အတွေးလွန်တာက ရောဂါတစ်မျိုးပဲ၊ ကုသရမယ်

အခန်းထဲတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် လိုကျစ်ကွေ့သာ ကျန်တော့သည်။ ယခုအခါ လိုကျစ်ကွေ့၏ မျက်လုံးများသည် ပွင့်နေသောကြောင့် သူမက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် "စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ နာနေတုန်းပဲလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လိုကျစ်ကွေ့သည် မျက်လုံးများကို ထပ်မံမှိတ်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ကုသမှုနှင့် နန်းတွင်းသမားတော် ကောင်း၏ ပတ်တီးစည်းခြင်းကို ခံပြီးနောက် သူ့ဒဏ်ရာများ၏ နာကျင်မှုသည် သူ၏ ခံနိုင်ရည်ဘောင်အတွင်းတွင် ရှိနေသော်လည်း နာကျင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ခံရပြီးနောက် ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီး၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သည်။ သွေးများဖြင့် ဆိုးရွားသော မြင်ကွင်းများ၊ အရှင်လတ်လတ် အစားခံရသည့် မှောင်မိုက်သော မြင်ကွင်းများ၊ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ခြင်း၊ ဒေါသ၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် လုံးဝကူကယ်ရာမဲ့ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ကာ သူ့ကို နာကျင်စေသည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ပိုးထည်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာကို ခေါင်းအုံးထဲသို့ မြှုပ်လိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို တစ်ယောက်တည်း လျက်ကာ သူ၏ နှလုံးသားအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ တက်လာသော နာကျင်မှုကို ဖိနှိပ်ချင်သော ဒဏ်ရာရသားရဲတစ်ကောင်နှင့်တူသည်။ သို့သော် နာကျင်မှုသည် သူ့ကို လွတ်မြောက်ရာလမ်းမရှိသည်အထိ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပတ်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ကုတ်ခြစ်ပြီးနောက် "ခင်ဗျား အရမ်းနာနေတာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့၏ စကားများသည် အလွန်တိုးညင်းပြီး မရှင်းလင်းသော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ သာလွန်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော နားများက သူ့ကို ကောင်းစွာကြားနိုင်သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုက လူများကို ကျိန်ဆဲနေသည်: ယုတ်မာတဲ့ကောင်၊ အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မယ်တော်ကြီး၊ အရည်အချင်းမရှိ အပျော်အပါးလိုက်စားတဲ့ အုပ်ချုပ်သူ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ကုတ်ခြစ်နေရင်း ခါးသီးသော အမူအရာဖြစ်နေသည်။ ထိုသားအဖနှစ်ယောက်က ယုတ်မာတဲ့ကောင်နှင့် အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မယ်တော်ကြီးဖြစ်သော်လည်း သူမက တကယ်ပဲ အရည်အချင်းမရှိသော အုပ်ချုပ်သူမဟုတ်ပေ!

"မြှောင်၊ ငတုံးမက အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အုပ်ချုပ်သူလို့ ကျိန်ဆဲခံရတယ်!" ကြောင်နက်လေးလောင်တ၏ ဝမ်းသာအားရသံသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ လွင့်မျောလာသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပြတင်းပေါက်သို့ ပြေးသွားပြီး အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကြောင်များနှင့် ငှက်ကုလားများသာမက သစ်ပင်တွင် စာငှက်ဆယ်ကောင်ခန့်၊ ခိုမီးခိုးရောင်အနည်းငယ်နှင့် ပန်းပွင့်နေသော ချုံပုတ်များကြားတွင် ထိုင်နေသော မြွေပါတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့အားလုံးက ဖျော်ဖြေပွဲကြီးတစ်ခုကို ကြည့်ရန် တန်းစီနေကြတာလား? နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပြတင်းပေါက်ကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်သည်။ သူမက သူတို့အတွက် ဖျော်ဖြေပွဲလုပ်ပေးရမှာလား?

