တာဝန်ခံတို့ တွေ့ဆုံခြင်း
Vol. 52 Ch. 767
မနက်ဆယ်နာရီမထိုးမီတွင် ယန်ကျန့်နှင့် လီယောင်တို့သည် လေယာဉ်ပေါ်မှဆင်းပြီး တာဟန်မြို့၏လေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။
ဒီခရီးစဉ်တွင် မတော်တဆမှုများမရှိဘဲ အရာအားလုံး အတော်လေးပုံမှန်ပင်။
ယန်ကျန့်သည် ခရီးဆောင်အိတ်အဖြစ်ပါ အသုံးပြုနိုင်သော အလောင်းထည့်အိတ်တစ်လုံးကို လွယ်ထားပြီး အတွင်းတွင် သွေးစွန်းနေသောသတင်းစာများ၊ 'တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်' တစ်တိုင်၊ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်တစ်ရုပ်၊ 'တစ္ဆေကြွေရုပ်' နှစ်ခု၊ သူနှင့်တစ်ပါတည်းဆောင်ထားသော လက်နက်များနှင့် ရွှေကွန်တိန်နာအချို့ကဲ့သို့သော အသုံးများသည့်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သံချေးတက်ပြီး ထူးဆန်းသော 'ထင်းခုတ်ဓား' တစ်ချောင်းလည်း ရှိနေသေးသည်။
သူ့ထံတွင် အနီရောင် 'တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်' မရှိတော့သလို 'တစ္ဆေငယ်' ကိုလည်း ခေါ်မလာခဲ့ပေ။
ဒီတစ်ကြိမ်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုသက်သက်သာဖြစ်ပြီး S အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရန်မဟုတ်သောကြောင့် ဒီလောက်ပြည့်စုံသောပြင်ဆင်မှုသည် ယန်ကျန့်အမြင်တွင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။
သူသာ 'တစ္ဆေငယ်' ကို တကယ်လိုအပ်လာလျှင် ယန်ကျန့်သည် 'တစ္ဆေနယ်မြေ' မှတစ်ဆင့် ဆင့်ခေါ်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။
ယန်ကျန့်၏ အပြည့်အစုံလက်နက်တပ်ဆင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လီယောင်မှာမူ အဝတ်အစားအစုံ အနည်းငယ်၊ တာဝန်ကျပစ္စတိုတစ်လက်ပါသော ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးသာလွယ်ထားပြီး သဘာဝလွန်နှင့်ပတ်သက်သော အခြားဘာပစ္စည်းမှမပါဘဲ အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူက လူသစ်တစ်ယောက်ပဲလေ။
ယန်ကျန့် လူသစ်ဘဝတုန်းကလည်း သူ့မှာဘာမှမရှိခဲ့— သူအခုပိုင်ဆိုင်သမျှသည် သူ့အသက်ကိုလောင်းကြေးထပ်ပြီး ရယူခဲ့ရခြင်းသာဖြစ်သည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်တော်မနေ့ညက တာဟန်မြို့ရဲ့အခြေအနေကို လေ့လာကြည့်ခဲ့တယ်၊ အခုအချိန်အထိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါက အရမ်းလုံခြုံတဲ့မြို့တစ်မြို့ပဲ။ ယုတ္တိနည်းအရဆိုရင် ဒီလိုမြို့မျိုးမှာ ပြဿနာတွေရှိနိုင်ခြေမရှိဘူး။ ရှိခဲ့ရင်တောင် ဌာနချုပ်မှာ မှတ်တမ်းဖိုင်တွေကကြာလှလောက်ပြီ။"
လီယောင်က လေဆိပ်၏ လှုပ်ရှားနေသောလူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။
"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ထူးဆန်းနေတာပေါ့။ လူဒီလောက်များတဲ့မြို့ကြီးတစ်မြို့မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် တစ်ခုမှ မဖြစ်ပွားနိုင်ခြေက အရမ်းနည်းလွန်းတယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ ငါစုံစမ်းချင်တာ။"
ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှာပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်၊ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူဘက်လိုက်မှုမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"
လီယောင်က ပြောသည်။
"မေးခွန်းတွေ အများကြီးမမေးနဲ့။ တိုက်ဆိုင်မှုဟုတ်မဟုတ် ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါတို့တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးရင် အရာရာရှင်းလင်းသွားမှာပဲ။ လောလောဆယ် ငါ့နောက်လိုက်ပြီး လေဆိပ်ကနေ ကားနဲ့ထွက်ကြစို့။"
