မောင့်စွင်းငှက်က အကူအညီတောင်းတယ်

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုက်ဟွာခန်းမမှ ထွက်ခွာရန် နံရံကို ကျော်ခွလိုက်ပြီး အပြင်တွင် ရပ်ကာ လေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် မီးဖိုချောင်၏ရနံ့ကို မရသောကြောင့် နံရံကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။ သူမက အားနည်းနည်းပိုသုံးလိုက်သောကြောင့် နံရံသည် နှစ်ကြိမ်တုန်ခါသွားပြီး အပေါ်မှ သဲနှင့် ကျောက်စများ ပြုတ်ကျလာသည်။ လန့်သွားသော နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မှင်သက်စွာ ရပ်နေပြီး နံရံသည် အကောင်းပကတိဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ပြိုကျသွားသော နံရံအတွက် သူမကို ပေးလျော်ခိုင်းလျှင် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း? (စာရေးသူ: ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် ကိုယ့်ရဲ့သရုပ်မှန်ကို နည်းနည်းလေး သတိထားလို့မရဘူးလား? ╮(╯﹏╰）╭ )

ဗိုက်ကိုပွတ်သပ်ရင်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လျှောက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော နန်းတော်ထဲတွင် သူမ စားစရာတစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် ထိုက်ဟွာခန်းမအနီးရှိ ခင်းထားသောလမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ ညနေခင်းအလင်းရောင်နှင့်အတူ ၎င်း၏ အမိုးစွန်းများသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကွေးတက်နေပြီး အမိုးအစွန်းများရှိ အရောင်တင်ထားသော အုတ်ကြွပ်များသည် မြောက်ဘက်ကောင်းကင်သို့ ဆန့်တန်းနေသည်။ သူတို့သည် အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော်လည်း ဤဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏အိပ်ဆောင်များသည် နင်မျိုးနွယ်စုဧကရာဇ်များ၏ မင်းဆက်များတစ်လျှောက် တည်ရှိခဲ့သည်။ ဘယ်သူက ၎င်း၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ပါစေ၊ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း မြင့်မားခန့်ညားစွာ၊ အရေးပါပြီး ခန့်ညားစွာ ရပ်တည်နေလိမ့်မည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး" မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက သူ၏ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ဦးညွှတ်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် "ကျွန်တော်မျိုး အမတ်ချုပ်ကြီးကို ခစားပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လိုကျစ်ကွေ့ အခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲ?" အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့က မေးလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို အဓိကအိပ်ဆောင်မှာ နေရာချထားပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး အသေးစိတ်ဘာမှ မသိပါဘူး။"

"အနက်ရောင်နှင်းခဲ မြင်းတပ်က အဲ့ဒီလူတွေကိုလည်း အရှင်မင်းကြီးက နန်းတော်ထဲမှာ ထားခဲ့တာလား?" အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီစစ်သူကြီးတွေက ကျွန်တော်မျိုးကို အိပ်ဆောင်အနား ချဉ်းကပ်ခွင့်မပေးပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို မတွေ့နိုင်သလို ဒါက တကယ်ပဲ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်တော်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာလည်း မသိနိုင်ပါဘူး။ အို၊ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ အဲ့ဒီစစ်သူကြီးတွေက နန်းတွင်းသမားတော်တစ်ဦးကို အခန်းတွေထဲ ခေါ်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး ကြားတာက သမားတော်က လိုကျစ်ကွေ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို စစ်ဆေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။"

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် လိုကျစ်ကွေ့ သုံးရက်အတွင်း သေဆုံးမည်ကို သေချာနေသောကြောင့် သူ သမားတော်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ပေ။

အဲဒီအစား သူက "သူတို့ ဆေးလိုချင်ရင် ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့ လိုချင်တာမှန်သမျှ ပေးလိုက်၊ အရှင်မင်းကြီးကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်နဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်က အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ်။"

