(ဇာတ်သိမ်း)

အပိုင်း ၁၃၁ (ဇာတ်သိမ်း)

ဒီပုံစံအတိုင်း ဆက်သွားနေဖို့က သေချာပေါက် အဖြေမဟုတ်ပါချေ။ ကျန်းယွီသည် ဟော့ချန်ကို တစ်ယောက်တည်းပဲ မကျေနပ်ချက်များကို ချက်ချင်းဖြေရှင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အခု သူမသည် ယခင်ဘဝက သနားစရာ ခိုကိုးရာမဲ့နှင့် အနိုင်ကျင့်ခံရသည့် ကလေးမဟုတ်တော့ပေ။

ဟော့ချန်ကို သူမ မကြောက်ပေမယ့်... ချူးလီ ကတော့ သူမရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ဖြစ်ပြီး သူမ ချူးလီလည်း ပါဝင်ခိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုနေ့မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကျန်းယွီသည် Esmeral Art Center တွင် ကတာ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ စာသင်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာစောင့်ဆိုင်းနေသော ဟော့ချန် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ဟော့ချန် ၏ကောင်းကင်သို့ရောက်ရှိဖို့ဘယ်လိုစွမ်းရည်ကိုသုံးခဲ့လဲဆိုတာ မသိပေ သူ Esmeral သို့ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်းယွီ က သူ့ကျောင်းလွယ်အိတ်ကို ကျောမှာလွယ်ပြီး စာသင်ခန်းတံခါးက ထွက်လာပြီး စင်္ကြံမှာ ဟော့ချန် ကိုပြောခဲ့သည် "ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"

ဟော့ချန် ရယ်မောကာ ပျင်းရိစွာဖြင့် နောက်ကလိုက်သွားကာ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။

ဒီနေ့ နေမထွက်ဘူး၊ လေက အရမ်းပြင်းသည်၊ ကောင်းကင်မှာ တိမ်တွေအပြည့်နဲ့ ဟော့ချန် သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ညကလိုပဲ။

ထိုညတွင် ဟော့ချန် သည် အရက်မူးပြီး သူမကို အချိန်အတော်ကြာ ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်ခဲ့သည်။ သူမသည် အေးစက်သောကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် လှဲနေကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ထူထပ်နေသော တိမ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်ထိရှည်တဲ့ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားက သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ အဝေးက လှမ်းကြည့်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော လှိုင်းလုံးများဖြင့် မည်းမှောင်နေသော မျက်လုံးများကို သူမမြင်လိုက်ရသည်။

ကျန်းယွီ မူးနောက်နောက်ဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သူမ နိုးလာသောအခါ သူမ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအခင်းအကျင်းမှာတော့ ရဲတွေက သွေးတွေရွှဲနေတဲ့ သူ့လက်ထဲက ဓားကို ယူသွားခဲ့သည်။

ချူးလီကို ရဲကားထဲမှာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ဟော့ချန်က ချွန်ထက်တဲ့ဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားဒဏ်ရာ သုံးဆယ့်နှစ်ချက်၊ တချို့က ဆိုးရွားပြီးလက်မောင်းမှာလည်း ဒဏ်ရာတချို့ရှိသည်။ လူသတ်သမားက သတ်ချင်လို့သတ်လိုက်တာ မဟုတ်သော်လည်း လက်လွယ်စပယ်လုပ်လိုက်မိတာဆိုတာကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သူမ မေ့မြောနေချိန်မှာ ချူးလီက ဟော့ချန် ကိုသတ်လိုက်တာ

ဤသည်မှာ ကျန်းယွီ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ပြောင်းလဲလိုသော နောက်ဆုံးရလဒ်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဟော့ချန် ကို ချူးလီ၏လက်၌မသေစေဘဲ သို့မဟုတ် သူ့ကို မှောင်မိုက်သောအကျဉ်းထောင်တွင်နေစေပြီး ရှည်လျားသောအထီးကျန်ဘဝဖြင့်နေထိုင်ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ခေါင်မိုးပေါ်မှာ ကိန်းယွိ က ဟော့ချန်ကိုပြောခဲ့သည် "နင် ဒီရက်ပိုင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာ နင် ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ဟော့ချန် ပြုံးပြီး သူမအနားသို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

ကျန်းယွီ ချက်ခြင်း နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ သူ့ကို ခုခံကာ ကြည့်လိုက်သည် "ပြောလေ၊ နင်ဘာလိုချင်လို့လဲ"

" ရှောင်ယွီ ငါဘာလိုချင်လဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။" ဟော့ချန်က မုဆိုးထောင်ထားတဲ့ ကျော့ကွင်းလို သူ့လက်ကို သူမဆီဖွင့်ဟခဲ့သည်။ "ငါ မင်းအတွက် ပြန်လာတာ "

