အခန်း (၃၉၃)
Vol. 16 Ch. 393
လက်ငါးချောင်းတောင်ထိပ် ပေါ်တွင်။
လီရိုဝမ် ၊ ပိုင်မြောင်လင် ၊ ထူအိုပါချီယွဲ့ ၊ ရှဲ့မူလင် ၊ ကျိုယင်းချွန်း ၊ ယွမ်လျန်ယွဲ့ ၊ ဘူလင်ဖေ ၊ နှင့် ကန်ကျိကျွီ ၊ ဇနီး ရှစ်ဦး တို့သည် အရိပ်များထဲတွင် နင်ဂျာများသဖွယ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် နေကြသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံး များသည် ယဲ့ယွီ ၏ ဝါး အိမ် ပေါ်တွင်သာ အသည်းအသန် စူးစိုက်ကြည့် နေကြသည်။
“ရှင် သေချာ ရဲ့လား ဟုန်လွမ်း က ကျမတို့ ခင်ပွန်း ရဲ့ အခန်း ထဲကို တကယ် ခိုးဝင် ခဲ့တာလား?” ကျိုယင်းချွန်း သည် နက်ရှိုင်းစွာ မျက်မှောင်ကြုတ် သည်။
သူမသည် လက်ငါးချောင်းတောင်ထိပ် ကိုရောက်တာ သိပ်မကြာသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ဟုန်လွမ်း နှင့် တစ်ခါ သာ တွေ့ဆုံ ဖူးသည်။
ဒါပေမဲ့ သူမသည် ဟုန်လွမ်း ၏ ခွန်အား က သာမန် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို အများကြီး ကျော်လွန် သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစား နိုင်သည်။
သူမသည် နတ်ဘုရားအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်နေပြီးဖြစ်သည်။
ဒီလို တည်ရှိမှု မျိုးက မကြာခင် တာအို ၏ ပြီးပြည့်စုံ မှုကို ရောက်ရှိ နိုင်သည်၊ ပြီးတော့ နေ့ အလင်းရောင် တွင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက် နိုင်သည်။
သူမသည် လူသား တို့၏ လောကီ အချစ်ရမက်ထန်သော ဆက်ဆံရေး များကို ဒီလောက် စိတ်ဝင်စား နိုင်တာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?
ဒါ့အပြင်၊ ယဲ့ယွီ သည် သူမ၏ တပည့် ဖြစ်သည်။
သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ ဖြစ်နိုင် မှာလဲ?
လီရိုဝမ် သည် နက်ရှိုင်း သော အသံ ဖြင့် ပြောသည်၊ “လုံးဝ သေချာ တယ်၊ ကျွန်မ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်တာ—ဒါက ကျမတို့ ခင်ပွန်း ရဲ့ ဆရာသခင် ၊ ဟုန်လွမ်း ပဲ!”
“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မက ဒီ အမျိုးသမီး သည် ကျမတို့ ခင်ပွန်း အပေါ် မသန့်စင် တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တွေ ရှိတယ်လို့ အရင်ကတည်းက သံသယ ရှိနှင့်ပြီးသား! သူမက ကျွန်မကို နှစ်ဦး စလုံးက လုံးဝ အပြစ်ကင်း တယ်လို့ မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့ လိမ် ခဲ့တယ်။”
“ဒါတွေ အားလုံး က လိမ်ညာ မှုတွေပဲ!”
ပိုင်မြောင်လင် သည် ဒေါသ ဖြင့် နတ်ပူးသလို တုန်ယင်နေကာ ဟုန်လွမ်း နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံ ခဲ့တဲ့ အချိန် ကို ပြန်လည် အမှတ်ရ သည်။
ကန်ကျိကျွီ သည် စိတ်တိုသွားပြီး လီရိုဝမ် ကို တရားခံဖမ်းသော အကြည့် ဖြင့် ကြည့် သည်။
“ကျမတို့ ခင်ပွန်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် နေတဲ့အခါ၊ ကျမတို့ အားလုံး က သူ့ကို နှောင့်ယှက် ဖို့ မကြိုးစား ဖို့ သဘောတူ ခဲ့ကြတယ်။ ကျမတို့ ဝါး အိမ် ကိုတောင် ချဉ်းကပ် ခွင့် မပြု ခဲ့ဘူး။ ကျမတို့ အားလုံး က တောင်ခြေ မှာ နေ ခဲ့ကြတယ်။”
“ဒါဆို ရှင်က ဟုန်လွမ်း ကျမတို့ ခင်ပွန်း ရဲ့ ဝါး အိမ် ထဲ ဝင် တာကို ဘယ်လိုလုပ် မြင်နိုင်ခဲ့တာလဲ?”