"သုံးရက်အကြာက ညီလာခံမှာ၊ ဆိုလိုတာက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် နန်းတွင်းဝင်ရောက်မှုမှာ" အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့က ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ အရှင်မင်းကြီးကို ရှေ့ကနေ သွားတွေ့မယ်။ မင်းတို့အားလုံး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့" ဟု မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် မြင့်မားသော ထိုက်ဟွာခန်းမကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက နဉ်ယွီအကြောင်း မှားယွင်းခဲ့သည်ကို ဝန်ခံသော်လည်း သူမက လွတ်မြောက်ရန် လိုကျစ်ကွေ့ကို အားကိုးချင်လျှင် အလွန်နုံအလွန်းသည်။ သုံးရက်အကြာတွင် လိုကျစ်ကွေ့ အဆိပ်ကြောင့် သေဆုံးသောအခါ သူက နဉ်ယွီ၏ မျက်နှာကို ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမတွင် [ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမ (金銮殿) – jinluandian၊ နန်းတော်ရှိ ဧကရာဇ်၏ ပရိသတ်တွေ့ဆုံခန်းမအတွက် လူသိများသောအမည်] ထိုင်နေစဉ် မြင်ချင်သည်။ သူမ၏ အချည်းနှီးဖြစ်သော ကြိုးစားမှုများပြီးနောက် သူမက အရာရှိအားလုံးနှင့် ထီးနန်းအခွင့်အရေး လွဲချော်ခဲ့သော အခြားနန်းတွင်းမင်းသားများကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲ?

မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်သည် အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ ခန့်ညားစွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခင်းထားသောလမ်းပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးထိုင်ခုံတစ်ခုနောက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကို သူမ၏ လက်ဖဝါးများထဲသို့ စိုက်ဝင်နေသည်။ သူမ သုံးရက်အတွင်း ညီလာခံတစ်ခုသို့ သွားရမယ်မလား? သူမ ထပ်မံဒုက္ခရောက်ပြန်ပြီ။ ညီလာခံဆိုတာ ဘာလဲ? သူမ ဘာတစ်ခုမှ နားမလည်ဘူး!

........

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်သည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ထိုက်ဟွာခန်းမဘက်သို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ အနီးအနားရှိ မိန်းမစိုးအနည်းငယ်က သူ၏ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာကြသည်။

"ထိုက်ဟွာခန်းမကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့၊ လူတိုင်းကို ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်" မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်က ကျန်လူများကို ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီစစ်ဘက်လူတွေ လိုချင်တာမှန်သမျှ ပေးလိုက်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သုံးရက်အတွင်းက ညီလာခံအတွက် ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထား။"

အခြားမိန်းမစိုးများအားလုံးက သဘောတူသံပြုလိုက်ကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်ကို မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်လေးက သူမကို စောင့်ကြည့်ရန် လူများပင် လွှတ်ထားသည်လား? သူသာ ရှိနေလျှင် သူမ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နိုင်ပါ့မလား? သူမသည် သူမ၏ဘေးရှိ ထိုင်ခုံအဖြစ် အသုံးပြုသော ကျောက်တုံးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တော့ ၎င်းသည် မီးအိမ်တိုင်တစ်တိုင်ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ဧကရာဇ်က မကြာသေးမီက နတ်ရွာစံသွားသောကြောင့် နန်းတော်တွင် တောက်ပသော မီးများထွန်းညှိရန် ခွင့်မပြုပေ။ ယခုအခါ ဤမီးအိမ်တိုင်တွင် ဖယောင်းတိုင်များမရှိသောကြောင့် ၎င်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဧရာမကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်က "မင်းတို့အားလုံး ပြန်သွားကြ။ ကျွန်တော် မယ်တော်ကြီးကို သွားတွေ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးငယ်လေးများသည် မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။ သူ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူမ၏ဘေးရှိ ကျောက်တုံးတုံးကို တွန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ တွန်းအားက တိုင်ကို နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားစေပြီး အပေါ်ပိုင်းသည် မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျသွားကာ သူ့ကို မြေပြင်သို့ လဲကျသွားစေသည်။ သူက သနားစရာကောင်းသော အော်သံတစ်ချက်ပေးပြီးနောက် အပျက်အစီးများပုံအောက်တွင် သတိလစ်သွားသဖြင့် အခြားမိန်းမစိုးများ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်သွားကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးများကို ဖုန်ခါလိုက်ပြီး "သူ ဒဏ်ရာရပြီး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားပြီ။ သူ့ကို မယ်တော်ကြီးရဲ့ ခန်းမဆောင်ကို ခေါ်သွားပြီး ဒဏ်ရာတွေ ကုသပေးလိုက်။ အေး၊ မင်းတို့အားလုံးလည်း အဲ့ဒီမှာ သူ့ကို စောင့်ရှောက်နိုင်တယ်၊ ပြန်လာစရာမလိုဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးများသည် ပိုမိုမတ်တပ်ရပ်လာသော နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ? မင်းတို့က ငါ့ကို ရိုက်နှက်ချင်လို့လား?"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ အုပ်ချုပ်မှုရယူခဲ့သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးမဟုတ်သောကြောင့် သူမ၏ စကားများသည် မယ်တော်ကြီး ရှဲ့၏ စကားများထက် များစွာအာနိသင်နည်းနေပုံရသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား မိန်းမစိုးများသည် သူမကို မလေးမစားမပြုဝံ့ပေ။ သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကာ သူမကို ဦးညွှတ်ကြပြီး မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ကြပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့၏ ဦးညွှတ်ခြင်းကို ရှောင်ရန် ဘေးသို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးအောက်တွင် မြှုပ်နှံနေသော မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းသည် ကွဲအက်နေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်သည် ကျိုးနေကာ သူ၏ ညာဘက်လက်သည် အရိုးကျိုးနေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။ သူမက အားနည်းနည်းပိုသုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ထားခဲ့သည်။