ကျန်းယွီ သူ့ကြောင့် ရူးသွားတော့မည်။

ဒီလူက သူမရဲ့အရင်ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး အိပ်မက်ဆိုးပါပဲ။ နောက်တစ်ခါလည်း သူကသူမကို လွှတ်ပေးဖို့ ငြင်းနေတုန်းပဲ။

"နင် မထွက်သွားရင် ငါ ရဲခေါ်လိုက်မှာ " ကျန်းယွီက သူ့ကျောင်းလွယ်အိတ်ထဲနှိုက်ပြီး အသံနက်ကြီးနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ "ဒီလိုလုပ်တာက နည်းနည်းလေးမှ အကျိုးကျေးဇူးရမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့အဖေကို ငါပြောပြလိုက်ရင် နင့်ရဲ့အဆုံးသတ်က ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"အရမ်းကြောက်တာပဲ" ပါးစပ်ထောင့်က ဟော့ချန်ရဲ့ အပြုံးက ပိုသိမ်ဖျင်းလာပြီး သူမဆီ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းခဲ့သည်။ "ရဲက ဘာပြောနိုင်မှာလဲ၊ ငါ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ရဲတွေက မင်းကို ကူညီနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်ဘူး။ ငါ မင်းကို ကူညီနိုင်ရင် မင်းက... ဒီဘ၀မှာ ငါ့အပိုင်ဖြစ်ဖို့ ရေစက်ပါလာပြီးသား"

ကျန်းယွီ ၏ မျက်ဝန်းတွေ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဟော့ချန် ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်လာသော ဆိုးရွားလှသည့် မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် သူ့ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

အရင်ဘဝကလည်း ဟော့ချန် ဒီလိုပြောခဲ့သည်။

မင်းကို ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်ဘူး။

မင်းဘယ်တော့မှ မလွတ်နိုင်ဘူး။

ဒီဘဝမှာ ငါ့အပိုင်ဖြစ်ဖို့ ရေစက်ပါလာပြီးသား။

ဟော့ချန် သည် သူ့ရှေ့တွင် ယုန်တစ်ကောင်လို ကျုံ့သွားသော မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ ဖျက်ဆီးလိုစိတ်ဖြင့် သူ့မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

"မင်း ငါတို့ ဟော့ မိသားစုရဲ့ နောက်ခံကို မင်းမသိသေးမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်။ပြီးခဲ့နုန်းက မင်းရဲ့ချစ်သူက ငါ့ညီလေးကို အထဲ ပို့လိုက်တာကို ငါ့အဖိုး အရမ်းစိတ်ဆိုးသွားတယ်။"

စကားလုံးတိုင်းက သူမကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေသလိုမျိုး သူ့အသံက တိုးပြီး နှေးသည် - "မင်းအဖေက မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးနိုင်တယ်လို့ မင်းထင်လား။ ငါတို့ ဟော့ မိသားစုနဲ့ ယှဉ်ရင် သူက ဘာမလို့လဲ"

"ဒါက တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုအောက်မှာရှိတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ မင်း ကောင်းကင်ကြီးကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ အုပ်လို့ မရဘူး။"

"ငါအဲ့တာကိုစီစဉ်ထားပြီးပြီ အဲ့ဒီချူးလီတစ်ယောက်တည်းပဲ မင်းအဖေနဲ့အမေကောပဲ သူတို့အားလုံး.....သေလိမ့်မယ် "

ဟော့ချန် က "သေ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောလာသောအခါ ကျန်းယွီ ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုံးသောကြိုးက ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။

အဖေ အမေ ချူးလီ.....

သူမ ဒီဘဝမှာ အသက်ပြန်ရှင်လာတယ်၊ သူတို့က သူမပြန်ရလာတဲ့ နွေးထွေးမှုတွေ၊ သူတို့တွေက သူမရဲ့ အရေးအကြီးဆုံးလူတွေနဲ့ နောက်ဆုံးအချက်ပါပဲ။

သူမ သူတို့ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရင် ကမ္ဘာကြီးက သူမအတွက် အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူး။

ကျန်းယွီ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူမ ကျောင်းလွယ်အိတ်ထဲက သစ်သီးလှီးဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူ အကာအကွယ်မဲ့သွားချိန်မှာတော့ သူမဟော့ချန် ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကို မဆိုင်းမတွ ထိုးပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွီ သည် အသွေးအသားများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော ဓါး၏ မူရင်းအသံကို နားဖြင့်မကြားရသော်လည်း လက်ဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ ဒီခံစားချက်က အရမ်းရင်းနှီးသည်။

