အခန်း (၅၄၆)

Vol. 55 Ch. 546

အသံနှင့်အတူ အမှောင်ထဲမှ အရိပ်တရိပ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်းမှာ တခြားသူမဟုတ်။ သိမ်းငှက်မျက်လုံး ဆော့ခ်ပေတည်း။

"လက်စသတ်တော့ ခင်ဗျားပဲကိုး"

စုချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့အသံမှာ မသ်ိမသာ တုန်ယင်နေ၏။

"ဟုတ်တယ် ကျုပ်ပဲ"

ဆော့ခ်က အေးစက်သော အကြည့်နှင့် စုချန်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး ဖြေလ်ိုက်သည်။

"မင်း ကျုပ် ညီကို သတ်ပစ်တယ် ဒါကြောင့် လက်စားချေရအောင် ကျုပ် လိုက်လာတယ် ဒါ ဆန်းသလား"

"မင်းရဲ့ညီ ဟုတ်လား"

စုချန်း ကြောင်အန်းအန်း ဖြစ်သွား၏။

"အော် မင်းက မသိသေးပဲကိုး"

ဆော့ခ်ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြသွားဟန်ပေါ်လာသည်။

"ကူလာဟာ ကျုပ်ရဲ့ညီပဲကွ"

စုချန်း သဘောပေါက်သွား၏။

"ကူလာက ခင်ဗျားရဲ့ ညီပဲကိုး ဒါနဲ့ သူ့ကို သတ်လိုက်တာ ကျုပ်မှန်း ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်သိသွား...."

စကားဆုံးအောင် မပြောနိုင်ပဲ တစုံတခုကို စဥ်းစားမိသွားဟန်ဖြင့် ကျူးရှန်းယောင်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး စုချန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်း...."

"ဟုတ်တယ် ကျွန်မပဲ"

ကျူးရှန်းယောင် ပြုံးလိုက်၏။

"ကူလာကို သတ်ပစ်တာ ရှင်ပဲဆိုတာ ကျွန်မ သူ့ကို ပြောလိုက်တာပဲ ပြီးတော့ ရှင် ဒီမှာ ရှိနေတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ ကျွန်မပဲ"

စုချန်း တွေခနဲ ဖြစ်သွား၏။

"မင်း ဘာကြောင့် ဒီလို လုပ်ရတာတုန်း"

ကျူးရှန်းယောင်က နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ဟာ အစကတည်းက မိတ်ဆွေတွေ မဟုတ်ဘူး အခြေအနေတခုကြောင့်သာ ယာယီ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတာ မဟာမိတ်အချင်းချင်း လှည့်ကွက်နည်းနည်းပါးပါး သုံးတာဟာ ဆန်းလို့လားရှင့်"

"မဆန်းပါဘူးကွာ"

စုချန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျုပ် သေသွားရင် အမှန်တရားကို မင်းသိလာအောင် ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်တော့ဘူးဆိုတာတော့ မင်း သဘောပေါက်ပါတယ်နော်"

ပြောပြောဆိုဆို စုချန်းက တောင်ခွဲဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

"ဒါကို ကျွန်မ သိသားပဲ ဒီတော့ ဘာဖြစ်သလဲ"

ကျူးရှန်းယောင်က မျက်စချီရင်း စုချန်းအား ပြန်လည်ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ယူထျန်းယန်ကို ဖမ်းထားနိုင်ရုံနဲ့ ကျွန်မ မှတ်ညဏ်တွေ ပြန်ရအောင် လုပ်ပေးမယ် ပြောရုံနဲ့ ကျွန်မက ရှင့်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံပစ်ရတော့မှာလား ရှင် သိပ်တော်တာ မှန်ပါတယ် ရှင့်ရဲ့ နည်းပရိယာယ်တွေကလဲ ပြီးပြည့်စုံပြီး ရှင့်စကားတွေကလဲ ကြောင်းကျိုးဆီလျော်မှု ရှိပါပေတယ် ဒါပေမဲ့ လောကကြီးထဲက လူသားတိုင်းဟာ ရှင် ထင်သလို စဥ်းစားညဏ်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးရှင့် ကျွန်မ ကျူးရှန်းယောင်ဟာ မိန်းမတယောက် ကျွန်မမှာ ဒေါသရှိတယ် ကျွန်မက ဘာကြောင့် ရှင်စကားကို လိုက်နာရမှာလဲ ကျွန်မက ဘာကြောင့် ရှင်ပြောတိုင်း လိုက်လုပ်ရမှာလဲ"

