အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည်လည်း လူထု၏ခံစားချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် ဇွန်ဘီများသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ နံပါတ်တစ် ရန်သူတော်များဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားလူသားတစ်ဦးကလည်း လူသားမျိုးနွယ်၏ ရန်သူတော်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဘာလဲ၊ ဒီလူက ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်နဲ့များ စနောက်ကစားခဲ့တာလား? (စာရေးသူ: နိုးစမ်းပါဟဲ့။ ဒီကမ္ဘာမှာ ဇွန်ဘီတွေမရှိဘူး၊ ဟုတ်ပြီလား!)

ထိုစဉ်မှာပင် ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ထဲမှ အချို့သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြေးတက်လာကြသည်။ ဝင်ပေါက်ရှိ အစောင့်များသည် သူတို့၏ အထက်အရာရှိများထံမှ ကြိုတင်ညွှန်ကြားချက်များ ရရှိထားပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့လုပ်သမျှမှာ လူအုပ်ကို တားဆီးဟန်ဆောင်ပြီး လိုကျစ်ကွေ့ထံသို့ ပြေးသွားခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လိုကျစ်ကွေ့ကို ဝိုင်းအုံလိုက်ကြပြီး ပါးစပ်များဖွင့်ကာ လိုကျစ်ကွေ့ကို အရှင်လတ်လတ် စားသောက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

ဖန်းထန်သည် အော်ဟစ်ကာ လူအုပ်ထဲသို့ ဒိုင်ဗင်ထိုးဝင်သွားပြီး ကွပ်မျက်စင်မြင့်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ အတူလိုက်ပါလာသော အခြားအဆင့်မြင့်အရာရှိအချို့သည်လည်း သူ၏နောက်သို့လိုက်ကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများ နီရဲလျက် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ သူတို့ခေါင်းထဲတွင် သိထားသောအရာနှင့် လက်တွေ့မြင်ရသောအရာမှာ ကွာခြားသည်။ ယခင်က သူတို့သည် မိသားစုများအကြောင်း စဉ်းစားကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု လိုကျစ်ကွေ့ အရှင်လတ်လတ် အစားခံနေရသောအခါ စစ်မြေပြင်တွင် သူနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော ယောက်ျားများသည် မခံမရပ်နိုင်ဘဲ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

ဖန်းထန်သည် လမ်းဖွင့်ရန် တစ်လမ်းလုံး ကန်ကျောက်တက်နင်းကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် 'စစ်သေနာပတိချုပ်' ဟု အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အစောင့်များက သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ကြည့်ရှုစင်မြင့်ပေါ်ရှိ အရာရှိများသည် ဖန်းထန်နှင့် ကျန်လူများက မြို့တံခါး ကိုးပေါက် ခြေလျင်တပ်မှူး၏ [မြို့တံခါး ကိုးပေါက် ခြေလျင်တပ်မှူး – ဧကရာဇ်ခေတ် တရုတ်နိုင်ငံမှ စစ်ဘက်ရာထူးတစ်ခု။ ဤရာထူးရှိသူသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ မြို့တံခါး ကိုးပေါက်ကို ကြီးကြပ်ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိသည်] လူများနှင့် ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာကြသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့၏ မျက်နှာသည်လည်း အံ့အားသင့်နေပုံရသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်စွာ ပြုံးနေသည်။ သူက ဖန်းထန်ကို နန်းတော်ထဲသို့ အတင်းဝင်ရောက်ခွင့်ပြုရန် နန်းတွင်းအစောင့်များကို အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ လိုကျစ်ကွေ့၏ ယုံကြည်ရသော နောက်လိုက်များကို သေလမ်းသို့ တွန်းပို့ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့ကိုယ်တိုင် သေလမ်းကို ရှာလာကြပြီဆိုမှတော့ သူက ဘာလို့ မကူညီဘဲနေမလဲ?

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို ဆုတ်ဖြဲကိုက်စားရန် လူများ ပိုပိုပြီး ပြေးလာနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ရန်ငြိုးက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားနေတာလဲ? သို့သော် သူမ မကြာမီပင် စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။ လူသားစားခြင်းသည် အရေးကြီးသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဇွန်ဘီများက လူသားများကို စားသောက်နေကြသည်။ သူမသည် ကွပ်မျက်စင်မြင့်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကြည့်ရှုစင်မြင့်ကို ကြည့်ရန် ခြေဖျားထောက်လိုက်ပြီး အလယ်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ဆံပင်ဖြူ မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒါ အမတ်ချုပ်ကြီးလား?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူမဘေးတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

