အခန်း (၃၉၉)

ယဲ့ယွီ ၏ ပျော်ရွှင်သော အပြုံးကိုကြည့်ပြီး၊

ဓားနတ်ဘုရား ထျန်ကျန်ချန် သည် ဤကလေးသည် ခုမှ နတ်ဘုရားဘုံသို့ရောက်ရှိလာပြီး ဘဝင်ရူးကာ သူ့စိတ်အခြေအနေ ထိခိုက်သွားသလားဟု ခဏတာ တွေးမိ သည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို မာနကြီး စွာ ပြောနိုင်တာလဲ?

နေ့ခင်းဘက်တွင် နတ်ဘုရားဘုံသို့ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဇာတ်လိုက်ဟု တကယ် ထင်မှတ် နေတာလား?

ထျန်ကျန်ချန် ၏ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော ဓားသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လောပေါ်လော ပျံဝဲကာ လေထဲတွင် ရပ်နား နေသည်။

ဓားထိပ်ဖျားက ယဲ့ယွီ ၏ ရင်ဘတ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် အသံတဝီဝီပေးကာ ထိုးတော့မယောင် ညွှန်ပြ နေသည်။

သံသယမရှိဘဲ၊

ထျန်ကျန်ချန် သည် ယဲ့ယွီ ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု နားလည်အောင် သင်ပေးတော့မည်ဖြစ်သည်—ဒါဟာ နတ်ဘုရားဘုံဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဘုံသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက အစသာရှိသေးသည်။

နတ်ဘုရားပေါက်စများ အောက်ခြေလွတ်ကာ မာနကြီး စွာ ပြုမူပါက သေဆုံး လိမ့်မည်!

သို့သော်လည်း၊ ထျန်ကျန်ချန် မလှုပ်ရှားနိုင်မီ၊

ယဲ့ယွီ သည် တာအိုချူ ဆန်းကြယ်ဂုန် ကို သုံး၍ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

မျက်စိကျိန်းလောက် အောင် တောက်ပ သော အလင်းရောင် သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်၊

ထျန်ကျန်ချန် နှင့် သူ၏ ဓားနှစ်ခုလုံးကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။

ထျန်ကျန်ချန် သည် ရုန်းကန်ဖို့ ကြိုးစားသည်၊ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်သည် အလွန် ပိတ်ဆို့ ခံထားရပြီး လုံးဝ လည်ပတ်နိုင်စွမ်းမရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒီလို ထူးဆန်း တဲ့ နည်းစနစ် လား?

ဒါက ဘာလဲ?

ယဲ့ယွီ သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်၊ “အခု၊ မင်း ငါ့ကို သေချာ စကားပြောနိုင်ပြီလို့ ထင်လား?”

“ဟုတ်ကဲ့၊ သေချာပေါက်ပါပဲ! ခင်ဗျား ဘယ်လောက်လျော်ကြေးလိုချင်လဲ? ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်!”

ထျန်ကျန်ချန် သည် အရူးလို ခေါင်းညိတ်သည်။

သူက လူမိုက်မဟုတ်ဘူး။

သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဓားနှစ်ခုလုံး လုံးဝ ချည်နှောင်ခံထားရသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယခုအခါ ခုတ်ထစ်ဖို့ စားပွဲပေါ်တင်ထားသည့် ငါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

သူ ထပ်မံ ခုခံလျှင် သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မည်။

ယဲ့ယွီ သည် သူ့ကို ကစားရန် တမင်တကာ လူသစ် ဟန်ဆောင်နေသော နတ်ဘုရားဘုံမှ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် သူတွေးခဲ့သည်။

အင်း၊ လွန်လွန်းတယ်!

မကြာမီ၊

ထျန်ကျန်ချန် သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်၊ ဓား၊ ဝတ်ရုံနှင့် အခြားအရာအားလုံးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးပေါ်ရှိ တံဆိပ်ခတ်ထားမှုများကိုပင် ကြိုတင် ဖယ်ရှား ပေးခဲ့သည်။

ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် ယဲ့ယွီ ၏ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေပြီး လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ သူ ပြန်ရရှိသောအရာမှာ ရေတွက်မရနိုင် သော ဓား စွမ်းအင် များဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ သည် သေသေချာချာ နောက်ကြောင်းရှင်းတတ်သူ၊ သတိရှိသူဖြစ်သည်။

သူ့ကို ပြစ်မှားခဲ့သူမည်သူမဆို လုံးဝ ဖယ်ရှားခံရလိမ့်မည်။

ဒါဟာ အနာဂတ်မှာ စိုးရိမ်စရာမရှိအောင် သေချာစေဖို့ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ကောင်းသော အကျင့် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဘုံသို့ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်လည်း ဒီအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