လိုကျစ်ကွေ့က ကုတင်ပေါ်မှ "နဉ်ယွီ၊ မင်း တကယ်ပဲ ဘာတွေကြံစည်နေတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"... ..." နဉ်ရှောင်ယောင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဒီကောင်လေးက အရမ်းသတ္တိကောင်းလွန်းတယ် မဟုတ်လား? သူက သူမကို ကျိန်ဆဲတာကို ဘေးဖယ်ထား၊ အခု သူက သူမကို နာမည်တိုက်ရိုက်ပါခေါ်နေတယ်? သူမက ဧကရာဇ်ဖြစ်နေသေးတယ်လေ။ သူက အရမ်းသတ္တိရှိပြီး ထိန်းကျောင်းရခက်ခဲလွန်းလို့ နန်းတော်ထဲက အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က သူ့ကို သေစေချင်တာလား?

"ပြောစမ်း!" လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏အားကိုသုံး၍ တစ်ဝက်ထထိုင်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူ့အသက်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဧကရာဇ်ကို ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ? ဒါ့အပြင် ဤသည်မှာ သူ လက်မခံသော ဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။ ရာထူးသည် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော်လည်း ဤလူသည် သူ၏ မယ်တော်မျိုးနွယ်စုကို အားကိုး၍ သူ့အစ်ကိုကို သတ်ပြီး ထီးနန်းကို လုယူခဲ့သည်!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ ခြောက်သွေ့ကွဲအက်နေသော နှုတ်ခမ်းများကို ကြည့်ပြီး စားပွဲသို့ ပြေးသွားသည်။ သူမသည် ကျန်ရှိသော ဂျင်ဆင်းနှင်းပန်းချိုရည်ပန်းကန်ကို ကောက်ယူပြီး လိုကျစ်ကွေ့ကို ချစ်ခင်သော လေသံဖြင့် "အရင်ဆုံး စွပ်ပြုပ်ချိုနည်းနည်းသောက်၊ ပြီးမှ ငါတို့ စကားပြောကြမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် တစ်ဝက်ထိုင်၊ တစ်ဝက်လှဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ လှပပြီး ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအေးစက်ပြီး ရက်စက်သော အကြည့်သည် သူမအပေါ် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေ။ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းနိုင်မှာလဲ?

"မင်းရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေ ကွဲအက်နေပြီ၊ နည်းနည်းသောက်လိုက်ပါ" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပန်းကန်ကို လိုကျစ်ကွေ့၏ ပါးစပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိကပ်လိုက်သည်။ "မြည်းကြည့်စမ်းပါ၊ တကယ်အရသာရှိတယ်။"

"မင်း တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ?" လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ယွီက သူ့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ရှဲ့သားအဖနှင့် ရန်သူဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ သူမက မယ်တော်ကြီး ရှဲ့၏ သားအရင်းဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် သူမ၏ ဧကရာဇ်ရာထူးသည်ပင် မယ်တော်ကြီး ရှဲ့နှင့် ရှဲ့မျိုးနွယ်စု၏ အထောက်အပံ့ကို မှီခိုနေရသည်။ ဤလူက သူ၏ အကြီးမားဆုံး အင်အားစုကို သူ၊ အိမ်ရှေ့စံဘက်တော်သားအတွက် ဖျက်ဆီးပစ်မည်လား? ဤလောကတွင် ထိုမျှလောက် မိုက်မဲသူ မရှိပေ။

"ငါ ဘာမှလုပ်ချင်တာမဟုတ်ဘူး" ဟု နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းက မတရားစွပ်စွဲခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ကယ်ခဲ့တာ။"

"ဟက်" လိုကျစ်ကွေ့ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

"ဟက်ဟက် မလုပ်နဲ့၊ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြော" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"စစ်တပ်အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ငါ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပေးအပ်စေချင်တာလား?" လိုကျစ်ကွေ့က မေးလိုက်သည်။

"ဘာ?" နဉ်ရှောင်ယောင်း ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမက စစ်တပ်အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ဘာအတွက် လိုချင်မှာလဲ? သူမ ဇွန်ဘီတွေကို တိုက်ခိုက်စရာမလိုတော့တဲ့အတွက် စစ်အာဏာကို စားရမှာလား?

