အိမ်ရှေ့စံသာ မသေခဲ့ရင် အရှင်မင်းကြီး ဧကရာဇ်မဖြစ်နိုင်ဘူး

"အနာဂတ်မှာ အရှင်မင်းကြီး နန်းတော်က ထွက်သွားတဲ့အခါ အစောင့်အချို့ ခေါ်သွားဖို့ မမေ့သင့်ဘူး။ မဟုတ်ရင် မယ်တော် စိတ်ပူနေလိမ့်မယ်။"

မယ်တော်ကြီး၏ ခန်းမဆောင်တွင် မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ နဖူးပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ရန် လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို မလိုက်ပြီး နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဇွန်ဘီများကို သတ်ရန် အသုံးပြုသည့် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်မျိုးဖြင့် လာခဲ့သော်လည်း မယ်တော်ကြီး၏ နူးညံ့သော တိုက်တွန်းချက်များက သူမကို ခေါင်းမူးသွားစေသည်။ ဒီ အခြေအနေမှားနေတယ်၊ ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ဇာတ်ရုပ်နဲ့ မလိုက်အောင် သရုပ်ဆောင်နေတာလား?

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် မယ်တော်ကြီး၏ ဘယ်ဘက်ရှိ အရေးပါသော ဒုတိယနေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းအပေါ် သူ၏ အကြည့်သည်လည်း ကြင်နာနေပြီး သူက ကြမ်းတမ်းသော စကားများ ပြောချင်သော်လည်း မပြောရက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့သော နူးညံ့ပြီး ကြင်နာသော မြင်ကွင်းက နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ဆံပင်များအားလုံးကို ထောင်သွားစေသည်။ သူကလည်း သူ့ဇာတ်ရုပ်နဲ့ မလိုက်အောင် ပြုမူနေတာလား?

"အရှင်မင်းကြီး၊ အာ.." မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"အာ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လက်ရှိတွင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလို့ လိုကျစ်ကွေ့လို သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ကို ကယ်ခဲ့တာလဲ? တစ်ယောက်ယောက်က အရှင်မင်းကြီးကို တစ်ခုခု ပြောခဲ့လို့လား?" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း လန့်သွားသည်။ ဒီလူက သူမကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံနေရခြင်းမှာ သူမ၏ ပါးစပ်မှ စကားများရရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း အံ့သြစရာမရှိပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် သူမ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး "လိုကျစ်ကွေ့က အရင်အိမ်ရှေ့စံရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ အရှင်မင်းကြီး သိရဲ့လား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက သဘောတူသံပြုလိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့ ခုနကမှ ငါ့ကို ပြောသွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?

မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် ဤကောင်မလေးက သူမ၏ စကားများကြားမှပင် နားမလည်သော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တုံးတဲ့လူကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာလဲ?! အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် သူ၏ ပါးစပ်ကို ချောင်းဆိုးသံဖြင့် ဖုံးလိုက်ပြီး "အရှင်မင်းကြီး၊ လိုကျစ်ကွေ့ သေသင့်သလား၊ မသေသင့်ဘူးလားဆိုတဲ့ ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားပြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို အချက်တစ်ချက် နားလည်စေချင်ပါတယ်။ အိမ်ရှေ့စံသာ မသေခဲ့ရင် အရှင်မင်းကြီး ဧကရာဇ်မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"... ..." နဉ်ရှောင်ယောင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူမလည်း ဧကရာဇ် မဖြစ်ချင်ဘူး!

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့က ဆက်ပြောသည်၊ "လိုကျစ်ကွေ့က အိမ်ရှေ့စံအတွက် လက်စားချေချင်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အရှင်မင်းကြီး။ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးရန်သူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ?"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ တွေးခေါ်ပုံနှင့် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ပုံသည် ဤခေတ်မှ လူများနှင့် မကိုက်ညီနိုင်သော်လည်း သူမသည် သေချာပေါက် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ 'အိမ်ရှေ့စံသာ မသေခဲ့ရင် အရှင်မင်းကြီး ဧကရာဇ်မဖြစ်နိုင်ဘူး' ဟု သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် သုံးကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုပြီးနောက် သူမသည် သူမကို မပျက်စီးစေနိုင်သော်လည်း နာကျင်စေနိုင်သော အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အရည်အချင်းမရှိသော သားအဖက အိမ်ရှေ့မင်းသားကို သတ်ပြီး သူမကို ဧကရာဇ်ဖြစ်အောင် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့? ပြီးတော့ သူမက စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏ နံပါတ်တစ် ရန်သူဖြစ်နေသည်!

