စွပ်ပြုတ်ချိုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နန်းတွင်းအပျိုတော်ကို တိတ်ဆိတ်သောနေရာတစ်ခု ရှာခိုင်းခဲ့သည်။ နန်းတွင်းအပျိုတော်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးက သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးခဲ့သော အိတ်ငယ်လေးကို လက်ထဲတွင် ချိန်ဆလိုက်ပြီးနောက် မိဖုရားခေါင်ကြီး ယူဆောင်လာခဲ့သော အစားအစာပန်းကန်ကိုလည်း ချိန်ဆလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အစားအစာတွင် အဆိပ်ရှိမရှိ စမ်းသပ်ခိုင်းပြီးနောက် သူမက ၎င်းတို့ကို ဧကရာဇ်၏ ဘေးခန်းမတစ်ခုသို့ ယူဆောင်သွားစေသည်။ ဤအခန်းထဲတွင်လည်း ကုတင်တစ်ခုရှိပြီး အတွင်းနှင့် အပြင်ခန်းမအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။ ယခုအခါ နန်းတော်ရှိ လူတိုင်းက အရှင်မင်းကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးကို မျက်နှာသာမပေးကြောင်း သိကြသောကြောင့် သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ တိတ်ဆိတ်သောနေရာအတွက်မူ နန်းတော်၏ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းက မတိတ်ဆိတ်ဘဲ နေမလဲ? နန်းတော်ထဲမှာ ဘယ်သူက အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းဝံ့မှာလဲ?

နဉ်ရှောင်ယောင်း ဘေးခန်းမထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသောအခါ ကြောင်အော်သံကြားပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ လောင်တနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များသည် လက်ရှိတွင် အပြင်ဘက်ရှိ ပန်းခင်းတွင် ထိုင်နေကြပြီး သူတို့အပေါ်တွင်မူ ဝူထုံပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင်ငှက်ကုလားနှစ်ကောင် အသိုက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အခန်းထဲသို့ ကြည့်နေကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ နဖူးကို ထိလိုက်ပြီး ဤတိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများရှေ့တွင် လူသားများက လျှို့ဝှက်ချက်များ ပြောခဲ့ဖူးသလားဟု တွေးမိသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းကြီးကို ခစားပါတယ်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။" မိဖုရားခေါင်ကြီးကျိုးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် ထိုင်ခုံမှ ထကာ ဒူးထောက်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဦးညွှတ်ခြင်းကို ရှောင်ရန် ဘေးတစ်ဖက်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကောင်မလေးသည် အများဆုံး ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အနည်းငယ်ပြည့်သော်လည်း အသားအရေမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည်။ သူမ၏ ကွေးညွှတ်သော မျက်ခုံးများသည် အပေါ်သို့စောင်းတက်နေသော ဖီးနစ်မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် လိုက်ဖက်သည်။ သူမသည် အတော်လေး လှပသော ကောင်မလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

"အရိုအသေပြုစရာမလိုဘူး၊ ထပါ။" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရှေ့သို့တိုးပြီး သူမကို ထူပေးရန် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုက မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးကို လန့်သွားစေသည်။ အရှင်မင်းကြီးက သူမကို မကြိုက်သောကြောင့် သူတို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် သူက သူမကို ဘယ်တုန်းကမှ မထိတွေ့ခဲ့ရုံသာမက လူကိုယ်တိုင်ပင် ရှားရှားပါးပါး တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးသည် သူက သူမကို ကိုယ်တိုင် ထူပေးမည့်နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုး၏ မှင်သက်နေသော အမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးသည် သူမ၏ လက်ကို နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုး၏ လက်ကို ခံစားမိသည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် တောင့်တင်းသွားသည်။ မကောင်းဘူး၊ ဒါ မမှန်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေရတာလဲ? ဘယ်သူလုပ်တာလဲ? နဉ်ရှောင်ယောင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲက လူပုလေးက အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်နေသည်။ ဘယ်ကောင်က ငါ့မိဖုရားကို ထိလိုက်တာလဲ အားးးးးးးး....

