← Chapters

ကြောင်နက်လေးလောင်တက ပြောတယ်၊

Vol. 2 Ch. 27

ကြောင်နက်လေးလောင်တက ပြောတယ်၊

Vol. 2 Ch. 27

'စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ပေးပါ!'

နေထိုင်သူ ၃၀၀ ပိုလာသော်လည်း ထိုက်ဟွာခန်းမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းပြီး ဗလာဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းသမားတော် ကောင်းသည် လူနာ ၃၀၀ ပိုလာသည်ကို စစ်ဆေးပြီး သေသွားချင်စိတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဒီလူတွေအားလုံးကို ဘယ်လိုစီမံခန့်ခွဲနိုင်မှာလဲ?!

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က သူ့ကို နန်းတော်သို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ပြစ်ဒဏ်ပေးခန်းမရှိ အဖြစ်အပျက်များကို သိရှိပြီးနောက် သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ကျွန်မတို့ သူ့ကို အထင်လွဲခဲ့တာပဲ!" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က မုန်းတီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် သူ့အကြီးဆုံးသမီး၏ ဒေါသထွက်ကာ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့်

"ငါတို့ သူ့ကို အထင်လွဲခဲ့တယ်။ အကယ်၍ ကွပ်မျက်ကွင်းမှာ အဲ့ဒီနေ့က ငါ့နှလုံးသားက သတိထားခဲ့ရင် ဒီကျွန်တွေက သူနဲ့အတူ ပါသွားမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူက ဤကောင်မလေးသည် လူသားစားဝံပုလွေတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့လျှင် သူက ကွပ်မျက်ကွင်းတွင် နှစ်ခါစဉ်းစားလိမ့်မည်။ ခန့်ညားသော ဧကရာဇ်က ဖန်းထန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများ၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ဘယ်လိုခံရနိုင်မှာလဲ? နန်းတွင်းအစောင့်များအားလုံးက သေနေတဲ့လူတွေလား? အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသကို မလွှတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူက ထိုအချိန်က ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားခဲ့လျှင် သူနှင့် သူ၏ သမီးသည် ယခုအခါ အားနည်းသူဘက်တွင် ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် သူမ၏ ထိုင်ခုံ၏ လက်တန်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံသည် စိုးရိမ်နေသည်။ "သုံးရက်အတွင်းကျင်းပမယ့် ညီလာခံမှာ ဘာပြဿနာတွေ ရှိလာနိုင်မလဲ?"

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် ဤအရာကို မစိုးရိမ်ပေ။ သူက ပြုံးလိုက်ပြီး "လိုကျစ်ကွေ့ သေသွားရင် အရှင်မင်းကြီးက သူမလုပ်ခဲ့သမျှအားလုံး အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ သိသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် လိုကျစ်ကွေ့ အဆိပ်ကြောင့် သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ကို ယုံကြည်သော်လည်း သူမ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "နဉ်ယွီက သိုင်းပညာကို ဘယ်သူ့ဆီက သင်ခဲ့တာလဲ? ဘာလို့ အဖေက ဒီကိစ္စအကြောင်း ဘာမှမသိရတာလဲ?"

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့၏ မျက်နှာသည် ဤစကားများကြောင့် ဆိုးရွားသွားသည်။

"သူမ နန်းတော်ကို မလာခင်မှာ သူမရဲ့ နို့ထိန်းက ဖျားနာပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့က ဆက်ပြောသည်။

"အဖေ၊ အဖေက အဲ့ဒီနို့ထိန်းကို စီစဉ်ခဲ့တာ။ နဉ်ယွီက ကျွန်မတို့နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာဆိုတော့ အဲ့ဒီနို့ထိန်းက တကယ်ပဲ ဖျားနာပြီး သေဆုံးသွားတယ်ဆိုတာရော သေချာလို့လား?"

