← Chapters

မင်းသာ ယောက်ျားအစစ်ဆိုရင် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့

Vol. 1 Ch. 5

မင်းသာ ယောက်ျားအစစ်ဆိုရင် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့

Vol. 1 Ch. 5

နဉ်ရှောင်ယောင်း မြေပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် လမ်းရှာရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်စဉ် အသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က 'စစ်သေနာပတိချုပ်အတွက် တရားမျှတမှု' ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ ထိုအသံသည် အစောပိုင်းက သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူမကို သတိလစ်သွားစေခဲ့သော လူနှင့် အသံတူနေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း ခဏရပ်စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအသံပိုင်ရှင်သည် မဟာမိတ်ကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

......

နန်းတွင်းအစောင့်တပ်က ဖန်းထန်ကို မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ခိုင်းထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စစ်တပ်မှ ရဲဘော်ရဲဘက်များသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း၊ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြပေ။ ခုနက ဖန်းထန်သည် ဧကရာဇ်၏ အိပ်ဆောင်သို့ အတင်းဝင်ရောက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးကို လန့်ဖျပ်သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့သည်။ သူ သေရတော့မည်ကို သိသောကြောင့် ပါးစပ်ဖွင့်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးနောက်ကိုလိုက်ပြီး မြောက်ပိုင်း ဟူလူမျိုးတွေကို 'ညကျီးကန်းတောင်ကြား' မှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက မြှားခြောက်စင်းထိမှန်ခဲ့ပေမယ့် ရှေ့တန်းကနေ မဆုတ်ခွာဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တယ်! မြောက်ပိုင်း ဟူလူမျိုးတွေကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ သံချပ်ကာတွေတောင် မချွတ်ရသေးခင် မြို့တော်ကို ပြန်ခေါ်ခံရတယ်။ မင်းတို့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ လက်တစ်ချောင်းတောင်မလှုပ်ဘဲ ထိုင်နေကြတဲ့လူတွေက အခုကျမှ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?! စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက မြောက်ပိုင်းအရိုင်းအစိုင်းတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ပြီး နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်တယ်ဟုတ်လား? ထွီ!"

"သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်စမ်း!" နန်းတွင်းအစောင့်တပ်မှ တပ်မှူးတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ နန်းတွင်းအစောင့်နှစ်ဦးက ဖန်းထန်၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ရန် အဝတ်စတစ်စဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာသည်။ ဖန်းထန် အရှက်ရတော့မည်ကို မြင်နေရသော သံချပ်ကာဝတ် အရာရှိအချို့မှာ ကူကယ်ရာမဲ့ ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။ သူတို့ လက်သီးကိုသုံးနိုင်သည်၊ သို့သော် မြို့တော်ရှိ သူတို့၏ မိသားစုများအတွက်ရော? သူ့ကို ကူညီရင်း သေသွားလျှင် ကိစ္စမရှိ၊ သို့သော် သူတို့၏ မိသားစုများကိုပါ ဒုက္ခထဲ ဆွဲခေါ်နိုင်ပါ့မလား?

ထိုအချိန်မှာပင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဖန်းထန်၏ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး?" နန်းတွင်းအစောင့်တပ်မှူးက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မှတ်မိသွားသည်။ သူမ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အရှင်မင်းကြီးက ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ဒီကို ပြေးလာရတာလဲ?

ကျန်နန်းတွင်းအစောင့်များက သူတို့၏ တပ်မှူးက 'အရှင်မင်းကြီး' ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အားလုံး မြေပြင်ပေါ် အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်။ သူမက လက်တစ်ဖက်ကိုဆန့်ကာ ဖန်းထန်ကို ဆွဲထူပြီး "စစ်သေနာပတိချုပ်က အပြစ်ကင်းစင်တယ်လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ရုတ်တရက်ပေါ်လာမှုက ဖန်းထန်ကိုလည်း လန့်သွားစေသည်။ သို့သော် စစ်သေနာပတိချုပ်လော့နှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းများကို ကြားသည်နှင့် သူ အလျင်အမြန် စကားပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးကို မတရားစွပ်စွဲခံရတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုး..." သူက ခဏရပ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ အဝတ်ထုပ်တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းအတွက် ဖြည်ပြလိုက်သည်။ အတွင်းထဲတွင် ချိတ်ပါသော သွေးစွန်းနေသည့် မြှားခြောက်စင်း ရှိနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါတွေက စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထုတ်ယူထားတဲ့ မြှားသွားတွေပါ" ဖန်းထန်က မျက်လုံးနီနီဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက ဒဏ်ရာတွေကနေ သက်သာသေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းပန်ပါတယ်..."