ထျန်ကျန်ချန် ၏ ပစ္စည်းများကိုယူပြီးနောက် ယဲ့ယွီ သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားနတ်ဘုရားတစ်ဒါဇင် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မကသော နတ်ဘုရားများ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို စုဆောင်းရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

၎င်းတို့ပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်ထားမှုများ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မဖွင့်နိုင်သေးသော်လည်း၊

ယဲ့ယွီ ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူသည် တံဆိပ်ခတ်ထားမှုများကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားဘုံသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာသောအခါ ချွေတာ ရမည်။

ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ပြီးနောက်၊

ယဲ့ယွီ သည် ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း၊

ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်၊ သူ့ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သည်။

သူသည် အေးစက်စွာ ပြောသည်၊ “မင်းရဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းပညာက သိပ် ခေတ်မီ ပုံမပေါ်ဘူး။ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ဘာလို့ တန်းပြီး မထွက်လာတာလဲ?”

နှစ်ချက် အသက်ရှူ ပြီးနောက်၊

အရောင်အသွေးစုံ သော ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာ သည်။

သူမပေါ်လာသောအခိုက်အတန့်တွင်၊

ယဲ့ယွီ သည် သူမကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်—သူမသည် နတ်ဘုရားဘုံသို့ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် သူတွေ့ဆုံခဲ့သော နတ်ဘုရားမ ကျိန်းနွမ်းရှို ဖြစ်သည်။

ထိုအိပ်မက်ဘုံတွင်၊

ယဲ့ယွီ ၏ အထောက်အထား သည် အမြီးကိုးချောင်းပါသော ကောင်းကင်မြေခွေး ဖြစ်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဘုံသို့ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သော နတ်ဘုရားမှာ သူမဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ၊ ကျိန်းနွမ်းရှို သည် တကယ်ကို ကောင်းသော လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီ သည် နတ်ဘုရားဘုံသို့ ခုမှ ရောက်ရှိလာသော လူသစ် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၊

သူမတွင် မည်သည့် မကောင်းသော အတွေး မှ မရှိခဲ့ဘဲ၊ အစား သူ့ကို သူမ၏ဂိုဏ်းသို့ ဖိတ်ခေါ်သည်၊

နတ်ဘုရားဘုံ၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြသည်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို နတ်ဘုရားကျောက်အချို့ပင် ပေးခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားအချို့က ယဲ့ယွီ ကို ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ ကြိုးစားသောအခါတွင်ပင် သူမသည် သူ့ကို ကာကွယ် ပေးရန် ရှေ့ကဦးဆောင် ခဲ့သည်။

သူမသည် မိတ်ဆွေဖွဲ့ သင့်သော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုက အရည်သွေး မမြင့်မားရုံသာ။

သို့သော်လည်း၊ ထိုအကြောင်းကို ပြောရာတွင် ယဲ့ယွီ သည် အိပ်မက်ဘုံမှ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဘုရားဖက်တီးမကြီး အကြောင်းကို တွေးမိခဲ့သည်။

ချစ်သူများကို စုဆောင်းလိုသော ပေါင် ၃၀၀ ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး။

အင်း ၊ စဉ်းစား ရုံနဲ့တင် ရွံစရာ ကောင်း သည်။

ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြိမ်ကြိမ်ပြောင်းလဲနေသည်ကို ကြည့်ပြီး၊

ကျိန်းနွမ်းရှို သည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေး နေသည်။

သူမသည် ခုနက ယဲ့ယွီ ၏ နူးညံ့သော အကြည့်ကို မြင်ခဲ့ရသည်၊

ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူသည် သူမကို ရွံရှာ နေသလိုမျိုး?

မဖြစ်နိုင် ဘူး၊ မဖြစ်နိုင် ဘူး?

သူမသည် နတ်ဘုရားဘုံတွင် အကောင်းဆုံးဟု မပြောသော်လည်း ဒီလောက်အထိ ရွံစရာ မကောင်း ဘူး၊ မဟုတ်လား?

ကျိန်းနွမ်းရှို ၏ ခေါင်းသည် မည်းနက်သော မျဉ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ သူမသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်သည်။

“ရှင်လို အကြီးအကဲ နတ်ဘုရား မျိုးကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ရှင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး ပြုမူနိုင်တာလဲ?”

“ကျွန်တော် အကြီးအကဲ မဟုတ် ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားဘုံကို မကြာသေးခင်ကမှ လူသစ် ပါ။

စောင့် ပါဦး၊ မဟုတ် ဘူး၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?”

