စစ်သေနာပတိချုပ်နှင့် အရည်အချင်းမရှိသော အုပ်ချုပ်သူ

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လိုကျစ်ကွေ့သည် ဂျင်ဆင်းနှင်းပန်းချိုရည်၏ ထက်ဝက်ကို သူ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ သောက်ချလိုက်သည်။

ယခု နဉ်ရှောင်ယောင်း ကျေနပ်သွားသည်။ သူမသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အလျင်အမြန် သုတ်ပေးလိုက်ပြီး "တစ်ခုခုစားပြီးတော့ ပိုကောင်းလာလား? မင်း နေမကောင်းတဲ့အခါ တခြားသူတွေရဲ့စကားကို နားထောင်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပန်းကန်ကို မြှောက်ကာ ကျန်တစ်ဝက်ကို သူမကိုယ်တိုင် သောက်ချလိုက်သည်။

"အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အုပ်ချုပ်သူ" သတ္တိကောင်းသော လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ အရူးလုပ်ခံလိုက်ရသည်ကို သိပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ထပ်မံကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ရှက်ရွံ့နေသော နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အနေရခက်စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏အစာအိမ်မှ သူ၏ရင်ဘတ်သို့ နွေးထွေးသော ခံစားမှုတစ်ခု တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပူလာပြီး အောက်ပိုင်းက နေရာတစ်ခုက နာကျင်လာတဲ့အထိ ဖောင်းကားလာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

"မင်း ငါ့ကို ဘာစားခိုင်းလိုက်တာလဲ?!" လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"အာ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ သူမ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သောအခါ ပန်းကန်ကို လွတ်ကျသွားသည်။ ဗလာဖြစ်နေသော ပန်းကန်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တချွင်ချွင်မြည်သံဖြင့် ကျသွားသည်။

ဤစကားနှစ်ခွန်းကြားတွင် လိုကျစ်ကွေ့၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် မီးလောင်တိုက်သွင်းခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများပင် နီရဲတောက်လောင်နေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း လုံးဝ မှင်သက်သွားသည်။ ဒါ မဖြစ်သင့်ဘူး! ခဏလေး၊ သူမလည်း ပူလောင်လာသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ?

လိုကျစ်ကွေ့ကို အိမ်ထောင်ဖက် ခြောက်ဦးနှင့် ထိမ်းမြားပေးခဲ့သော်လည်း ပထမမိန်းကလေးသုံးဦးသည် သက်တမ်းရင့် မိသားစုများမှ မွေးဖွားလာပြီး ဖျားနာခြင်း သို့မဟုတ် သဘာဝမကျသော အကြမ်းဖက်သေဆုံးမှုများဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏ နောက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုသုံးခုသည် သာမန်မိသားစုများမှဖြစ်သောကြောင့် လိုမိသားစု၏ စတုတ္ထသားသည် အနည်းဆုံး မောင်းမတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦး ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုမိန်းကလေးများအားလုံးသည် မင်္ဂလာဆောင်နေ့မတိုင်မီ ဖျားနာပြီး သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ဆဋ္ဌမမြောက် သေဆုံးပြီးနောက် သူတို့၏ သမီးများကို အမြတ်ထုတ်ရောင်းချလိုသော မိသားစုများမှလွဲ၍ ဘယ်မိသားစုမှ လိုမိသားစုသို့ လက်ထပ်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။ လိုမိသားစုသည် တွက်ချက်ကြံစည်သော မိသားစုများကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောကြောင့်၊ ကောင်းမွန်သော မိသားစုများက သူတို့၏ သမီးများကို လက်ထပ်ပေးရန် မလိုလားသောကြောင့်၊ နှင့် လိုဖခင်နှင့် အစ်ကိုများအားလုံးသည် သူတို့၏ ဇနီးများ ဆက်တိုက်သေဆုံးမသွားမီ စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးခဲ့သောကြောင့် ဤအန်းယွမ်ခရိုင်၏ စစ်သေနာပတိချုပ်သည် ယောက်ျားနှင့်မိန်းမကြားရှိ အိမ်ထောင်ရေးချစ်ခြင်း၏ အရသာကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြည်းစမ်းခဲ့ဖူးပေ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့နေသော မီးတောက်များကြားတွင် ဖမ်းမိနေသကဲ့သို့သာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ဓားတစ်ထောင်ဖြင့် လှီးဖြတ်သတ်ခြင်းထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိပေ။ ပူပြင်းခြောက်သွေ့နေသော လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ လက်များကို မြှောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အရေပြားကို ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။