သူမ၏ စကားလုံး များကြောင့်၊ မျက်လုံး အားလုံး သည် လီရိုဝမ် ဆီကို လှည့် သွားသည်။
တကယ်ပဲ၊ သူတို့သည် ယဲ့ယွီ ကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် နေစဉ် နှောင့်ယှက် တာကို ရှောင် ဖို့ အဲဒီ သဘောတူညီချက် ကို လုပ် ခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ အားလုံး သည် ဟန်ချက်ညီ အောင် ထိန်းသိမ်း ဖို့ တောင်ခြေ မှာပဲ အောင့်အည်းကာ နေ ခဲ့ကြတယ်။
အကယ်၍ လီရိုဝမ် က ဟုန်လွမ်း ဝါး အိမ် ထဲ ဝင် တာကို မြင် ခဲ့ပြီး အခြားသူ များကို အကြောင်းကြားတာဆိုတော့ ဒါက ချောင်းကြည့်နေတယ်ဆိုတာ သေချာတဲ့ လုပ်ရပ် တစ်ခု ပဲ။
သူမသည် ဒီ မြင်ကွင်း ကို ဘယ်လိုလုပ် မြင်နိုင်ခဲ့တာလဲ?
သူမသည် မူလ သဘောတူညီချက် ကို ချိုးဖောက် ခဲ့တာလား?
လီရိုဝမ် ၏ အမူအရာ က ခက်ခဲ သွားသည်။
ရွှတ် ၊ သူမသည် သူခိုးကို ဖမ်းဆီး ဖို့ ကြိုးစားရင်းသူကိုယ်တိုင် သူခိုးလုပ်တာပေါ်သွားလေပြီ။
သူမက ဒါကို ဘယ်လို ရှင်းပြ ရမလဲဆိုတာကို မစဉ်းစား ခဲ့ဘူး။
အင်း ၊ ဒါက တကယ်ကို ခေါင်းကိုက် စရာပဲ။
သူမသည် အမှန်တရား ကို ပြောလိုက်ရမလား—သူမသည် သတိရ တာကို မခံနိုင်ဘဲ ဒီည ခိုးဝင်ကာ ဆိုးချင်တိုင်းဆိုးပစ်လိုက်ဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တာလား?
မဟုတ်ဘူး ၊ မဖြစ်နိုင် ဘူး။
သူမက အဲဒီလို ပြောလိုက်ရင်၊ သူမသည် သေချာပေါက် လူတိုင်း ရဲ့ တိုက်ခိုက် ခြင်းကို ခံရ လိမ့်မယ်!
ခဏတာ တွေး ပြီးနောက်၊ လီရိုဝမ် သည် အပြစ် ကို ရှောင်လွှဲ ဖို့ သူမ၏ အနိုင်ရ ကတ် ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ထုတ်ယူ လိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ သမီး ၊ နျန်အာ က သူ့ရဲ့ အဖေ ကို သတိရ နေတယ်။ တချိန်လုံးသူက သူ့အဖေကိုပဲတမ်းတနေတာ ။ ကျမဘယ်လို အသည်းနှလုံးနဲ့ထိုင်နေနိုင်မှာလဲ ရှင်......” သူမသည် ဧကရီဆိုသော်လည်း သရုပ်ဆောင်လုပ်ရန် ပါရမီအပြည့်ပါသည်။ ရှင်ဆိုသော စကားကို တုန်ခါသံလေးနှင့် ပြောလိုက်ရာ အသည်းမာလှသော နတ်ဆိုးမများပင် နှလုံးသားလှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
“ကျွန်မက သူ့ကို သူအရမ်းတမ်းတနေရှာတဲ့ သူ့အဖေကို ဟိုးအဝေးက နေ...မှိန်မှိန်လေးပဲ မြင်ရရ ကြည့် ဖို့ ဒီကို ခေါ်လာ ခဲ့တယ်။ ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော် မှု မရှိဘူးလားဟင်?”
“ကျမတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက် က ကျမတို့ဇနီးတွေရဲ့ သဘောတူညီချက် ပဲလေ”
“ဒါပေမဲ့ ကျမတို့ နျန်အာ ကို ကန့်သတ် လို့ မရဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
“သူမက သားသမီးလေ၊ယဲ့ယွီရဲ့မျိးဆက်!”
“သူမက ရှင်တို့ အားလုံး ကို “အန်တီ” လို့ နေ့တိုင်း ခေါ် နေတာ ရှင်တို့ကသူ့ကို ရက်စက်ကြတော့မှာလား!”