"ငါအသတ်ခံရရင် စစ်သူကြီးတွေက မတည်ငြိမ်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" လိုကျစ်ကွေ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က လူဆိုးဇာတ်ရုပ်ကနေ ကစားပြီး မင်းက လူကောင်းဇာတ်ရုပ်ကနေ ကစားတယ်။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က ငါ့ကို ကွပ်မျက်စင်မြင့်ကို ပို့ခဲ့ပြီး မင်းကကျ ငါ့ကို ကယ်ထုတ်ခဲ့တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ကို 'အနက်ရောင်နှင်းခဲ မြင်းတပ်' ကို ခူရို့ကျိနည်းဗျူဟာ [ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင်ပြုလုပ်သည့် နည်းဗျူဟာ (苦肉计) – ခူရို့ကျိ၊ မိမိကိုယ်ကို ဒဏ်ရာရအောင်ပြုလုပ်ပြီး ရန်သူ၏ယုံကြည်မှုကို ရယူသည့် နည်းဗျူဟာ] နဲ့ ပေးအပ်လာအောင် ဖြားယောင်းဖို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြတာလား?"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ခေါင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ စကားများကြောင့် မူးဝေသွားသည်။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင်ပြုလုပ်သည့် နည်းဗျူဟာလိုမျိုး အရာတွေတောင် ထည့်ပြောလာတယ်၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုတွေးနိုင်တာလဲ? ဘာတွေက ဘာတွေနောက်ကို လိုက်နေတာလဲ?

"မှန်သလား?" လိုကျစ်ကွေ့က ဖိမေးလိုက်သည်။ ဒါကလွဲလို့ သူက နဉ်ရှောင်ယောင်း သူ့ကို ကယ်တင်မည့် ဒုတိယအကြောင်းရင်းကို မရှာနိုင်ခဲ့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး လိုကျစ်ကွေ့ကို အလေးအနက်ထား ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမှာ၊ အတွေးလွန်တာက ရောဂါတစ်မျိုးပဲ၊ မင်း ကုသရမယ်!"

လိုကျစ်ကွေ့ အေးစက်စွာ ထပ်ပြုံးလိုက်သည်။ သူ နေမကောင်းဘူး။ ယုံနင်မင်းဆက်တစ်ခုလုံးက ကုသ၍မရနိုင်အောင် နေမကောင်းဖြစ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် မနေမကောင်းဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ?

"သောက်" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ချိုရည်ပန်းကန်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဤထဲတွင် ဂျင်ဆင်းပါသည်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ရန် ကောင်းသည်။

"ယူသွား" လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ ပခုံးဒဏ်ရာမရလျှင် ပန်းကန်ကို သူကိုယ်တိုင် မှောက်လှန်ပစ်လိမ့်မည်။

တိုးတက်မှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ ဤလူသည် စိတ်ကူးယဉ်မှုများ ရှိရုံသာမက သူမနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ငြင်းဆန်နေသည်။ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ? သူမ ခဏရပ်စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အဆိပ်ပဲ။ သောက်လိုက်။ မင်းသေရမှာကြောက်ရင် ငါ့ကိုတောင်းပန်" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ မေးစေ့ကို ပင့်ကာ ရိုက်ခံချင်စရာကောင်းတဲ့ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် ပန်းကန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြောက်နေတာလား?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ရယ်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ကာ စွပ်ပြုပ်ချိုကို သောက်လိုက်သည်။ သူ သေရမည်ကို သိသောကြောင့် သူ၏ အသက်ကို ဘာကြောင့် တပ်မက်နေရမည်နည်း?

***