ကမ္ဘာပေါ်တွင် နဉ်ယွီသည် မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသူ လေးယောက်ထက်နည်းသည်။ သူတို့တွင် နဉ်ယွီကိုယ်တိုင်၊ ရှဲ့သားအဖနှင့် နဉ်ယွီကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး သူမဘေးတွင် ရှိလာခဲ့သော သေဆုံးသွားသည့် နို့ထိန်းတို့ ပါဝင်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အခု အဲ့ဒီအဘွားကြီးရဲ့ သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတာ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။"

မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် သူမဖခင်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်နိုင်သည်။ ထိုနို့ထိန်းက ရောဂါကြောင့် သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ၊ နဉ်ယွီ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် တူညီသောရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့်အခါ သူတို့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှမရှိပေ။ သူတို့က နဉ်ယွီကို ထီးနန်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ကပ်ဘေးကို ဖိတ်ခေါ်သော ကျားတစ်ကောင်ကို မွေးမြူခဲ့သည်။ သူတို့၏ရန်သူများကို မျက်နှာသာပေးသူများသည် ဒုက္ခကို တောင်းဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

"မယ်တော်ကြီး သုံးရက်ကြာ သည်းခံပြီး စောင့်ဆိုင်းသင့်တယ်" အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "လိုကျစ်ကွေ့ သေသွားသရွေ့ အရှင်မင်းကြီးက သူမရဲ့ခေါင်းကို မင်းဆီဦးညွှတ်ရုံကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။"

"အာ၊" မယ်တော်ကြီး ရှဲ့သည် ပြစ်ဒဏ်ပေးခန်းမတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် လိုကျစ်ကွေ့ အတူတူရပ်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်စဉ်းစားပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "သစ္စာရှိမှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက အားလုံး လိမ်ညာမှုတွေပဲ။ အာဏာနဲ့ သူ့အသက်အတွက် လိုကျစ်ကွေ့က အိမ်ရှေ့စံကို လက်စားချေဖို့ မှတ်မိနေဦးမှာလား?"

အမတ်ချုပ်ကြီး ရှဲ့သည် သူက အပိုစစ်တုရင်ရုပ်တစ်ရုပ် စီစဉ်ခဲ့သည့်အတွက် မနေနိုင်ဘဲ ဝမ်းသာသွားသည်။

လက်ရှိတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်ရှိ ရှည်လျားသော စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ထမင်းပန်းကန်ကြီးသုံးလုံး၊ ဝက်သားနီချက်တစ်ပန်းကန်နှင့် ခုံးကောင်ဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်ကို စားသုံးပြီးဖြစ်သည်။ ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မြည်တမ်းနေသည်။

"ငတုံး၊ မင်းက ဝက်လား?"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခေါင်းမော့ကာ ဝက်သားနီချက်အတွက် ပဲငံပြာရည်ကို သောက်ချပြီးနောက် "သွားစမ်း" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းနဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်အကြောင်း ပြောချင်လို့" ကြောင်နက်လေးလောင်တက ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဗလာဖြစ်နေသော ပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သူမ ရှင်းလင်းထုတ်ပယ်ခဲ့သော စားဖိုမှူးများနှင့် မိန်းမစိုးများသည် တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ အရှင်မင်းကြီး မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ပန်းကန်များ ရိုက်ခွဲနေသည်ကို ကြားသောအခါ အသံကျယ်ကျယ် အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့ကြပေ။ သူတို့ထဲမှ အများစုက လက်ရှိဧကရာဇ်သည် နူးညံ့သော သိုးတစ်ကောင်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ယနေ့ သူ့ကို မြင်ပြီးနောက် အရှင်မင်းကြီးက အားနည်းပြီး အနိုင်ကျင့်ရလွယ်ကူသည်ဟု ထင်နေဆဲဖြစ်သော ဘယ်သူမဆို ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် ရှာနေသော လူမိုက်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"စစ်သေနာပတိချုပ်က မင်းအဖေလား?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကြောင်နက်လေးလောင်တ၏ ခေါင်းကို တူတစ်စုံဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ "မင်း တခြားအကြောင်းအရာတစ်ခုကို ရွေးပြောလို့မရဘူးလား?"

