စာပေအဆောက်အဦး မီးလောင်သည့်ည။ ဧရာမဝေလငါးဂို‌ဏ်း၏ ဂယက်။ (၁)

သို့သော် လျိုကန်းသည် သူ၏အားလပ်ချိန်များတွင် သူ့၏ အရင်က အတွေ့အကြုံများအကြောင်းမေးမြန်းကာ အမြဲရင်းနှီးရန်ကြိုးစားသည်ကို စူးချန်ခုန်း သတိပြုမိသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းနေနိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ဇာတိမြို့က မိုင်ထောင်ချီဝေးသော ကျွဲနွားရွာတွင်ရှိပြီး သူ့မိဘများ ဆုံးပါးသွားကာ ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီဟု ဆိုကာ စူးချန်ခုန်းက သူပြောဖူးသည့် အလားတူပုံပြင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဒီဘက်ခေတ်မှာ သတင်းအချက်အလက်တွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ မရနိုင်ပါ။ ၎င်းကိုစစ်ဆေးခြင်းမှာ အချိန်ကုန်ပြီး လူပင်ပန်းမှာဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးမှ စစ်ဆေးတွေ့ရှိသွားသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သောလူကို သူတို့ မတွေ့လျှင်ပင် စူးချန်ခုန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျွဲနွားကျေးရွာမှ ထွက်ခွာသွားကြောင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောနိုင်သောကြောင့် သူ့ကို မည်သူမျှ မမှတ်မိတော့သည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် လျိုကန်းတွင်လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာ၌ အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးကို အလွယ်တကူသိနိုင်ပြီး အပူကို အလွန်တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ "မင်းလည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာ လိုက်စားတာလား"

ဒါကိုကြားတာနဲ့ လျိုကန်းရဲ့အမူအရာက နည်းနည်းတော့ သဘာဝမကျသလို ဖြစ်သွားပေမယ့် သူက ရှက်ပြုံးလေးနဲ့ ဆိုလေ၏။ "နည်းနည်းပါးပါးပါ။ ဆရာကုန်း အနားမှာရှိတဲ့အခါ ကျွန်တော် သူ့ကို ရံဖန်ရံခါ အလုပ်အမျိုးမျိုး ကူညီပေးတယ်။"

စူးချန်ခုန်းက စဉ်းစားချင့်ချိန်နေလေ၏။

"မီးဖိုတစ်ခုထဲမှာ ချီစွမ်းအင်မြှင့်ဆေးခုနစ်ပြား!"

ဆေးမီးဖိုထဲက ဆေးရနံ့တွေက လေနှင့်အတူ ပါလာရာ စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာလေ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် တစ်သုတ်တည်းတွင် ဆေးခုနစ်လုံးကို အပြည့်ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဆရာစူး၊ ဆရာ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာက တော်တော်လေးထူးခြားတာပဲ... ဆရာကြီးကုန်းက ဆရာစူးကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ အံ့သြစရာ မရှိဝောာ့ပါဘူး" ဟူ၍ သူ့အနားရှိ လျိုကန်း၏ မနာလိုအားကျသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စူးချန်ခုန်းက ထိုမှတ်ချက်ကို တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုပေ။ သူသည် ဆေးမီးဖိုမှ ချီအားတိုးဆေးပြား ခုနစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးထဲသို့ ငါးခုထည့်ကာ တစ်လုံးကို သူ့အတွက် ပုလင်းသေးသေးလေးတစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းက ငါ့အတွက် ကြီးကြီးမားမား ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ဒီဆေးကို ငါ့ရဲ့ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ပေးတယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ။" ဟု စူးချန်ခုန်းက ကျန်သည့်ဆေးပြားတစ်ပြားကို လျိုကန်းကို ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

မျှဝေခြင်းက သင့်တော်သည်ဟု မြင်သောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် လျိုကန်းနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို မသိမ်းဆည်းဘဲ လျိုကန်းကိုလည်း အခါအားလျော်စွာ ဆုလာဘ်များကို မြည်းစမ်းခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဆရာစူး။"

ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းက စူးချန်ခုန်းကို အတွေးလွန်သွားစေမည်ဖြစ်သောကြောင့် လျိုကန်းက ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူက ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြပြီး ဆေးကိုလက်ခံလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ဆေးများကို သန့်စင်ပြီး မီးဖိုတစ်ခုထဲ၌ ငါးခုထက်ပို၍ ထုတ်လုပ်သည့်အခါတိုင်း သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အချို့ကို သင့်တော်သလို ယူသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းအတွက် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တစ်လကို လစာငွေ ၃၀၀ ရသည်။ သူ၏အခြားအကျိုးကျေးဇူးမှာ 'ကြားနေသမား' အဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

အလုပ်များသောနေ့ပြီးနောက် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် သန့်စင်ထားသော ဆေးပြားများကို စုဆောင်းစစ်ဆေးရန် လာရောက်ကြသောအခါ စူးချန်ခုန်းက ဆေးပြားများကို ပေးအပ်ကာ စားသောက်ပြီး အနားယူရန် ဆေးပြားသန့်စင်ခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဘဝသည် အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး အဂ္ဂိရတ်နှင့် ဆေးပြားများကို အကဲခတ်ရသည်။ အရင်းအမြစ်များက ဖူလုံသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းနှင့် ဝူချင်းရှီတို့တွင် တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာလေ၏။ စူးချန်ခုန်းသည် ဤကဲ့သို့ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်တာက အလွန်အကျိုးရှိစေမည့် အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