ယဲ့ယွီ သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးစွာ ပြောသည်။

သူသည် ကျိန်းနွမ်းရှို ဆိုလိုသည်ကို နားမလည် ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမ၏ရှေ့တွင် သူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွာ ပြုမူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျိန်းနွမ်းရှို သည် တိုးတိုးလေးပြောသည်၊ “ အကြီးအကဲ ၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ရှင်က လူသစ် ဆိုရင် ဆန်းကြယ်နတ်ဘုရား အဆင့် ဓားနတ်ဘုရား ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ် နိုင်တာလဲ?

ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းပညာကို ဘယ်လိုလုပ် မြင်နိုင်တာလဲ?”

ယဲ့ယွီ သည် ရယ်မောခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။ “သူ့ကို သတ် တာက ကျွန်တော် လူသစ် မဟုတ်ဘူးလို့ မဆိုလို ပါဘူး။ ဒါက သူ့ရဲ့ခွန်အားက အရမ်း အားနည်း တယ်လို့ပဲ ဆိုလို ပါတယ်။

အမရဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းပညာအတွက်တော့ ကျွန်တော် မြင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါက အမရဲ့ကိုယ်သင်းရနံ့ဖြစ်တဲ့ ပန်းရနံ့က အရမ်း ပြင်းထန် နေလို့ပါ။

ကျွန်တော် နှာခေါင်းဖြုတ်ထားမှ အနံ့မရမှာ!”

ဒီအရာကိုကြားတော့၊

ကျိန်းနွမ်းရှို သည် ဇာတိ ဗီဇ အတိုင်း တစ်ဝက် ခြေလှမ်း နောက် သို့ ဆုတ် ပြီး သူမ၏ လက်ကို မြှောက် ၍ အနံ့ခံသည်။

တကယ်ပဲ၊ ပန်းရနံ့က ပြင်း သည်။

ဒါက အပြစ်အနာအဆာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူမ ပိုမို သတိထား ရမည်ဟု ထင်ရသည်။

ကျိန်းနွမ်းရှို ၏ အဆင်မပြေ သော မျက်နှာအမူအရာ ကိုကြည့်ပြီး၊

ယဲ့ယွီ သည် ပျော်ရွှင်စွာ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှ ကျိန်းနွမ်းရှို တွင် ယခင်အိပ်မက်ဘုံမှ မှတ်ဉာဏ်များ မရှိသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

ဒါပေမယ့် သူက သူမသည် ယုံကြည်ထိုက်သူတစ်ယောက်လို့ပဲ တွေး နေတုန်းပဲ။

ဒါကြောင့် သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ကျိန်းနွမ်းရှို ဆီသို့ ပစ် လိုက်သည်။

သူမသည် အလိုလျောက်တုန့်ပြန်မှု အတိုင်း ဖမ်းမိ သည်။

ဒါက သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်း သွားသည်။

“ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?”

ယဲ့ယွီ သည် ညင်သာစွာ ပြောသည်၊ “အမက ငါ့ရဲ့ ချစ် မိတ်ဆွေ ဟောင်းတစ်ဦးကို သတိရ စေတယ်။ သူမက တကယ်ကို ကောင်း ပြီး ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံတုန်းက လက်ဆောင် တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။

အမတော်က သူမနဲ့ တူ တယ်၊ ပြီးတော့ သူမကလည်း ကောင်း တဲ့ လူတစ်ဦး ပါ။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်စားလို့အမတော်ကို သတ်မှတ်ပြီး လက်ဆောင် တစ်ခု ပေးချင်စိတ်ပေါ်လာလို့ပါ။

အိုး ၊ ပြောရဦးမယ်၊ ငါ့နာမည်က ယဲ့ယွီ ပါ။”

ကျိန်းနွမ်းရှို သည် အနည်းငယ် ကြောင် သွားပြီး ဇာတိဗီဇအတိုင်း ပြန်ဖြေ သည်၊ “ကျွန်မက ကျိန်းနွမ်းရှို ပါ။”

ဤသို့ပြောပြီးနောက်၊

သူမသည် ချက်ချင်း နောင်တ ရပြီး နောက်တစ်ဝက်ခြေလှမ်း နောက် သို့ ဆုတ် သည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီ ကို သတိထားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။

“ကျွန်မ သတိပေးမယ်၊ ထူးဆန်းတဲ့ စိတ်ကူးတွေ မထားပါနဲ့။

ကျွန်မက ဒီအချိန်မှာ တာအို အဖော် ကို မရှာ နေဘူး!”