"မြောင်" ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းရှေ့တွင် လဲလျောင်းပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို မြည်တမ်းလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အေးစက်သွားပြီး သတိထားလိုက်သည်။ "မင်း ဘာကြံစည်နေတာလဲ?" အကြောင်းမရှိဘဲ သူမကို ကျေနပ်အောင်လုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ယုတ်မာသော သူခိုးတစ်ဦးသာ လုပ်မည့်အရာဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး" ကြောင်နက်လေးလောင်တက ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ပေးရမယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ အတွေးအခေါ်သည် ကြောင်နက်လေးလောင်တနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီပေ။ သူမက မျက်လုံးလှိမ့်ပြီး "အဲ့ဒီအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ မင်းရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်နဲ့ အိပ်ပြီးသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် ဖြူစင်မှုဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။ ငါအဲ့ဒါကို ပြန်ယူလာပေးလို့လည်း မရဘူး။"

ကြောင်နက်လေးလောင်တ၏ အမွှေးများ ထောင်ထလာသည်။ သူ ဤငတုံးမကို ကိုက်သတ်ပစ်ချင်လိုက်တာ။ သူမကို ဘယ်လိုဖျက်ဆီးရမလဲ?!

"ငါက ကြောင်မျိုးနွယ်ကျွမ်းကျင်သူမဟုတ်ဘူး" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ဟင်းချိုအိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။ စားစရာဘာမှမကျန်တော့သောကြောင့် သူမက နှုတ်ခမ်းကိုသာ လျက်နိုင်ခဲ့သည်။ "ငါတို့ ဒီမှာပဲ လမ်းခွဲကြရအောင်။ မင်းက ကြောင်တစ်ကောင်ကို ရှာပြီး ကြောင်ကိစ္စပြော၊ ငါက လူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး လူ့ကိစ္စပြောမယ်။"

ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း ထထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အင်္ကျီလက်ကို အလျင်အမြန် ကိုက်ချလိုက်သည်။ "မင်းက စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ ရာဇဝတ်အမည်ကို ရှင်းလင်းပေးရမယ်၊ အာ။ စစ်သေနာပတိချုပ်က အရမ်းသနားစရာကောင်းတယ်၊ မြောင်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မလှုပ်မယှက် ထပ်ထိုင်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို နားလည်ရန် အသေးစိတ်အချက်အလက်များသိရရန်အတွက် အဲ့ဒီလူရဲ့ ပရိသတ်တွေကို ရှာရမယ်။

ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် စားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း လိုကျစ်ကွေ့၏ ဇာတ်လမ်းကို မွေးဖွားချိန်မှစ၍ စတင်ပြောပြလိုက်သည်။ ပထမဆုံး စစ်သေနာပတိချုပ်၏ ဇနီးသည် မီးဖွားပြီးနောက် သွေးသွန်လွန်၍ သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် စစ်သေနာပတိချုပ်သည် ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် စစ်တပ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုများက တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးခဲ့ပြီး အိမ်တွင် ဖျားနာနေသော တူတစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။

သူက လှပသော မိန်းကလေးခြောက်ဦးနှင့် သီးခြားစီ လက်ထပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ဘယ်သူမှ မင်္ဂလာဆောင်နေ့အထိ အသက်မရှင်ခဲ့ပေ။ စစ်သေနာပတိချုပ် လိုသည် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဓားပြများစွာကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး ကြောင်နက်လေးလောင်တက 'လိုကျစ်ကွေ့' ဟူသောအမည်၏ မူလအစကိုပင် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်း ငိုချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ ဒီလူက ဘယ်လိုဘဝမျိုး နေထိုင်ခဲ့တာလဲ? ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ရသော ဘဝသည် တကယ်ပဲ သနားစရာကောင်းပြီး အထီးကျန်သည်။ မဟုတ်ဘူး၊ ထိုသို့သောဘဝသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသလားဟု မေးခြင်းက ပို၍တိကျသည်။

"မြောင်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကူညီပေးပါ" ကြောင်နက်လေးလောင်တက ခြေသည်းတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။ "စစ်သေနာပတိချုပ်က လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။"

"အင်း" နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို ကူညီမယ်။"

"တကယ်လား?" ကြောင်နက်လေးလောင်တ၏ ကြောင်မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။

"ငါ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အခြေခံမူတွေကို တည်ကျိန်ဆိုရဲတယ်!" နဉ်ရှောင်ယောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်" ကြောင်နက်လေးလောင်တသည်လည်း အလေးအနက်ထားလိုက်သည်။ "မင်းက စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ ငါ...၊ အနာဂတ်မှာ ငါ မင်းကို ငတုံးလို့ မခေါ်တော့ဘူး။"

"... ..." ဟု နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြသမှုလဲ။ ယုန်တွေ လက်ဆောင်ရတာကမှ ပိုကြိုက်သေးတယ်!

ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိပြီး သူ၏ မျက်နှာသာပေးမှုများကို ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ မင်းက ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ကျောင်းကျောင်းထက် ပိုကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး "ကျောင်းကျောင်းက ဘယ်သူလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနဌာနက အမတ်ဟုန်ရဲ့စံအိမ်မှာ နေထိုင်တဲ့ကြောင်မလေး။ မြို့တော်က ရှိသမျှကြောင်အားလုံး ကျောင်းကျောင်းကို လိုက်နေကြတယ်၊ မြောင်!" ကြောင်နက်လေးလောင်တက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး" သူမ တကယ်ပဲ ဒီကြောင်ကို သတ်ပစ်ချင်တယ်!

နဉ်ရှောင်ယောင်း ထထွက်သွားသော်လည်း ကြောင်နက်လေးလောင်တက သူမနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။ "ငတုံးမ၊ မင်း ဒီကြောင်ကို မလိမ်နဲ့နော်။"

"မင်း ခုနကမှ ငါ့ကို 'ငတုံး' လို့ မခေါ်တော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

"မင်းက စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည်မဖော်ထုတ်ရသေးဘူး" ကြောင်နက်လေးလောင်တက ဤအချက်ပေါ်တွင် ခေါင်းမာနေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကြောင်နက်လေးလောင်တကို ထပ်မံကန်ကျောက်ပြီးနောက် နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်များ၏ အကြီးဆုံးမီးဖိုချောင်မှ လျှောက်ထွက်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ဖန်းထန်သည် ထိုက်ဟွာခန်းမမှ မိန်းမစိုးဆယ်ဦးကို နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်များသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စစ်သူကြီးငယ်လေး ဖန်းသည် ဤဘဝတွင် ယဉ်ကျေးမှုကို ဘယ်တုန်းကမှ မသင်ယူခဲ့ဘဲ လမ်းပိတ်နေသော မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို တွန်းထုတ်ကာ ပန်းခြံထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မြင်သည်နှင့် အရိုအသေပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူ့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "တစ်နေ့ကို အနည်းဆုံး ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး လုပ်ရမယ်ဆိုရင် အရိုအသေမပြုတာက ပိုကောင်းတယ်။ မင်း ငါ့ကို နေကောင်းကျန်းမာရဲ့လား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မေးနေတာနဲ့၊ ငါ့နဂိုအခြေအနေက ပိုကောင်းလာမှာမဟုတ်ဘူး။"

အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသော ဖန်းထန်သည် တကယ်ပဲ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး "ခင်ဗျား စားပြီးပြီလား၊ အရှင်မင်းကြီး? စစ်သေနာပတိချုပ်က နဂါးအစောင့်တပ်အားလုံးကို ထိုက်ဟွာခန်းမကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် နန်းတွင်းသမားတော် ကောင်းက သူတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနေတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးက အစားအစာတစ်ခုခု ရှာဖို့လာခဲ့တာ"

"အတွင်းထဲမှာ မန်ထိုတွေ အများကြီးရှိတယ်" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မိန်းမစိုးများကို ပြောလိုက်သည်။ "သွားယူကြ၊ အစားအစာဖြစ်သရွေ့ ဘာမဆို ယူခဲ့။"

လူငယ်မိန်းမစိုးများသည် အစားအစာယူရန် မီးဖိုချောင်များထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ ဖန်းထန်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းရှေ့တွင် ပြေးလာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် "ဟင်းလျာတွေမှာ အဆိပ်ပါရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ "မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါ ဒီမှာရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုလိမ်ညာသော ကာမအားတိုးဆေးမှလွဲ၍ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အဆိပ်ရာပေါင်းများစွာကို ကုသရန် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ယုံကြည်သည်။ သူမက ကာမအားတိုးဆေးကို ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အဲ့ဒါက အဆိပ်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်!

