အခန်း (၃၈၇)
Vol. 16 Ch. 387
ယဲ့ယွီ သည် ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၏ အနာဂတ် ဘဝ တွင် ပြောင်းလဲမှု များကို မြင်သောအခါ။
သူသည် လုံးဝ ထိတ်လန့် သွားသည်။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?
ဘာလို့ ဒီလို ကြီးမား တဲ့ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ရတာလဲ?
သူပင်လျှင် သေဆုံး ဖို့ ဖြစ်နေတာလား?
ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ မျက်ခုံး ကို တွန့် သည်၊ သူ၏ စိတ် က နောက်ကျိကာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
အနာဂတ် ကို ကြိုတင် မြင်နိုင် သော အရည်အချင်း က မိမိကိုယ်ကိုယ် သုံးစွဲ လို့မရနိုင်ပါ။
ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ သည် သူ့ကိုယ်သူ၏ အနာဂတ် ဘဝ ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပါ။
ဒီ အခြေအနေ မှာ၊ သူ ဘာလို့ သေဆုံး ရမယ်ဆိုတာကို သဘာဝအတိုင်းပဲ မသိခဲ့ဘူး။
သူသည် မကြာသေးမီက တစ်စုံတစ်ယောက် ကို စော်ကား ခဲ့သလားဆိုတာကို သူ၏ စိတ် ထဲမှာ ဆက်ပြီး တွေးတော နေခဲ့ရသည်။
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာ မကောင်းတာကို သတိပြု မိသည်၊ ပြီးတော့ ရှုပ်ထွေး စွာဖြင့် မေးသည်၊ “ရှင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ?”
“ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး !”
ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါ သည်၊ အပြုံး အတုတစ်ခု လုပ်ဟန်ဆောင် သည်။
သူသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာ ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ ပတ်ပတ်လည်တွင် နှစ် များစွာ လှည့်လည် မွှေနှောက် ပြီးနောက်၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်း နေနိုင်မှာလဲ?
ပဋိပက္ခ များ သေချာပေါက် ရှိခဲ့ရမည်။
ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ သည် လူ့ဘုံ ၏ အတွေ့အကြုံ များမှလည်း သင်ယူခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်လုပ်ကြံရ တိုင်း၊ သူသည် ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး များ သို့မဟုတ် အခြား အရိပ်အယောင် များ သဲလွန်စများ ကျန်ရှိနေမနေဆိုတာကို သေချာ စစ်ဆေးနေကြဖြစ်သည်။
သူသည် အရင်ကလိုမျိုး ရန်သူများနောက်ကနေ တိတ်တခိုးလိုက်လာသော အဖြစ်မျိူး ထပ်ပြီး ဖြစ်ပျက်မှာကို ကြောက် သည်။
ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု များ အားလုံး ကို ဖယ်ရှား ဖို့ သေချာ လုပ်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို သတိထား မှုများနဲ့တောင်၊ ဘာလို့ အရာ တွေ မှားနေတုန်းပဲလဲ?
နားမလည် နိုင်တော့၊ ယဲ့ယွီ သည် ကျူအိုလန်ချင် နှင့် အာကုန်း ကို သွားရှာ သည်။
သံသယ မရှိဘဲ၊ သူတို့၏ အနာဂတ် ဘဝ များလည်း ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဆယ်ရက် ကြာ ပြီးနောက် ဂိုဏ်း ဖျက်ဆီး ခံရရာမှာ သေဆုံး ကြလိမ့်မည်။
အရင်က အရာအားလုံးက နွေဦးရာသီမှာ လမ်းလျှောက်ထွက်ရသလို တကယ်ကို သာယာလှပကာ ကောင်း နေပုံရတယ်၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်လာတာလဲ?