"ကျွန်တော်မျိုးမ ကွပ်မျက်စင်မြင့်က အဖြစ်အပျက်တွေအကြောင်း ကြားပါတယ်" မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောနေသဖြင့် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ တောင့်တင်းနေသော အမူအရာကို လုံးဝ မမြင်မိပေ။

"ဟ..ဟ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ လူတိုင်းက နန်းတော်ထဲဝင်ခြင်းသည် ပင်လယ်နက်ထဲသို့ သွားခြင်းနှင့်တူသည်ဟု ပြောကြသည်။ ၎င်းသည် နံရံများအလွန်မှ လုံးဝကွဲပြားသော ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူမက ဤနန်းတော်သည် ချောင်းငယ်လေးတစ်ခုနှင့်တူသည်ဟု ဘာကြောင့် ခံစားနေရသနည်း? အပြင်မှ သတင်းများသည် နန်းတော်နံရံများပင် မရှိသကဲ့သို့ ဤနေရာတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အပြင်ကို ခရီးထွက်ရလို့ ပင်ပန်းနေမှာပဲ" မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းကြီးအတွက် ကိုယ်တိုင် ဂျင်ဆင်းနှင်းပန်းစွပ်ပြုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုး၏ နောက်မှ လက်ဖက်ရည်စားပွဲကို ကြည့်လိုက်ရာ အစားအစာဘူးတစ်ဘူး ရှိနေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ စားလို့ရတာတစ်ခုခု တွေ့ပြီ!

"အရှင်မင်းကြီး" မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုးသည် ခေါင်းမော့ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယခင်က စကားများကို ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး အပြင်ကို ခရီးထွက်ပြီးနောက် ပင်ပန်းနေမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

သူမ ပင်ပန်းသည်၊ ကာယပိုင်းရော စိတ်ပိုင်းပါ ပင်ပန်းသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လက်ဖက်ရည်စားပွဲသို့ လျှောက်သွားသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဝူထုံပင်ပေါ်ရှိ ငှက်ကုလားများသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း အစားအစာဘူး၏ အဖုံးကို မလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စတင် တကျည်ကျည်မြည်ကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ နောက်တွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုး ပြုံးလိုက်ပြီး "ငှက်ကုလားတွေက သီချင်းဆိုနေတယ်၊ ဒါဆို ကောင်းသောသတင်းတွေ ရောက်လာတော့မလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျလိ၊ ကျလိ၊ ဒီငတုံးမက ဒီနေ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရှင်းလင်းခံရတော့မယ်" ငှက်စုံတွဲက ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်းရည်ပန်းကန်တစ်လုံးထဲမှာ ကာမအားတိုးဆေးပါတယ်! ကျလိ၊ ကျလိ၊ ဒီနေ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ငတုံးမကို အိပ်ရာထဲသွင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်!"

"အဲ့ဒါကို မေ့လိုက်စမ်းပါ" ကြောင်နက်လေးလောင်တက ငှက်ကုလားများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "နဉ်ယွီက မိန်းမတစ်ယောက်။ သူ အိပ်ရာပေါ်ရောက်သွားရင်တောင် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ကလေးတစ်ယောက် ဘယ်လိုပေးနိုင်မှာလဲ?"

"မိဖုရားခေါင်ကြီးက အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားရင် သူက အဲ့ဒါကိုသုံးပြီး ငတုံးမကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တယ်လေ!" ဇနီးဖြစ်သောငှက်ကုလားက ကြောင်နက်လေးလောင်တကို မထီမဲ့မြင်ကြည့်ပြီး သူမ၏ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်။ "မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ စစ်သူကြီးရှူက တကယ်ချစ်နေကြတာ!"

ကြောင်နက်လေးလောင်တသည်လည်း ငှက်စုံတွဲကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး သူ၏ ခြေသည်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့က အဲ့ဒီလူဆိုးတွေ၊ အမတ်ချုပ်ကြီးနဲ့ မယ်တော်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို သတ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေသလိုပဲ! စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ ငတုံးမရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားပြီးနောက် မိဖုရားခေါင်ကြီး သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်၊ မြှောင်!"

"သူမ သေမှာမဟုတ်ဘူး!" ဇနီးငှက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူမ သေမှာ!" ကြောင်နက်လေးလောင်တက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကြောင်နှင့် ငှက်များ ငြင်းခုံကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း တစ်ကိုယ်လုံး မအီမသာဖြစ်သွားသည်။ ဒါဆို မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဒီနေ့ သူမကို ဆေးခတ်ဖို့ လာခဲ့တာက သူတို့ အိပ်ရာထဲမှာ အတူတူ လူးလိမ့်နိုင်ဖို့၊ ဒါမှ သူမရဲ့ စစ်သူကြီးရှူနဲ့ ဖောက်ပြန်မှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မိဖုရားခေါ်ကြီးက အဲ့ဒီကလေးရဲ့ အဖေအဖြစ် သူမကို လုပ်မှာလား? ငါ့ တကယ်ပဲ ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် ဆက်ဆံမှဖြစ်မှာလား?