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ စကားများသည် သူမကိုယ်သူမ ရည်ညွှန်းနေစဉ် ဖန်းထန်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ စကားများကို နန်းတော်ထဲတွင် ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ဝံ့ဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ကြားတာက အမတ်ချုပ်ကြီးက နန်းတော်ထဲကို ထပ်ဝင်လာတယ်တဲ့" ဟု သူက သတင်းပို့လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းလိပ်လိုက်သည်။ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က မကောင်းတာတွေ ထပ်လုပ်နေကြမှာပဲ။

"ဒီတစ်ခါ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ငါ့ကို ပြောပြ" သူမက ပြောလိုက်သည်။ "စစ်သေနာပတိချုပ်က မြောက်ပိုင်း ဟူရဲ့ နန်းတွင်းကို စာတွေပို့တဲ့ကိစ္စက ဘာလဲ?"

ယခုအခါ စစ်သေနာပတိချုပ်၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံးအရာဖြစ်သည်။ မယ်တော်ကြီး၏ နန်းတော်ရှိ အယုတ်တမာနှစ်ယောက်အတွက်မူ နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းထပ်လိမ်လိုက်သည်။ တခြားနည်းလမ်းမရှိရင် ငါ အကြမ်းဖက်မှုသုံးမယ်။ သူမ ဇွန်ဘီတွေကို ခုတ်ထစ်နေတုန်းက အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်မှာရှိနေမှန်း ဘယ်သူသိမှာလဲ! (စာရေးသူ: ဒါက လုံးဝကွဲပြားတဲ့ dimension တစ်ခုပါ။ အဲ့ဒီလိုအရာတွေကို နှိုင်းယှဉ်တာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲ? o(╯□╰)o )

စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ပြောသည်နှင့် ဖန်းထန် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ စစ်သူကြီးလေးဖန်းသည် သူ၏ လက်များကို လှုပ်ရှားရင်း "အဲ့ဒီစာတွေကို မိုဒူးက အတုလုပ်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ?"

"မြောက်ပိုင်း ဟူရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦး၊ တောင်ပိုင်း မန်မျိုးနွယ်စုက လူတစ်ယောက်ပါ" ဖန်းထန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အမတ်ချုပ်ကြီးက ဒီအတုစာတွေကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ? သူက အဲ့ဒီလူတွေကို လုပ်ခိုင်းခဲ့တာလား?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က သေတမ်းစာအမိန့်တော်ကိုတောင် လုပ်ကြံဖန်တီးနိုင်လျှင် နောက်ထပ်စာအနည်းငယ်ကို အတုလုပ်ဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲမှာလဲ?

"သူတို့ကို မြောက်ပိုင်း ဟူဘုရင်ရဲ့ တဲကနေ ယူခဲ့တာ" ဖန်းထန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါကို လုပ်ခဲ့တဲ့ မြင်းစီးကင်းထောက်က အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့ လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဆိုရင် သူက ဘယ်သူ့လူလဲ?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

