ဧရာမဝေလငါးနတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပန်းချီကား။ လှိုင်းကြမ်းများ ကောင်းကင်သို့ ဆန်တက်ခြင်း။
Vol. 9 Ch. 132
"ငါသူ့ကိုသတ်လိုက်ရမလား" ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ပစ္စည်းကို အနီးကပ် မစစ်ဆေးနိုင်သေးပေ။ ၎င်းကို သူ့ရင်ဘတ်ထဲထည့်ကာ သတိလစ်နေသော လျိုကန်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းရောင်များက လက်ကနဲ။
အနက်ရောင်လူနှင့် အလဲအလှယ်လုပ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် လျိုကန်းကို သတိမေ့အောင် မရိုက်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့။ သူ ဤမျှလုပ်ထားပြီးပြီဆိုမှတော့ သူ့ကိုသတ်ပစ်လို့ရလေသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့။ သူ့ကို မသတ်တော့ပါဘူးလေ။"
သို့သော် လျင်မြန်သော အတွေးဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် လျိုကန်းကို မသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
အကြောင်းပြချက်မှာ ရှင်းပါသည်။ လျိုကန်းသည် ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မုန့်စန်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ လျိုကန်းကို သတ်လိုက်တာက ကြီးလေးသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။
လျိုကန်းကို သတ်လိုက်ပါက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး လူသတ်သမားကို စုံစမ်းစေမည်ဖြစ်ပြီး ဒါက သူတို့ တပည့်များ၏ လက်ရပ်မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိရန် လွယ်ကူမည်ဖြစ်သည်။ ထိုလူသတ်မှုကို အနက်ရောင် ၀တ်စုံနှင့် ကျူးကျော်သူများမှာ တာဝန်ရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်အဖွဲ့သည် မုန့်စန်း၏အဖွဲ့ခွဲမှ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိသည်။ လျိုကန်းကိုသတ်ခဲ့သူသည် သူ၏လူများထဲမှလည်းမဟုတ် အခြားသော ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်များလည်းမဟုတ်ဘဲ တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း မုန့်စန်းက သေချာပေါက် သိသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မကြာသေးမီက ရောက်လာသော စူးချန်ခုန်းကို သေချာပေါက် သံသယဖြစ်လိမ့်မည်ပင်။
ထို့အပြင် လျိုကန်းကို သတ်လိုက်ပါက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ သူ့ထံ ဆေးလုံးသန့်စင်ခန်းတွင် ကြီးကြပ်ရန် အခြားလူကို စေလွှတ်မည် ဖြစ်ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရင်းနှီးသော လူတစ်ဦးရှိခြင်းကြောင့် ပိုမိုရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
လျိုကန်းကို သတိလစ်အောင်လုပ်ပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်များနှင့် သူ့ကို တွေ့ခွင့်ပေးပြီး နှစ်ဖက်စလုံး အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်စေလိုက်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
ဤအတွေးဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့။ သူ၏အသွင်သည် နံရံများ၏အရိပ်များတစ်လျှောက် တိတ်တဆိတ် လျှောဆင်းသွားပြီး လိပ်အသက်ရှူနည်းမှ အရိုးကျုံ့ခြင်းနည်းပညာကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့နေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့လေ၏။
"ဒီဟာနဲ့ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ"
သူ့အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာတော့ စူးချန်ခုန်းက သူ့လက်ထဲက စာလိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို အမြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။
သူ သေသေချာချာ လေ့လာဖို့ အချိန်မရှိပေမယ့် သာမာန်အရာမဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။ မကြာမီ အချိန်အတွင်း ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေမှု ပြုလုပ်တော့မည်ဟု သူထင်သည်။ ဒီချိန်ကိုက်ဗုံးကြီးကို သူ မကိုင်ထားချင်ပါ။
အဲဒါကို ဖျက်ပစ်လိုက်တာက ဒီည စူးချန်ခုန်းလုပ်ခဲ့သမျှ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားလိမ့်မည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူဒီလိုလုပ်မှာမဟုတ်ပါ။
"ငါ အဲဒါကို ဖျောက်ထားသင့်တယ်။ ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ နေရာမှာ!"