ချောင်းဆိုးသံဖြင့် သူမက "မင်းတို့ ငါ့ကို မရိုက်နှက်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း သူ့ကိုသာ ကယ်ကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးများသည် မြေပြင်မှ တွားသွားထလာပြီး မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်၏ ဘေးသို့ ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏ စုတ်ပြတ်နေသော ပုံစံဘေးတွင် ရပ်နေကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေကြသည်။

"အရင်ဆုံး ကျောက်တုံးကို ရွှေ့လိုက်" နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ မိန်းမစိုးများသည် ကျောက်တုံးကို ရွှေ့ရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း နောက်သို့လှည့်ကာ "တစ်ယောက်ယောက် ငါ့ကို မီးဖိုချောင်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"... ..." ဟု မိန်းမစိုးများက ပြောလိုက်သည်။ နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်များကို ရိုးရှင်းသော 'မီးဖိုချောင်' ဟုခေါ်ခြင်းသည် သူတို့ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သည့်အချိန်မှစ၍ မကြားဖူးသော သာမန်စကားပြောပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်ရင်း လက်တစ်ဖက်ကိုမြှောက်ကာ လမ်းညွှန်ပြလိုက်သည်။ ကျန်မိန်းမစိုးများသည်လည်း ကျောက်တုံးကို မနေစဉ် တုန်ယင်နေကြသည်။ ယနေ့မတိုင်မီက သူတို့ထဲမှ ဘယ်သူမှ အရှင်မင်းကြီးကို မကြောက်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူက နန်းတော်သို့ ဝင်သည်နှင့် မယ်တော်ကြီးကို နှာရည်ယိုပြီး ဆွဲကိုင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပို၍ဆိုရလျှင် သူက သူတို့ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်တတ်ပုံရသည်။ သို့သော် ယခုမူ၊ .....ဟီးဟီး၊ မိန်းမစိုးများ ပြောရမည်မှာ၊ သူတို့ခေါင်းဆောင်၏ နောက်ဆက်တွဲကိုသာ ကြည့်လိုက်ပါ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့၏ အတွေးများကို မသိနိုင်ဘဲ လမ်းညွှန်ပြသော မိန်းမစိုးကို ကျေးဇူးတင်စကားတစ်ခွန်း ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်များဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

"အ... အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်တယ်တဲ့" မိန်းမစိုးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ စကားများကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။ သူက သူ၏ အဖော်များကို ပြောပြရင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"... ..." အခြားမိန်းမစိုးများထဲမှ ဘယ်သူမှလည်း မယုံနိုင်ပေ!

နဉ်ရှောင်ယောင်း သိပ်မဝေးမီမှာပင် ငယ်ရွယ်သေးသော မောင့်စွင်းငှက်(သိမ်းငှက်နွယ်ဝင်)တစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်မှ ကျလာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ခြေထောက်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူမ၏ ခြေထောက်ကို အချိန်မီ မရုတ်သိမ်းခဲ့လျှင် သေချာပေါက် နင်းမိသွားလိမ့်မည်။

"ကြောင်နက်လေးလောင်တက မင်းက သူတို့ပြောတာကို နားလည်တယ်လို့ ပြောတယ်" မောင့်စွင်းငှက်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါပြောတာကိုလည်း နားလည်နိုင်သလား?"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို ဘာအတွက် ရှာတာလဲ?"

"ဒါဆိုရင် ငါ့သခင်ကို ကယ်တင်ပေးပါ!" မောင့်စွင်းငှက်ငယ်လေးသည် သူ၏ ခေါင်းကို မြှောက်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားလိုက်သည်။ "ငါ မင်းအတွက် ယုန်တွေ အများကြီး ဖမ်းပေးနိုင်ပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမက ယုန်တွေလိုချင်ရင် ကိုယ်တိုင် မဖမ်းနိုင်ဘူးလား?