နောက် နှစ်ရက် ။
ယဲ့ယွီ သည် ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ကို ခဏလောက် အပြင်ခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်၊ လာမည့် ဘေးအန္တရာယ် ကို ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သူသည် အလယ် ကောင်းကင်ဘုံ မှာ နတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခု ပေါ်လာတော့မယ်လို့ လိမ်ညာခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ သူမကို အဲဒါကို ကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားချင်ခဲ့သည်။
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် သဘောတူခဲ့သည်။
အဲဒီ အချိန် မှာ၊ ယဲ့ယွီ သည် သူမ၏ အနာဂတ် ဘဝ ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စစ်ဆေး သည်။
တကယ်ပဲ၊ သူမ၏ အနာဂတ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၊ အသက် ၊ မြေ နတ်ဘုရား အဆင့်မြင့် အဆင့် ။
ဆယ့်သုံးရက် ကြာ ပြီးနောက်၊ သူမသည် အလယ် ကောင်းကင်ဘုံ မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရလိမ့်မည်၊ ပြီးတော့ ယဲ့ယွီ ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကိုသယ်ဆောင်ကာ သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံ ခဲ့တဲ့ နေရာ တာအိုချူ ခန်းမ ကို သွားလိမ့်မည်၊ ပြီးတော့ နှလုံးသား ကွဲအက် ပြီး သေဆုံးလိမ့်မည်။
ဒီအရာကို ဖတ်ပြီးနောက်၊ ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင် သွားသည်။
လဗွတ်ပဲကွာ ၊ ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ အလယ် ကောင်းကင်ဘုံ ကို သွားခဲ့ရင်တောင်၊ သူမရဲ့ အသက် ကို သုံးရက် ပဲ ထပ် တိုး နိုင်တာလား?
သူမ သေဆုံး တဲ့ နေရာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ခနလေး ၊ အနာဂတ် နှစ်ခု ကြားမှာတူညီတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ရှိတယ်။
ဒါက ရှန်ကွမ်ကျူကျူ မသေခဲ့ဘူး၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရရုံပဲ ဖြစ်တယ်။
အကယ်၍ သူမသည် နှလုံးသား ကွဲအက် တာကနေ မသေဘူးဆိုရင်၊ သူမသည် ဆက်လက် ရှင်သန် နိုင်တုန်းပဲ။
ဒါက ဘာလဲ? ဘေးဆိုး နှစ်ခု ထဲက အနည်းဆုံး တစ်ခု လား?
ယဲ့ယွီ သည် ခဏတာ စဉ်းစား သည်၊ ဒါကို ဆက်ပြီး မတွေးတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်သည်။
ထွက်ခွာ ခြင်းက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ရလဒ် ကို မပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့်။
ဒီလိုဆိုရင် ကိုယ်ပိုပြီးအားသာချက်ရှိတဲ့နေရာကနေ ရင်ဆိုင် တာက ပိုကောင်းတယ်။
သူသည် လာမည့် ရက် များအတွင်း ဘာဖြစ်ပျက်မယ်ဆိုတာကို တကယ် မြင်ချင် တယ်!
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် ယဲ့ယွီ ၏ ပြောင်းလဲနေသော အမူအရာ ကို သတိပြု မိသည်။
သူမသည် တစ်ခုခု မှားနေ သည်ကို ခံစားရသည်။
သူမက လေးနက် စွာ မေးသည်၊ “ရှင် ကျွန်မကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ် ထားတာလား?”
ယဲ့ယွီ သည် ပြုံးပြီး ပြောသည်၊ “ဘာမှ မဟုတ်ဘူး အချစ်ရေ ကိုက စဉ်းစား နေတာ၊ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ကို တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?”
“အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့ရင်၊အချစ်က ကောင်းကောင်းအသက်ရှင် နေထိုင် ဖို့ လိုတယ်။”
“ ထိပ်ဆုံး ကို ရောက်ဖို့ ကြိုးစား ပါ၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ဟာကိုအဆုံးစီရင်တာမျိုးတွေ လုံးဝမလုပ်ပါနဲ့၊ နားလည်လား?”
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့ သွားသည်။
ဒါက ဘာလို့ နောက်ဆုံး တောင်းဆိုချက် တစ်ခုလို အသံထွက်နေတာလဲ?
---
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် ပြော တော့မည့် အချိန်
ယဲ့ယွီ က သူမရဲ့ ပါးစပ်ကိုပိတ်လိုက်သည်။
“ ရပြီ ၊ ကို့မှာ ထူးဆန်း တဲ့ အတွေး တွေ တခါတရံ ပေါ်လာတတ်တယ်။ ဒါကို သိပ် အလေးအနက်ထားမနေပါနဲ့။”
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် သူမ၏ မျက်ခုံး များကို တွန့် သည်၊ သူမ ပိုပြီး စဉ်းစား လေလေ၊ သူမ ပိုပြီး စိတ် မအေးမသာ ဖြစ်လေလေပဲ။
အရာအားလုံး ကောင်း နေတုန်း ဘယ်သူက ဒီလို အရာ တွေကို စဉ်းစား မှာလဲ?