သူမသည် ဟော့ချန် ၏ဝမ်းဗိုက်သို့ရောက်ရှိသွားသောဓား၏စောင်းကိုကြည့်ကာ ကလဲ့စားချေခြင်းအရိပ်အမြွက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမ အဲဒီနတ်ဆိုးကို သတ်ခဲ့ပြီး အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ချူးလီလည်း သူ့ကိုမသတ်တော့ဘဲ သူ့ကြောင့် ထောင်ထဲ ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဟော့ချန် သူမရှေ့တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ရုန်းကန်ရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများကို ဆွဲယူသွားကာ နောက်ဆုံး သူ့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်နေသည့် အကြည့်များ ရှိနေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုသည် ကျန်းယွီ၏ စိတ်နှလုံးကို သတ္တိရှိစေခဲ့သည်။

သူမသည် ဟော့ချန် ကိုမကြောက်တော့ဘဲ စီစဉ်ထားသည့်အဆုံးသတ်ကို သူမ မကြောက်တော့ပေ။

သူမ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့ မရဘူး။

ဓားကိုကိုင်ထားပြီး ကျန်းယွီသည် ဟော့ချန် ထံသို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချဉ်းကပ်ကာ ဒူးထောက်ပြီး သူ့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိုးသတ်ခဲ့သည်။

သွေးများ စီးကျလာပြီး သူမ၏ ဖြူဝင်းသော အသားအရည်ကို အနီရောင် လွှမ်းသွားစေသည်။

ဓားဖြင့် သုံးဆယ့်နှစ်ချက်ထိုးခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်တွင် နီရဲနေသောသွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး၊ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးကြီးသည် ငါးသေတစ်ကောင်လို သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းယွီ ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ချူးလီ ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ။

နောက် ... ပြီးတော့…

ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ကယ်ခဲ့တာလဲ။

ကျန်းယွီ သွေးအိုင်ထဲရှိလူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သတိလစ်ခြင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းမှာ နစ်မြုပ်နေတဲ့ အပိုင်းအစတချို့ဟာ မှတ်ဉာဏ်ထဲက အက်ကွဲကြောင်းတွေဆီကနေ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်လာခဲ့သည်...

ထိုတိမ်ထူထပ်သောနေ့လည်ခင်းတွင် သူမသည် ဟော့မိသားစုအိမ် သို့ ပြန်သွားသောအခါတွင် ထိုအမျိုးသား အရက်မူးပြီး အိမ်ပြန်လာသည်ကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းယွီက ပြင်ပလူတစ်ယောက်ဖြစ်နေပုံရပြီး ထိုပုံကို တတိယလူမြင်ကွင်းမှ အမှတ်ရနေအောင် ဖုံးကွယ်ထားပြန်သည်။

အမျိုးသမီးသည် ပေါ့ပါးသော အနက်ရောင် ညအိပ်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ပြင်သစ်ပြတင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် ကနေကာ လှပသော ငန်းနက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တလှပ်လှပ်ခတ်လျက် သုံးဆယ့်နှစ်ကွက် လှည့်ပတ်နေသည်....

ပြီးတော့ ဒီစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့အလှက မာရ်နတ်ရဲ့အာရုံတွေကို ပိုလှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။

ဟော့ချန် သူမ၏ ဆံပင်တွေကို ဖမ်းဆွဲကာ သူမကို တရွတ်တိုက်ဆွဲပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လေးလံစွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သနားစရာကောင်းတဲ့မိန်းမအပေါ် ဒုစရိုက်မှုများစွာပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူမသည် အေးစက်နေတဲ့ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် လှဲလျောင်းနေပြီး ဤအရာအားလုံးကို မခံနိုင်တော့ပေ။

သူမ အော်ချင်သော်လည်း လည်ချောင်းမှ အသံမထွက်လာပေ

ကော်ဖီစားပွဲပေါ်တွင် သစ်သီးလှီးဓားတစ်ချောင်းရှိသည်။

မဆိုင်းမတွပင် သူမ ဓားတစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ အမျိုးသား၏ ဝမ်းဗိုက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးခဲ့သည်။

ကျန်းယွီ သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို ဓားနဲ့ထိုးနေတဲ့ ရူးသွားသည့်အမျိုးသမီးကို ကြည့်နေသည်။

သုံးဆယ့်နှစ်ချက်တိတိပင်။

အဲ့တာ ချူးလီ မဟုတ်ဘူး၊ ဟော့ချန် ကိုသတ်ခဲ့တဲ့သူက ချူးလီ မဟုတ်ဘူး၊ သူမကိုယ်တိုင်ပဲ။

အရင်ဘဝမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီဘဝပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဟော့ချန် က သူမလက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင်၊ ချူးလီ အပြေးအလွှားဖြင့် အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာကာ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော လူသတ်မှု မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဒဏ်ရာရနေသော "ငန်းနက်" မှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

"ဒေါက်တာ ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ အိပ်လို့ရသွားပြီ "

