စုန့်ရန်

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့တွင် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်သွားခဲ့ပြီး ထိုတွေ့ဆုံပွဲအပြီးတွင် အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။

သူသည် မနက်ကိုးနာရီမှ ညနေငါးနာရီအထိ အလုပ်လုပ်ပြီး သူ့ဘဝသည် အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကုမ္ပဏီတွင် ယန်ကျန့်၏ရှိနေမှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမကြာခဏဖြစ်လာသည်။ သူလုပ်စရာဘာမှမရှိသော်လည်း သူအသက်ရှင်နေသရွေ့ ရှန်ထုံမျှော်စင်သည် အမြဲတည်ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး အရာရာသည် ကောင်းသောဘက်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေမည်ဖြစ်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ကုမ္ပဏီက မကြာသေးခင်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခု ထပ်ရထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ CEO က ရှင့်ကို ညစာဖိတ်ကျွေးချင်လို့တဲ့။ ရှင်ဘယ်လိုသဘောရလဲ သိချင်ပါတယ်။"

ရုံးခန်းထဲသို့ ကျန်းလီချင်က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာသည်၊ သူမ၏ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်သံများက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တချက်ချက်မြည်နေသည်။ သူမသည် မိတ်ကပ် လိမ်းထားပြီး အမြဲတမ်းလိုပင် ရင့်ကျက်လှပကာ အလုပ်ကို အပ်နှံထားသည်။

သို့သော် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွင်မူ ဒီအမျိုးသမီးသည် တွယ်ကပ်တတ်ပြီး ချွဲနွဲ့ပြုမူတတ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယန်ကျန့် ထိုသို့ခံစားခဲ့ရသည်။

"မတွေ့ဘူး။ နောင်ကို ဒီလိုကိစ္စတွေအကြောင်း ငါ့ကိုအကြောင်းမကြားနဲ့တော့။ ဒီလူတွေကို ငါစိတ်မဝင်စားဘူး။"

ယန်ကျန့်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရန်ပုံငွေကိစ္စကတော့ ဝမ်ပင်းဆီမှာ အခုလုံလောက်နေပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ကျန်းလီချင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးကာမေးလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန် နေ့လည်စာအတွက် ဘာသုံးဆောင်ချင်လဲ။ ကျွန်မ စားဖိုဆောင်ကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

"ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ကောင်းပါတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သူ့စားပွဲပေါ်က အီလက်ထရောနစ်နှိုးစက်နာရီတစ်လုံးကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေပုံရပြီး ဒီလိုနေ့စဉ်အသေးအဖွဲကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားပေ။

အီလက်ထရောနစ်နှိုးစက်နာရီသည် အနည်းငယ်ထူးဆန်းသည်၊ ၎င်းသည် ရက်ပေါင်းကိုးဆယ်ဟု သတ်မှတ်ထားသော နောက်ပြန်ရေတွက်သည့်အချိန်တိုင်းကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေတွက်မှုသည် ခုနစ်ဆယ့်ငါးရက်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ။

တစ်လခွဲခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

ဒီနောက်ပြန်ရေတွက်သည့်အချိန်တိုင်းကိရိယာသည် 'တစ္ဆေဗီရို' နှင့် ယန်ကျန့်၏ သဘောတူညီချက်အတွက် နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်ကို မှတ်သားနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် သုံးလအတွင်း ရှေးဟောင်းအိမ်တစ်လုံးသို့ သွားရောက်ပြီး ၎င်း၏တံခါးများထဲမှ တစ်ခုကို ဖွင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုတံခါး၏သော့... သူ့အပေါ်တွင် ရှိနေသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှင်ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။"

ကျန်းလီချင်၏မျက်လုံးများ ရွေ့လျားသွားပြီး သူမက ယန်ကျန့်ထံသို့ လာကာ သူမလက်ကို သူ့ပခုံးပေါ်တင်ပြီး ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သာမန်လူတွေနဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာပြဿနာတချို့ပါပဲ။"

