မိဖုရားခေါင်ကြီးက တွေ့ခွင့်တောင်းနေတယ်

ယနေ့သည် အရှင်မင်းကြီး နန်းတက်သည့် ဒုတိယနေ့ဖြစ်သောကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်များသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း နန်းတော်နှင့် အသားမကျသည်မှာ အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူတို့ကို အကြံအစည်အချို့ ပေးလိုက်သည်။ "အပြင်ထွက်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးကြည့်။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သိုင်းပညာတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် မကူညီချင်တဲ့ မာနကြီးတဲ့လူမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ရင် ရိုက်ပစ်လိုက်။ သူတို့ ဖော်ရွေပြီး ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူလာတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်။"

"ဒါက အမိန့်တော်လား?" ဗိုလ်ချုပ်အချို့က လိမ္မာပါးနပ်စွာ ရိုသေစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟမ်?" နဉ်ရှောင်ယောင်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အမိန့်တော်ပဲ။" အကယ်၍ အဲ့ဒါက အဆင်ပြေရင် သူမက သူမရဲ့ စကားတွေကို အမိန့်တော်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်မယ်။

ဗိုလ်ချုပ်များသည် မျက်လုံးချင်းဆုံကြည့်ပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက် ဒူးထောက်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခုနက အလွန်ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့သောကြောင့် သူတို့က သူမကို ကျွန်များက သူတို့၏ အရှင်သခင်ကို ဆက်ဆံသင့်သကဲ့သို့ မဆက်ဆံနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါ့အပြင် သူတို့က သူမကို ကျေးဇူးတင်ချင်ကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခုန်ထလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်များကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မလို... ဒူးထောက်စရာမလိုဘူး၊ ရေနွေးနဲ့ ဆေးပတ်တီး အမြန်သွားယူ၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကယ်တာက ပိုအရေးကြီးတယ်။"

ဖန်းထန် ထရပ်ပြီး "အရှင်မင်းကြီး၊ ဆေးပတ်တီးဆိုတာ ဘာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "သန့်ရှင်းပြီး အသုံးမပြုရသေးတဲ့ ပိတ်စပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယခု ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံး နားလည်သွားကြသည်။ 'ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်တော်ကို လက်ခံပါတယ်' ဟု တစ်ပြိုင်နက် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် နန်းတွင်းသမားတော်များနှင့် ရေနွေးကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားကြသည်။ သူတို့ ထွက်သွားသောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို ထပ်မံလေ့လာရန် လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပိတ်ထားသော်လည်း မျက်ခွံများသည် တုန်ခါနေသည်။ သူ နိုးနေပြီး အိပ်ဟန်ဆောင်နေသလား၊ သို့မဟုတ် အိပ်မက်ထဲတွင် အမှန်တကယ် နာကျင်ခံစားနေရသလားဆိုတာ မရှင်းလင်းသော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူ့အနားသို့ တိုးကပ်ပြီးနောက် သူမ၏လက်ကို သူ၏ ပခုံးပေါ်တင်လိုက်သည်။ နူးညံ့တဲ့ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းလေးတွေ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ စွမ်းအားကို အားအကုန်သုံး၍ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သို့သော် လိုကျစ်ကွေ့၏ ပေါ်နေသော အရိုးပတ်လည်တွင် အသားနုများ စတင်ပေါက်လာပြီး အကာအကွယ်မရှိသော အရိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖုံးအုပ်သွားသည်။

သတိတစ်ပိုင်းလစ်နေသော လိုကျစ်ကွေ့သည် လတ်ဆတ်သော မြက်ပင်များနှင့် အပင်များ၏ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်ပြီး ထိုနူးညံ့သော ရနံ့က သူ၏ တွန့်ချိုးနေသော မျက်ခုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေလျော့သွားစေသည်။ နာကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် သူသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နာရီခန့်ကကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုဖြင့် ပတ်ရစ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ထပ်မံကျရောက်သွားပြန်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လိုကျစ်ကွေ့၏ဒဏ်ရာကို ကုသရာမှ သူမခန္ဓာကိုယ်သည် ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့ဘေးတွင် လဲကျသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သစ်သည် ဘယ်လောက် အားနည်းသည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။ အနာဂတ်တွင် သူမက အဲ့ဒါကို လေ့ကျင့်ရမည်။ ဇွန်ဘီများမရှိသော ကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ခွင့်ရခြင်းသည် လွယ်ကူသည်မဟုတ်သောကြောင့် သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ရန် ကောင်းမွန်ပြီး သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရရှိရန် လိုအပ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး" အပြင်မှ နန်းတွင်းအပျိုတော်တစ်ဦးက ငိုလုမတတ် တိုးညင်းစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေပြီး အဖြေမပေးလိုပေ။

"အရှင်မင်းကြီး?" နန်းတွင်းအပျိုတော်က ထပ်မံခေါ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တကယ်ပဲ ငိုနေသကဲ့သို့ အသံထွက်နေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထထိုင်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဟု မေးလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ မယ်တော်ကြီးက သူမကို ထပ်တွေ့ချင်လျှင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ သေလျှင်ပင် မသွားဟု ကျိန်ဆိုသည်!

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ အပြင်မှ နန်းတွင်းအပျိုတော်က အလျင်အမြန် "အရှင်မင်းကြီးကို ဖြေကြားပါတယ်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖွီး!

နဉ်ရှောင်ယောင်း ရေသောက်နေရာမှ တစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူမ နားကြားမှားတာလား? မိဖုရားခေါင်ကြီး? သူမမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီးတောင် ရှိသေးတယ်?!

"အရှင်မင်းကြီး?" နန်းတွင်းအပျိုတော်က မေးလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို တွေ့ချင်ပါသလား?"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကုတင်ပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ သူတို့က ဒီတစ်ခါတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို တကယ်ပဲ ကပြနေကြတာပဲ။ ထီးနန်းကို လှည့်စားဖို့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ယောက်ျားတစ်ယောက်လို ဝတ်ဆင်ခိုင်းတာကို ဘေးဖယ်ထား၊ သူမမှာ ဇနီးတစ်ယောက်တောင် ရှိသေးတယ်။ ဒါကနေ ကောင်းတာဘာမှ ထွက်လာမှာမဟုတ်ဘူး! ဒါ့အပြင် နဉ်ယွီနဲ့ ဒီကောင်မလေးက သူတို့ရဲ့ မင်္ဂလာဦးညကို ဘယ်လိုကုန်ဆုံးခဲ့ကြတာလဲ?

"မိဖုရားခေါင်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် လာရောက်ဂါရဝပြုတာပါ" နန်းတွင်းအပျိုတော်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူမက ဒီတစ်ခါ ဒါမှမဟုတ် နောက်တစ်ခါ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို မတွေ့ရင်တောင် သူမက သူ့ကို ထာဝရရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ထို့ကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော နဉ်ရှောင်ယောင်းက "သူ့ကို ဝင်ခိုင်းလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သဘောတူသံပြုရင်း နန်းတွင်းအပျိုတော်က အမိန့်တော်ကို လက်ခံပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"သူ့ကို ဒီကို မခေါ်ခဲ့နဲ့" နဉ်ရှောင်ယောင်းက နောက်သို့လှည့်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်နေသော လိုကျစ်ကွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတစ်ခုရှာပြီး မိဖုရား၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွား။"

***