← Chapters

လိုဥဩ (သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမည့် ကပ်ဘေး)

Vol. 1 Ch. 6

လိုဥဩ (သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမည့် ကပ်ဘေး)

Vol. 1 Ch. 6

ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း ဖြူဖျော့နေသော လိုကျစ်ကွေ့သည် ယခုအခါ မြေပြင်မှ တစ်မီတာခန့်မြင့်သော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး ဒူးထောက်နေရသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ထားပြီး ငါးပိုက်ကွန်ကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသည်။ ထိုဖိအားကြောင့် လိုကျစ်ကွေ့ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ သူ့အပေါ်တွင်မူ အာဏာပါးကွပ်သားက သူ၏လက်ထဲရှိ သင်တုန်းဓားပေါ်သို့ အရက်ပြင်းတစ်ငုံကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူ့အောက်တွင်မူ လူအုပ်ကြီးသည် ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ တန်းစီနေပြီး အကျဉ်းသားကို ကျိန်ဆဲနေကြသည်။ နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်သူကို ဘယ်သူက မမုန်းဘဲနေမလဲ? မြို့တော်မှ သာမန်ပြည်သူအချို့သည် လက်ထဲတွင် ပန်းကန်လုံးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူ အသားတစ်စစီဖြစ်သွားပြီးနောက် သူ၏ သွေးနှင့် အသားကို စုဆောင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအသားကို စားမှသာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ အမုန်းတရားများကို ပြေလျော့စေနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

"အချိန်ရောက်ပြီ၊ သေဒဏ် စတင်လိုက်!" ကာယကံဆိုင်ရာ ပြစ်ဒဏ်ပေးရေး တာဝန်ရှိသူ အရာရှိက ကွပ်မျက် ဟု ထွင်းထုထားသော အမိန့်ပြားကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ ကြည့်ရှုစင်မြင့်မှ ပစ်ချလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးထံမှ အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် ကွပ်မျက်စင်မြင့်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကြည့်ရှုစင်မြင့်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဓိကနေရာတွင် ထိုင်နေသော ဆံပင်ဖြူ အမတ်ချုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက သူ့ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် နှမြောတသဖြစ်သော အရိပ်အယောင်ပင် ရှိနေသည်။

အာဏာပါးကွပ်သားသည် သူ၏ လက်မှုပညာကို မျိုးဆက်များစွာမှ အမွေဆက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် လူတစ်ယောက်ကို အရိုးများသာကျန်သည်အထိ တစ်စစီ လှီးဖြတ်နိုင်ပြီး အသက်ရှင်လျက်ရှိနေအောင် ထားနိုင်သည်ကို သိသည်။ စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ဓားသွားနှစ်ချောင်းက လိုကျစ်ကွေ့၏ ပခုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် သူက ၎င်းတို့ကို မြှောက်ကာ အရေပြားတစ်ပိုင်းကို သေသပ်စွာ လှီးထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအကာအကွယ်လွှာမရှိဘဲ လတ်ဆတ်သော သွေးနှင့် ကြွက်သားများသည် လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ စိတ်နှလုံးနုနယ်သူများသည် ဆက်လက်မကြည့်ဝံ့ဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကြသည်။ အာဏာပါးကွပ်သားက နောက်တစ်ဖန် လိုကျစ်ကွေ့၏ ပခုံးမှ အသားတစ်ပိုင်းကို သေသပ်စွာ လှီးဖြတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ၎င်းသည် ပိုးမျှင်ကဲ့သို့ ရှည်လျားပြီး ပါးလွှာသည်။ သွေးများစွာ မထွက်သော်လည်း သွေးသည် သစ်သားထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကာ အောက်ရှိ မြေပြင်ကို စွန်းထင်းစေသည်။ အရေပြားကို တစ်ပိုင်းပြီးတစ်ပိုင်း လှန်ထုတ်ပြီး အသားကို တစ်စစီ လှီးဖြတ်နေစဉ် ဘယ်လိုမနာကျင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း? လိုကျစ်ကွေ့၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူက ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်နေရန် အတင်းကြိုးစားနေသည်။