ဒီစကားကိုကြားတော့ ကျန်းလီချင်က ဘာဖြစ်နိုင်သည်ကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူမက ကိုင်းညွှတ်ပြီး သူ့နားနားကပ်ကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ရှင်စိတ်ဓာတ်နည်းနည်းကျနေတယ်ဆိုရင် ကျွန်မခဏလောက် အဖော်လုပ်ပေးလို့ရပါတယ်၊ ဒီအချိန်မှာ ရုံးကိုဘယ်သူမှလာမှာမဟုတ်ဘူး။"

"မလိုဘူး။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်က ဂဏန်းများပေါ်မှ ရွေ့သွားပြီး သူကပြောလိုက်သည်။

"အောက်ထပ်ဆင်းပြီး ကျန်းဟွာနဲ့ လီယောင်ကို ဒီကိုလာဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဥက္ကဋ္ဌယန်။"

ကျန်းလီချင်က အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း သူမသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ကျွမ်းကျင်သောအမူအရာသို့ ပြန်ပြောင်းသွားပြီး ရုံးခန်းမှ မဆိုင်းမတွထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီ...

ကျန်းလီချင်သည် ကျန်းဟွာနှင့် လီယောင်တို့နှင့်အတူ ရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ အခြေအနေတစ်ခုခုရှိလို့လား။"

ကျန်းဟွာက ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"စိတ်မလှုပ်ရှားကြနဲ့၊ ငါမင်းတို့ကို ဒီကိုခေါ်ပြီး စကားစမြည်ပြောချင်လို့သက်သက်ပဲ။"

"တော်သေးတာပေါ့။"

ကျန်းဟွာက ပြုံးလိုက်သည်။

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်တော်ဒီရက်ပိုင်းအားနေတာနဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်နဲ့ စကားစမြည်ပြောရတာကို ကျွန်တော်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပါပဲ။"

တာဝန်ခံနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခြင်းသည် အလုပ်အတွက် အကျိုးရှိသည်။

ကျန်းဟွာက ဒီအချက်ကို သိသည်။

ကျန်းလီချင်က ဘာမှမပြောဘဲ ဧည့်သည်နှစ်ဦးအတွက် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

"စကားစမြည်ပြောဖို့သက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါဆွေးနွေးချင်တာတစ်ခုလည်း ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က ငါတာချန်းမြို့က အရမ်းငြိမ်းချမ်းနေတာကို သတိထားမိတယ်။ ငါအလုပ်အသွားအပြန်ကလည်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ、ဒါကြောင့် ငါခွင့်ရက်တိုလေးယူဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။"

"ခေါင်းဆောင်ယန် ခရီးထွက်မှာလား။"

ကျန်းဟွာက ကျန်းလီချင်ကမ်းပေးသောလက်ဖက်ရည်ကို ယူရင်း အနည်းငယ်အံ့ဩဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မကြာသေးခင်က နိုင်ငံခြားအဆက်အသွယ်များ ယန်ကျန့်ထံသို့ ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်းမရှိကြောင်း သူပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"ခရီးထွက်တာတော့ အတိအကျမဟုတ်ဘူး၊ ကိစ္စတချို့ကို စုံစမ်းဖို့ လျှောက်သွားကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"အရင်က အဲ့ဒီမြေပုံညွှန်းနဲ့ ပတ်သက်တာလား။"

ကျန်းဟွာက အကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲမနေဘဲ အသံနှိမ့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ ငါတာဟန်မြို့ကို သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်ချင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ကျန်းဟွာက ခေါင်းညိတ်သည်။

"တာဟန်မြို့ဆိုရင်တော့ တော်တော်နီးပါတယ်။ သိပ်မဝေးဘူး။ ခေါင်းဆောင်ယန် သွားချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ခရီးစဉ်ကို စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်တော့လောက် ထွက်ခွာဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။"