"မလုပ်နဲ့" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ၏ လက်များကို ဖိချရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ အရှင်လတ်လတ် အရေပြားဆုတ်ခွာလို့မရဘူး။

လိုကျစ်ကွေ့၏ နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

မိမိကိုယ်ကို ကုသနေစဉ်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ "အဆိပ်" ကိုလည်း ကုသရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် အဆိပ်၏ ပြန့်ပွားမှုသည် အလွန်မြန်သောကြောင့် သူမ၏ ခြေထောက်များသည် သူမအောက်တွင် ပြိုကျသွားပြီး သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့အပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း နောက်ဆုံးအားကုန်သုံး၍ ကြိုးစားစဉ် သူမ၏ လက်ဖဝါးများတွင် စိမ်းဖျော့ရောင်အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားသည်။

အဲ့ဒီ မြက်ပင်နဲ့ သစ်ပင်တွေရဲ့ ရနံ့ပဲ၊ လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဖက်ထားရင်း တွေးလိုက်သည်။ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ လိုကျစ်ကွေ့အတွက်မူ သူက သူ့ကို စွဲလမ်းစေခဲ့သော ရနံ့ကို ဖက်ထားခဲ့သည်။ သူ လှည့်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ဖိထားလိုက်သည်။

ပြီးသွားပြီ...

ဤသည်မှာ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ စိတ်ထဲတွင် သူမ ဆင်ခြင်တုံတရားအားလုံး မဆုံးရှုံးမီ ပေါ်လာသော နောက်ဆုံးစကားလုံးသုံးလုံးဖြစ်သည်။

—

နဂါးကုတင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပုလဲကန့်လန့်ကာများသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ဝက်ခန့် သောက်ချိန်အတွင်း ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုမှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ လေးလံသော အသက်ရှူသံများကို နားထောင်ပြီး သူမ၏ ဆေးပညာအတွေ့အကြုံမှ စကားအနည်းငယ်ကို မိုက်မဲစွာ ပြောလိုက်သည်။ "နှလုံးသားကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်ပါစေနဲ့။ ပထမအကြိမ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အတွေ့အကြုံများလာရင် ပိုကြာရှည်လာလိမ့်မယ်။"

လိုကျစ်ကွေ့၏ မျက်လုံးများသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ဆေးမိနေသော နီရဲသော မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပြောင်းသွားသည်။ သူ၏အပေါ်မှ ဖိအားများ ပြေလျော့သွားသည်နှင့် သူ၏ နှေးကွေးသော အမူအရာသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ ရောနှောသွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ နားများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ အခုက သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာခံသလဲဆိုတာ ပြောရမယ့်အချိန်လား?! ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သဘောကျသော ဘယ်သူမဆို အိပ်ရာထဲတွင် အတူတူ လူးလိမ့်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်သည်။ သေခြင်းတရားက အနီးကပ်ရှိနေသော ကမ္ဘာတွင် တည်ရှိသော လူသားများသည် ပျော်ရွှင်မှုရှာဖွေသော ဘဝပုံစံများဖြင့် နေထိုင်ပြီး သူတို့ တတ်နိုင်သည့်နေရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများကို ရှာဖွေကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ ၁၈ နှစ်တာကာလအတွင်း သူမ၏ မျက်စိကျသော ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူမသည် မြင့်မားသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကိုလည်း လက်မခံခဲ့ပေ။ သူမသည် အတူတူအိပ်ခြင်းသည် ကြီးမားသောကိစ္စဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ မြင်ကွင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာဟုလည်း မတွေ့ခဲ့ဘဲ သူမ၏ လိင်အမျိုးအစားအကြောင်း သူ့ကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲဆိုတာကို ပို၍ စိတ်ပူနေခဲ့သည်။ သူမ မိန်းမဖြစ်ကြောင်း သိသွားပြီးနောက် သူက သူမကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်မှာလား?!