"ဒီသစ္စာဖောက်က အဆုံးထိ ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ" အရာရှိတစ်ဦးက ကြည့်ရှုစင်မြင့်မှ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူ့အဖေနဲ့ အစ်ကိုတွေအားလုံး နိုင်ငံအတွက် အသက်ပေးသွားတာ နှမြောစရာပဲ။ လိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အမျိုးကောင်းသားတွေရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်မှုတွေက ဒီလူတစ်ယောက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရတယ်။ ဒါက သူ့မိသားစုအတွက်ရော ငါတို့ ယုံနင်အတွက်ပါ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုပဲ!"

"ဒီလူ မွေးတုန်းက လိုမိသားစုရဲ့ နောက်ဖေးခြံထဲက ဥဩက သွေးမျက်ရည်ကျခဲ့တယ်" အရာရှိအိုကြီးတစ်ဦးက ပြောသည်။ "ကျစ်ကွေ့ဆိုတာ 'ဥဩ' လို့လည်း အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ သူ့ကို ကျစ်ကွေ့လို့ နာမည်ပေးခဲ့တာက စစ်သေနာပတိချုပ်လို ကိုယ်တိုင်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် ညဘက်ငိုတဲ့ လိုဥဩတွေက မကောင်းတဲ့ နိမိတ်ပဲ။ သူ့ရဲ့မွေးဖွားမှုက ကပ်ဘေးသက်သက်ပဲ ယူဆောင်လာခဲ့ပုံရတယ်။"

"မှန်တယ်" စစ်ဘက်အရာရှိဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိတစ်ဦးက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီကောင်လေးက သူ့အဖေ၊ အမေနဲ့ အစ်ကိုတွေရဲ့ သေဆုံးမှုကို ကျော်လွှားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ မရီးနှစ်ယောက်လုံးက ကလေးတွေနဲ့အတူ မီးတွင်းထဲမှာ သေဆုံးခဲ့တယ်၊ သူ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ ကလေးကလည်း မကြာခဏ ဖျားနာနေတယ်။ အဲ့ဒီကလေးက အရွယ်ရောက်တဲ့အထိ အသက်ရှင်မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး။ လိုဥဩက သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမယ့် ကပ်ဘေးပဲ။ သူက လိုအိမ်တော်က လူတိုင်းကို သေစေခဲ့တယ်။ အခု သူ မသေရင် ငါတို့ ယုံနင်ကိုပါ သေစေလိမ့်မယ်။"

ကြည့်ရှုစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်သောသူများအားလုံးသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏ ဘက်တော်သားများ ဖြစ်ကြသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ဘယ်သူမှ လိုကျစ်ကွေ့အတွက် စကားပြောပေးမည် မဟုတ်ပေ။ လိုကျစ်ကွေ့က မြောက်ပိုင်းအရိုင်းအစိုင်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ခဲ့သည်ကို သံသယရှိလျှင်ပင် သူတို့၏ အတွေးများကို ထုတ်ဖော်ခြင်းဖြင့် လူထုကို စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်ဝံ့ကြပေ။ စုရုံးနေသော အရာရှိများသည် သူတို့၏ စင်မြင့်မှ အကြောင်းအရာမျိုးစုံကို မှတ်ချက်ပေးနေကြပြီး အောက်တွင်မူ သာမန်ပြည်သူများက အဆက်မပြတ် ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ မိသားစုကိုလည်း စဉ်းစားမိသည်။ ယုံနင်မင်းဆက်ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ လိုမျိုးနွယ်စုသည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ၏ သွေးများကို စစ်မြေပြင်တွင် စွန်းထင်းစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ဘာရခဲ့သလဲ? ယခု ယုံနင်တွင် ဒုက္ခသည်များက သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီး သူခိုးဓားပြများက ထင်တိုင်းကြဲနေကြသည်။ တောင်ကြားလမ်းအလွန်တွင် မြောက်ပိုင်း ဟူလူမျိုးများက သူတို့၏ နယ်နိမိတ်ကို အဆက်မပြတ် ကျူးကျော်နေပြီး ဗဟိုလွင်ပြင်သို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် အသဲအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ပြည်တွင်းပြည်ပ အခက်အခဲများ ဝိုင်းဝန်းနေသောကြောင့် လူထုသည် ဆင်းရဲတွင်းနက်နေသည်။ ဒီအရာရှိတွေ ဘာလုပ်နေကြသလဲ?