နိုင်ငံအတွင်းဖြစ်နေသရွေ့ ယန်ကျန့်ဘယ်သွားသွား အရေးမကြီးပေ၊ သူ့လိုခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသူ တစ်ယောက် ခရီးသွားလာခြင်းသည် ပုံမှန်ပင်။

သို့သော် သူနိုင်ငံခြားသွားမည်ဆိုလျှင်တော့ ကျန်းဟွာက အစီရင်ခံစာတင်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။

"မနက်ဖြန် ခရီးစဉ်ကိစ္စကတော့ ငါ့အတွင်းရေးမှူးကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

ယန်ကျန့်က ထို့နောက်ထပ်ပြောသည်။

"ကျန်းလီချင်၊ ငါ့အတွက် တာဟန်မြို့ကိုသွားမယ့် လက်မှတ်နှစ်စောင် ကြိုမှာထားလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဥက္ကဋ္ဌယန်။"

ကျန်းလီချင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူမမျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် မလိုလားဟန်ပြောင်းသွားသည်။

သူမက ယန်ကျန့်နှင့် နေ့စဉ်အလုပ်အသွားအပြန် အတူလိုက်ပါရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူခရီးထွက်ရမည်ဟု သူမမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"လက်မှတ်နှစ်စောင်ဆိုတော့ တခြားဘယ်သူလိုက်ဦးမှာလဲ။"

ကျန်းဟွာက အံ့ဩတကြီးမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လီယောင်၊ မင်းငါနဲ့လိုက်ခဲ့ရမယ်။ ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်နဲ့ ဟွမ်ကျီယာတို့အားလုံး နှစ်သစ်ကူးအတွက် ပြန်သွားကြပြီ။ သူတို့ငါ့ကိုဆက်သွယ်ပြီး ပွဲတော်ပြီးမှသာ သူတို့မိသားစုတွေကို တာချန်းမြို့ကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မှာဖြစ်ကြောင်း ပြောတယ်— မိသားစုပါခေါ်လာတော့ တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်တာကိုး။ ဒါကြောင့် ဒီခရီးကို မင်းငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့ရမယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းဒီမှာ အသစ်ဖြစ်နေတော့ မင်းဘယ်လောက်စွမ်းရည်ရှိလဲဆိုတာ ငါမြင်ချင်တယ်။"

"ခေါင်းဆောင်ယန်က တောင်းဆိုမှတော့ ကျွန်တော်လိုက်ပါဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်ဗျာ။"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။

သူက တာချန်းမြို့တွင် သူ၏အခန်းကဏ္ဍကို ကောင်းစွာထမ်းဆောင်နိုင်ရန် အလှူငွေထည့်ဝင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူသိသည်။

မဟုတ်လျှင် သူကဲ့သို့သော လူသစ်တစ်ယောက်က သူ၏နေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ခိုင်မြဲအောင်လုပ်နိုင်မည်နည်း။

"စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့။ ဒါက ပုံမှန်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု တစ်ခုသက်သက်ပဲ။ တစ်ခုခုမှားသွားရင်တောင် မင်းစည်းကမ်းအတိုင်းလိုက်နာနေသရွေ့ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ကလိုပဲ မင်းဘေးကင်းမှာပါ။"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ဆိုလိုတာကို ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ယန်ကျန့်က သူ့ကိုလှည့်ဖြားရန် လိမ်ညာမည်ဟု သူမယုံကြည်ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' မှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်နှင့်အတူ ခရီးထွက်ခြင်းသည် ဘေးကင်းမည်ဟု သူစိတ်ချလက်ချခံစားရသည်။

တကယ်တော့ ယန်ကျန့်က 'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' ညွှန်ပြသောနေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လီယောင်ကို ခေါ်သွားသင့်မသင့် စဉ်းစားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူအများကြီးသိစေချင်စိတ်မရှိပေ။

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုယ်တိုင်က အရေးမကြီးကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။

အဖြေကသာ အရေးကြီးသည်။

သူသာ တစ်ယောက်တည်း ဆက်သွားနေလျှင် မတော်တဆမှုတစ်ခုက မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ကျရင် ဖြစ်ပွားမှာသေချာသည်။ အဖော်တစ်ယောက်ပိုရှိခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ ဖိအားအချို့ကို မျှဝေပေးနိုင်လိမ့်မည်။