ယန်ကျန့်က ညွှန်ပြရင်း အချိန်ဆွဲလိုစိတ်မရှိဘဲ မြေပုံညွှန်းရှိရာသို့ တန်းသွားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။
နှစ်ဦးသား တက္ကစီဖြင့် လေဆိပ်မှထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရှေ့၌နေရာတစ်ခု ရှင်းလင်းသွားပြီး ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော သက်တော်စောင့်များနှင့် တူသည့် အမျိုးသားတစ်စုက ဘေးနှစ်ဖက်မှ လူအသွားအလာကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ အလယ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင့်ကျက်ပုံရသောအမျိုးသမီးအချို့က ပန်းစည်းများနှင့် အီလက်ထရောနစ်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားကြပြီး ထိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် စာလုံးကြီးအနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသည်။
"ယန်ကျန့်ကို ကြိုဆိုပါတယ်။"
ထင်ရှားသည်မှာ ဒါက ကြိုဆိုရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ပင်။
ခေါင်းဆောင်မှာ ဝတ်စုံနှင့်သားရေဖိနပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်တုတ်တစ်ချောင်းကိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်နေပြီး သေလုနီးပါးဖျားနာနေပုံရသည်၊ သူ့မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အချိန်မရွေးရောဂါဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်သကဲ့သို့ ဆိုးရွားလှသည်။
"ဟားဟား၊ နာမည်ကြီးယန်ကျန့် ဒီနေ့ တာဟန်မြို့ကို လာလည်မယ်လို့ ဌာနချုပ်က အကြောင်းကြားချက်ရထားလို့ ခေါင်းဆောင်ယန်ကို လေဆိပ်မှာကြိုဆိုဖို့ ကျွန်တော်အစောကြီးထပြီး အထူးစီစဉ်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီလိုအစပြုမှုကို စိတ်မရှိဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ထိုလူက ရယ်မောရင်း ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့် သူတို့ထံသို့ လျှောက်လာသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က တာဟန်မြို့ရဲ့တာဝန်ခံ စုန့်ရန်ပါ။ ဒီနေ့ ဒဏ္ဍာရီလာ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ နောင်ကို ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး။"
ထိုလူက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောရင်း သူ့လက်ကိုကမ်းပေးလိုက်သည်။
"စုန့်ရန်လား။"
ယန်ကျန့်က ခဏရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူ့လက်အိတ်ဝတ်ထားသော ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူလည်း မလာခင်က သတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
အမှန်စင်စစ် ဒီမြို့၏တာဝန်ခံမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို နိုင်နင်းသူ၊ 'ဖျားနာနေသောတစ္ဆေ၊ စုန့်ရန်' ဟုကုဒ်အမည်ရသော စုန့်ရန်ပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သတင်းအချက်အလက်များသည် လအနည်းငယ်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အသစ် မပြင်ဆင်ရသေးပေ။ စုန့်ရန်၏တကယ့်အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ ယန်ကျန့် သိပ်မသိသော်လည်း မှတ်တမ်းများအရဆိုလျှင် သူ့ရှေ့မှလူဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
"မင်္ဂလာပါ၊ မင်္ဂလာပါ။"
စုန့်ရန်က ထို့နောက် လီယောင်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်-
"ဒီညီလေးက အသစ်နဲ့တူတယ်။ ဘယ်သူများလဲ သိပါရစေ...?"