ကျန်းယွီ သည် သွေးအိုင်ထဲတွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေကာ ထိုလူ၏ အေးစက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် သူ့ကို ဖြူစင်သော အပြုံးဖြင့်ပြုံးပြခဲ့သည် "ကျွန်မ အိပ်မက်ဆိုးတွေ ထပ်မက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချူးလီ သူမရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပိန်လှီနေတဲ့ အမျိုးသမီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကောက်ချီကာ ဆိုဖာပေါ်တင်ပြီး သူ့ရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ သူမကိုခြုံပေးခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ် ကျွန်မဘယ်တော့မှ အိမ်မက်ဆိုးတွေ မက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး" “ကောင်းကောင်းအနားယူလိုက်ဦး” လို့သူက နူးညံ့တဲ့အသံနဲ့ သူမကို တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည်။

"ဒေါက်တာ ကျွန်မရှင့်ကိုအရင်ကသိခဲ့လား ရှင်ကကျွန်မအပေါ်ဘာလို့အရမ်းကောင်းပေးနေတာလဲ"

ချူးလီက သူမရဲ့ နားရွက်နောက်မှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆွဲယူပြီး သူမရဲ့နားရွက်နားသပ်တင်ပေးလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာပြောလိုက်သည် "ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်"

"ပြောလို့မရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုလား"

"ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို အိပ်မက်ထဲမှာပဲ ကြားလို့ရမှာ"

သူ သူမကိုတယုတယကြည့်လိုက်သည် "ကောင်းပြီ အိပ်လိုက်တော့။ အိပ်မက်ထဲက လေက မင်းဆီကို ဒီလျှို့ဝှက်ချက်အကြောင်း ပြောပြလိမ့်မယ်။ ရှူး၊ သေသေချာချာနားထောင်။ မင်းအဲ့တာကိုနားထောင်ပြီးရင် ချက်ချင်း မေ့ပစ်ရမယ်နော်"

အမျိုးသမီး အိပ်ပျော်သွားတဲ့အခြေအနေမှာ မသိစိတ်မှ ညည်းညူခဲ့သည်။ “ကြားနေရပုံပဲ…”

ကျန်းယွီ အဲဒါကိုကြားတော့ အဲဒီလူက သူမနားထဲမှာ တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည်။ "ငါ မင်းကို အစောကြီးကတည်းက သိတာ။ ငါဆယ့်ခုနစ်နှစ်သားအရွယ်မှာ ညတိုင်း မင်းကတာကိုကြည့်ဖို့ ရေကန်ကို သွားဖူးတယ်။ငါ မင်းကို အရမ်းသဘောကျတယ်"

"နောက်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်မယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ကိုတွေ့ရလိမ့်မယ်"

"ရေကန်က လေက အရမ်းပြင်းတယ်။ ငါမင်းဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး မင်းဆံပင်တွေကို ငါ့မျက်နှာဆီရောက်အောင် လေတွေတိုက်လာစေချင်တယ်"

"ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လောက်ပဲ ညစ်ပတ်နေပါစေ မင်းက ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲချည်နှောင်ထားပြီး အသန့်ရှင်းဆုံးလ ဖြစ်နေမှာပါ"

"ဘဲငန်းမလေး၊ မင်းကတာအရမ်းကောင်းတယ်၊ သည်းမခံနိုင်တဲ့အရာအားလုံးကို မေ့ပစ်လိုက်၊ မင်းက အရမ်းသန့်ရှင်းတယ်..."

"အပြစ်တွေအားလုံးကို မင်းအတွက် ငါဆက်လုပ်ပေးမယ်။"

ငါ မင်းအတွက် ဆက်လုပ်ပေးမယ်...

သူ၏ အိပ်မွေ့ချမှုအောက်တွင် အမျိုးသမီးက အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ချူးလီ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်စွန်းနား ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ လူသတ်မှု၏ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်စီစဉ်စပြုလာသည်။

သူသည် ဓားလက်ကိုင်ပေါ်ရှိ ကျန်းယွီ၏ လက်ဗွေများကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ပိုင် လက်ဗွေရာများကို တမင်ချန်ထားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူသည် ကျန်းယွီ ၏ ပခုံးသိုင်းကြိုးကို သူမ၏လက်မောင်းဆီသို့ ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏လည်ပင်းတွင် အနီရောင်အစင်းကြောင်းများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် အိမ်တော်ထိန်းက အခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး အေးစက်နေသော ဟော့ချန်နဲ့ သတိလစ်နေသော ဇနီးသည်အပေါ် ထားရှိသော ချူးလီ၏ သားရဲဆန်တဲ့အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူမနိုးလာခဲ့ပြီး ဆရာဝန်တွေနဲ့ သူနာပြုတွေကသူမကို လူနာတင်ယာဉ်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

မဝေးတော့တဲ့ နေရာမှာ ချူးလီ ကို လက်ထိပ်ခတ်ပြီးသူ့ရဲ့ကျောကိုမက်ထားကာ ရဲတွေက သူ့ကို ရဲကားထဲ တွန်းပို့နေကြသည်။

