မိန်းမ မဟုတ်ရင်တော့ မိန်းမစိုးပေါ့

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော လူတစ်စု ဝန်းရံထားသည့် ထိုင်ခုံတစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူတို့အားလုံးက သူမကို "အရှင်မင်းကြီး" ဟု အော်ဟစ်နေကြပြီး သူတို့၏ ဆူညံသော အသံလှိုင်းများက တောင်တွေကိုပြိုစေပြီး ပင်လယ်တွေကို ကျွမ်းထိုးမှောက်ခုန်ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်အောင်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုဆူညံသံများကြောင့် အနည်းငယ် မူးဝေသွားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို လက်ဖြင့်စမ်းကြည့်ရန် သတိတော့ ရှိနေသေးသည်။ ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် မိန်းမ သို့မဟုတ် မိန်းမစိုးဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်!

နဉ်ရှောင်ယောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စမ်းလိုက်သောအခါ ဆူညံသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။ တရားခံသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံး၏ အရှင်သခင်ဖြစ်နေသည့်တိုင် လူပုံအလယ်မှာ ဒီလိုလုပ်လိုက်တာက အလွန်အကျည်းတန်တဲ့ ပုံစံဖြစ်သွားစေသည်။

သူမ၏ တင်ပါးနားတစ်ဝိုက်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ခေါင်းကို ဆက်လက်စမ်းသပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းထိပ်တွင် အသားပေါက်စီလုံးကြီးတစ်ခုလို အဖုတစ်ခု ထွက်နေသည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို မျက်နှာမဲ့ပြလိုက်ပြီးနောက် ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်က နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။ စစ်တပ်၏ ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ စစ်ဘက်ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် သူမ၏ လေ့ကျင့်ရေးဆရာနှင့် ရဲဘော်ရဲဘက်များ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ကိုယ်ပေါ်က နောက်ဆုံးလက်ကျန် တင့်ကားဖျက် လက်ပစ်ဗုံးကိုသုံးပြီး တဟုန်ထိုးဝင်လာသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးနှင့်အတူ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ နှလုံးသားသည် မြန်ဆန်စွာခုန်နေဆဲဖြစ်ရုံသာမက ရှေးခေတ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျား၊ မိန်းမများက သူမကို ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် မကြောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကြောက်လန့်နေမိသည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာသွားသောအခါမှ သူမ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

တံခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အတင်းဖွင့်ဝင်လာပြီးနောက် သံချပ်ကာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက နဉ်ရှောင်ယောင်းထံ ပြေးဝင်လာသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး "အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက မတရားစွပ်စွဲခံရတာပါ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုင်ခုံမှ ရှေ့သို့ကိုင်းကာ ထိုလူငယ်ကို ထူပေးချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ ဘာလို့ ဒူးထောက်ပြီး စကားပြောနေရတာလဲ?

ထိုလူငယ်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း လက်ကမ်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက မတ်တပ်ရပ်ကာ သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လှုပ်ယမ်းရင်း "အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးရဲ့ နှလုံးသားက နိုင်ငံတော်အတွက် လုံးလုံးလျားလျား ပေးဆပ်ထားတာပါ။ သူ နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အကြံအစည်တွေပါ၊ သူ့စကားတွေကို မယုံကြည်ပါနဲ့!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

သူမ၏ခေါင်းမှာ မူလကတည်းက မူးနောက်နေခဲ့သော်လည်း ဒီလူက လှုပ်ယမ်းလိုက်သောအခါ ပို၍ပင် မူးနောက်သွားသည်။ သံသယတစ်ခု သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်- ဒီစစ်သေနာပတိချုပ်က ဘယ်သူလဲ? ထိုအတွေးဝင်လာပြီးနောက်တွင်တော့ နဉ်ရှောင်ယောင်း သတိလစ်သွားတော့သည်။

.......