ပြီးတော့ လီယောင်ထိန်းချုပ်ထားတဲ့တစ္ဆေက တော်တော်လေးထူးခြားတယ်။

'တံခါးပိတ်တစ္ဆေ'။

၎င်းက တစ္ဆေကြမ်းတွေကိုတောင် တံခါးများနောက်တွင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ပြီး မရပ်တန့်နိုင်သော အန္တရာယ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အချိန်နှင့်အခွင့်အရေးကို ထိထိရောက်ရောက် ဝယ်ယူပေးနိုင်လိမ့်မည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သတိထားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး လက်ထဲမှာ အားသာချက်တစ်ခုရှိနေခြင်းက ဘယ်တော့မှအမှားမဟုတ်ဘူး။

"ဒါဆိုရင် ဒီကြားထဲမှာ တာချန်းမြို့ကို ဘယ်သူဂရုစိုက်မှာလဲ။"

ကျန်းဟွာက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အရင်အတိုင်းပဲ၊ ကျန်းဟန်ကိုရှာလိုက်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"သူက သူ့မိန်းမနဲ့ကလေးနဲ့ တစ်နေ့လုံးအချိန်ကုန်နေတာ၊ သူ့ဘဝက အရမ်းငြိမ်းချမ်းလွန်းနေပြီ။ သူက တာချန်းမြို့ကပေးတဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ခံစားခဲ့ပြီးမှတော့ သူအလှူငွေထည့်ဝင်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။ ဒါ့အပြင် ငါတာဟန်မြို့မှာရှိနေတုန်း အခြေအနေတစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် ငါချက်ချင်း ပြန်လာနိုင်တယ်။ စိတ်မပူနဲ့၊ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ကောင်းပါပြီ။"

ကျန်းဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်မမေးမြန်းတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ နေရာနှစ်ခုက အမှန်တကယ်နီးကပ်ပြီး တာချန်းမြို့၏လက်ရှိအခြေအနေကိုသိလျှင် ခရီးတိုတစ်ခေါက်က သိသာထင်ရှားသောသက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"လောလောဆယ် ဒီလောက်ပဲ။ လီယောင်၊ သွားပြင်ဆင်လိုက်တော့။ ငါတို့မနက်ဖြန် စောစောထွက်ခွာမယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါင်းဆောင်ယန်။"

ကျန်းဟွာက ထိုအချိန်တွင် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက်စဉ်းစားမိပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဌာနချုပ်က ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့အခြေအနေအကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းခိုင်းလိုက်ပါတယ်။"

"ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့အခြေအနေလား။ ဘယ်သူကမေးတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့အမေ ချန်ရှူမေ့ပါ။ သူက ဒုတိယဝန်ကြီးချောင်ယန်ဟွာကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့တယ်၊ သူကလည်း ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်းမသိတော့ ကျွန်တော့်အပေါ်ကို ကိစ္စပုံချလိုက်တယ်... ဒုတိယဝန်ကြီးက ခေါင်းဆောင်ယန်က သိလိမ့်မယ်လို့ ပြောပါတယ်။"

ကျန်းဟွာက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး ဒီအသေးအဖွဲ အသေးစိတ်ကို ပြန်အမှတ်ရ လိုက်သည်။ ချန်ရှူမေ့က တစ်ချိန်က ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ သူ့ကိုတောင်းပန်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သို့သော် မိခင်တစ်ဦး၏သားသမီးအပေါ်ထားသောမေတ္တာကို ထောက်ထားပြီး သူက ချန်ရှူမေ့ကို ချောင်ယန်ဟွာ၏ဖုန်းနံပါတ်ကို ပေးခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်ရှူမေ့က ချောင်ယန်ဟွာထံမှ အကူအညီတကယ်တောင်းခဲ့သည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ငါ့ထိန်းသိမ်းမှုအောက်မှာရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးပြီး တိုတိုနဲ့ရှင်းပြလို့မရဘူး။ အဲ့ဒီချန်ရှူမေ့ကို တာချန်းမြို့ကိုလာဖို့ ပြောလိုက်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တချို့အရာတွေကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် သူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူဖြစ်နေတော့။"