စူးချန်ခုန်းက သူ့လက်ထဲက စာလိပ်ကို ကြည့်ပြီး ဘယ်မှာ ဝှက်ထားမယ်ဆိုတာ သိပြီးသားပင်။ ဦးစွာ သူသည် ၎င်းကို ဖယ်ထုတ်ကာ မုန်တိုင်းကို စောင့်ဆိုင်းကာ နောက်မှ ဂရုတစိုက် လေ့လာရမည်။
“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”
စူးချန်ခုန်း ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ့အိမ်တံခါးကို လာခေါက်လိုက်ကြသည်။ ဒါက မျှော်လင့်ထားတဲ့အရာဖြစ်လို့ စူးချန်ခုန်း မထိတ်လန့်ခဲ့ပါ။ သူ တံခါးထဖွင့်ကာ အိပ်ယာမှ နိုးလာသည့် ပုံစံနှင့် မဝတ်မလဲရသေးဘဲ ညဝတ်အင်္ကျီကို ၀တ်ထားဆဲဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်များစွာက လေးနက်သောမျက်နှာထားများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။
"ဆရာစူး၊ ကျွန်တော်တို့ အထဲကို ဝင်ကြည့်မှာမို့ စိတ်မရှိပါနဲ့။ ဆရာစူး ခုနက ဆူညံသံတွေကို ကြားလိုက်ရတယ်မလား။ သူခိုးက ရွှယ်ဝူအဆောက်အဦးကို မီးရှို့ပြီး ထွက်ပြေးသွားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ ဘယ်မှာရှိမလဲဆိုတာ လိုက်ရှာနေကြတာပါ။" အလယ်မှလူက လေးအနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလေ၏။။
"အာ? ရွှယ်ဝူအဆောက်အဦး မီးရှို့ခံလိုက်ရတာလား။ ဘယ်သူက ဒီလောက် အတင့်ရဲတာလဲ။" စူးချန်ခုန်းသည် ယနေ့ည ရုန်းရင်းဆန်ခတ်အကြောင်းကိုသာ သိသော်လည်း အတိအကျကို မသိသောကြောင့် အံ့သြသွားပုံရသည်။
ရွှယ်ဝူအဆောက်အဦးသည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်လက်စွဲများ သိမ်းဆည်းထားသည့် အရေးကြီးသော နေရာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မီးလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေပြီ။
“အခုတော့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးဖို့ အဆင်မပြေသေးပါဘူး” ဟု ထိုအမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။
"အင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါ။ ကျွန်တော် ခုနက အိပ်ပျော်နေပြီး လန့်နိုးလာတာ။ ကျွန်တော် လှည့်မကြည့်ရဲတာနဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ သတိမထားမိဘူး။"
စူးချန်ခုန်းသည် နားလည်သဘောပေါက်သည့်အကြည့်ဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
“ကျူးကျော်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ။” ထိုလူသည် ယဉ်ကျေးသည်ထက်မက စူးချန်ခုန်း၏ အထူးအဆင့်အတန်းကြောင့် သာမန် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားများက မယှဉ်နိုင်လို့ပင်။
အဖွဲ့သည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပုန်းအောင်းနိုင်သည့် နေရာတိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်များက နှုတ်ဆက်ပြီး အခြားနေရာသို့ ဆက်လက်ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
"ဟင်? ဒီမှာတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလား။"
ထုံးစံအတိုင်း စူးချန်ခုန်း သတိလစ်အောင်လုပ်ခဲ့သော လျိုကန်းကို ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပေ။
"လျိုကန်းပဲ... သူက ဆေးသန့်စင်ခန်းမှာ အလုပ်လုပ်ပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ" ဧရာမ ဝေလငါးဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးသည် သူ့အား စစ်ဆေးရန် ချဉ်းကပ်လာကာ သူ့အသံမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ "သူ မသေသေးပါဘူး... သူ့နောက်ဘက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရိုက်ခံလိုက်ရတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ရိုက်လိုက်တာပဲ!"
“စာပေအဆောက်အဦးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးတဲ့ ကောင်တွေများလား။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ဘာလို့ သတိလစ်အောင်လုပ်လိုက်တာလဲ။ ဆေးသန့်စင်ခန်းမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတာလဲ ” အခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တအံတသြ ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူ့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့သူများက ထွက်ပြေးလာကြသော ဝတ်ရုံနက်လူများသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ့ကို သတ်လိုက်တာက သတိလစ်အောင်လုပ်တာက ပို မြန်လေသည်။
ထို့အပြင် လျိုကန်းသည် အရပ်သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိုင်းခံပညာ များများစားစား မလေ့ကျင့်ဘဲ ထိုကဲ့သို့ ပရမ်းပတာ အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် အိမ်ထဲတွင် ပုန်းနေသင့်သည်။
"သူ့ကို ခေါ်သွားရအောင်!"
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးက သူ့ထံမှ သဲလွန်စရရန် အထက်အရာရှိများ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
“ဘာ… ဘာဖြစ်တာလဲ”
ဝေဝါးနေသော်လည်း လျိုကန်းသည် ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်ကာ သူ့ကိုယ် သယ်ဆောင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့အခြေအနေကို သိရဖို့ အချိန်အတော်ကြာခဲ့လေ၏။
ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ခဲ့။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ပြီး နောက်နေ့ နေထွက်ချိန်အထိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်သူများကို ရှာဖွေနေကြသည်။
နောက်နေ့မနက်စောစောတွင် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်အုပ်စုကြီးသည် စူးချန်ခုန်း၏ နေအိမ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာကြသည်။
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်သူက "ဆရာစူး၊ မနေ့ညက သူခိုးက ရွှယ်ဝူအဆောက်အဦးကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး အရေးကြီးပစ္စည်းတွေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဆရာစူး နားလည်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"
"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဆက်လုပ်ပါ။"
စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အမင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးသည်။
ထို့ကြောင့် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်များသည် သူ့ခြံဝင်းကို စတင်ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရေကန်ငယ်အောက်ရှိ အက်ကြောင်းများ၊ ကျောက်တုံးအောက်များပါမကျန် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။