"အိမ်ရှေ့စံသာဆိုရင် မင်းဆက်ကို ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်ခဲ့မှာ" လိုကျစ်ကွေ့သည် ကြည့်ရှုစင်မြင့်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် မင်းတို့လို လှည့်ဖြားပြီး မျက်နှာချိုသွေးတတ်တဲ့သူတွေကြောင့် သူ သေခဲ့ရတယ်! ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ ယုံနင်အပေါ်ထားတဲ့ ငါ့နှလုံးသားက နေ့နဲ့ညလို ရှင်းလင်းတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက စစ်ဆေးနိုင်တယ်! သေသွားရင်တောင် ငါ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ထားပြီး မင်းတို့လက်အောက်မှာ ယုံနင် ပျက်စီးမယ့်နေ့ကို စောင့်ကြည့်နေမယ်!"

"ဒီသစ္စာဖောက်က ငါတို့ ယုံနင်ကို ပျက်စီးဖို့ ကျိန်ဆဲရဲတယ်?!"

ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် သွေးစွန်းနေသော လိုကျစ်ကွေ့ကို ကျောက်ခဲများဖြင့် ပစ်ပေါက်ကြပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော စကားလုံးများဖြင့် ကျိန်ဆဲကြသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် ကြည့်ရှုစင်မြင့်ပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ထိုင်နေသည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် အိမ်ရှေ့စံ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် ထောက်ခံသူဖြစ်ပြီး သူ၏လက်အောက်တွင် တပ်အင်အားများစွာ ရှိသည်။ ဒီလိုလူမျိုးကို သူ ဘယ်လိုထားခဲ့နိုင်မလဲ? အကယ်၍ သူက အိမ်ရှေ့စံကို စာတစ်စောင်ရေးခိုင်းပြီး ဒီလူကို မြို့တော်သို့ ပြန်လာရန် လှည့်စားကာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖမ်းဆီးနိုင်အောင် မလုပ်ခဲ့လျှင် နာမည်ကျော် စစ်သေနာပတိချုပ် လိုကို လက်ရဖမ်းမိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အောင်နိုင်သူက ဘုရင်ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သူက သူခိုးဖြစ်သည်။ ရှုံးနိမ့်သူသည် ရှုံးနိမ့်သူသာဖြစ်၍ လိုကျစ်ကွေ့သည် မိမိကိုယ်ကိုမှလွဲ၍ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်စရာ မရှိပေ။

........

"သူတို့ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရက်တာလဲ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့်အတူ ကွပ်မျက်ကွင်းသို့ ပြေးလာခဲ့သော ဖန်းထန်သည် မျက်ရည်များ တသွင်သွင်စီးကျလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သေဆုံးပြီး ငရဲပြည် (၁၈) ထပ်သို့ [ငရဲပြည် (၁၈) ထပ် – တရုတ်ငရဲတွင် အပြစ်သားများ အဆိုးရွားဆုံး ပြစ်မှုများအတွက် ခံစားရသော အနိမ့်ဆုံးအဆင့်] ကျဆင်းရန် ကျိန်ဆဲနေသော လူများ၊ ဒါဟာ သူတို့၏ နေရပ်မြေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်မှန်းရော သူတို့သိကြရဲ့လား?!

***

All Chapters