ယဲ့ယွီ သည် သူက ရိုးရိုးလေး အလွန်အကျွံ တွေးနေ တယ်လို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောသော်လည်း။
ရှန်ကွမ်ကျူကျူ သည် သူမ၏ စိတ်ပူပန် မှုကို ဆက်လက် မဖယ်ရှား နိုင်သေး၊ ပြီးတော့ နောက် ရက် အနည်းငယ်အတွက်၊ သူမသည် ယဲ့ယွီ ၏ ဘေးမှာ မထွက်ခွာဘဲ တပူးတွဲတွဲနေ နေ ခဲ့သည်။
ယဲ့ယွီ သည် မငြင်းခဲ့ဘူး။
သို့သော်လည်း၊ သူတို့၏ ဒီလို မခွဲမခွာ အဖော် ပြုခြင်းေ
ကျူအိုလန်ချင် ကို တော်တော်လေး မနာလို ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သူမက ညည်းညူ သည်၊ “ ဝူဝေ မျှော်စင် ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးမှာက ငါတို့ သုံးယောက် ပဲ ရှိတယ်။”
“မင်းတို့ နှစ်ယောက် က အမြဲတမ်း အတူတူပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက် တွေကို ထည့်တွေးဖူးလား?”
ကျူအိုလန်ချင် သည် နှုတ်ခမ်း စူ သည်၊ ပြီးတော့ ငှက်ပျောသီး စား နေတဲ့ အာကုန်း ကို ခေါ် လိုက်သည်၊ “လာပါ၊ ပွေ့ဖက် ကြစို့။”
အာကုန်း က အဟမ်း နိုးပါကွာဆိုတဲ့ပုံစံမျိုးလုပ်ပြလိုက်သည်။
ဒီ ရိုးရှင်း တဲ့ လုပ်ရပ် က ကျူအိုလန်ချင် ကိုတော်တော်လေးစိတ်ထိခိုက်သွာစေသည်။ ငါ့ကိုမျောက်တောင်မှ မဖက်ပေးချင်ဘူးတဲ့လား။
အထီးကျန်နတ်ဘုရားမလေးရဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကံကြမ္မာ ပဲ!”
အချိန် သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန် သွားသည်။
နောက်ဆုံးတော့၊ ဆယ်ရက် ကြာ ပြီးနောက်။
ယဲ့ယွီ သည် တည်ငြိမ် သည်၊ တိတ်ဆိတ် စွာ စောင့်နေသည်။
မွန်းတည့်လု အချိန် တွင်
မမျှော်လင့် သော ဧည့်သည် နှစ်ဦး ဝူဝေ မျှော်စင် ၏ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
သူတို့သည် အလွန် ငယ်ရွယ် သော နတ်ဘုရား နှစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့ထဲက တစ်ဦး ကို၊ ယဲ့ယွီ သည် တစ်ခါ တွေ့ဆုံ ဖူးသည်။
သေချာ စဉ်းစား ပြီးနောက်၊ သူသည် သူ့၏ နာမည် ကိုပင် မှတ်မိ နိုင်ခဲ့သည်။
“မင်းက ရှီးချင်ထန် ဟုတ်လား ?”
ဘယ်ဘက်ရှိ လူငယ် ၊ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားသူသည် ချက်ချင်း မကျေနပ်သော အမူအရာကိုပြကာ
တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ “ ရှီးချင်ထာ ပါ၊ ရှီးချင်ထန် မဟုတ်ပါဘူး !”
ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာ တောင့်တင်း သွားသည်။
တကယ်တော့၊ ချင်ထန် ဖြစ်ဖြစ် ချင်ထာ ဖြစ်ဖြစ်၊ နှစ်ခု စလုံးက နားထောင်လို့ သိပ်မကောင်းဘူး။
လအနည်းငယ် အစောပိုင်း က၊ ယဲ့ယွီ နှင့် အာကုန်း တို့ ကောင်းကင်ဘုံ တွင် အပြင်ဘက် သို့ ခရီးသွား နေတုန်း
သူတို့သည် လျှို့ဝှက် ဘုံ တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ပြီးတော့ ဒါကနေ အဖိုးတန်လှသော ရတနာ များ ရရှိ ခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက် ဘုံ ကနေ ထွက်ခွာ ပြီးနောက်၊ ယဲ့ယွီ သည် နတ်ဘုရား ရှီးချင်ထာ ကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
သူသည် အပြင်မှာ စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့သည်။
ယဲ့ယွီ ထွက်လာ သောအခါ၊ လျှို့ဝှက် ဘုံ ပြိုကျပျက်စီးကာ ကြေမွ သွားသည်၊ ထိုအခါ ရှီးချင်ထာ သည် ယဲ့ယွီက ရတနာ ကို ရလာ ပြီး ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
မဟုတ်ရင်၊ လျှို့ဝှက် ဘုံ သည် ပျက်စီး သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။
ရှီးချင်ထာ က အတွင်းဘက်ရှိ ရတနာမှာ နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ် ခြင်း ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီး ခြင်း လှံ ဖြစ်သည် ကိုလည်း သိပုံရသည်။
ဒါကြောင့်၊ သူသည် လှံ ကို ဈေးနှုန်း မြင့်မြင့် ဖြင့် ဝယ်ယူ ဖို့ အဆိုပြု ခဲ့သည်။
သူသည် ဒါအတွက် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခု လဲလှယ် ဖို့ပင် ကမ်းလှမ်း ခဲ့သည်။
ယဲ့ယွီ က တွေး သည်၊ “ဒီကောင် ဒီလောက်လိုချင်နေပုံထောက်ရင် ဒီလှံက ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပီး တန်ဖိုးကြီးနေရမယ်”
သူတို့ ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန် လေလေ၊ အရာဝတ္ထု က ပိုပြီး တန်ဖိုး ရှိလေပဲ။
အလယ်အလတ် အဆင့် နတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခုကို အဆင့်မြင့် တစ်ခု နဲ့ လာလဲနေတယ်ဆိုတော့ ဒီကောင်က လူမိုက်လား ၊ မဟုတ်ပါဘူး ၊ ငါ့လက်ထဲက လှံက ဘယ်လိုမှ အလယ်လတ်အဆင့်မကလောက်ဘူး၊
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ် ခြင်း ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီး ခြင်း လှံ သည် အထူး အဆင့်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဒါကြောင့် ရှီးချင်ထာ သည် ဒီလောက် မြင့်မား သော ဈေးနှုန်း ကို ပေးဖို့ ဆန္ဒ ရှိခဲ့သည်။
ဒါကြောင့်၊ ယဲ့ယွီ သည် ရှီးချင်ထာ ၏ ကမ်းလှမ်းမှု ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
အံ့သြစရာကောင်းတာက၊ ရှီးချင်ထာ သည် ကိစ္စကို ဖိအားပေး ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။
အစားထိုးအနေနဲ့၊ သူသည် အရမ်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောသည်၊ “မင်း လဲလှယ် ဖို့ မလိုချင်ရင်၊ ဒါဆို မေ့လိုက်ပါတော့။”
ယဲ့ယွီ သည် ဒါကို သိပ် အရေးကြီး သည်ဟု မထင်ခဲ့ဘူး။
သူသည် ရွှေရောင် နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ် ခြင်း ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီး ခြင်း လှံ ကို လုံခြုံစွာ ထားရှိ သည်၊ ဒါကို မကြာခဏ ယူ ပြီး စစ်ဆေး သည်၊ ဒါကို ဘာကြောင့် အထူးရတနာ ဖြစ်စေတာလဲဆိုတာကို ကြည့်ချင်သည်။
လှံ ၏ အောက်ပိုင်း မှာ၊ ရှုပ်ထွေး ပြီး သိပ်သည်း တဲ့ တာအို စာတန်း များ ရှိသည်။
သူတို့သည် အလွန်ရှေးကျကာ မရှင်းလင်း ပြီး နားလည် ဖို့ ခက်ခဲသည်။
ယဲ့ယွီ သည် တစ်ခါက ဒါကို ရှန်ကွမ်ကျူကျူ နှင့် ကျူအိုလန်ချင် တို့ကို ပြသခဲ့သည်၊ သူတို့ ဒါကို နားလည် နိုင်မနိုင်ဆိုတာကို ကြည့်ဖို့။
ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း နားမလည် နိုင်ခဲ့ဘူး။
ဒါက ယဲ့ယွီ ကို ဒီ တာအို စာတန်း များ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ကို ဖြေရှင်း နိုင်ရင်၊ အံ့အားသင့် စရာ ဖော်ထုတ်မှု တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရစေသည်။
၃၈၈ ဆက်ရန်