့ကို မုန်းချင်တာလဲ"
"အားလီကိုသတ်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါမုန်းမှာ" ကျန်းယွီ က သွမ့်ပေါ် ဆီဒေါသတွေ ဖြန့်ခဲ့သည် "နင် ခိုးနားထောင်နေတာ မဟုတ်လား။ ပညာရှင်ပီသတာပဲ!"
သွမ့်ပေါ် နားကြပ်ကို အမြန်တပ်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်... အလိမ်ဖော်တဲ့ကိရိယာများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးပြုလို့မရနိုင်ဘူး။
ချူးလီက သူမရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်ကို ညှစ်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ သူမရဲ့လက်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည် "အစ်မ၊ ငါထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး"
အဲ့တာက လုံးဝကိုချုပ်တည်းထားတဲ့အသံပဲ သူ့ဘေးနားက သူမကို လိုက်ပိုးပန်းတုန်းကလိုပဲ "အစ်မ" ဆိုတဲ့စကားတစ်လုံးစီတိုင်းက ချွဲပြီးပြောနေတာ။
ကျန်းယွီသည် စီးကရက်မီးကြောင့် လက်ဖမိုးမှာ မီးလောင်ဒဏ်ရာရထားသည်ကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရပြီး အဲ့တာကလတ်လတ်ဆက်ဆက်ကြီးဖြစ်ထားတာ။
သူမ သူ့လက်ကိုဆွဲကာ "ဘယ်သူလုပ်တာလဲ" ဟုမေးလိုက်သည်။
ချူးလီ က ချက်ချင်း သူ့လက်ကို ရုတ်ခဲ့သည် "မတော်တဆဖြစ်တာ"
ဤအချိန်တွင် မူလပုံမှန်နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲမှုရှိလာသည်။
"ဒီမှာ!" သွမ့်ပေါ် အမြန်ပြောလိုက်သည် "မရီး ၊ သူ ထိတ်လန့်နေတယ်!"
ကျန်းယွီ ဆက်မေးလိုက်သည် "နင့်ကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ယောက်က လုပ်ခဲ့တာလား။"
ချူးလီ၏အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း တိမ်မြုပ်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက စခရင်ပေါ်ရှိ လျှပ်စစ်ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူ့ လည်ချောင်းကို ဖိကာ စကားလုံးတိုင်းကိုပြောခဲ့သည် "ငါလုပ်လိုက်လို့ "
electrocardiogram က ချက်ချင်း ပရမ်းပတာလာသည်။
သွမ့်ပေါ် က သူ့ခေါင်းကို လှည့်ခဲ့သည် "လိမ်နေတာ"
သူ သတိမပေးဘဲ ဤလူ၏နှလုံးခုန်သံသည် တုန်ခါသွားပြီး မြင်းများစွာက သူ့ကို လိုက်နေကြောင်း ကျန်းယွီလည်း မြင်နိုင်သည်။
ချူးလီ :...
ကျန်းယွီ ဆက်မေးခဲ့သည် "ဘယ်သူလုပ်တာလဲ"
"ငါလုပ်တာ"
ဤအချိန်တွင် ECG သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပုံမှန်ကြိမ်နှုန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သွမ့်ပေါ်ကိုမေးလိုက်သည် “ဒါက ဘာကိုဆိုလိုလဲ”
"ဟမ်။ ငါမလိမ်ထားဘူး၊ အခုက မတော်တဆဖြစ်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် မရီး၊ မရီး ထပ်မေးချင်လို့လား"
"ဒီနေ့ ဈေးဝယ်ထွက်တာအပြင် တခြားနေရာတွေ သွားလည်ပြီး တခြားလူတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့သေးလား။"
ချူးလီ : "မတွေ့ဘူး၊ ဈေးဝယ်ထွက်တာလေးပဲ။"
ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ electrocardiogram သည် ယခင်အတိုင်း ငြိမ်သက်နေပြီး နှလုံးခုန်သံလည်း မရှိတော့ပေ။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး" သွမ့်ပေါ် က ကွန်ပြူတာကို ပုတ်လိုက်သည် “ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူး၊ ဒီ polygraph က အရမ်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်တဲ့ဟာ ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ထောက်လှမ်းရေး ရာဇ၀တ်ကောင်တွေက ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းနေပါစေ၊ polygraph ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
ကျန်းယွီ ဆက်မေးဖို့လုပ်ခဲ့သည် "နင် ဥပဒေကို ဆန့်ကျင်တာ တစ်ခုခု လုပ်ဖူးလား"
ချူးလီ "မလုပ်ဖူးဘူး"
ECG က ငြိမ်နေဆဲပင်။
ကျန်းယွီ : "နင့်ရဲ့စက်ကပျက်နေတာလား"
သွမ့်ပေါ် : "မဆိုးရွားနိုင်လောက်ပါဘူး။ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်။ ထပ်မေးလိုက်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိမိတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်။"
ကျန်းယွီအသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ချူးလီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ စားပွဲကို အပေါ်ဘက်ကနေ လက်ထောက်ကာ ရှေ့ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး လည်ပင်းလိုင်းအောက်ရှိ ရှုခင်းများကို သူ့မျက်စိရှေ့တွင် သံသယရှိစွာ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
