တားမြစ်ထားသော ဂိမ်း
Vol. 18 Ch. 251
သရဲလင်မယား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ မြေအောက်ကားပါကင်၏ အသွင်အပြင်သည် တိတ်တဆိတ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အရာရာဟာ ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ကားပါကင်တွင် ဖုန်ထူနေသောယာဉ်များ မရှိတော့ပေ။ ဤနွေရာသီတွင်၊ မြေအောက် ကားပါကင်တစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက် ၎င်း၏ပူပြီးစိုထိုင်းကာ ပိတ်လှောင်နေသော ဝိသေသလက္ခဏာများကို ပြသလာခဲ့သည်။
အာဘိုသည် ကွယ်ပျောက်သွားသော တစ္ဆေလင်မယားကို ကြည့်ပြီး၊ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသော မြေအောက်ကားပါကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက် နားလည်သွားပြီး၊ ကျန်းရီကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“စတွင်မာ၊ကျွန်တော်... ခင်ဗျားကို ဘယ်လို ကျေးဇူးတင်ရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူးဗျာ!”
“အိုး...ဆုချီးမြင့်ရမှာပေါ့၊ စတွင်မာ၊ အခုပဲ လက်ဆောင်ပေးမယ်၊ ငရဲဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကို လက်ဆောင်ပေးမယ်!”
အာဘိုသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ကာ အလွန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူစဉ်းစားမိသည်မှာ ငရဲဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကို လက်ဆောင်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အာဘို၏ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ကျန်းရီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်- “ငရဲဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကို မေ့ထားလိုက်ပါ၊ မရဏ ဖယောင်းတိုင်တို့၊ လျှို့ဝှက်သော ရာဇသံ နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်း တွေလောက်ပဲ ငါ့ကို ပေးပါ။ ကျန်တဲ့ဟာတွေကို မင်းရဲ့ ကလေးအတွက် အဝတ်အစားအသစ်တစ်စုံ ငါဝယ်ပေးလိုက်တယ်လို့ မှတ်ထားလိုက်ပါ”
အာဘို၏ ငွေကြေးအခြေအနေမှာ သိပ်ပြီး မကောင်းလှပေ၊ ကျန်းရီကလည်း ငွေအတွက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို လုပ်နေတာ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ပိုက်ဆံသည် သူ့အတွက် အဲ့ဒီလောက် အဖိုးတန်သည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရာရာကို အလွန်အမင်းကောင်းအောင် မလုပ်သင့်ပေ၊ နောက်ပိုင်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူများစွာက ဤအရာများသည် သူတို့ လုပ်သင့် လုပ်ထိုက်သော အရာများဟု ထင်မှတ်လာမည်ကို စိုးရိမ်၍ဖြစ်သည်။
အာဘိုက နားမထောင်ပေ။ သူသည် တကယ်ပဲ ငွေသွင်းပြီး သူ့ကို ငရဲဘုရင်ရဲ့ အမိန့် နှစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ “စတွင်မာ၊ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အတွက် ပြောတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ခင်ဗျားလို ကောင်းတဲ့သူကို ကျွန်တော်မတွေ့ဖူးဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အလုပ်လည်းပြုတ်၊ ကလေးလည်းရှိနေတာကို ခင်ဗျား သိပြီး လက်ဆောင်တွေ မလိုချင်ဘူး ဆိုတာကိုလည်း နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့စေတနာပါ!”
အာဘို ပြောတာကို ကြားတော့ ကျန်းရီက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်- “အင်း၊ဒါဆို မင်းရဲ့လက်ဆောင်ကို ငါလက်ခံလိုက်မယ်။ လူတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ငွေကြေးအခြေအနေကို ကောင်းကောင်း သိသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါထပ်ပြီးပြောစရာမလိုဘူး။ ကောင်းပြီ၊ မင်းလည်းအိမ်ပြန်ပြီး မင်းဇနီးနဲ့ကလေးကို ဖက်ပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီလို့ ပြောပြလိုက်ပါ!”
“ဟုတ်၊ စတွင်မာ ကျေးဇူးပါပဲ!”
“ဘိုင်ဘိုင်၊ငါ့ရဲ့တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေကို များများကြည့်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး”
ကျန်းရီက ပြုံးကာ လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ အာဘို၏ ဗီဒီယိုကို ပိတ်လိုက်သည်။ ကြည့်ရှုသူများက သတိကပ်မလာသေးဘဲ “ညက ၁၀ နာရီထိုးပဲရှိသေးတယ်၊ နှစ်နာရီကျော်ပဲ ကြာတယ်၊ စတွင်မာက အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းပစ်လိုက်တယ်၊ ဒီမြန်ဆန်မှုက တကယ့်ကို အရမ်း မြန်လွန်းတယ်!”