"ပြောပလောက်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်နာမည် လီယောင်ပါ၊ ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့လူသစ်ပါ။"
လီယောင်က အနည်းငယ်ကြိုတင်ကာကွယ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားက ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။ နောင်မှာ ခင်ဗျားရဲ့လမ်းညွှန်မှုကို မျှော်လင့်နေပါတယ်။"
သူက ထို့နောက် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံး ဘာရပ်လုပ်နေကြသေးတာလဲ။ ခေါင်းဆောင်ယန်ကို နွေးနွေးထွေးထွေး မကြိုဆိုကြသေးဘူးလား။"
ချက်ချင်းပင် ဘယ်ကမှန်းမသိသော လှပသည့်အမျိုးသမီးလေးငါးယောက်က စိတ်အားထက်သန်သောအပြုံးများနှင့် ပန်းစည်းများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်ကို တာဟန်မြို့သို့ ကြိုဆိုပါတယ်။"
"ခေါင်းဆောင်ယန်က အရမ်းငယ်ရွယ်ပြီး ချောမောတာပဲ၊ ဒီကိုမကြာခဏလာလည်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"ခေါင်းဆောင်ယန် မင်္ဂလာပါ။ ဒါက ရှင့်အတွက်ပန်းတစ်စည်းပါ၊ ဒီကိုလာလည်တဲ့ခရီးစဉ်က ပျော်ရွှင်စရာ အတွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
မကြာမီ ယန်ကျန့်၏လက်ထဲတွင် ပန်းစည်းနှစ်စည်းသုံးစည်းဖြင့် ပြည့်သွားပြီး ၎င်းတို့တွင် ဖုန်းနံပါတ်များချန်ထားသော လိပ်စာကတ်များ ချိတ်ထားသည်။
ဒီအမျိုးသမီးများအတွက်မူ သူတို့က ယန်ကျန့်ကိုမမှတ်မိသလို သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်း အကြောင်းလည်း မသိပေ၊ သူတို့သိသည်မှာ သူတို့ရှေ့မှလူသည် ဥက္ကဋ္ဌစုန့်ထက်ပင် ပိုကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဆိုတာပင်။
ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ဒီလိုရိုးသားမှုမရှိသော မြှောက်ပင့်စကားများနှင့် နွေးထွေးသောကြိုဆိုမှုများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူကမေးလိုက်သည်။
"ဒီလူတွေကို မင်းဘယ်ကရှာလာတာလဲ။"
"ဒါတွေက ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုက ပွဲမထွက်သေးတဲ့ အနုပညာရှင်တွေနဲ့ ကြယ်ပွင့်တွေပါ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီက သီချင်းဆိုနိုင်၊ ကနိုင်ကြပြီး ရုပ်ရည်ရော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပါ ကောင်းကြပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ လေဆိပ်မှာ ခေါင်းဆောင်ယန်ကို ကြိုဆိုတာက သိပ်ပြီးညံ့ဖျင်းလို့မဖြစ်ဘူးမလား။"
စုန့်ရန်က ရယ်မောသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်သာကြိုက်ရင် သူတို့နဲ့မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ဆိုရင် မိန်းကလေးတွေရဲ့ချစ်ခင်မှုကို အလွယ်တကူရနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။"
သူက သူ့ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ အလွန်တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။
"ငါပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောမယ်။ ငါမင်းကိုဒုက္ခပေးဖို့လာတာမဟုတ်ဘူး၊ ကိစ္စတချို့ကို စုံစမ်းဖို့သက်သက်ပဲ။ ငါတို့အားလုံး ပြဿနာမရှိဘဲ အဆင်ပြေပြေနေလို့ရတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလောက်စိတ်အား ထက်သန်နေစရာမလိုဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံကြတာပဲ၊ အရင်က ဘာမှထိတွေ့ဆက်ဆံမှုမရှိတော့ ပဋိပက္ခတွေဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းစိတ်အေးလက်အေးနေလို့ရတယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က သူ့လက်ထဲက လတ်ဆတ်သောပန်းများကို လီယောင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရန်က တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်သည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်းက အရမ်းလေးနက်တာပဲ။ ငါတို့အားလုံးက ဒီမှာလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲလေ။ ဒီမြို့ရဲ့တာဝန်ခံတစ်ယောက် အနေနဲ့ ငါက ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ပြီး မင်းကိုနွေးနွေးထွေးထွေးကြိုဆိုပြဖို့က သဘာဝ ကျတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဒါက တော်တော်လေးမယဉ်ကျေးရာကျသွားလိမ့်မယ်။ မသိတဲ့လူတွေက ငါလုပ်ခဲ့တဲ့တစ်ခုခုကြောင့် မင်းစိတ်ဆိုးသွားတယ်လို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်။"