နောက်ဆုံး ဝါကျ နှစ်ခု က ပြီးပြည့်စုံ တဲ့ ပြန်လှန် တိုက်ခိုက်မှု ပဲ။
အခြား ဇနီး များ၏ မျက်နှာ များသည် နည်းနည်း ခက်ခဲ သွားသည်။
တကယ်ပဲ၊ သူတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက် က နျန်အာ နှင့် ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။
သမီးက သူတို့ရဲ့ အဖေ ကို သတိရ တာက ပုံမှန် ပဲ။
သူတို့သည် ဒီ သေးငယ် တဲ့ အခွင့်အရေး ကို သူမဆီကနေ ဖယ်ရှား လို့ မရဘူး။
ပြီးတော့ တရားမျှတ မှုအရ၊ နျန်အာ က တကယ်ကို ချစ်စရာ ကောင်း သည်။
လူတိုင်း သည် ဒီ ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့ ကလေးလေးကို ချစ်ကြတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့ အားလုံး က နျန်အာ လိုပဲ နာခံ တဲ့ သမီး တစ်ဦး ကို ရရှိ ဖို့ ဆုတောင်း ကြတယ်။
ကံမကောင်းစွာနဲ့၊ အခုအထိ၊ ဘယ်သူမှ အောင်မြင် ခြင်း မရှိသေးဘူး။
ပိုင်မြောင်လင် သည် ခဏတာ တွေး ပြီးနောက် လှောင်ပြောင် သည်။
“ လီရိုဝမ် ၊ ကျမတို့ကို နှပ်ချဖို့ နျန်အာ ကို အသုံးမပြု ပါနဲ့။”
“ကျွန်မ မြင် တယ်၊ ရှင်က ယဲ့ယွီ ကို ခိုးဝင် ပြီး တွေ့ ချင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ဟုန်လွမ်း က ရှင်ထက် အရင် ရောက် သွားတာကို တွေ့ရှိ လိုက်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
ပိုင်မြောင်လင် က အမှန်တရား ကို ပြောခဲ့ပေမဲ့၊
လီရိုဝမ် သည် ဒီ အချိန် မှာ ဒါကို ဘယ်တော့မှ ဝန်ခံ မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါကြောင့် သူမသည် ခေါင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ခါ သည်။ “ မဟုတ်ဘူး ၊ ရှင် ပြော တာ မမှန် ဘူး!”
“ရှင်…”
ပိုင်မြောင်လင် သည် အခြား တစ်ခုခု ကို ပြော တော့မည့် အချိန် ၊
ဒါက ကန်ကျိကျွီ ၏ နှောင့်ယှက် ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်၊ သူမသည် ပြော သည်၊ “ တော်ပြီ ၊ ဒီအပေါ် အငြင်းပွား တာက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိ ဘူး။”
“အခု အရေးပေါ် ကိစ္စ က ကျမတို့ အတွင်း ကို သွား ပြီး ကြည့် သင့်မသင့်ဆိုတာပဲ။”
“ကျမတို့ အားလုံး က အခု ညီအစ်မ တွေပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက် က ကျမတို့ရဲ့ အိမ် ကို ခိုးယူ တာကို ထိုင် ကြည့် မနေကြစို့နဲ့!”
“ ထူအိုပါချီယွဲ့ နှင့် ရှဲ့မူလင် ၊ ရှင်တို့ နှစ်ဦးရော ဘယ်လိုထင် လဲ? ရှင်တို့က ဟုန်လွမ်း ကျမတို့ ခင်ပွန်း ဆီကို သွား လိမ့်မယ်လို့ ထင် လား?”
ဒီ စကားလုံး များက သူမ၏ နှုတ်ခမ်း မှ ထွက်သွားတာနဲ့၊ မျက်လုံး အားလုံး သည် သူတို့ နှစ်ဦး ဆီကို လှည့် သွားသည်။
ရှင်တို့ရဲ့ ဆရာဆိုတော့ ရှင်တို့က ပိုသိကြမှာပဲ!