လိုကျစ်ကွေ့၏ အကြည့်သည် သူမ၏ မျက်နှာမှ အောက်သို့ရွှေ့သွားပြီး သူက သူမ၏ အဝတ်များကို ဆွဲလိုက်သည်။ အဝတ်များ စုတ်ပြဲသွားသည်နှင့် စစ်သေနာပတိချုပ် လိုသည် ပြင်းထန်စွာ နောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထရပ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ နောက်ထပ် မလှည့်စားနိုင်တော့သောကြောင့် ထွက်ပြေးတာက ပိုကောင်းတယ်! သို့သော် လိုကျစ်ကွေ့သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူမကို နေရာတွင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

"မင်း... မင်းက မိန်းမလား?!" သူက အကျယ်တဝင့် မပြောဝံ့ဘဲ သူမကို အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ ဗလာဖြစ်နေသော အောက်ပိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် သူမ၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်ကာ နဂါးကုတင်ပေါ်က သွေးစက်များကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာသည် သရဲသဘက်လို ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထို့နောက် သူက အိပ်ရာခင်းများကို ဆွဲယူပြီး သူမကို ပတ်ထားလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ ပခုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "မင်းရဲ့ ပခုံးက ထပ်သွေးထွက်နေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ခုနက တိုတောင်းသော်လည်း စစ်မြေပြင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ အခုထိ သူမ ခြေထောက်များကို မစေ့ရသေးပေ။

"တိတ်တိတ်နေ!" လိုကျစ်ကွေ့က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းလိုက်သည်။

"အို။" နဉ်ရှောင်ယောင်း ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် လဲလျောင်းရင်း စိတ်လွတ်နေသည်။ ထိုမိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်မှုတစ်ကြိမ်ပြီးနောက် သူသည် လက်ရှိတွင် ပြိုလဲကျတော့မလို ခံစားနေရသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အိပ်ရာအခင်းများဖြင့် ပတ်ထားရင်း ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားပြီး သေတ္တာတစ်လုံးတွင် အဝတ်အစားများ ရှာဖွေရန် သွားလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘောင်းဘီသည် ညစ်ပတ်နေပြီး သူမ၏ အင်္ကျီသည် စုတ်ပြဲနေသည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို စည်းထားသော ပတ်တီးများပင် ကုတင်ပေါ်ရှိ ထိုလူက နှစ်ပိုင်းစုတ်ဖြဲခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ် လိုက သူမ၏ အဝတ်များကိုသာ စုတ်ဖြဲပြီး သူမ၏ ကိုယ်ကို မစုတ်ဖြဲခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားသည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်နေပြီး အခန်းထဲရှိ မီးအိမ်များကို မထွန်းညှိထားပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အဝတ်များကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဝတ်ဆင်နေစဉ် တုန်ယင်နေပုံက လိုကျစ်ကွေ့ကို သူမအတွက် သနားသွားစေသည်။ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲမှုပြီးနောက် သူသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားခဲ့သည်။ အချို့လျှို့ဝှက်ချက်များသည် ရှာဖွေတွေ့ရှိသူက ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ပိုးအိမ်တစ်ခုကို ရက်လုပ်ကာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် ချည်မျှင်တစ်မျှင်သာ ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်သည်။

နဉ်ယွီ [နဉ်ယွီ– နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်၏ အမည်] သည် မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က နန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီး သူမ၏ မိဘအိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခွင့်တောင်းပြီးနောက် အမတ်ချုပ်ကြီး၏ စံအိမ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သော လမစေ့ဘဲမွေးဖွားသည့် ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဝါရင့်ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက သူမနှင့် သူမ၏ကလေးသည် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် နေသင့်ကြောင်း ဗေဒင်ဟောကြားခဲ့သောကြောင့် နှောင်းဧကရာဇ်က နဉ်ယွီကို အမတ်ချုပ်ကြီး၏ စံအိမ်တွင် ကြီးပြင်းစေခဲ့သည်။ သူ ဧကရာဇ်မဖြစ်မီက သူသည် နန်းတော်ထဲသို့ တစ်လှမ်းမျှပင် မဝင်ခဲ့ပေ။ ယခု သူ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် မိဖုရားငယ် ရှဲ့သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အန္တရာယ်ပြုသော်လည်း နန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီး မိသားစုကို တွေ့ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က ခုနစ်လကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် လမစေ့ဘဲမွေးဖွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာကာ ဝါရင့်ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ ဗေဒင်ဟောကြားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤအရာအားလုံးသည် ရှဲ့သားအဖက သူတို့၏ တော်ဝင်သမီးတော်ကို တော်ဝင်သားတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကစားခဲ့သော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်သာဖြစ်သည်။

မိန်းမတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဧကရာဇ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? နဉ်ယွီက ခဏတာ အုပ်ချုပ်နိုင်လျှင်ပင် နဉ်ရှင်း ကြီးပြင်းလာသည်နှင့် သူမသည် အသုံးမဝင်သော စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ရှဲ့သားအဖက ထိုကဲ့သို့သော ကပ်ဘေးတစ်ခုကို တည်ရှိခွင့်ပြုနိုင်ပါ့မလား?