ချူးလီ အနည်းငယ် ရုန်းကန်ရင်း ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ကျန်းယွီကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို ပါးစပ်အမူအရာပြခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့ကို ဗလာကျင်းစွာကြည့်ကာ သူဘာပြောနေမှန်းကို မဖတ်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမယ့် ကျန်းယွီက ဘေးကရပ်ကြည့်နေသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ သူမကိုပြောလိုက်တာက "ငါမင်းကိုကာကွယ်မယ်" တဲ့။

ထိုအချိန်တွင် မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်စီးကျလာခဲ့သည်။

သူ သူမကို ကာကွယ်ပေးတယ်၊ သူ သူမကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်။

သူမ ရဲကားနောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ ရှောင်လီက ရာဇ၀တ်ကောင်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

အဲ့တာ သူမ လုပ်ခဲ့တာ အရာအားလုံးက သူမ လုပ်ခဲ့တာ...

ဒါပေမယ့် အဲဒါက မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုပဲ၊ ပြောင်းလဲလို့မရနိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုပါပဲ။

နောက်ဆက်တွဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် ချူးလီ၏ "ရာဇ၀တ်မှု" ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ထင်ရှားသည်။ သူ့မိန်းမကို အကွက်ချ လုပ်ကြံတာ။ သူသည် အကြမ်းဖက်မှုကို ကျူးလွန်ရန် ကြိုးစားသောအခါတွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဟော့ချန် မှ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ နှစ်ဦးကြား ရန်ဖြစ်နေစဉ်သူ ဓားဖြင့်ထိုးသတ်ခဲ့သည်။

အချက်ပေါင်း သုံးဆယ့်နှစ်ချက်က သူ၏ "ဖောက်ပြန်မှု" ကို ရှင်းပြရန် လုံလောက်သည်။ ချူးလီ၏ရောဂါရှာဖွေမှုမှတစ်ဆင့် စိတ်ရောဂါအထူးကုဆရာဝန်သည် ၎င်း၏ကလေးဘဝက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဖောက်ပြန်သောလူသတ်သမားဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံသက်သေပြခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ကျန်းယွီ...... သူမမှာ ဒီပိုင်းအခြားရဲ့ မရေရာတဲ့ အမှတ်ရစရာတွေ ရှိပြီး ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ "နတ်ဆိုး" ချူးလီ ကို သူမ မမုန်းတီးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ခံစားချက်ကတော့ သူက များသောအားဖြင့် ရယ်ရတာ မကြိုက်ပေ။

နောက်ပိုင်းမှာ မှတ်ဉာဏ်တွေက ပိုပိုပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်လာကာ သူက သူမအပေါ် "ရက်စက်တယ်" ဆိုတာကိုတောင် မမှတ်မိတော့ပေ။ သူမသည် သူ့ကို လက်လွတ်စပယ်နိုင်တဲ့ လူသတ်သမားအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဟော့ချန် ကိုအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲသတ်ခဲ့သည်။ သတ်တာက သတ်တာပဲ သူမ ဘယ်သူ့အတွက်မှသတ်တာ မဟုတ်ဘူး...

ဤနည်းဖြင့်သာလျှင် စိတ်ဒဏ်ရာမရှိ၊ နာကျင်မှုမရှိ၊ ကံဆိုးမှုအားလုံးကို မေ့ပစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သန့်သန့်ရှင်းရှင်းပင်။

မှတ်ဉာဏ်ရဲ့အပိုင်းအစတွေက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး စိတ်ညှို့မှုကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ခံစားချက်တွေက တဟုန်ထိုးထွက်ကျလာသည်...

မိုးသည်းထန်စွာရွာချလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုကြီးစွာနှင့် ကျန်းယွီသည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မိုးဖွဲဖွဲကျနေကာ သူမဘက်သို့ ယိမ်းထိုးနေသော အမျိုးသား၏ရုပ်သွင်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်၊ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထောက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တင်းကြပ်ပြီး အားကောင်းသည့် လက်နှစ်ဖက်ထဲသို့ သူမ လဲကျသွားသည် ။

"အားလီ... ငါလူသတ်ခဲ့တယ်၊ ငါလုပ်ခဲ့မိတယ်"

"အဲ့တာမင်းမဟုတ်ဘူး၊ မင်းကအသန့်စင်ဆုံးသူပဲ"

"အဲ့တာ ငါပဲ…"

သူမသည် သူ့ကိုပွေ့ဖက်ကာ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး အရာအားလုံးကို ပြန်ပေးချင်သလို သူ့ကိုနမ်းလိုက်သည်။

ချူးလီ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့်ပြောခဲ့သည် "အရာအားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ"

"အဆင်ပြေသွားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါလူသတ်လိုက်တယ်"

"ရှောင်ယွီ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ခဲ့ဘူး။" ချူးလီ နူးညံ့စွာပြောလိုက်သည်။ "မင်းက မင်းစိတ်ထဲက မကောင်းဆိုးဝါးကို သတ်လိုက်တာ"

ကျန်းယွီသည် မိုးကြောင့် မျက်ရည်များဖြင့် မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အိမ်ခေါင်မိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ခေါင်မိုးတစ်ခုလုံး ဗလာကျင်းနေပြီး သွေးတွေမရှိသလို ဟော့ချန်ရဲ့ အလောင်းလည်း မရှိပေ။

သူမ ချူးလီကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ခဲ့သည်။ "ဒါဆို ဒါဆို..."