"အရှင်မင်းကြီး" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က ပြောလိုက်သည်၊ "အကယ်၍ လိုကျစ်ကွေ့ စစ်တပ်ကို ပြန်သွားရင် သူက အိမ်ရှေ့စံရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက် လက်စားချေဖို့ အလံထူပြီး စစ်တပ်ကို ပုန်ကန်ဖို့ ခေါ်ထုတ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ရောက်ရင် အရှင်မင်းကြီး ဘာလုပ်မှာလဲ?"

ဘုန်း!

နဉ်ရှောင်ယောင်း လုံးဝ စိတ်ထိခိုက်သွားသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် မယ်တော်ကြီးက သူမကို အဆီတက်အောင် မွေးပြီးမှ သတ်ချင်ကြသည်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်သေနာပတိချုပ် လိုက သူ ကျန်းမာလာသည်နှင့် သူမကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် သတ်ရန် စီစဉ်နေသည်? သူမအတွက် ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသောလမ်းမှာ ကမ္ဘာ၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်းသာလား?

"လိုကျစ်ကွေ့ရဲ့ ကိစ္စတွေအကြောင်း အရှင်မင်းကြီးကို ပြောပြတဲ့လူက ဘယ်သူလဲ?" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ပါးစပ်သည် တွဲကျသွားသည်။ သူမ လုံးဝ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်မရှိတော့ဘဲ မယ်တော်ကြီးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။ "ကြောင်တစ်ကောင်ဆီက ကြားခဲ့တာ။"

"... ..." မယ်တော်ကြီး ရှဲ့နှင့် အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ အရှင်မင်းကြီးက အဆုံးထိ သူတို့ကို ခေါင်းမာစွာ ဆန့်ကျင်နေမည့်ပုံရသည်!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် မယ်တော်ကြီးက သူမကို နောက်ပိုင်းပြောသမျှ ဘာမှမကြားတော့ပေ။ သူမ၏ စိတ်တစ်ခုလုံးသည် စကားလုံးသုံးလုံးပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသည်: ဘာလုပ်ရမလဲ?

လိုကျစ်ကွေ့၏ မကျေနပ်မှုများကို နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် ရှင်းလင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက်တွင်ပင် တုံ့ပြန်မှုမရရှိသောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် မယ်တော်ကြီးသည် သူမနှင့် စကားပြောချင်စိတ်ပင် မရှိတော့ပေ။

"အရှင်မင်းကြီး ပြန်သင့်ပြီ" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် သူမ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် အတင်းကြိုးစားပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ကို ထပ်မံပုတ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ အနာဂတ်အလားအလာများကို စဉ်းစားရန် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ သူမ ထွက်သွားသည်နှင့် မယ်တော်ကြီး ရှဲ့၏ ပျိုနီပန်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်သော နူးညံ့လှပသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူမသည် အမတ်ချုပ်ကြီးကို တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်သည်၊ "အဖေ့အမြင်အရဆို၊ အရှင်မင်းကြီးမှာ ဘာမှားနေတာလဲ?"

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများမှိတ်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကားမပြောဘဲ နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာပြီး မယ်တော်ကြီးကို ပြောလိုက်သည်၊ "အရှင်မင်းကြီးက လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေတာလား?"

"ဘာ?" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် သူ၏ ရုတ်တရက်မေးခွန်းကြောင့် လန့်သွားသည်။

"နဉ်ယွီက ရုပ်သေးရုပ် မဖြစ်ချင်ဘူး" အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့၏ အမူအရာသည် ဆိုးရွားလာပြီး သူ၏ အသံသည် ပို၍ပင် တိုးသွားသည်။ "သူမက လိုကျစ်ကွေ့ကို သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေအတွက် သူမဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ချင်နေတာလား?"

"အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့၏ အသံသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် ကွပ်မျက်ကွင်းတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူ့ကို ပထမဆုံးပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယခု သူ နှစ်ခါစဉ်းစားပြီးနောက် ဤဧကရာဇ်ငယ်လေးက သူ၏ သရုပ်မှန်ကို သက်သေပြရန် သူ့ကို အသုံးချနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ မဟုတ်လျှင် ဧကရာဇ်ငယ်လေးက အကျပ်အတည်းမတိုင်မီ သူ့ကို ဖိနှိပ်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်အောင် ဘာကြောင့် လှုပ်ရှားမည်နည်း? ဒီ နဉ်ယွီ၊ အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားပြီး သူ တွေးလိုက်သည်၊ ငါ ဒီမြေးမလေးကို အထင်လွဲခဲ့မိတာလား?

***