"မင်းရဲ့သခင်က ဘယ်သူလဲ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ထိုင်ချပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ့သခင်က နဂါးအစောင့်တပ်ရဲ့ တပ်မှူးပါ [နဂါးအစောင့်တပ် (龙禁卫) – long jinwei၊ ဧကရာဇ်ကို အထူးကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသော နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်များ]၊ သူ့နာမည်က ယင်းဖုန်းပါ" ဟု မောင့်စွင်းငှက်က ပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီးက နှောင်းဧကရာဇ်က သေဆုံးချိန်မှာ သူရဲ့နဂါးအစောင့်တပ်ကို သေလွန်သူနှင့်အတူ အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံရန် အမိန့်တော်ချမှတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။"

"ဘာ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "သေလွန်သူနှင့်အတူ အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံမယ်?"

"အဲ့ဒါက သူတို့က ငါ့သခင်ကို သေစေချင်နေတာလေ" မောင့်စွင်းငှက်က ငိုလိုက်သည်။

"'သေလွန်သူနှင့်အတူ အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံ' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ ငါသိတယ်" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ နှောင်းဧကရာဇ်က အဲ့ဒီလို နောက်ဆုံးအမိန့်ပေးခဲ့လို့လား?"

"အတုပဲ!" မောင့်စွင်းငှက်က စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်ပြီး စူးရှလာသည်။ "နှောင်းဧကရာဇ်က ငါ့သခင်ကို ဧကရာဇ်သစ်ကို ကောင်းကောင်းကာကွယ်ဖို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ပြောခဲ့တာ! ငါ့သခင်က ပြောတယ်၊ နဂါးအစောင့်တပ်က ဧကရာဇ်ကိုသာ သစ္စာရှိတယ်။"

ဒါဆိုရင် ဒီနဂါးအစောင့်တပ်တွေက အေးအေးဆေးဆေးသေသွားရတဲ့လူက သူမအတွက် ထားခဲ့တဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေ မဟုတ်ဘူးလား? နဉ်ရှောင်ယောင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဘာလို့ မယ်တော်ကြီးက သူတို့ကို သတ်ချင်ရတာလဲ?"

"အဘိုးဟွေ့က သူတို့ ကြားတာက အဲ့ဒီယုတ်မာတဲ့ကောင်၊ အမတ်ချုပ်ကြီးက မယ်တော်ကြီးကို ငါ့သခင်နဲ့ သူ့လူတွေ မနေနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်တဲ့" မောင့်စွင်းငှက်၏ အသံသည် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ "သူတို့က နန်းတော်ထဲမှာ ဧကရာဇ်စကားကိုသာ နားထောင်တဲ့လူတွေ ရှိခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ အာဝူးးးး၊ ငါ သူတို့ကို စားပစ်ချင်တယ်!" မောင့်စွင်းငှက်က ဒေါသတကြီး သူ၏ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထား၊ စိတ်အေးအေးထား" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မောင့်စွင်းငှက်ကို သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အမွှေးများကို ချော့မော့ရင်း "မင်းက သိမ်းငှက်၊ ဝံပုလွေမဟုတ်ဘူး။ ဝံပုလွေတစ်ကောင်လို အော်ဟစ်ဖို့ မသင်ယူနဲ့" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

မောင့်စွင်းငှက်၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှ အရေပြားတစ်ပိုင်းကြီး ပျောက်ဆုံးနေပြီး ထိုဒဏ်ရာသည် သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသော ကြိုးမှ ရုန်းကန်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ချောင်းသည် အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် လင်းလက်သွားပြီးနောက် ဒဏ်ရာသည် ကျက်သွားသည်။

အင်း၊ နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ ဒီလိုသေးငယ်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသရင် ပြဿနာမရှိပုံရသည်။

မောင့်စွင်းငှက်သည် နာကျင်မှုရပ်တန့်သွားသော ခြေထောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ မျက်နှာတွင် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော့်သခင်ကို ကယ်တင်ပါ။ မယ်တော်ကြီးက ဒီည သူ့ကို သတ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ အရှင်မင်းကြီးသာ ကျွန်တော့်သခင်ကို ကယ်တင်ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက် ယုန်တွေ အများကြီး ဖမ်းပေးရုံသာမကဘူး ကျွန်တော် ကြောင်နက်လေးလောင်တကို ခင်ဗျားက စစ်သေနာပတိချုပ်အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ကြင်ဖော်ဖြစ်တယ်လို့တောင် ပြောပြမယ်။ ကြောင်နက်လေးလောင်တက ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို အတူတူမနေခိုင်းရင် ကျွန်တော် သူ့တင်ပါးကို ထိုးမယ်!"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အနေရခက်သွားသည်။ သူမနှင့် စစ်သေနာပတိချုပ်ကြားက ဆက်ဆံရေးက အဲ့ဒီအဆီအစ်အနက်ရောင်အမွှေးလုံးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ? အဲ့ဒီလို တခြားသူတွေရဲ့ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ရတာ ကြိုက်တဲ့ကြောင်တစ်ကောင် ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့ဖူးလို့လဲ?!