စုချန်းကား ဘာပြန်ပြောရမှန်းပင် မသ်ိတော့။ ကျူးရှန်းယောင်က စကားဆက်လိုက်ပြန်သည်။

"ရှင် ဘယ်သူမှန်း ကျွန်မ မသ်ိဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ကို မုန်းတယ် အရာရာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မယ်လို့ တထစ်ချ ယူဆနေတဲ့ ရှင့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုရှိပုံကိုလဲ မုန်းတယ် ဘာလို့ ရှင့်ကို ဒီလောက် မုန်းနေမှန်း ကျွန်မ မသ်ိဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီခံစားချက်ကိုကျွန်မ မကြိုက်ဘူး"

မှန်၏။ ကျူးရှန်းယောင်သည် ထိုခံစားချက်က်ို မကြိုက်။

ထို့ကြောင့် ယခုလုပ်ရပ်ကို ကျူးရှန်းယောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤသည်မှာပင် သူမ၏ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းပြချက်သည် သူမအတွက် ခိုင်လုံနေ၏။

"ဒီခံစားချက်ကို....မ....ကြိုက်....ဘူး"

ထိုအခိုက်မှာပင် စုချန်းသည် နဂါးကျောင်းတော်မှ ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည် သတိရလာ၏။ အတိတ်ကာလတွင် အရာအားလုံးကို သူ သက်တောင့်သက်သာနှင့် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကျူးရှန်းယောင်အနေနှင့် ထိုအဖြစ်အပျက်များအား အသေးစ်ိတ် မမှတ်မိိနိုင်သည်ကတော့ သေချာနေသည်။ သို့သော် ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရှက်တရားသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်နေခဲ့၏။ သူမအနေနှင့် ထိုအရှုံးတရားကို လက်မခံလို။ ထိုအခါ သူမ၏ မသိစိတ်ထဲတွင် စုချန်းအား မြင်ရုံနှင့် အလိုအလျောက် မုန်းတီးနေတော့သည်။

စုချန်း သေသွားခြင်းကြောင့် သူမအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိနိုင်မှန်း ကျူးရှန်းယောင် ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထား၏။ သို့သော် မသ်ိစိတ်ထဲမှ အမုန်းတရားကိုလည်း သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်။

ဒါသည်ပင်လျင် မိန်းမတယောက်၏အမျက်ဒေါသပေတည်း။

၎င်းကိုကြည့်လျင် လောကကြီးပေါ်ရှိ အရာရာတိုင်းသည် အရှုံးအမြတ်အပေါ် မူတည်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိသာနေခဲ့ပေပြီ။

စုချန်းအနေနှင့် လူတိုင်းကို မှန်ကန်စွာ တွက်ချက်နိုင်ခဲ့၏။ သို့သော် ကျူးရှန်းယောင်နှင့် ပတ်သက်လျင်တော့ သူ တွက်ကိန်းလွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူးရှန်းယောင်က စကားဆက်လိုက်ပြန်သည်။

"ကဲ ခု ရှင်ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့ ရှင့်ကို သိနေလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သေသေချာချာ သိနေတယ်"

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ ယှက်သန်းနေ၏။

ဆော့ခ်ကလည်း အေးစက်သော လေသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်ကလဲ ကျုပ်ညီကို သတ်လ်ိုက်တဲ့သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်နေတယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်တချို့ ဝင်းလက်လာ၏။

အဆိုပါ အလင်းရောင်သည် မည်သည့် ပုံဖျက်ဖုံးကွယ်သောနည်းစနစ်ကိုမဆို ဖြိုခွဲနိုင်၏။ တနည်းအားဖြင့် ၎င်းသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးသမားတိုင်း အထူးကြောက်ရသော နည်းစနစ်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။

ထိုအလင်းရောင်က််ို မြင်တွေ့လိုက်သည်နှင့် စုချန်းသည် သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ မူလစွမ်းအင်လှိုင်းများ ဂယက်ထလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခါ သူသည် ယူထျန်းယန်၏ ပုံစံကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့။

ကျူးရှန်းယောင်သည် စုချန်းအား မျက်တောင်မျှပင် မခတ်ပဲ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဆော့ခ်၏ အမြင်တွင်တော့ ဝတုတ်ပြဲနေသော ယူထျန်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း သေးသွယ်လာ၏။ ဝိုင်းစက်နေသော ၎င်း၏ မျက်နှာသည်လည်း သေးသွယ်ရှည်လျားလာ၏။