ဒီအရာကိုကြားတော့၊

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ထော်မိသွားသည်။

ဘယ်လို တောင်တွေးချလိုက်တာလဲ! ဒီမှာတောင် မယားပေါင်းများစွာနဲ့ ခုမှလွတ်လာကာစရှိသေးတယ်၊ များလွန်းလို့စာရေးဆရာတောင်ဘယ်သူက ဘယ်နာမည်လဲမမှတ်မိတော့ဘူး။

‘ ငါ့လိုစော်ကြည်ဘဲကိုများ လက်ဆောင်လေးတခုနဲ့ ဒီလိုစွပ်စွဲတာ

တကယ် ပြောရရင် ၊ ဒါက လွန်လွန်း တယ်!

ယဲ့ယွီ သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် နှဲ့ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်သည်။

သူသည် ဒီအရာက ကျိန်းနွမ်းရှို ကို သတိ လျော့ စေလိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့ သည်၊

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ၊ သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းမိချိန်တွင် သူသည် နောက်ကွယ်မှ ရင်းနှီးသော အသံ ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဟိတ်၊ ‘ ဖမ်း ပြီး ပြန်လွှတ် ’တဲ့ နည်းဗျူဟာ(မလိုချင်ယောင်ဆောင်ပီး မိန်းကလေးကြွေလာအောင်လုပ်ပြတာ) ကို သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား? ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး။”

တစ်ခါတစ်ရံ၊ စိတ်မတိုမိအောင် သည်းခံနေသောတံတိုင်းကို ချိုးဖောက်ခံရ ခြင်းက တစ်ခဏ သာ ကြာ သည်။

ယဲ့ယွီ သည် ချက်ချင်း နောက်သို့ယိုင်လဲကျ သွားသည်။

သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် လင်းလက် သွားသည်၊ ပြီးတော့ သူသည် ကျိန်းနွမ်းရှို ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ သည်။

သူမကို လုံးဝ ချည်နှောင်ရန် တာအိုချူ ဆန်းကြယ်ဂုန် ကို တစ်ဖန် အသုံးပြု သည်။

နက်ရှိုင်းသောအသံ ဖြင့် သူပြောသည်၊ “ ကျိန်းနွမ်းရှို ၊ မင်းကို သိပ် ဘဝင်ရူးပီး အတ္တကြီး မနေဖို့ ကျွန်တော် အကြံပေး တယ်!

‘ ဖမ်း ပြီး ပြန်လွှတ် ’တဲ့ နည်းဗျူဟာ ကို တွေး နေတုန်းလား?

ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘာတစ်ခုခု လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊

ငါ့ကို တားဆီး နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား?”

ကျိန်းနွမ်းရှို သည် ချုပ်နှောင်မှု များမှ ရုန်းကန်ဖို့ အလျင်အမြန် ကြိုးစားသည်။

ဒါပေမယ့် ဒါက အသုံးမဝင်ဘူး။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဆန်းကြယ်နတ်ဘုရား ထျန်ကျန်ချန် ပင် မလွတ်မြောက်နိုင်လျှင် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်သော သူမသည် ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ?

ဒီအခြေအနေမှာ၊

ယဲ့ယွီ သည် နောက်ဆုံးတော့ မှန်နေပုံရသည်။

သူမသည် တကယ်ပဲ အတ္တကြီး လွန်းနေတာလား?

ဒီအတွေးနှင့်အတူ ကျိန်းနွမ်းရှို သည် ချက်ချင်း နက်ရှိုင်းစွာ ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားရသည်။

သူမသည် အရမ်း နှိမ့်ချ သော အသံ ဖြင့် ပြောသည်၊ “ တောင်းပန် ပါတယ်၊ ကျွန်မ အလွန် တွေး ခဲ့မိတယ်။”

ယဲ့ယွီ သည် နှာမှုတ် သည်။

“ဒါဆို ‘ ဖမ်း ပြီး ပြန်လွှတ် ’တဲ့ စကားတွေ မရှိတော့ဘူးလား?”

ကျိန်းနွမ်းရှို သည် သူမ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ ပြီး အသံသေးသေးလေးဖြင့် ပြောသည်၊ “ဒါက နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၊ ဗီလီဂွမ် ပါ။ ရှင်က ဘာရှာဖွေမှုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ခွာနိုင်မှာလဲ?

ဒါကြောင့် ရှင် ‘ ဖမ်း ပြီး ပြန်လွှတ် ’တဲ့ နည်းဗျူဟာ ကို သုံးနေတယ်လို့ ကျွန်မ မှန်းဆ ခဲ့တာ…”

ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲ သွားသည်၊ ပြီးတော့ သူသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးသည်၊ “ စောင့် ပါဦး၊ မင်းပြောချင်တာ ဒါက ဗီလီဂွမ် လို့ ပြောတာလား?”

၄၀၀ ဆက်ရန်