"မင်းမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ ငိုယ်သတိထားမိတယ်" ချူးလီ လေးလေးနက်နက် အသံနဲ့ပြောခဲ့သည်။ "အမြဲတမ်း တစ်ယောက်ယောက်ကို စကားပြောနေသလိုမျိုး လေထဲကို စကားပြောနေတာ "

ကျန်းယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဟော့ချန် ပြန်လာတယ်!"

“သူ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး။ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးလလောက်က ဆုံးပါးသွားပြီ သူ့မိန်းမ သတ်လိုက်တာ”

"အာ....သူ့မိန်းမ..."

"ကြည့်ရတာ မင်းအထက်တန်းကျောင်းက အတန်းဖော် ထောင်အန်းရှင်း နဲ့တူတယ်"

...

ထိုအချိန်တွင် ချူးလီသည် ကျန်းယွီအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုသမှုကို ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ပေးနေခဲ့သည်။

ဟော့ချန်က သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု သို့မဟုတ် အခိုးအငွေ့မျှသာဖြစ်ပြီး ဟော့ချန် ကွယ်လွန်ကြောင်းကို သိရှိရပြီးနောက် သူမ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မတွေ့ရတော့ပေ။

တကယ်တော့ ဒီဘဝမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေ အများကြီးရှိသည်။ သူမနဲ့ ထောင်အန်းရှင်းတို့က သူတို့၏ဘဝကို အစားထိုးခဲ့ကြပြီး၊ ထောင်အန်းရှင်းက ဟော့ချန်ကိုသတ်ခဲ့တဲ့တရားခံဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူမဘဝအသစ်ကို စတင်တော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွီ က သူ့အပေါ် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့လာကြောင်း ချူးလီ သတိပြုမိခဲ့သည်။ မင်္ဂလာဆောင်မည့်ရက်နီးလာတာကြောင့် လှပပြီး စံပြဇနီးဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

အမှန်တော့ စိတ်ညှို့ခံထားရတဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို အပြည့်အဝပြန်လည်ရရှိထားပြီး၊ ကျန်းယွီသည် သူ့ရှေ့က လူကို ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ပြန်ဆပ်ချင်ရုံသာဖြစ်သည်။

သူ သူမအစား ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရပြီး ထောင်ကျသွားခဲ့တာ။ သူက လူသတ်သမားမဟုတ်ဘူး၊သူမကသာ လူသတ်သမား။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ချူးလီကို ကယ်တင်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့မည်ဟု သူမ တွေးခဲ့သော်လည်း အမှန်မှာ သူက သူမကို ကယ်တင်ခဲ့တာဖြစ်သည်။

သူသည် သူမအား နောက်ထပ်လူငယ်ဘဝ၊ အခြားအိမ်ထောင်သည်ဘဝနှင့် ဘဝသစ်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လေးစားချစ်ခင်ကြပြီး တစ်သက်လုံးလက်တွဲသွားဖို့ သဘောတူကြခဲ့ကြသည်။

မင်္ဂလာပွဲကို Esmeral ၏မြက်ခင်းပြင်ကြီးတွင်ကျင်းပခဲ့သည်။ အားလုံး အရမ်းပျော်နေကြသည်၊ နည်းနည်းစိတ်မချမ်းသာပုံပေါက်နေတဲ့သူက ရှဲ့ယွမ်ပါပင််။

သူသည် ကျန်းယွီ ၏လက်ကိုကိုင်ကာ အနီရောင်ကောဇောလမ်းမရှည်ကြီးကို ဖြတ်လျှောက်သွားကာ ဆန့်ကျင်ဘက်ကခွေးလို ၀တ်ဆင်ထားတဲ့အမျိုးသားအား သူ့သမီးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချူးလီ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လက်ကို ကိုင်ဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ဆန့်ထားသော်လည်း ရှဲ့ယွမ် က သူ့သမီးလေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။

အခမ်းအနားအား ကြည့်ရှုနေသည့် ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းယွီက ရှဲ့ယွမ် ၏ ခွန်အားကို ခံစားလိုက်ရပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည် "အဖေ..."