“တကယ်တော့ စတွင်မာက အမြဲတမ်း တက်ကြွနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် အရင်တုန်းက အကူအညီတောင်းခံနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေက သိပ်မရှိခဲ့ဘူး။ အခုဆိုရင် လမ်းကြောင်းတွေလည်း ပွင့်လာပြီ၊ စတွင်မာကလည်း သဘာဝအတိုင်း မြန်နေတာပေါ့။ စတွင်မာရေ ဒုတိယ တင်သွင်းထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ရအောင်။ အာဘိုရဲ့အဖြစ်အပျက်က တကယ်ကို ထင်မထားမိခဲ့ဘူး၊ ဒုက္ခပေးနေတဲ့ တစ္ဆေက တကယ်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့စကားကို ယုံကြည်သွားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်!”
ကျန်းရီက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်- “တကယ်တော့၊လူဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ကို ခိုင်မာစွာထားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အခြေခံ သဘောတရားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုတယ်။ အခြားသူတွေပြောတာကို အလွယ်တကူ မယုံကြည်သင့်ဘူး။ လောကကြီးမှာ ဦးနှောက်ဆေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ထောင်ချီရှိပေမယ့်၊ တားဆီးကာကွယ်လို့ရတဲ့ဟာတွေလည်း ရှိတယ်။ အာဘိုကိုပဲ ကြည့်လိုက်၊ သူ့စိတ်ကို မထိန်းနိုင်လို့ပဲ တစ္ဆေကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား?”
“ကောင်းပြီ၊ ငါ လက်ဖက်ရည် ခဏလောက်သောက်ပြီးရင် ဒုတိယ အဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ကြမယ်။ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို တင်သွင်းချိန်အလိုက် ဆုံးဖြတ်တာဖြစ်တယ်။
ဒါပေမယ့် အရေးပေါ်အခြေအနေရှိရင်တော့ ငါ့ကို ခေါ်ဆိုလို့ရတယ်။ နောက်ပြီး၊ ငရဲက ပညာရှင်အဖွဲ့က လူတိုင်းရဲ့ အဖြစ်အပျက်တင်သွင်းမှုကို ၂၄ နာရီ စိစစ်ပေးနေတယ်၊ ဒါကြောင့် နေ့ခင်းဘက်အထိ စောင့်စရာမလိုဘူး”
ကျန်းရီက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို အတိုချုံးပြောပြီး၊ ရေသောက်ရင်း ဒုတိယအဖြစ်အပျက်အကြောင်းကို ဖတ်ရှု့ခဲ့သည်။
သူသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို သေချာကြည့်ရှုရင်း၊ တင်သွင်းသူသည် မနေ့ညက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုခန်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် ကြည့်ရှုသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူ၏ မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်ထားတာကို မြင်သောအခါ၊ ကျန်းရီသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ချင်ဖန်းရှုလိုင် လို့ခေါ်တဲ့ ကြည့်ရှုသူ ခုချိန် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်တဲ့ ခန်းထဲမှာ ရှိလား?”
ကျန်းရီက ထိုသူ၏ အွန်လိုင်းအမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လိုက်သည်။ ကျန်းရီခေါ်သည်ကို ကြားကာ ချင်ဖန်း က ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
“စတွင်မာ၊ ကျွန်တော်ဒီမှာပါ”
“မင်းက ဘလော့ဂါတစ်ယောက်လား?”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ သရဲဝတ္ထုရေးဆရာ ကော်ဘို နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အလားတူအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်တဲ့သူလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်က သူက သူ့ဝင်ငွေကို စာမူအရေအတွက်နဲ့ တွက်ချက်တယ်၊ ကျွန်တော့်ဝင်ငွေအများစုက ကြော်ငြာတွေနဲ့ လူကြိုက်များမှု (traffic) ကနေ ဝင်ငွေရတာပါ”
“နားလည်ပါတယ်၊ မင်းတင်ပြထားတဲ့အရာက အချိန်အလိုက်ဆိုရင် ဒုတိယမြောက်ဖြစ်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ကိစ္စကို စပြောကြရအောင်”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် ဘယ်ဖိုရမ်မှာ သရဲဝတ္ထုတွေ ရေးတယ်ဆိုတာကို မပြောတော့ဘူး၊ ဒါမှ ကျွန်တော် ဒီကို လာကြော်ငြာလာတယ်လို့ အထင်မခံရမှာ။ ကျွန်တော့်နာမည်အမှန်က စွန်ရှန်း ပါ၊ ဒီနှစ်မှာ အသက် ၃၇ နှစ် ရှိပါပြီ။ အခြားသူတွေလိုပဲ စတွင်မာက ကျွန်တော့်ကို လောင်စွန်း လို့ခေါ်လို့ ရပါတယ်”