"ဟုတ်ကဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်တော်ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်။"

ကျန်းဟွာက ခေါင်းညိတ်သည်။

ယန်ကျန့်က ရုံးခန်းအတွင်းရှိ လုံခြုံရေးအခန်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏စက္ကူရုပ်ကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က အလောင်းပါသော ခေါင်းတလားနှင့်အတူ ထားရှိထားသည်။

သို့သော် လောလောဆယ်တော့ သူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ မလိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

ဒါ့အပြင် သူက လျိုစန်းကို မယုံကြည်သောကြောင့် ခဏလောက်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။ သတိထားခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဒါ့အပြင် ဒီလို တစ်ယောက်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းခြင်းသည် ထပ်မံစဉ်းစားရန်လိုအပ်ပြီး ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏အမေ ချန်ရှူမေ့က သဘောတူမတူပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။

ဒီကိစ္စက တော်တော်လေးထူးခြားသည်။

လူတိုင်းက သူတို့ကလေး စက္ကူရုပ်အဖြစ် ပြောင်းသွားသည်ကို လက်ခံရဲသည့်သတ္တိမရှိပေ။

"ဒီကိစ္စက ငါပြန်လာမှ စောင့်လို့ရတယ်။ ချန်ရှူမေ့ရောက်လာရင် ကျန်းလီချင်၊ မင်းသူ့ကိုစောင့်ရှောက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်။"

ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ကျွန်မမှတ်ထားလိုက်ပါပြီ။"

ကျန်းလီချင်က ပြောရင်း ချက်ချင်းပင် ဒီအကြောင်းကို သူမ၏မှတ်စုများတွင် ချရေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ စုန့်ရန်ရဲ့အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေဆဲဖြစ်ပေမဲ့ ငါတို့မှာ သဲလွန်စ ဘာမှမရသေးပါဘူး။ ကျွန်တော်အခု ခင်ဗျားကို အစီရင်ခံတာပါ။"

ကျန်းဟွာက နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုကို တင်ပြလိုက်သည်။

ဒါက စုန့်ရန်က ကျန်းဝေ့ကို ပြန်ပေးဆွဲခဲ့တဲ့အကြောင်းပဲ။

ယန်ကျန့်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက် ပုန်းနေရင် အများစုက ခြေရာခံလို့မရဘူး။ သူက ငါ့ရဲ့အထက်တန်းကျောင်းနေဖက်၊ ငါသူ့ကိုနည်းနည်းနားလည်တယ်။ လူရှာတာကို ဆက်လုပ်ပြီး သတင်းတစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ကိုအကြောင်းကြားလိုက်။"

"နားလည်ပါပြီ။"

ကျန်းဟွာက သူ့အလုပ်မှာ စေ့စပ်သေချာပြီး အရာရာကို ယန်ကျန့်ထံသို့ ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ အစီရင်ခံသည်။

သူ၏အမျိုးမျိုးသောအလုပ်အစီရင်ခံစာများကို နားထောင်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်က သူ့ကိုထွက်သွားခွင့် ပေးလိုက်ပြီးနောက် လီယောင်နှင့်အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယောင်သည် ယခုအခါ ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာဝင်းတွင် နေထိုင်နေပြီး ကျန်းယန်က သူ့ကို တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ချထားပေးခဲ့သည်။ သူက ကုမ္ပဏီတွင် လစဉ်လစာတစ်သန်းနှင့် နာမည်ခံအလုပ် တစ်ခုဖြင့်လည်း စီစဉ်ပေးခြင်းခံရသည်။