လိုကျစ်ကွေ့ မျက်ခုံးကြုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက နဉ်ယွီကို ပစ်ထုတ်ပြီး ယခု ဖော်ထုတ်လိုက်လျှင် သူက မယ်တော်ကြီး ရှဲ့နှင့် ရှဲ့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး အိမ်ရှေ့စံအတွက် လက်စားချေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော ထိုအထီးကျန်ပုံရိပ်ကို မြင်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

.....

သူမ၏ အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို လှည့်ကြည့်ရန် မဝံ့ဘဲ "ကျွန်တော် ထွက်သွားပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေးနေချင်တယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ?" လိုကျစ်ကွေ့ သူမပြောတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားခဲ့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်း ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရောက်နေသည်။ သူမက အဲ့ဒါကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ ယခု စစ်သေနာပတိချုပ် လိုက သူမ မိန်းကလေးဖြစ်ကြောင်း သိသွားသောကြောင့် သူက အိမ်ရှေ့စံ မတရားသေဆုံးခဲ့သည်ဟု ပို၍ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရလိမ့်မည်။ သူမ ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံချင်လျှင် သူမ ထွက်ပြေးရမည်!

"... ..." လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက တစ်နေရာရာတွင် နစ်နာသွားသကဲ့သို့ မနေနိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငတုံးမက အဝတ်တွေလဲလိုက်ပြီ!" ဇနီးငှက်က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သူမ၏ အကိုင်းအခက်မှ မြင်သောအခါ တောင်ပံများကို ဖြန့်ကားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူက မကောင်းတာလုပ်ပြီးခါစလို အနံ့ရတယ်" ကြောင်နက်လေးလောင်တက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီငတုံးမက ငါ့စစ်သေနာပတိချုပ်ကို အနိုင်ကျင့်တယ်!"

"... ..." နဉ်ရှောင်ယောင်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ အဲ့ဒီအနက်ရောင်အမွှေးလုံးက သူက သစ္စာရှိခွေးတစ်ကောင်လို့ ထင်နေတာလား? ခဏလေး၊ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပန်းခင်းရှိ ကြောင်လေးကောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဲ့ဒီအမွှေးရှည်ကြောင်က ဘေးခန်းမမှာ ဘာပြောခဲ့တာလဲ? ပန်းကန်နှစ်လုံးက အရောင်မတူဘူးလား? ကြောင်တွေက အနက်၊ အဖြူ၊ နဲ့ မီးခိုးရောင်ပဲ မြင်နိုင်တယ် မဟုတ်လား?

"ငတုံးမက စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်တော့မှာလား?" စာငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်က မေးလိုက်သည်။

ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပြတင်းပေါက်ထဲသို့ ပြန်ခုန်ဝင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့၏ မှင်သက်နေသော အကြည့်ရှေ့တွင် သူမသည် ကုတင်အောက်တွင် လိမ့်ကျသွားသော ပန်းကန်ကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မကျိုးပဲ့သောကြောင့် သူမက အဲ့ဒါကို ဆွဲကိုင်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှ ထပ်မံခုန်ထွက်သွားသည်။ ကြောင်လေးကောင်သည် ပန်းခင်းများတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လေးကောင်လုံးသည် ကြောင်နက်လေးလောင်တတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ဘဲ သူမဘက်သို့ မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ပြောစမ်း" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပန်းကန်ကို အမွှေးရှည်ဖြူဖွေးသော ကြောင်ကို ပေးလိုက်သည်။ "ဒီပန်းကန်က ဘာအရောင်လဲ?"

အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဖြူဖွေးသော ကြောင်က "အနီရောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘဝဆိုတာက ဒီအတိုင်းတောင် ခက်ခဲနေပါပြီ၊ ငါ့အိပ်မက်တွေကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မဲနယ်ပြာရောင်ပန်းကန်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ သူမက အရောင်မမြင်တဲ့ ကြောင်တစ်ကောင်ကြောင့် ကျရှုံးခဲ့ရတယ်! သူမ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် လန့်သွားသဖြင့် ကြောင်များသည် ပန်းခင်းများထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ အိုင်ကျူကို သိပ်အထင်မကြီးသော်လည်း ကြောင်များအနေဖြင့် လူသားများသည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သိကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ပန်းခြံထဲမှ လျှောက်ထွက်သွားသည်။ သူမက အရင်ဆုံး တစ်ခုခုရှာစားပြီး ဗိုက်ဖြည့်တာက ပိုကောင်းတယ်။