“ဖိုရမ်တွေမှာ သရဲဝတ္ထုတွေ ရေးတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အလုပ်တွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။ တကယ့် အဓိကလုပ်ငန်းက စီးပွားရေး လုပ်ငန်း အသေးစားလေး လုပ်တာပါ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် သရဲဝတ္ထုတွေကို ရေးရတာ အရမ်းကြိုက်နှစ်သက်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော်ကြားဖူးတဲ့ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကူးနဲ့ ထင်မြင်ယူဆထားတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ရေးသားပြောပြပြီး လူအများနဲ့မျှဝေချင်ခဲ့တယ်”
“ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖွားကြောင့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သရဲဇာတ်လမ်း အမျိုးမျိုးကို အမြဲ ကြားရခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီဇာတ်လမ်းတွေက နားထောင်ရတာ သိပ်ရိုးနေပြီး၊ လူတွေ ဒါပဲ နားထောင်ရတော့ ပျင်းရိငြီးငွေ့လာပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ယဉ်ပါးသွားတတ်တယ်”
“ဒါပေမယ့် အရင်တုန်းက စတွင်မာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ကော်ဘို နဲ့ ကျွန်တော်က တစ်မျိုးစီပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဟာက ကျွန်တော့်ကို ဝင်ငွေဘယ်လောက်ရစေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ဒါကို ကျွန်တော် ဝါသနာအရ လုပ်တာပါ။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ဟာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သရဲဝတ္ထုတွေ အများကြီး ရေးဖို့ ဖိအားပေးခံရတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။
အထူးသဖြင့် ကောင်းမွန်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ဝတ္ထုတချို့သာ ရေးသားပြီး တင်လိုက်တာပါ။
သင်က ဒါတွေကို ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရင် လက်ခုပ်တီးပေးခဲ့လို့ ရပါတယ်။
မကြိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ ဘာမှမပြောပဲ ထွက်သွားလိုက်ပါ။
ကျွန်တော်က မနှစ်ကမှ ဖိုရမ်ပေါ်မှာ ဘလော့ဂါတစ်ယောက်အဖြစ် စလုပ်ခဲ့တာပါ။ အစပိုင်းမှာ သိပ်ပြီး နာမည်မကြီးခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှ ကျွန်တော့် လက်ရာတွေက ပျံနှံ့လာပြီး ပိုပိုပြီး လူသိများလာတာ။
တကယ့်နာမည်ကြီးလာရတဲ့ အကြောင်းက ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ တားမြစ်ထားတဲ့ ဂိမ်း အကြောင်း ရေးလိုက်လို့ပါပဲ။
“တားမြစ်ထားတဲ့ ဂိမ်း?”
“ဟုတ်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခန်းထဲက မိတ်ဆွေတချို့နဲ့ စကားပြောခဲ့တယ်။
ဒီတားမြစ်ထားတဲ့ ဂိမ်းကို ကစားမိပြီး အကူအညီတောင်းခံလာသူတွေကို စတွင်မာလည်း အများကြီး တွေ့ဖူးပြီးသားပဲလေ။
အမှန်ကို ပြောရရင် ကျွန်တော် ဒါတွေရေးတုန်းက ဒီတားမြစ်ထားတဲ့ ဂိမ်းတွေက တကယ်ရှိတယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး
တကယ်တော့ ဒါဟာ စာရေးခြင်း ဒါမှမဟုတ် ပြောပြနေခြင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုနဲ့ စိတ်သက်သာရာရမှု တစ်ခုပါပဲ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဂိမ်းတစ်ခုအကြောင်းကို ရေးလိုက်တယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို အရမ်းအားပေးတဲ့ စာဖတ်ပရိသတ်တချို့ က ဒါကို စမ်းကြည့်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် သူတို့ကို နောက်ဆုံး မြင်လိုက်ရတဲ့ချိန်ကစပြီး ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူး။
သူတို့ဘာလို့ မလာကြတော့တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝတ္ထုတွေကို ဖတ်ရတာ ငြီးငွေ့သွားလို့ ဘာမှမပြောပဲ ထွက်သွားကြတာလားပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် မျှော်လင့်မထားတာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကမှ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေဆီကနေ ဖုန်းတွေ ဝင်လာခဲ့တယ်”