သူမ သူ့နားရွက်ဆီကိုင်းချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့နားရွက်ကို ဌက်မွှေးလေးလို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမက စူးရှသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည် "အဲ့တာကိုလိုချင်လား"
ချူးလီ ရဲ့ လည်စလုတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး တံတွေး မျိုချလိုက်တဲ့အသံက တိုးတိုးလေးထွက်လာသည် "ငါတကယ်မလိုချင်ဘူး"
လျှပ်စစ်ဓာတ်မှန်ရိုက်သံက ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေသည်၊ ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်
သွမ့်ပေါ်က သူ၏နားကြပ်တွေကို ချွတ်လိုက်သည်- "ကြည့်လိုက်၊ ပိုလီဂရပ်က ကောင်းပါတယ်။ အစ်ကိုလီမှာ စိတ်ညှို့နှိုင်းနိုင်စွမ်းရှိခဲ့ရင်တောင် ပေါ်လီဂရပ်ရဲ့ ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့မှုကနေ လွတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ကျန်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တာက... သူလိမ်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ သူဒီနေ့တကယ်ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့တာလား"
သူမ သူ့ရဲ့ညာလက်ကိုကိုင်ကာ လက်ဖမိုးရှိ အမာရွတ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သည်- "နင့်ကိုယ်ဘာသာကိုယ် လောင်အောင်လုပ်ခဲ့တာလား"
"အင်း ၊ မင်းဒီမှာရှိနေလို့ နာလားဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်တာ"
"နာလား"
"နာတယ်...…"
သူမ ဒေါသတကြီးနဲ့ သူ့လက်ကို ဖယ်လိုက်သည် "နင့်ငါ့ကို ကတိပေး၊ နင်ဘယ်တော့မှ အဲ့လိုထပ်လုပ်လို့မရဘူး"
"ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး အစ်မ ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲလို့ ကတိပေးတယ်"
"နင့်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ်ဆိုတာ အမြဲတမ်းရှိနေလိမ့်မယ်။"
"ငါ့အစ်မက ငါ့ကို အမြဲချစ်နေမှာပဲ"
...
လူများစွာသည် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခန်းမှ ထွက်လာပြီး သွမ့်ပေါ် က သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ကာ တက္ကစီစီးပြီး ကျောင်းပြန်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းယွီနဲ့ ချူးလီတို့သည် လမ်းကြားအလွတ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ မနီးမဝေးမှာ အရက်မူးပြီး လမ်းလျှောက်လာနေတဲ့ လူဆိုးကြီးတစ်ယောက်ရှိသည်…
ချူးလီ က သူမကို ဟိုတယ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။
ဓါတ်လှေကားထဲမှာ သူ စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး စောနက ထိန်းထားနေရတာကို... သွန်ချလိုက်တယ်၊ တွန်းအားကို မထိန်းနိုင်ဘဲ နံရံနဲ့ ဖိကပ်ပြီး သူမကို အကြောင်းမဲ့သက်သက် နမ်းလိုက်သည်။
ကျန်းယွီက အလျင်စလို တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဓာတ်လှေကားမှန်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်လိုက်သည်။
မှန်ထဲမှာ သူ့ညာလက်က သူမရဲ့ခါးကို ဖက်ထားသည်။ မှန်ထဲမှာဆိုတော့ တကယ်တမ်းက ညာလက်က ဘယ်လက်ဖြစ်သင့်တယ်...
ကျန်းယွီ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြိုးတစ်ချောင်းက ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည် ။
သူ့လက်ကို ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတုန်းက ညာဘက်လက်က မီးလောင်ထားတာ။
ဒါပေမယ့် သူပထမဆုံးအကြိမ် လိမ်ညာလိုက်တဲ့အခါ ပိုလီဂရပ်အဆုံးသတ်တဲ့အထိ စီးကရက် မီးလောင်ထားတဲ့လက်က ဘယ်ဘက်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။
အခြားအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ပဲ၊ ပထမဆုံး ECG ခုန်ပြီးနောက် သူမမြင်သမျှအရာအားလုံးသည် တကယ့်ကမ္ဘာအစစ် မဟုတ်ပေ။
သူသည် electrocardiogram ၏ကြိမ်နှုန်းကိုထိန်းချုပ်ပြီး သူ၏နှလုံးခုန်နှုန်းကို ညှို့ယူခဲ့သည်။
ချူးလီက သူမကို ချစ်ခင်စွာ နမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်းယွီ နူးညံ့စွာပြောလိုက်သည် "ချူးလီ ၊ ငါ အခု တစ်ခုလောက် လုပ်ချင်တယ်"
"မင်းငါ့ကိုဘာမဆိုလုပ်လို့ရတယ်"
သူမ သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို ဒူးတစ်ဖက်နဲ့ ကန်လိုက်ပြီး ကောင်လေးက အသံမထွက်အောင် အော်ခဲ့သည်။
"ငရဲကိုသွားလိုက်တော့!"
"....."