"အရှင်မင်းကြီး" မောင့်စွင်းငှက်က အော်လိုက်သည်။ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်သည် စူးရှပြီး ထက်မြက်သော အကြည့်ရှိသင့်သော်လည်း ဤသိမ်းငှက်ငယ်လေး၏ မျက်လုံးများသည် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ နဉ်ရှောင်ယောင်းက သဘောမတူလျှင် သူက ငိုတော့မည်။

"သွားကြစို့" နဉ်ရှောင်ယောင်း ထရပ်လိုက်သည်။ "လမ်းပြ၊ ငါ မင်းရဲ့သခင်ကို သွားကယ်မယ်။" အကယ်၍ အပြစ်ကင်းစင်သော လူတစ်ယောက် ဒဏ်ရာရတော့မည်ဆိုလျှင် သူမက ဘာလို့ မသွားကယ်ဘဲနေမလဲ?

မောင့်စွင်းငှက်သည် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်သွားပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်မောင်းများမှ ပျံတက်သွားသည်။ သူက လမ်းပြရင်း "အရှင်မင်းကြီး၊ ခင်ဗျားက လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါလည်း ငါ့ကိုယ်ငါလူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ထင်တယ်" ဟု နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့၊ ခုနက မင်းပြောခဲ့တဲ့ အဘိုးဟွေ့က ဘယ်သူလဲ?"

"အဘိုးဟွေ့က မယ်တော်ကြီးရဲ့ ခန်းမဆောင်မှာနေတဲ့ ကြွက်အိုကြီးပါ။ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်ခန်းမမှာနေတဲ့ အဘိုး လိပ်ကလွဲရင် အဘိုးဟွေ့က ဒီနန်းတော်ထဲမှာ အသက်အကြီးဆုံးပဲ" ဟု မောင့်စွင်းငှက်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"... ..." ဟု နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်က ကြွက်တစ်ကောင်ကို 'အဘိုး' လို့ခေါ်တာလား? ဒါက သိပ္ပံနည်းကျမဟုတ်ဘူး!

အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် လမ်းဘေးရှိ သစ်တောအုပ်တစ်ခုမှ ပြေးထွက်လာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ခြေထောက်တွင် အော်သံဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ "မြှောင်။"

"မင်းအစ်မကို မြှောင်" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ငါလုပ်ခဲ့တာက စစ်သေနာပတိချုပ်ကို အိပ်ရာထဲသွင်းလိုက်တာပဲ။ မင်း ငါ့ကို ကိုက်မှာလား?"

ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ငတုံးမ၊ စိတ်ကူးယဉ်နေတာတွေ ရပ်လိုက်စမ်း။ စစ်သေနာပတိချုပ်က ပိုကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်။"

တကယ်ပဲ မတော်နိုင်သေးဘူးလား? နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဤအဆီတုတ်ကြောင်ကို ကန်သတ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ "မင်းဘာသာတွေးချင်သလိုတွေး" သူမက သူ့ကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ငါက မင်းလို ငတုံးမတစ်ယောက်နဲ့ အဆင့်တူအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိမ့်ချဘူး" ကြောင်နက်လေးလောင်တက သူ၏ သွားများကို ဖြဲပြလိုက်သည်။

မောင့်စွင်းငှက်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်ကာ "သွားစမ်း! ငါက ငါ့သခင်ကို သွားကယ်မှာ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကြောင်နက်လေးလောင်တက "မယ်တော်ကြီးမှာ နှောင်းဧကရာဇ်ရဲ့ သေတမ်းစာအမိန့်တော်ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုကယ်မှာလဲ? ငတုံး၊ မင်းအဖေရဲ့ စကားတွေကို တကယ်ပဲ ဆန့်ကျင်နိုင်လို့လား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီစကားတွေက အတုမဟုတ်ဘူးလား?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

ကြောင်နက်လေးလောင်တက သူ၏ အမြီးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မင်းက အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုသက်သေပြမှာလဲ?"

"မယ်တော်ကြီးက အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြခဲ့တာ" ဟု သာ့ရှန်ဟုခေါ်သော မြွေပါက သစ်တောအုပ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ပြီး "အမိန့်တော်ကို အတုလုပ်ခြင်းက သေဒဏ်ပဲ။ အရှင်မင်းကြီး၊ မယ်တော်ကြီးကို သေစေချင်လို့လား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

***