“ဒါက ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင် ဘူး။ သီအိုရီ အရ၊ ကျွန်မရဲ့ ဆရာသခင် က ကောင်း တဲ့ ဝိုင်ကိုသောက်ပြီး ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး များနဲ့လောင်းကစားနေရတာကိုသာ စိတ်ဝင်စား တယ်။”
“သူမက ည အလယ် မှာ ကျမတို့ ခင်ပွန်း ရဲ့ အခန်း ထဲကိုဘာအကြောင်းနဲ့မှ ခိုးဝင် မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“သို့သော်လည်း၊ သွားပြီး စစ်ဆေး တာက ထိခိုက် မှု မရှိဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
ရှဲ့မူလင် ၏ အကြည့် က နည်းနည်း တွေဝေ သွားသည်။
သူမသည် သူမ၏ ခင်ပွန်း ၏ ယစ်မူးစရာ ကိုယ်သင်းရနံ့ သူမ၏ စိတ်ကိုရွှင်လန်းစေသော အနံ့ ကို နှစ်ရက် ကြာ အောင် မရ ခဲ့ဘူး။
အရမ်း သတိရ စရာကောင်းတယ်။
ဟုန်လွမ်း က ဝါး အိမ် ထဲကို ဝင် တာ ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် ၊
သူမသည် သူမ၏ ခင်ပွန်း ၏ အနံ့ ကို ရှူ ဖို့ အကြောင်းပြချက် ကို အသုံးပြု နိုင်တယ်။
ဒီ အတွေး တစ်ခုတည်းက သူမကို စိတ်လှုပ်ရှား စေတယ်။
ထူအိုပါချီယွဲ့ ၊ ကလောင် တစ်ချောင်း ကို ကိုင် ကာ၊ လေးနက်စွာ ပြော သည်၊ “တကယ်တော့၊ စစ်ဆေး တာက ဘာမှ ထိခိုက် မှု မရှိဘူး။”
ဘူလင်ဖေ ၊ စပ်စု သည့်အနေဖြင့် ထူအိုပါချီယွဲ့လက်ထဲက ရေးလက်စ စာရွက် ကို ကြည့် လိုက်ရာ
၎င်းပေါ်တွင် ရေးထား သော စကားလုံး အကြီးကြီး အချို့ ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ အရက်မူး တဲ့ သခင် သည် ကျမကို နည်းလမ်းအဆန်းများသုံးကာ ချစ် ခဲ့သည်။”
ဘူလင်ဖေ သည် ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေး သွားသည်။
?????
“ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? ရှင် တစ်ခုခု သိ လား?”
“ကျွန်မ မသိ ဘူး။ ဒီ ခေါင်းစဉ် က တော်တော်လေး ရေပန်းစားပီး စာပေလောကတခုလုံး တုန်ဆင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ တွေး လိုက်ရုံပဲ။ ဒါက သေချာပေါက် အရင်စာအုပ်များကိုဖြတ်ကျော်ကာ စာဖတ်ပရိတ်သတ်များရဲ့ အာရုံစိုက် မှု များစွာ ရလိမ့်မယ်။”
“ အား ၊ အား ၊ စိတ်ကူး စိတ်သန်း က မြစ်ရေစီးသလိုပဲ တသွင်သွင်နဲ့ အရမ်း စီးဆင်း နေတယ်!”
“ကျမတို့ရဲ့ သခင် ဝါး အိမ် ထဲ ဝင် တာ ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် ၊ ကျွန်မရဲ့ နောက်ထပ် စာအုပ်ထုတ်ဝေဖို့ ခေါင်းစဉ် ကို ရနှင့်ပြီးပြီ။”
ထူအိုပါချီယွဲ့ သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံး သည်။
ဒီအရာကို ကြားတော့၊ ဇနီး အားလုံး က စကားမပြော နိုင်ဘဲ ပါးစပ်လေးတွေဟကာ ကျန်ရစ် ခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်း မှာ၊
ဝါး အိမ် က အပ်ကျသံပင်ကြားရလောက်အောင် အရမ်း တိတ်ဆိတ် နေသည်၊ ဒါပေမဲ့ လေထု က နည်းနည်း လေး ပူစပ်ပူလောင်နဲ့ မတူညီတဲ့ပုံစံလေးတွေ ကွဲပြား နေပြီ။
ယဲ့ယွီ သည် ရပ် နေသည်၊ ဟုန်လွမ်း ကို တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်လုံးကြီးပြူးကာ ငြိမ်ငြိမ်ကြီး စိုက်ကြည့် သည်။
ဒါက ဟုန်လွမ်း ကို သူမသည် “ လက်ပူးလက်ကြပ် ” မိ သွားသလို ခံစားရစေသည်။
သို့သော်လည်း၊ သူမသည် ယဲ့ယွီ က စနစ် ၏ အသံ ကို တကယ် နားထောင် နေတယ်ဆိုတာကို မသိခဲ့ဘူး။
---
[ အိပ်မက် က ပြီးဆုံး သွားပြီ။]