ဒီစီစဉ်မှုက ယန်ကျန့်၏သဘောတူညီချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆက်ဆံမှုက သိပ်မမြင့်မားသော်လည်း နိမ့်လည်းမနိမ့်ပေ။

"တခြားဘာမှမရှိတော့ရင် မင်းပြန်ပြီးပြင်ဆင်သင့်ပြီ။ ဒီတစ်ခေါက်က အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်တော်သဘောပေါက်ပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်အရင်ထွက်ခွာပါ့မယ်။ မနက်ဖြန် ဘယ်အချိန်ထွက်ခွာမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မသိသေးဘူး။"

"ငါ့အတွင်းရေးမှူးကို နောက်မှအကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်မယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ယန်ကို ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။"

လီယောင်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းလီချင်က လာပြီးပြောသည်။

"မနက်ဖြန်လေယာဉ်က မနက် ၉:၃၀ ပါ။ ကျွန်မလက်မှတ်တွေ ကြိုမှာပြီးပါပြီ။ ဒါနဲ့ပြောရရင် ငါတို့ဘဝက အခုတော်တော်လေး ငြိမ်းချမ်းနေပါပြီ။ တချို့ပြဿနာတွေကို ဒီအတိုင်းထားလိုက်လို့ ရပါတယ်။ ရှင်လည်း တာချန်းမြို့မှာနေရတာကို သဘောကျတယ် မဟုတ်လား။"

"ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရာတော်တော်များများက ငါတို့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာမရှိဘူး။ သဘာဝလွန်လောကရဲ့ကိစ္စတွေကို စပ်စုမနေနဲ့၊ မင်းအလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူက တာချန်းမြို့မှာ အနားယူအခြေချချင်စိတ်ရှိသည်။

သို့သော် သူက 'တစ္ဆေဗီရို' အရောင်းအဝယ်ရဲ့ကျိန်စာအပြင် တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုရဲ့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့အန္တရာယ်ကိုလည်း ခံနေရသေးသည်။

ဒါ့အပြင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ပိုလို့တောင်ကြောက်စရာကောင်းလာပြီး တချို့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မြန်မြန်နားလည်ပြီး ဖော်ထုတ်ရမယ်...

ဘာမှမလုပ်ဘဲနေရုံနဲ့ အနာဂတ်မှာပေါ်ပေါက်လာနိုင်တဲ့ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ပြောစရာမလိုအောင်ပင်၊ တာချန်းမြို့က နောက်ထပ် S အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရမယ်ဆိုရင် ယန်ကျန့်က သူ့အသက်ကိုစွန့်စားဖို့ ဆန္ဒမရှိရင် အခွင့်အရေးမရှိဘူးဆိုတာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင်ပဲ။

သို့သော် ယခုအခါ S အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် ပိုမိုမကြာခဏဖြစ်ပွားလာနေပြီ။

ဒါက ပြဿနာတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။

တစ္ဆေတွေက ပဟေဠိကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နေကြတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းတချို့ တဖြည်းဖြည်းပေါ်ထွက်လာနေကြတယ်။

တစ်နှစ်ခွဲပဲရှိသေးတယ်။

ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

သူတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာမှ တစ်နှစ်ခွဲပဲရှိသေးတယ်။ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်ခွဲက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက မရှင်းလင်းသေးဘဲ အခြေအနေက ဌာနချုပ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ 'တစ္ဆေတမန်တော်' ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ဌာနချုပ်က တစ္ဆေဆရာတစ်စုကို ရှင်းပစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဒီအပြင်...

ဌာနချုပ်က ရှင်းပြမရနိုင်တဲ့ ကျူးကျော်မှုတစ်ခုကို ခံခဲ့ရပြီး 'ပြိတ္တာ' တောင်မှ ခိုးယူခံခဲ့ရတယ်။

ဒီအကျပ်အတည်းခံစားမှုက ယန်ကျန့်ကို ငြိမ်သက်နေပုံရတဲ့လက်ရှိအခြေအနေက မကြာခင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်ဆိုတာကို အဆက်မပြတ်သတိပေးနေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူတာဟန်မြို့ကို သွားဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ...