သူမ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကြောင်ငယ်လေးက ကြောင်နက်လေးလောင်တကို "စစ်သေနာပတိချုပ်က ငတုံးမကို လက်ထပ်မှာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ စစ်သေနာပတိချုပ်က ငတုံးမကို လက်ထပ်ရမှာလဲ? မြှောင်!" ကြောင်နက်လေးလောင်တက သူ၏ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က စစ်သေနာပတိချုပ် လိုက သူ့ကို မြင်းအောက်တွင် နင်းခြေခံရခြင်းမှ ကယ်တင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သူ၏ ကျေးဇူးရှင်နှင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးလူအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ အလုပ်သမားအမတ်ဌာနမှ အရာရှိကြီး၏ စံအိမ်ရှိ ပါရှန်ကြောင်မလေး ကျောင်းကျောင်းပင် စစ်သေနာပတိချုပ်အတွက် လုံလောက်သော ကြင်ဖော်မဟုတ်ပေ။ ဤငတုံးမ နဉ်ယွီသည် ကျောင်းကျောင်းလောက် ဆွဲဆောင်မှုမရှိသလို၊ ဉာဏ်မကောင်းသလို၊ အရည်အချင်းလည်းမရှိပေ။ ဒါကြောင့် သူမလို ငတုံးမတစ်ယောက်က ပို၍ပင် စံပြကြင်ဖော်မဟုတ်ပေ!

ဤအချိန်တွင် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသော မြွေပါက စကားစလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘူးလား?"

"သာ့ရှန်၊ ငါတို့ ဘာကို သတိထားမိဖို့ လိုအပ်တာလဲ?" ကြောင်နက်လေးလောင်တက မေးလိုက်သည်။

အဝါရောင်သာ့ရှန်သည် သူ၏ ပဲစေ့ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး "ငတုံးမက ငါတို့စကားကို နားလည်နိုင်တယ်။ ခုနက သူက ရှောင်ပိုင်လေးနဲ့ စကားပြောနေခဲ့တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပန်းခြံထဲရှိ တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများအားလုံး Σ(△ °|︴ ဖြစ်သွားကြသည်၊ ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်!

........

"အရှင်မင်းကြီး။" ဖန်းထန်သည် အိပ်ခန်းတံခါးများရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အစားအစာဘူးတစ်ဘူးဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။

နဂါးကုတင်ပေါ်တွင် လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ နေရာကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

'အရှင်မင်းကြီး' ဟု အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါ်ပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှုမရှိသောအခါ ဖန်းထန်က "စစ်သေနာပတိချုပ်?" ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် အခင်းများကို အတင်းအကျပ် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး လေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်ရှိ ထူးခြားသော အနံ့သည် အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက "ဝင်ခဲ့" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ဖန်းထန်သည် အခန်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုကို မကြားနိုင်ဘဲ လိုကျစ်ကွေ့ စကားပြောသောအခါ အတင်းဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူသည် တံခါးကို အလျင်အမြန် တွန်းဖွင့်ပြီး အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေစဉ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်းထန်သည် အစားအစာဘူးကို ကိုင်ထားရင်း လိုကျစ်ကွေ့၏ မျက်နှာရောင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ "စစ်သေနာပတိချုပ်၊ အရှင်မင်းကြီး ဒီမှာမရှိဘူးလား?"

"သူ ပြတင်းပေါက်ကနေ ခုန်ထွက်သွားတယ်" လိုကျစ်ကွေ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူငယ်စစ်သူကြီး ဖန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဘာလို့ အရှင်မင်းကြီးက ပြတင်းပေါက်ကနေ ခုန်ထွက်သွားတာလဲ?

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" လိုကျစ်ကွေ့က မေးလိုက်သည်။

ဖန်းထန်သည် အစားအစာဘူးကို လိုကျစ်ကွေ့ ကြည့်ရန် အလျင်အမြန် မြှောက်ပြလိုက်သည်။ "စစ်သေနာပတိချုပ်၊ နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်တွေက ခင်ဗျားအတွက် ဆန်ပြုတ်ချက်ထားတယ်။ သူတို့က စွပ်ပြုပ်ချိုကိုတောင် အထူးကျိုထားသေးတယ်။"

လိုကျစ်ကွေ့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။ စွပ်ပြုပ်ချိုက လက်ရှိတွင် သူ့ကို ဆိုးရွားသော ခံစားချက်များမှလွဲ၍ ဘာမှမပေးပေ!

***