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။
"ငါ့အကြောင်း ကောလာဟလတချို့ အပြင်မှာရှိနိုင်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ငါက တော်တော်လေး အဆင်ပြေပြေ ပေါင်းလို့ရတဲ့သူပါ။"
"ဒါပေါ့၊ ယန်ကျန့်ရဲ့စာရိတ္တကို ငါယုံကြည်ပါတယ်။ ကိစ္စတွေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့နေရာမှာ ယန်ကျန့်ထက်ပိုပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူမရှိတော့ဘူး။"
စုန့်ရန်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေသည်။
ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ငါ့ကို သတိပေးနေတာလား။
ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာတစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုစော်ကားခဲ့လို့ ယန်ကျန့်က လူသတ်ဖို့ လေယာဉ်နဲ့ အထူးလာခဲ့တာလား။ သူက လီယောင်ဆိုတဲ့ ငတုံးကိုတောင် ခေါ်လာခဲ့သေးတယ်။
ယန်ကျန့်သာ ငါ့ကိုစောင့်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် တကယ်ပဲပြေးစရာနေရာမရှိတော့ဘူး။
ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးနောက် စုန့်ရန်က တစ်ဖန်ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။
"ဒါက စကားပြောရမယ့်နေရာမဟုတ်ဘူး၊ ယန်ကျန့်။ လာ၊ ငါမင်းကို ထိုင်လို့ကောင်းတဲ့န ေရာတစ်ခုကို ခေါ်သွားမယ်။ မင်းမေးချင်တာ တစ်ခုခုရှိရင် အားမနာတမ်းမေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီမြို့မှာ ငါမသိတဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး။"
သို့သော် ယန်ကျန့်က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး၊ မင်းငါ့ကို မြို့ပတ်ပြီးလိုက်ပြပေးရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။"
သူက စုန့်ရန်ထံမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို တကယ်ပဲမေးမြန်းနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူက ဒီမှာတာဝန်ခံဖြစ်နေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ၊ ပထမဆုံးတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်၊ တာချန်းမြို့မှာလို ယန်ကျန့်အလှည့်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ သူက တတိယမြောက် ဖြစ်နေတာနဲ့မတူဘူး။
"ကောင်းပါပြီလေ။ ကားက ငါ့ဘက်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ၊ ယန်ကျန့်၊ ဒီဘက်ကိုကြွပါ။"
စုန့်ရန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ငါအားမနာတော့ဘူး။"
ယန်ကျန့်က မငြင်းပေ။
သို့သော် သူတို့သွားရာလမ်းတွင် စုန့်ရန်က တုတ်တစ်ချောင်းသုံးပြီး ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်က မမေးဘဲမနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
"မင်းခြေထောက်မှာ ပြဿနာရှိလို့လား။"
"ဟားဟား၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ မသန်ရုံ သက်သက်ပါ။ မင်းက ဒါကိုဂရုစိုက်လို့လား။"
"အထူးတလည်တော့မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါအရင်ကလည်း ခြေထောက် မသန်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို သိဖူးတယ်။"
ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ သူ့ကိုဘာဖြစ်သွားလဲ။"
"သူနောက်ပိုင်းမှာ သေသွားတယ်။"
စုန့်ရန်က တစ်ခဏမျှမှင်တက်သွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာ သူ့တုတ်ကို လက်ထောက်တစ်ဦးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မထော့ဘဲလျှောက်လိုက်သည်။
"ငါက ခြေလုံးမ၀ မသန်တာတော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့ခြေထောက်က သိပ်မသွက်လက်ရုံပဲ၊ ငါသိပ်အများကြီးမလျှောက်ချင်လို့ တုတ်သုံးတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ယန်ကျန့်။"
ထိုစကားနှင့်အတူ သူက ပုံမှန်အတိုင်းပြန်လျှောက်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ခြေထောက်က တကယ်ပဲသိပ်မသွက်လက်ကြောင်း၊ မြှောက်လိုက်လျှင် အနည်းငယ်အားစိုက်ရပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ခြေ မသန်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိနိုင်သည်။
"မင်းခြေထောက်က အသုံးမဝင်တော့ဘူးဆိုရင် ငါမင်းအတွက် ဖြုတ်ပေးပြီး ပိုကောင်းတဲ့တစ်ခုနဲ့ လဲပေးလို့ရတယ်၊ မင်းအပိုတစ်စုံရှာနိုင်ရင်ပေါ့။"
သူကလည်း စေတနာကောင်းအချို့ကို ပြသလိုက်သည်။
တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ပိုင်နက်ထဲမှာရှိနေတော့ သူက စုန့်ရန်နဲ့ ဘယ်လိုပဋိပက္ခမှ မစတင်ချင်ဘူး။ သူ့အကူအညီလိုအပ်လာမယ့် အခွင့်အရေးရှိနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်ရဲ့သဘောထားက သိပ်မဆိုးဘူး။
တခြားတစ်ယောက်က သူ့ပိုင်နက်ကိုလာရင်တော့ ယန်ကျန့်က သေချာပေါက်သာယာတဲ့ မျက်နှာပြမှာမဟုတ်ဘူး။
စုန့်ရန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။
"မင်းက တကယ်ပဲ ဟာသဉာဏ်ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ကြင်နာတဲ့ကမ်းလှမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ့ခြေထောက်က သိပ်မသွက်လက်ရုံပဲ၊ အခုချက်ချင်းဖြုတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိသေးပါဘူး။"
ထိုအချိန်တွင် သူက စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်နေသည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ခြေထောက်ကို ယူသွားဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတာလား။
မကြာမီပင် ယန်ကျန့်နှင့် လီယောင်တို့သည် ဇိမ်ခံကားတစ်စီးပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါသွားကြပြီး ရှေ့နောက်သက်တော်စောင့်များဖြင့် ဝန်းရံကာ မြို့လယ်ခေါင်သို့ မောင်းနှင်သွားကြသည်။
ဒီမြို့၏စည်ပင်သာယာမှုသည် တာချန်းမြို့ထက် များစွာသာလွန်သည်။
ယာဉ်ကြောများ ရှုပ်ထွေးပြီး လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများစွာရှိသည်။
တာချန်းမြို့၏တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသိသာသာကွာခြားမှုရှိသော်လည်း ဒါကလည်း ဒီမြို့က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို တစ်ခါမှမကြုံဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူအများအပြားက ဒါကို သဘောပေါက်ပြီး ဒီမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် စဉ်းစားနေကြလောက်သည်။
"မင်းစီမံခန့်ခွဲတဲ့ဒီနေရာက တာချန်းမြို့ထက် အများကြီးပိုကောင်းတယ်။"
ယန်ကျန့်က တစ်ခဏမျှလေ့လာပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
"ကံကောင်းတာပါ၊ ကံသက်သက်ပါပဲ။"
စုန့်ရန်က ပြောသည်။
"ဌာနချုပ်က ငါ့ကိုဒီမြို့ကို တာဝန်ချတုန်းက ငါငြင်းခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့မြို့မှာ သူ့ပြဿနာနဲ့သူ ရှိမှာသေချာလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါငြင်းလို့မရခဲ့တော့ အောင့်အည်းပြီး လက်ခံခဲ့ရတယ်။ တကယ်တမ်းတော့ ဒီမှာအလုပ်လုပ်တာ ဒီလောက်ကြာတာတောင် ကံဆိုးတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ငါနဲ့တစ်ချိန်တည်းဝင်ခဲ့တဲ့ ဖုန်းချွမ်းကတော့ ကံမကောင်းဘူး၊ သူတာချန်းမြို့ကို တာဝန်ယူပြီးမကြာခင်မှာပဲ ပျောက်သွားခဲ့တယ်။"
"သူနောက်ပိုင်းမှာ အသက်ပြန်ရှင် လာတယ်လို့ ငါကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုမတွေ့တာကြာပြီ။ သူအခု ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ ငါဘာမှမသိဘူး။"
သူက ဖုန်းချွမ်းရဲ့ကိစ္စကို ထည့်ပြောပြီး သူက ဖုန်းချွမ်းကို အရင်ကတည်းကသိကြောင်း၊ တစ်သုတ်တည်းဖြစ်တဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေ ဖြစ်ကြောင်း သူ့စကားများမှတစ်ဆင့် ဖော်ပြလိုက်သည်။
"သူအဆင်ပြေပါတယ်၊ မကြာခင်မှာ တာချန်းမြို့က ငါ့အဖွဲ့ထဲကို ဝင်လာတော့မယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
စုန့်ရန်က အံ့ဩကြောင်းပြလိုက်သည်။
"တကယ်လား။ ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ ဖုန်းချွမ်းက အရမ်းအတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဝါရင့် တစ်ယောက်ပဲ။ သူသာမင်းရဲ့အဖွဲ့ထဲကို ဝင်လာရင် နောင်မှာမင်းအတွက် အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်၊ အထူးသဖြင့် သူ့မှာ... 'တစ္ဆေမြူ'... ရှိနေတော့။ ဖုန်းချွမ်းက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပဲ။"
'တစ္ဆေမြူ' ကလည်း 'တစ္ဆေနယ်မြေ' တစ်မျိုးပဲ။
နည်းနည်းတော့ ထူးခြားဆန်းကြယ်ရုံပဲ။
ယန်ကျန့်ရဲ့'တစ္ဆေမျက်လုံး' နဲ့တော့ မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ရှိတဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ တစ်ယောက်ရှိနေတာက တော်တော်လေးရှားပါးသေးတယ်၊ ဖုန်းချွမ်းက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာကို ထည့်မပြောသေးဘူး။