[ အသက် ၂၆၁ နှစ် ။]
[ အိပ်မက် အကဲဖြတ် ခြင်း- ပြီးပြည့်စုံ သည်။]
[ ကျပန်း ဆု နှစ်ခု ကို ချီးမြှင့် သည်။]
[ ၁ ။ အသက် ၈၈ နှစ် ၊ နတ်ဘုရားအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် ။]
[ ၂ ။ နတ်ဘုရား နည်းစနစ် တာအိုချူ ရွှမ်း လမ်းစဉ် ပြီးစီး သည်။]
[ အလွန်ကောင်းမွန် သော အဆင့်သတ်မှတ်ချက် နှင့်အတူ၊ အရာ နှစ်ခု ကို ဆု များအဖြစ် ဖော်ပြ ခဲ့သည်။]
[ ၁ ။ နှလုံးသား ရှာဖွေ ခြင်း လက်စွပ် ။]
[ ၂ ။ နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း ဝူဝေ မျှော်စင် ။]
[ အသက် ၂၆၁ နှစ် မြေ နတ်ဘုရားအဆင့် ၏ အိပ်မက် အကဲဖြတ် ခြင်းက တကယ်ကို ထူးခြား သည်။]
[ဒီ နှစ် များအတွင်း၊ သင်သည် ကံ အခွင့်အရေး ၂၂၀ ကို လုယူ ခဲ့သည်။]
[ ကံကြမ္မာ ၏ သားတော်များ အများအပြား အတွက် အခွင့်အရေး များကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်ဆို့ ခဲ့သည်။]
[သင်သည် အခွင့်အရေး များ၏ လုယက်သူ ဖြစ်သည်။]
[ ဘွဲ့အမည် “ကံကြမ္မာ သတ်ဖြတ် သူ!” သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။]
စနစ် ၏ အသံ မှေးမှိန် သွားသောအခါ၊
ယဲ့ယွီ ၏ လက်တွင် ရုတ်တရက် အပြာရောင် လက်စွပ် တစ်ခု ရှိနေ သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအင် သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသောသမုဒ္ဒရာမုန်တိုင်းနှယ် အထွတ်အထိပ် သို့ တိုးမြှင့် သည်။
ဒါပေမဲ့ ဟုန်လွမ်း ၊ အခု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိတ်ပူ နေသော ဟုန်လွမ်း သည် ကုန်းကုန်းကွကွလုပ်နေကာ ပန်းဆီရောင်သန်းနေသောမျက်နှာလေးနှင့် နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲလေးပွင့်ဟနေကာ ဒီ ပြောင်းလဲမှု များထဲက ဘာကိုမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။
သူမအတွက်၊ စက္ကန့် တိုင်းက ညှင်းပန်းနှိပ်စက် မှုလို ခံစားရသည်။
အရမ်း စိတ်ပျက် စရာကောင်းတယ်။
ယဲ့ယွီ သည် သူမကို သူ၏ မျက်လုံး များဖြင့် အကဲဖြတ် နေသည်။
အရမ်း ရှက် စရာကောင်းတယ်။
ဒါက ညသန်းခေါင် ကိုချစ်တဲ့သူအခန်းထဲကို ခိုးဝင်မိတာလေးပဲလေ၊ ဒီလို တုံ့ပြန် ဖို့ တကယ် လိုအပ် လား?
မေ့ လိုက်တော့၊ အမှား က လုပ် ပြီးသားပဲ။
နောင်တ ရတာက အသုံးမဝင် ဘူး။
ဒီမှာ ဆက်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစား တာထက်၊
ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင် ပြီး အခြေအနေ ကို ရင်ဆိုင် တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ကြည့် ကြစို့!
ဒီ အတွေး နှင့်အတူ၊
ဟုန်လွမ်း သည် အသစ် ရရှိ ထားသော သတ္တိ နှင့်အတူ မတ်တပ် ရပ် လိုက်သည်။
သူမသည် ယဲ့ယွီ ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင် သည်၊ သူမ၏ အကြည့် က ပြတ်သား သည်။
စနစ်ကပေးသော ဆု များတွင် နှစ်မြှုပ်ကာကြည်နူးစိတ်တဝက် လွမ်းမောသောစိတ်များဖြင့်ယစ်မူးချင်းတဝက်ဖြစ် နေသော ယဲ့ယွီ သည် သူမ၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှု ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
သူသည် အလိုအလျောက် နောက်သို့ ခြေလှမ်း သည်၊ ရှုပ်ထွေး သည်၊ ပြီးတော့ မေး သည်၊ “ ဆရာသခင် ၊ဆရာ ....ကျနော့ကို ဘာလုပ် မလို့လဲ?”
၃၉၄ ဆက်ရန်