ထိုဗိုလ်ချုပ်သည် သူ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှုတွင် နစ်မြောနေဆဲဖြစ်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ညှိုးထိုးပြရာကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အရှင်မင်းကြီးက အမတ်ချုပ်ကြီးကို ဘာလို့မမှတ်မိသလဲဟု စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ သူမ၏ စကားကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်ရန် ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူမ၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် လမ်းပိတ်နေသော လူများကြားမှ လမ်းဖွင့်ရန် လွယ်ကူလွန်းသည်။ သူမဘေးရှိ ဗိုလ်ချုပ်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း ကွပ်မျက်စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များ မြင့်တက်လာသည်။ အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပင် စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ကွပ်မျက်စင်မြင့်သို့ ရောက်သောအခါ ပြဿနာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူမ ကယ်တင်ရန် ခုန်ထွက်လာပြီးနောက် အမတ်ချုပ်ကြီးက သူမ၏ သရုပ်မှန်ကို ငြင်းဆိုလျှင် ဘာလုပ်မည်နည်း? တစ်လမ်းလုံး ဘယ်သူမှ သူမကို 'အရှင်မင်းကြီး' ဟု မခေါ်ခဲ့ကြ။ သူမကို ဧကရာဇ်အဖြစ် မှတ်မိသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပုံရသည်။ အကယ်၍ အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် မယ်တော်ကြီးက သူမကို ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခိုင်းပြီး ဧကရာဇ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခိုင်းနိုင်လျှင် သူတို့က သူမအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် အခြားယောက်ျားတစ်ဦးကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်သည်! ဤအထိ စဉ်းစားမိသောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ ဦးနှောက်ကို အသုံးပြုရမည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး!" နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ နောက်မှ ဗိုလ်ချုပ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ နဖူးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲယူကာ သူမ၏ လည်ပင်းတဝိုက်တွင် ပတ်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ကြည့်ရှုစင်မြင့်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ!"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ အသံအားလုံးကို အသုံးပြုကာ လူအုပ်ကြီးကို ကျော်လွန်၍ အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ကျိန်ဆဲနေသော လူအုပ်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း "ဓားစာခံအဖြစ်" အဖမ်းခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ခုန်ထလိုက်သည်။

"လိုကျစ်ကွေ့ရဲ့ လူတွေက ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်နေကြတယ်!" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဆက်အော်နေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က လာသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဧကရာဇ်ကို သတ်ရန်ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ကြီးလေးသော ပြစ်မှုဖြစ်ကြောင်း နားလည်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးက စစ်သေနာပတိချုပ် လိုကို မည်မျှ ဆိုးရွားစွာ သေစေချင်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဤအဘိုးကြီးသည် စစ်သေနာပတိချုပ်ကို အရိုးထဲစွဲအောင် မုန်းတီးနေရမည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ထိုမျှလောက်သော အမုန်းတရားဖြင့် သူက စစ်သေနာပတိချုပ်၏ ပြစ်မှုများအပေါ် ထပ်ပေါင်းထည့်ရန် ဆန္ဒရှိပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အပြစ်ရှိပြီးသားလူကို အပြစ်ထပ်ပုံချခြင်း၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုပင်ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အမတ်ချုပ်ကြီးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းက လိုကျစ်ကွေ့က သူမကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုသည်ကို ကြားသည်နှင့် ကြည့်ရှုစင်မြင့်၏ အစွန်းသို့ ပြေးလာသည်။ သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ လဲကျတော့မည့်ပုံပင် ပေါက်နေသည်။ သူ့ဒူးတွေကွေးညွှတ်သွားပြီး ကြည့်ရှုစင်မြင့်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ကာ "အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးပါလား။ ကယ်ကြပါဦး၊ ဧကရာဇ်ကို ကယ်ကြ၊ အမြန်ဆုံး ကယ်တင်ကြ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖန်းထန် မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ သူတို့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "အမတ်ချုပ်ကြီး!" ဟု အော်လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးက "အရှင်မင်းကြီး၊ မကြောက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်မျိုး ရှိနေပါတယ်!" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ရမယ်!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးက "အရှင်မင်းကြီး၊ မကြောက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို သေချာပေါက် ကယ်တင်မှာပါ!" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် လူပုလေးတစ်ယောက်က သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် "V" ပုံစံ ပြုလုပ်နေသည်။ ဒါ အဆင်ပြေတယ်။ အခုတော့ အဘိုးကြီးက သူမကို ဧကရာဇ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီ၊ ငါက တကယ်ပဲ ထက်မြက်တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပဲ။

***