"နှောင်းဧကရာဇ်က မြောက်ပိုင်း ဟူကို လွှတ်ခဲ့တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်" ဖန်းထန်က အသံသေးသေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ မိန်းမစိုးများသည် မန်ထိုနှင့် ဟင်းလျာအမျိုးမျိုးကို ခြင်းတောင်းများ၊ အိုးများနှင့် ပေါင်းအိုးများပုံစံဖြင့် သူတို့၏ ပခုံးများပေါ်တွင်တင်ကာ ပြေးခြင်း၊ မခြင်း သို့မဟုတ် သယ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် မီးဖိုချောင်များမှ တန်းစီထွက်လာကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဤမိန်းမစိုးများကို ရှေ့တွင် လျှောက်ခိုင်းပြီး သူမနှင့် ဖန်းထန်က နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် သူမနောက်သို့ လိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများသည် လူများကို အကဲဖြတ်ရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စံနှုန်းများ ရှိကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက မောင့်စွင်းငှက်ကို သူ၏ သခင်ကို ကယ်တင်ရန် ကူညီပေးသောအခါ သူတို့က ၎င်းသည် အာဏာနှင့်သြဇာကို စုဆောင်းရန် သို့မဟုတ် လူများ၏ နှလုံးသားများကို လာဘ်ထိုးရန်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့က နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လူကောင်းတစ်ယောက်၊ သူတို့ ဂရုမစိုက်ဘဲ ချဉ်းကပ်နိုင်သော လူသားတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကိုယ်ကိုင်းပြီး ကြောင်နက်လေးလောင်တကို ကောက်ယူကာ သူမ၏ ပခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီး သူက ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေနိုင်ခဲ့သည်။ ဖန်းထန်၏ ပါးစပ် တွန့်သွားပြီး သူက အမွှေးတစ်ပင်မှ မပျက်စီးသော အဆီတုတ် အနက်ရောင်အမွှေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ခင်ဗျား ကြောင်နက်တစ်ကောင် မွေးထားတာလား?"

ကြောင်နက်လေးလောင်တ၏ အမွှေးများ ရုတ်တရက် ထောင်ထလာပြန်သည်။ လူသားများသည် ကြောင်နက်များက သေလွန်သူများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် သူတို့ကို ကံမကောင်းသော သတ္တဝါများအဖြစ် ယူဆကြသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ဘယ်သူမှ ကြောင်နက်တစ်ကောင် မွေးချင်စိတ်မရှိသောကြောင့် ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် သူ၏ အနက်ရောင်အမွှေးကိုယ်ထည်အတွက် လူသားများက သူ့ကို ဘယ်လောက်မကြိုက်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါ သူ့ကို မွေးထားတာ။ ငါတို့ စစ်သေနာပတိချုပ်အကြောင်း ဆက်ပြောကြရအောင်။"

ဒီညီလေးဖန်းကလည်း အကြောင်းအရာပေါ်မှာ မနေဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?

စစ်သေနာပတိချုပ် လိုက သူ့ရဲ့အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ဖို့ စောင့်နေတုန်း၊ ဘာလို့ အခု ကြောင်တွေအကြောင်း ပြောနေရတာလဲ?

ကြောင်နက်လေးလောင်တ၏ အဆီတုတ် ဝိုင်းစက်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် သူ၏ လည်ချောင်းအနက်ရှိုင်းမှ 'မြောင်' သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ခြေသည်းတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လည်ပင်းကို ညင်သာစွာ ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။ ဤငတုံးမက အရမ်း... အရမ်းကောင်းတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ပဲ။ ကြောင်နက်လေးလောင်တသည် ဤအချိန်မှစ၍ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို 'ငတုံး' ဟု ဘယ်တော့မှ မခေါ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

***

[အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနဌာန (工部) – gongbu၊ ဘုတ်အဖွဲ့ သို့မဟုတ် အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနဟုလည်း သိကြပြီး ရှေးဟောင်းတရုတ်ဗျူရိုကရေစီ၏ ဌာနသုံးခုနှင့် အမတ်ဌာနခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနဌာနသည် နိုင်ငံတော်ရေးရာဌာနအောက်ရှိ အမတ်ဌာနခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုယ်တိုင်က ဧကရာဇ်အောက်တွင် အဆင့်ရှိသည်။ ထိုသို့သော အမတ်ဌာနသည် အစိုးရဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများ၊ ယာယီဝန်ဆောင်မှုအတွက် လက်မှုပညာရှင်များနှင့် အလုပ်သမားများ ငှားရမ်းခြင်း၊ အစိုးရပစ္စည်းကိရိယာများ ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ လမ်းများနှင့် တူးမြောင်းများ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ အလေးချိန်နှင့် အတိုင်းအတာများ စံသတ်မှတ်ခြင်း၊ နှင့် ကျေးလက်ဒေသမှ သယံဇာတများ စုဆောင်းခြင်းတို့ကို တာဝန်ယူသည်]

***

All Chapters