ထိုအချိန်တွင်ပင် တာဟန်မြို့ အဆောက်အအုံမြင့်ကြီးတစ်ခု၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်….

"အဟွတ် အဟွတ်"

အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်၊ ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆေးလိပ်သောက်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးဆီမှ ချောင်းဆိုးသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ သူက မျက်မှောင်ကြုံ့ပြီး သူ့လက်ထဲက ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကို ချလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီရန်ဖြစ်တဲ့ကောင်နဲ့ ပြဿနာရှာတဲ့ကောင်၊ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်က ငါ့တာဟန်မြို့ကို လာနေတာလား။"

ထိုလူက မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်၊ ရွှေရောင်တုတ်တစ်ချောင်းကို အားပြုရင်း ခြေတစ်ဖက် ထော့နဲ့နဲ့ဖြင့် မတည်မငြိမ်လျှောက်လှမ်းနေသည်၊ သူ့မျက်နှာသွင်ပြင်က မကောင်းလှဘဲ ဖျော့တော့ပြီး ညိုမဲနေကာ သေလုနီးပါးလူနာတစ်ယောက်လို၊ အချိန်မရွေးကွယ်လွန်သွားတော့မည့်ပုံစံပင်။

သို့သော် သူ့အမူအရာတွင် ဖျားနာခြင်းအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ဖော်ပြမရနိုင်သော "ခွန်အား" တစ်ခုရှိနေသည်။

သူ့နာမည်က စုန့်ရန်။

ဒီမြို့ရဲ့တာဝန်ခံ၊ တစ္ဆေကြမ်းနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်။

သူက တစ်ချိန်က ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း အခုတော့ ခေါင်းဆောင်များအောက်တွင် မသက်မသာ အဆင့်သတ်မှတ်ခံရရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

စုန့်ရန်က သူခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီကြောင်း သိသောကြောင့်သာ တာဟန်မြို့မှာပဲ နေခဲ့ပြီး တခြားနေရာတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ခံဖို့ ပျင်းရိနေသည်၊ ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်များရွေးချယ်နေစဉ်တုန်းကတောင် သူဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"ကျန်းဟွာနဲ့ ကျွန်တော်ဖုန်းပြောပြီးပါပြီ။ သူဒီကိုလာတာက ကိစ္စတချို့ကို စုံစမ်းဖို့သက်သက်ပဲ၊ အထူးအဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့သိပ်ပြီးစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။"

သူ့ဘေးက အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လက်ထောက်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ပူစရာမလိုဘူးလား။ အဲ့ဒါ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်၊ S အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့မာကျောတဲ့ကောင်။ ငါသူ့ကိုလျစ်လျူရှုလို့ရပေမဲ့ သူကသာ ငါ့ကိုစိတ်ဝင်စားလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

စုန့်ရန်က လက်ဟန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်ကို မစော်ကားနဲ့။ သူ့လေယာဉ်က မနက်ဖြန်မနက်၊ မင်းတစ်ယောက်ယောက်ကို သူ့ကိုသွားကြိုဖို့ စီစဉ်လိုက်... ထားလိုက်တော့၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားလိုက်မယ်။ သူဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အကြောင်း ငါသူ့ကို မေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဒီလိုလူမျိုးမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အာရုံရှိတယ်၊ သူအကြောင်းမဲ့နဲ့ ငါ့မြို့ကို လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါနည်းနည်းစိုးရိမ်တယ်။"

"တာဟန်မြို့မှာ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ခဲ့ပြီ၊ အဲ့ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေလောက်တယ်။"

သူက ထို့နောက် အလွန်လေးနက်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော်စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။"

လက်ထောက်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"သွားတော့။"

စုန့်ရန်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်သို့ ထော့နဲ့ထော့နဲ့လျှောက်သွားကာ မြို့၏ဘက်သို့ ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကို နက်ရှိုင်းစွာကြုံ့လိုက်သည်