မိမိ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေသော မျက်နှာ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟူသော အထင်နှင့် ကျူးရှန်းယောင်သည် စုချန်းအား မျက်တောင်မျှပင် မခတ်ပဲ စောင့်ကြည့်ရင်း ရင်ခုန်လာ၏။ ထိုအခိုက်မှာပင် တဖက်လူ၏ မျက်နှာတွင် မျက်နှာဖုံးတခု တပ်ဆင်ထားကြောင်း သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးတကောင်၏ မျက်နှာပုံစံ မျက်နှာဖုံးပေတည်း။

"မဟုတ်ဘူး"

ကျူးရှန်းယောင် ဒေါသတကြီးနှင့် ထအော်လိုက်သည်။

စုချန်း ရယ်မောလိုက်၏။

"စိတ်မကောင်းပါဘူးကွာ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်မျက်နှာကို မင်း မမြင်တာ ပိုကောင်းမှာပါ ကျုပ် မင်းကို ထိတ်လန့်မသွားစေချင်ဘူး"

ဆော့ခ်၏ တကိုယ်လုံးမှာကား ဒေါသကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေ၏။

"ဒါဆိုလဲ မင်း မျက်နှာဖုံးကို ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ ချွတ်ရတော့မှာပေါ့ကွာ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဆော့ခ်၏ ကိုယ်ဆီမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ စုချန်းဆီသို့ တိုးဝင်လာ၏။ ၎င်း၏ နဖူးပေါ်တွင်လည်း ကြာပန်းအုတ်မြစ်တခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဆော့ခ်ကား အလင်းတုန်ခါခြင်းနယ်ပယ်ပညာရှင်တဦးပေတည်း။

၎င်းကိုမြင်သည်နှင့် ကျူးရှန်းယောင်သည်လည်း မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။

သူမသည် စုချန်းအပေါ် မှားယွင်းတွက်ချက်မိသကဲ့သို့ ဆောခ့်အပေါ်လည်း အထင်သေးခဲ့မိပေပြီး။ ပေါလ်၏ ကိုယ်ရံတော်တဦးဖြစ်သော ဆော့ခ်ကို ယန်ဖွင့်လှစ်ခြင်းပညာရှင်မျှသာ သူမက ယူဆထားခဲ့၏။ ယခုတော့ ဆော့ခ်က အလင်းတုန်ခါခြင်းနယ်ပယ်ပညာရှင်တဦး ဖြစ်နေချေပြီတကား။

ယုတ်စွအဆုံး စုချန်းကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသင့်သွားခဲ့လေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဆော့ခ်အား အလင်းတုန်ခါခြင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။

ထိုအခါ စုချန်းသည် သူ့အိပ်ကပ်အတွင်းမှ ဆေးပုလင်းတချို့ကို ဆွဲထုတ်ကာ တဂွပ်ဂွပ်မော့သောက်ရင်း ကျူးရှန်းယောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းတိုက်မှ ဖြစ်မယ် ပေါင်းမှာလား မင်း ပေါက်ကရ အရူးထတာ နောက်ဆုံးတော့ ကျုပ်တို့သေဖို့ ဖြစ်လာပြီ"

"ကျွန်မ အရူးထတာ မဟုတ်ဘူးရှင့်"

ကျူးရှန်းယောင်ကလည်း ခွန်းတုံ့မခံ ပြန်လည်ရန်တွေ့လိုက်သည်။

"မင်းကို ကျုပ်နဲ့ ပေါင်းမှာလားလို့ မေးနေတယ်"

"ပေါင်းမယ်"

ကျူးရှန်းယောင်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်အော်လိုက်၏။

သူမကား ခေါင်းမာသော်ငြား လူမိုက်တော့ မဟုတ်။ ဆော့ခ်ကသာ စုချန်းအား သတ်ပစ်လိုက်ပါက သူမအဖို့ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်မှန်း သဘောပေါက်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ဆောခ့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"သနားစရာ ကြက်ကလေးနှစ်ကောင်ပါ...."

ရွှီ!!!!

ဆော့ခ် စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောလိုက်ရ။ တောင်ခွဲဓားသည် ရုတ်ချည်းပင် ၁၈ပေထိ ရှည်ထွက်လာ၏။ ကမ္ဘာဦးသွေးပုံရိပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ဝယ် တောင်ခွဲဓားသည် ကြောက်စရာအရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေထုကို ထိုးခွင်းပျံသန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားပတ်ပတ်လည်တွင်ကား အမဲရောင်အခိုးအငွေ့များ ယှက်သန်းနေ၏။

စုချန်းကား အင်အားကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တဖက်ရန်သူမှာ ကြောက်စရာကောင်းသူဖြစ်နေ၍ သူ့အနေနှင့် အင်အားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အကြောင်းမရှိတော့။