"သနားစရာပဲ... ကုန်းကျန့် သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမှ မရှိသေးဘူး။" စူးချန်ခုန်းကို အနည်းငယ်စိုးရိမ်ရသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ ကုန်းကျန့် သေဆုံးခြင်း၏ မဖြေရှင်းနိုင်သော ပြဿနာဖြစ်သည်။

ကုန်းကျန့် သည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီ ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးသည် လူသတ်သမားကို ရှာဖွေရန် အပြည့်အ၀ ဇောက်ချလုပ်ကိုင်နေသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် မည်သည့်သတင်းမျှ မကြားရတော့သဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဤအမှုက ဘာမှဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်မရှိဟု ယူဆခဲ့သည်။

"သိပ်အများကြီး စဉ်းစားမနေနဲ့။ ငါက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ဆေးတွေကို သန့်စင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကောင်းအောင်လုပ်ဖို့က အဓိကပဲ။" စူးချန်ခုန်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတောင်မှ ကုန်းကျန့်ကိုသတ်ခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားကို မရှာနိုင်တာ။ သူဆိုလျှင် ပြောစရာမလိုတော့ပြီ။ သူသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးလုံးမသိပါပေ။

အများသုံး မီးဖိုချောင်တွင် ထမင်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အေးချမ်းသာယာသော နေအိမ်လေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူက ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ပြီး ညမှောင်လာချိန်တွင် နာရီဝက်ကြာ စွမ်းအင် ဖြည့်တင်းသည်။ ထို့နောက် သူသည် ချီစွမ်းအားမြှင့်ဆေးကို မျိုချလိုက်ပြီး လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာဖြင့် စတင်ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းအတွင်း ခမ်းနားထည်ဝါသောခန်းမတစ်ခုအတွင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရှက်တတ်သည့် လျိုကန်းတစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေလေ၏။

ခန်းမထဲမှာ အပြာရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ တည်ငြိမ်တဲ့ ခြေသံတွေ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် ထိုအမျိုးသားသည် ထူးထူးခြားခြား ချောမောခြင်းမရှိသော်လည်း ရင့်ကျက်သောအမျိုးသားတစ်ဦး၏ ကျက်သရေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အထူးသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ နက်နက်နဲနဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် မျက်လုံးများ ရှိသည်။ သူဟာ တခြားသူတွေကို သိမ်ငယ်စိတ်နဲ့ ခေါင်းညွှတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

"ဒုခေါင်းဆောင်။" အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်သူကို မြင်လိုက်ရတော့ လျိုကန်းက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

အပြာရောင်နှင့်လူသည် တောနက်စီရင်စုမြို့တစ်ခွင်တွင် နာမည်ကြီးသော ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မုန့်စန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"အင်း" မုန့်စန်းက ကုလားထိုင်တစ်လုံးမှာ ဝင်ထိုင်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်လေ၏။ "မင်းမျိုးရိုးစူးနဲ့ လူငယ်လေးကို လဝက်လောက် စောင့်ကြည့်နေတာ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

လျိုကန်းသည် "ဆရာစူးက အရမ်းစည်းကမ်းရှိတယ်။ သူက အပြင်ကိစ္စတွေကို အာရုံစိုက်ခဲပါတယ်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာကိုပဲ နေ့တိုင်း အာရုံစိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းကျောင်းတယ်။ တခြားသူတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ ကျိုးနွံပြီး ယဉ်ကျေးတယ်။ သတိထားပြီး ခပ်ခွာခွာနေတတ်တယ်။ ကုန်းကျန့်ကွယ်လွန်တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူက သိပ်တုံ့ပြန်ပုံမပြပါဘူး။" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လျိုကန်း၏ တင်ပြချက်ကို ကြားတော့ မုန့်စန်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလေ၏ " စူးလို့ ခေါ်တဲ့ အဲ့ဒီလူငယ်လေးရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ မင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ ယှဉ်ရင်ရော ဘယ်လိုနေလဲ။ တကယ်တော့ သူက မင်းနေရာကို ယူသွားတာပဲလေ"

ဒါကိုကြားတော့ လျိုကန်းရဲ့ အသားအရေက အနည်းငယ် သဘာဝမကျသလို ဖြစ်သွားပေမယ့် "အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ ပတ်သက်လာရင်... ဆရာစူးက ကျွန်တော့်ထက် သာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်တယ်။ သူ ဆရာကြီးကုန်းကို မကျော်တက်မီ အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုတော့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူက တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်ပါ" ဟု ပြန်ဖြေကြားသည်။

အမှန်မှာ လျိုကန်းသည် စူးချန်ခုန်းအား အပြင်ပန်းတွင် လေးစားမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကို ပြသနေသော်လည်း အတွင်းတွင် သူသည် မနာလိုမှုနှင့် နာကြည်းမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလေ၏။

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါသည်။ ဆရာကြီးကုန်းက သူ့နေရာကို ဆက်ခံရန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ငယ်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့စဉ်က စူးချန်ခုန်း သာမက တပည့်လောင်း သုံးဦးရှိခဲ့သည်။

ထိုထဲက တစ်ယောက်က လျိုကန်းဖြစ်သည်။ သူက အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင် ခိုင်မာသောအခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အရည်အချင်းအတော်အသင့်ရှိသောကြောင့် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ရာထူးကို ရယူနိုင်ခဲ့တာပင်..