ရှဲ့ယွမ် ၏ မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကလူ၏လက်ထဲကို မိန်းကလေးငယ်လေး၏လက်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် လွှဲပေးလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် သူက “သူမကို အနိုင်မကျင့်နဲ့” ဟု လေးနက်တဲ့ အသံဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

ချူးလီ သည် အဖြူရောင်ဇာလက်အိတ်ဝတ်ထားသော ကောင်မလေး၏လက်ဖမိုးကိုကိုင်ကာ လက်ကို သူ၏နှုတ်ခမ်းအောက်တွင်ထားကာ "ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုပါတယ်" ဟုအာမခံကာ တန်ဖိုးကြီးစွာပြောလိုက်သည်။

တစ်သက်လုံး သူမကို လေးစားတန်ဖိုးထားပြီး ချစ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပြုပြီး သူမကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်ကျင့်မှာ မဟုတ်ဘူး။

...

မြက်ခင်းပြင်တွင် သူငယ်ချင်းတွေက သီချင်းဆိုကခုန်ကာ ရယ်မောဆော့ကစားနေကြပြီး ပုရှီး နှင့် အခြားသူများမှာ ကိုယ်ပိုင်ဝန်ဆောင်မှုဧရိယာအတွင်း အချိုပွဲများကို တိတ်တဆိတ်စားနေကြပြီး လူတိုင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများပွင့်နေကြသည်။

လှပသော မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျန်းယွီ သည် စပျစ်နွယ်ပင်များ ယက်လုပ်ထားသော ပန်းခုံအောက်တွင် ထိုင်ကာ လက်ထဲတွင် ဇာခေါင်းဆောင်းကိုကိုင်ထားပြီး အဝေးမှ နေဝင်ချိန်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်

ဤအချိန်တွင်၊ [Knowledge] အက်ပ်မှ မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင် ပေးပို့လာခဲ့သည်---

ဒင်! [Save the Devil Boy] အလုပ်နောက်ဆုံးတွင် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး လစာငွေ သန်း ၃၀၀ ကို အကောင့်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးထားပါပြီ။

အဲ့တာကိ ုမမျှော်လင့်ထားသော်လည်း ကျန်းယွီ မကူညီနိုင်ဘဲ အနည်းငယ်ခုန်ခဲ့သည်။

ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ပြက်နဲ့ပြနေသော သုညများစွာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမ ဘယ်လိုလုပ် မပျော်ဘဲနေမှာလဲ။လက်ထပ်ပြီးတဲ့အချိန်မှာ သူ့အကောင့်မှာ သီးသန့်ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ ချူးလီ မသိဘူး။ ဒါ အရမ်းကောင်းတယ်။

ဒါပေမယ့် ကျန်ယွီ နှစ်စက္ကန့်အောက် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပြီး ဝန်ဆောင်မှုအကောင့်မှ နောက်ထပ်သတင်းတစ်ခုက သူမ၏ပျော်ရွှင်မှုကို ချက်ချင်းငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ကုမ္ပဏီ၏ ဥပဒေနှစ်ရပ်ကို ထပ်လောင်းဖော်ပြပါမည်။

၁။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူအား ရှာဖွေသူ၏ အနာဂတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်အကြား ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုများကို ခွင့်မပြုပါ၊ သို့မဟုတ်ပါက သဘောတူညီချက် ပျက်ပြယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ၏အကောင့်ရှိ ငွေကြေးများကို နုတ်ယူမည်ဖြစ်သည်။ ရန်ပုံငွေ အနှုတ်လက္ခဏာဖြစ်လျှင် ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားမည်။

၂။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောပုဂ္ဂိုလ်သည် ဖောက်သည်နှင့် ဘယ်သောအခါမျှ တွဲလို့မရ။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဒုတိယဥပဒေကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ပါက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့်ပုဂ္ဂိုလ်အား အောက်ပါ ပြစ်ဒဏ်များ ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤဘဝ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ပြီး ယခုဘဝနှင် ယခင်ဘဝရဲ့အခြေအနေများဆီ ပြန်သွားခြင်းမှာ အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်သည်

ကျန်းယွီ - "???"

သူမ ဒုတိယဥပဒေကို ချိုးဖောက်ခဲ့သော်လည်း ပြစ်ဒဏ်က အလွန်ပြင်းထန်သည်။

ဤဘဝ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပါက၊ သူမရဲ့ အဖေနဲ့အမေ ရှိတော့မှာမဟုတ်သလို ချူးလီက သူမကိုလက်ထပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ ထောင်ထဲတွင်သာ နေရပြီး သူ့တစ်သက်တာ က ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ်- "ဒါပေမယ့်..."

ကျန်းယွီ - "ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လဲ!"

ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ်- "ဒါပေမယ့် စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့။ ဒီဘဝရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေအားလုံးကို ဖျက်ပစ်လိုက်ပေမယ့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်က ယွမ် သန်း ၃၀၀ ရှိနေဆဲပါ"

ကျန်းယွီ - ...

မိသားစုမရှိ၊ ချစ်သူမရှိရင် ဒီသန်းသုံးရာကို ရရင်တောင် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ!

ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ်- "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီကုမ္ပဏီက လူသားချင်း စာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ နိယာမအပေါ် အခြေခံထားပါတယ်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းက ပြစ်ဒဏ်ကို ကာမိဖို့ရန်အတွက် လစာ သန်း ၃၀၀ ဖြင့် [Knowledge] ကုမ္ပဏီထံ လျှောက်ထားလို့ရပါတယ်။"

ကျန်းယွီ နားလည်သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်ပြီး ဒီပျက်စီးနေတဲ့ ကုမ္ပဏီက သူမကို ပိုက်ဆံတောင်းဆိုရန် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင်၊ ကျန်းယွီသည် [Save the Devil Boy]၏တာဝန်ကိုသဘောတူခဲ့ပြီး ဆုငွေ ယွမ်သန်းသုံးရာဖြင့် အမှန်တကယ်ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

ဒါပေမယ့်လည်း အလုပ်ပြီးမြောက်သည့်အချိန်၌ သူမသည် အမှောင်ဖုံးနေသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို တဖြည်းဖြည်း ချစ်မိသွားသော်လည်း နေမင်းကြီးဆီ ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဤအချိန်ကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချူးလီ သည် သူမအတွက် အဖိုးတန်ဆုလာဘ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် လဲလှယ်ပြီး သူမ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

ကျန်းယွီ - ပြစ်ဒဏ်ကို ဆုကြေးတွေနဲ့ နှိမ်ဖို့ သဘောတူတယ်။

ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ် - "ဆုကြေးနှိမ်ပြီးဒါဏ်ငွေပေးချေမှု ယန္တရားကို အသက်သွင်းပြီးပါပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် ပံ့ပိုးကူညီမှုအမှတ်များပြည့်သွားပါပြီ၊ [Knowledge] အက်ပ်နှင့် အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပါမည်။ နောက်ဆုံးမှာ ပျော်ရွှင်သောမင်္ဂလာပွဲလေးဖြစ်ပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ မဖြစ်နိုင်တဲ့ဘဝသစ်တစ်ခုပါ။ အချိန်ကာလကြာရှည်ပြီး အနာဂတ်က အလားအလာရှိပါတယ်။ ငါတို့တွေ ထပ်ဆုံဖို့ ရည်မှန်းထားပါတယ်။"

ကျန်းယွီ - "ခဏလေး!"

ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ်-?

ကျန်းယွီ - "နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အနာဂတ် [ချူးလီ] ကို စကားနည်းနည်းလောက်ပြောလို့ရမလား။"

ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ် - "ခဏစောင့်၊ ကုမ္ပဏီကို လျှောက်ထားလိုက်ပါဦးမယ်။"

နှစ်မိနစ်အကြာတွင် ဝန်ဆောင်မှုနံပါတ်က "မင်းမှာ အချိန်သုံးမိနစ်ရတယ်" ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ကျန်းယွီ ချူးလီကို ချက်ချင်း မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်သည်။ "အားလီ၊ ငါ အိမ်ထောင်ပြုပြီးပြီ နင်အခုနေကောင်းရဲ့လား"

ချူးလီ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲတုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ "ကိုယ် အခု နေကောင်းပါတယ်၊ ကိုယ် ထောင်ထဲမှာမဟုတ်ဘူး။ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်နေပြီ။ စာကို မဖတ်နဲ့တော့..."

ကျန်းယွီသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ချဉ်နေပြီး သူဘယ်လိုလုပ် အဲ့တာကို မဖတ်နိုင်ရမှာလဲ။

“အရမ်းကောင်းတယ်” ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"လို့ သူမ မေးလိုက်သေးသည်။

ချူးလီ - "အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုတာက... မင်းရဲ့ခေါင်းကိုမော့လိုက်"

ကျန်းယွီ ခေါင်း မော့လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် မဝေးလှတဲ့ ပန်းဝင်ပေါက်အောက်တွင် လူငယ်လေးသည် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် ပြေပြစ်သော သတို့သား အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။

နေရောင်၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အရိပ်အောက်တွင် သူ၏ အပြုံးက အရောင်ဖျော့ဖျော့နှင့် အရောင်ခြယ်ထားသည်။

ချောမောတဲ့ သတို့သားက စာသားမက်ဆေ့ခ်ျကို တည်းဖြတ်ပြီးတာနဲ့ သူ့ဖုန်းကို သူမဆီမြှောက်ပြခဲ့သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ဆိုလိုတာက ကိုယ့်မှာ အခု ရှောင်ယွီ ရှိနေပြီလေ။ ဒီညက ကိုယ်တို့ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ည၊ ကိုယ်တို့ဘဝတွေက အရမ်းပျော်စရာကောင်းနေလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ မင်း လိုချင်တာမှန်သမျှကို အကုန်လုပ်ပေးမယ်။ အနာဂတ်ရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက နေရောင်ထဲမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်"

ပြီးပါပြီ