တချိန်တည်းမှာပင် ကျူးရှန်းယောင်ကလည်း ပြိုင်တူလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဤတကြိမ်တွင်တွင်တော့ သူမက ကောင်းကင်မြေခွေးလက်ချောင်းကို ထုတ်သုံးခြင်းမရှိ။ ထိုလက်ချောင်းတိုက်ကွက်၏ အင်အားကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်ရန် ခွန်အားလုံလောက်ခြင်းမရှိမှန်း သူမ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်မြေခွေးလက်ချောင်းများအစား သူမက သီချင်းတပုဒ်ကို သီဆိုလိုက်လေသည်။

သူမ၏ သီချင်းသံမှာ နားဝင်ပီယံ ရှိလှသည်။ ကြည်လင်ချိုသာလှသောအသံသည် ကျောက်ဆောင်များအား တိုက်စားသွားနိုင်သော ရေပမာ အမာဆုံးသော နှလုံးသားများကိုပင် လှုပ်ယမ်းသွားအောင် ညှို့ယူနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သီချင်းဆိုနေရင်းနှင့်ပင် ကျူးရှန်းယောင်က ကခုန်လိုက်ပြန်သည်။ သူမ၏ ကခုန်ပုံမှာ သွယ်ပျောင်းလှ၏။ ချစ်ရာကောင်းလှ၏။ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှ၏။

မြူခိုးထုများသည်လည်း လေထဲတွင် ဝေ့ဝိုက်ပျံသန်းကာ ကျူးရှန်းယောင်နှင့်အတူ လိုက်လံကခုန်နေ၏။

အဆိုနှင့်အကကား စတင်နေခဲ့ချေပြီ။

ကျူးရှန်းယောင်၏ သီချင်းသံမှာ ကျောက်စိမ်းထာဝရသီချင်းဟု အမည်ရပြီး နုနွဲ့စွာ ရေးဖွဲ့ထားသော သီချင်းစာသားတိုင်းလိုလိုသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။သူမ၏ အကမှာ ကောင်းကင်မြေခွေးအကဟု အမည်ရသော အကတမျိုးဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို ညှို့ငင်နိုင်သော အစွမ်းရှိပေသည်။

မြူခိုးများမှာ ဝိညာဥ်နှောင့်ယှက်ခြင်းမြူခိုးများ ဖြစ်ပြီး တဖက်လူ၏ စိတ်ဝိညာဥ်အား ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်၏။

တကယ်တော့ ကျူးရှန်းယောင်သည် ကောင်းကင်မြေခွေးကျူးမျိုးနွယ်စု၏ မူပိုင်နည်းစနစ်တရပ်ကို ထုတ်သုံးနေခြင်းပင်။

သာမာန်လူသာဆိုပါက ကျူးရှန်းယောင်၏ အဆိုအကကို ကြားရုံမြင်ရုံနှင့် အသိလွတ်သွားဖွယ်ရာ ရှိလေသည်။

သို့သော် ဆော့ခ်မှာကား သာမာန်မဟုတ်။

အလင်းတုန်ခါခြင်းနယ်ပယ်ပညာရှင်တဦး ဖြစ်သည်။ ကြာပန်းနန်းဆောင်ကလည်း ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဥ်အား တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန် ကာကွယ်ပေးထား၏။

သို့သော် ကျူးရှန်းယောင်၏ အဆိုနှင့်အကက ဆော့ခ်အပေါ် လုံးဝ သက်ရောက်မှုမရှိသည့် အနေအထားမျိုးတော့ မဟုတ်။ အတိုင်းအတာတခုထိ သက်ရောက်မှုကတော့ ရှိနေသည်သာ။

ဆော့ခ်အနေနှင့် ကျူးရှန်းယောင်၏ ထိန်းချုပ်ခြင်း မခံရစေရန် စိတ်အာရုံကို ခွဲထုတ်ထားရ၏။ မူလစွမ်းအင်တချို့ကို ထုတ်နှုတ်အသုံးပြုထားရ၏။

ဤမျှဆိုလျင်ပင် လုံလောက်ပေပြီ။

ကျူးရှန်းယောင်သည် စုချန်းနှင့် ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူး၏။ ထို့ကြောင့် စုချန်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ဘယ်လောက်ရှိမှန်း သူမ ကောင်းကောင်းသိပေသည်။

သူမ၏ အဆိုနှင့်အကသည် ဆော့ခ်၏ အင်အား အား ၂၀ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ လျော့ကျစေနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုမျှဆိုလျင်ပင် စုချန်းအတွက် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။