အမှောင်ထုထဲတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အနီးအနားရှိ အလင်းတန်းတစ်ခုက အမျိုးသမီးတစ်ဦးအပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် အသက် ၁၄၊ ၁၅ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူတို့၏ တစ်ဖက်တွင်မူ နဂါးဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုရှိနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ မင်းရဲ့မောင်တော်လေးက ယောက်ျားသားတစ်ယောက်ဖြစ်လောက်အောင် ကြီးပြင်းလာပြီ။ အရှင်မင်းကြီး ဒီနဂါးဝတ်ရုံတွေကို ချွတ်ပြီး မိန်းမသားဘဝကို ပြန်သွားလို့ရပါပြီ" ဟု ထိုအမျိုးသမီးက ပုံရိပ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ်တော်က မယ်တော့်အတွက် ဒီလောက်ပဲလား" နဂါးဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်၏ အသံသည် ခြောက်ကပ်ပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ခမည်းတော် နတ်ရွာစံတုန်းက မင်းရဲ့မောင်တော်က ပုခက်ထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ်" အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေသည်။ "နို့စို့အရွယ်ကလေးက ထီးနန်းပုလင်မှာ ဘယ်လိုထိုင်နိုင်မှာလဲ? မင်းရဲ့ အစ်ကိုတော်၊ တခြားမောင်တော်တွေထဲက ဘယ်သူမှ သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး၊ မှူးမတ်တွေက ပိုလို့တောင် သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ မယ်တော် မင်းကိုမွေးဖွားပြီးနောက်မှာ မင်းရဲ့အဘိုးတော်က အမြော်အမြင်ကြီးစွာနဲ့ မင်းကို ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်လို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။"

"မယ်တော်က ခမည်းတော်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နန်းတော်ကနေ မိဘအိမ်ကို အလည်ပြန်တယ်၊ ပြီးတော့ အိမ်မှာ စောစောမွေးဖွားအောင် ဆေးသောက်ခဲ့တယ်။" နဂါးဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်၏ မျက်လုံးများသည်လည်း အေးစက်နေပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော် မွေးဖွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကြက်သွေးတွေကို အိပ်ရာပေါ်လောင်းပြီး ဒါက မယ်တော်မွေးဖွားခြင်းရဲ့ ရလဒ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ထင်ရှားတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးကိုရှာပြီး ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းချုပ်စစ်ဆေးသင့်တယ်လို့ ပြောခိုင်းခဲ့ပြီး ကျွန်မကို အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ စံအိမ်မှာ ၁၅ နှစ်ကြာ ပစ်ထားခဲ့တယ်။"

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမဘေးရှိ ကလေး၏ခေါင်းကို တို့ထိရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီးမှ ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ "ဘယ်သူက မင်းကို မိန်းကလေးဖြစ်ခိုင်းလို့လဲ?"

"ခမည်းတော်က မယ်တော့်ကို သူ့ဘဝရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးအရာလို မျက်နှာသာပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်မကလည်း မယ်တော့်ကို လေးစားချစ်ခင်ခဲ့တယ်။ ဒါက မျှမျှတတဆက်ဆံခံရတယ်လို့ခေါ်လား?!" နဂါးဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "တစ်ယောက်ယောက်လာစမ်း၊ နဉ်ယွီကို လမ်းဆုံးထိ လိုက်ပို့လိုက်ကြ။"

အရိပ်ထဲမှ ယောက်ျားအချို့ ထွက်လာပြီး နဂါးဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို မြေပေါ်သို့ အတင်းဖိချကာ အရည်တစ်မျိုးကို လည်ချောင်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ လူငယ်၏ နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများ ယိုစီးကျလာသည်ကို မြင်သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ ဒီအမေက သူ့သမီးအရင်းကို သတ်နေတာလား?!

"မြောက်ပိုင်း ဟူလူမျိုးတွေရဲ့ စစ်တပ်က တောင်ကြားလမ်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီ" နဂါးဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှသားအမိကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ "နိုင်ငံတော်က မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ မယ်တော်တို့ ဒီအာဏာကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မလဲဆိုတာ ကျွန်မ ကြည့်ချင်သေးတယ်!"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး ရှေ့သို့ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ ယခုသည် ဒီဇာတ်လမ်းကို ကြည့်နေရမည့်အချိန်မဟုတ်၊ သူမ အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်ရမည်! မမျှော်လင့်ဘဲ နဉ်ရှောင်ယောင်း နဂါးဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ဆီသို့ ပြေးသွားသောအခါ တစ်စုံတစ်ခုက သူမကို ခြေချော်သွားစေသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် အမျိုးသမီး၊ ကလေးငယ်နှင့် အမျိုးသမီး၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးမရှိ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ တိမ်တိုက်ကမ်းပါးမှ အောက်ရှိ အသူရာချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ပင်…

***