"တော်ပြီ၊ ဘာမှပြောစရာမလိုတော့ဘူး" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဖန်းထန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "လမ်းပြ၊ ငါတို့ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သွားကယ်မယ်။"

ဖန်းထန်နှင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာရှိ လူတိုင်း နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ စကားကြောင့် မှင်သက်သွားကြသည်။ သူတို့ နားကြားမှားတာလား? အမတ်ချုပ်ကြီးက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်က စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကယ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်ဟုတ်လား?

"မင်းသာ ယောကျ်ားအစစ်ဆိုရင် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့" နဉ်ရှောင်ယောင်းက အရပ်ပုသော်လည်း ကျောကို မတ်မတ်ရပ်ထားသည်။ "တခြားနည်းလမ်းမရှိရင်တော့ အကြမ်းနည်းသုံးကြတာပေါ့။ မင်း သတ္တိရှိလား?"

ဖန်းထန် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက နဉ်ရှောင်ယောင်းထံ ပြေးလာပြီး ကျယ်လောင်စွာ "အရှင်မင်းကြီး တကယ်ပြောတာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကို တိုင်တည်ပြီးကျိန်ဆိုရဲတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်အချို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်ကြသည်။ အခွင့်အရေးရှိလျှင် စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကယ်တင်မည်မှာ သေချာသည်၊ သို့သော် ဒါက အဲ့ဒီ အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ရဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုဆိုရင်ရော? ဧကရာဇ်က သူတို့ကို ကွပ်မျက်ကွင်းထဲသို့ လှည့်စားခေါ်ဆောင်ပြီး စစ်မြေပြင်မှာ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေနဲ့ စွပ်စွဲကာ အတူတကွ သတ်ပစ်ဖို့ ကြံစည်နေတာဆိုရင်ရော?

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျက်စိလျင်သော နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နန်းတွင်းအစောင့်တပ်မှူးက လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကို လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မယ်တော်ကြီးဆီ သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ သူမက ဘေးနားရှိ နန်းတွင်းအစောင့်တစ်ဦးထံမှ ဓားတစ်ချောင်းကို ဆွဲယူပြီး ပစ်လိုက်သည်။

"အား!" မယ်တော်ကြီးဆီ သွားနေသော နန်းတွင်းအစောင့်သည် ခေါင်းကိုထိမှန်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"... ..." လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ အရှင်မင်းကြီးက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ဖူးတယ်လို့ ဘယ်သူမှ မကြားဖူးဘူး!

နန်းတွင်းအစောင့်ကို မြေပေါ်လဲကျအောင် လုပ်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းက စိတ်မရှည်စွာ "မင်းတို့ သွားမှာလား၊ မသွားဘူးလား? မသွားရင် ငါတစ်ယောက်တည်း သွားမယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ ယခင်ကမ္ဘာတွင် ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲဝင်ရန် လုံလောက်သော ခွန်အားမရှိခဲ့။ သို့သော် ခုနက အပျိုတော်နှင့် အဲ့ဒီနန်းတွင်းအစောင့်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဒီကမ္ဘာအတွက် မဆိုးလှပေ။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် သူမ လိုကျစ်ကွေ့အမည်ရှိ ထိုစစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကယ်တင်ရန် နောက်ပိုင်းတိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးနောက်ကို လိုက်ပါ့မယ်" ဖန်းထန်က မျက်နှာကိုသုတ်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အလေးအနက်ထား ပြောလိုက်သည်။ ဒါက အဲ့ဒီအမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ အကြံအစည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသရွေ့ သူ ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။

"ဒါဆို သွားကြစို့" နဉ်ရှောင်ယောင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး အနီးအနားရှိ တံခါးပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ အပေါ်တွင် ကင်းမျှော်စင်တစ်ခု ရှိသောကြောင့် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ပေါက်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။

***

All Chapters