← Chapters

မပြီးသေးသော အဆောက်အအုံ

Vol. 52 Ch. 768

မပြီးသေးသော အဆောက်အအုံ

Vol. 52 Ch. 768

ကားသည် တာဟန်မြို့၏လမ်းများပေါ်တွင် ဦးတည်ရာမရှိ မောင်းနှင်နေသည်၊ ယန်ကျန့်က မည်သည့်နေရာကိုမျှ အတိအကျညွှန်ကြားခြင်းမရှိသောကြောင့် မြို့ပတ်လည်တွင်သာ ဝေ့ဝဲနေပြီး စုန့်ရန်ကလည်း ယန်ကျန့်နှင့်အတူ အေးအေးဆေးဆေး ကားပတ်မောင်းရင်း မြို့၏ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားခြင်းသည် တော်တော်လေးကောင်းမွန်သောအလုပ်တစ်ခုဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နှစ်ဦးသား အရေးမပါသောအကြောင်းအရာများ ပြောဆိုကြရင်း တစ်ယောက်အခြေအနေတစ်ယောက် အနည်းငယ်သိရှိလာကြသည်။

စုန့်ရန်က ယန်ကျန့်သည် သူ့အတွက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ့အပေါ်မကောင်းကြံစည်စိတ်မရှိကြောင်း သေချာသွားသည်။

ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ သူက ယန်ကျန့်သည် လူသတ်ရန် သို့မဟုတ် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရန်လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်၏လုပ်ရပ်များမှာ အလျင်စလိုမရှိဘဲ သူက ကားထဲတွင် စိတ်ရှည်စွာထိုင်ရင်း ရှုခင်းများကို ခံစားနေသောကြောင့်ပင်။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေများကို ပယ်ဖျက်လိုက်နိုင်သောအခါ စုန့်ရန်သည် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ပဋိပက္ခတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သူက ထိုတစ္ဆေဆရာကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံးဖြစ်သည်။ 'မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်း' တစ်ခုလုံးကို ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းက ရှင်းပစ်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျန်းရှန်ဘိုင်ပင် သေဆုံးခဲ့သည်။ ဒီအကြောင်းကိုကြားရသူတိုင်း စိတ်မသက်မသာဖြစ်မည်သာ။

ယန်ကျန့်၏ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် အလွန်ဆိုးရွားသောအလားအလာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"သူ့အခြေအနေက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကောင်းနေတယ်၊ တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာ လုံးဝမရှိဘူး။ သူတစ်နှစ်ကျော်လောက် ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ အသက်ရှင်နိုင်လောက်တယ်လို့ တွေးကြည့်လို့ရတယ်။ ဒါက မယုံနိုင်စရာကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမှာပဲ။ 'မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်း' နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် သူကဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့အခြေအနေမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ တခြားတစ်ယောက်သာဆိုရင် အခုချိန်လောက် သေနေလောက်ပြီ။"

စုန့်ရန်က သူ့အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

တစ္ဆေများကို သူ့အလုပ်လုပ်ခိုင်းခြင်းသည် ကြီးမားသောတန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရသည်။ တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် မိုက်မဲသောအမှားတစ်ခုပင်၊ သင်အနိုင်ရလျှင်တောင် သင်ဘယ်တော့မှ အမြတ်ထွက်မည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမှာ သင့်အတွင်းကတစ္ဆေက အချိန်မရွေး သင့်အသက်ကို ယူဆောင်သွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် တစ္ဆေဆရာအများစုသည် ပဋိပက္ခများကိုရှောင်ရှားရန် ရန်လိုသောရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများကို ရှောင်ရှားလေ့ရှိကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖန်ရှီမင်နှင့် ထိုသဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ ရဲကျန့်တို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သဘောထားမတိုက်ဆိုင်ကြပေ။

ဒါကြောင့် တစ်ယောက်က မြောက်ဘက်မှာနေပြီး နောက်တစ်ယောက်က တောင်ဘက်မှာနေကာ သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာနယ်မြေများတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။

"မင်းပြောချင်တဲ့အရာတချို့ ရှိလောက်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်ပြီး ကားပြတင်းပေါက်မှ သူ့အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းကာ သူ့တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်ထိုင်နေသော စုန့်ရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ရန်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး မသေမချာမေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်က ငါ့ကို ဘာပြောစေချင်လဲဆိုတာ မသေချာဘူး။"

"တာဟန်မြို့က တကယ်ပဲ အပေါ်ယံမြင်ရသလို ငြိမ်းချမ်းနေတာလား။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ လုံးဝမရှိခဲ့ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"ငါက ဒီအပေါ်ယံစာရင်းအင်းတွေကို မယုံကြည်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တချို့ကိစ္စတွေက ဘယ်တော့မှ အလင်းမပေါက်လာဘူး။ မင်းဒီမှာ တာဝန်ယူနေတာ အတော်ကြာပြီ၊ ဘာတွေမကိုက်ညီဘူးဆိုတာ မင်းစိတ်ထဲမှာ ရှိလောက်တယ်။ ကြားရအောင်ပြောစမ်းပါ။"

"ငါတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရှိနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါဒီကို ကိစ္စတချို့ကို စုံစမ်းဖို့လာတာပဲ။ ငါတို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင် မလိုအပ်တဲ့ပြဿနာတွေအများကြီးကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်။ ဖုံးကွယ်မှုတစ်ခုခုကြောင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် မသက်မသာဖြစ်သွားရင်တော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။"

သူကဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့အချိန်က တန်ဖိုးရှိတာကို ထောက်ထားပြီး ဟန်ဆောင်မှုတွေနဲ့ မဖြုန်းတီးသင့်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်။

"မင်းသာငါ့ကို ကူညီလိုစိတ်ရှိရင် နောင်မှာ ငါမင်းကို အကြွေးတစ်ခုတင်မယ်။ တာဟန်မြို့က တာချန်းမြို့နဲ့ မဝေးဘူး၊ အိမ်နီးချင်းတစ်ယောက်ပိုရှိတာက မကောင်းဘူးလား။"

စုန့်ရန်၏အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားသည်။

သူက ယန်ကျန့်၏သတင်းစကားကို နားလည်သွားသည်၊ ဒါက တိုက်ရိုက်ပြောဆိုမှုတွင် ပတ်၍သတိပေးခြင်းပင်။ အကြံပြုချက်မှာ ရှင်းလင်းပြီး မပြတ်မသားမရှိပေ။

အချိန်ဆွဲခြင်းမရှိ၊ အနှစ်မပါသော မြှောက်ပင့်စကားများမရှိ။

သို့တိုင်အောင် ယန်ကျန့်၏လာရောက်လည်ပတ်ရခြင်းရည်ရွယ်ချက်နှင့် သဘောထားကိုမသိဘဲ စုန့်ရန်သည် အစပိုင်းတွင် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူဒီနေ့ ယန်ကျန့်ကို လေဆိပ်မှ သွားကြိုရန်ဆန္ဒရှိခြင်းသည် ခင်မင်ရင်းနှီးသော အမူအရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လျစ်လျူရှုခြင်းမဟုတ်ပေ။

"တကယ်တော့ ဒီမြို့မှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတချို့ ဖြစ်ပျက်နေခဲ့တယ်။"

စုန့်ရန်က ပြောရင်း ဆေးလိပ်ကိုတစ်ချက်ဖွာရှိုက်ကာ သူ့တောက်ပနေသော ရွှေရောင်တုတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်၊ တစ်ခုခုကို ပြန်အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဖြစ်ရပ်တွေက ပြင်းထန်ခြင်းမရှိလို့၊ ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့်အဆင့်ကို မရောက်သေးလို့ပဲ။ အကြောင်းရင်းတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့အတွက် ငါဝင်မပါခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ငါက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ မြို့တစ်မြို့ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိုးထွင်းသိမြင်ဖို့က တော်တော်လေးစိန်ခေါ်မှုရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုံ့ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းရည်ညွှန်းနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။"

ဆေးလိပ်ကိုနောက်တစ်ချက်ဖွာရှိုက်ပြီးနောက် စုန့်ရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"အထူးတလည်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ လူပျောက်ဆုံးတဲ့အမှုတွေပဲ။"

"လူပျောက်ဆုံးတာ ပြောရရင် မြို့ကြီးတိုင်းမှာ နှစ်စဉ်ဒီလိုအမှုတွေ အများအပြားဖြစ်ပွားတယ်၊ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ တာဟန်မြို့ရဲ့လူဦးရေ ဆယ်သန်းကျော်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီလိုကိန်းဂဏန်းတွေက မပြောပလောက်ဘူး၊ သတင်းတန်ဖိုးတောင်မရှိဘူး။ ငါက စုံစမ်းချင်စိတ်ရှိပေမဲ့ သဲလွန်စမရှိတာနဲ့ ကြာရှည်ပျောက်ဆုံးနေတာတွေကြောင့် ဘာမှအတည်ပြုဖို့ အလွန်ခက်ခဲတယ်။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး စုန့်ရန်၏လေ့လာတွေ့ရှိချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

ဘယ်နိုင်ငံ၊ ဘယ်မြို့ကြီးမှာ နှစ်စဉ်လူအနည်းငယ် မပျောက်ဆုံးဘဲနေမလဲ။

ဘာလို့ပျောက်ဆုံးသွားသလဲ၊ ဘယ်ကိုသွားသလဲ၊ သူတို့ကိုဘာဖြစ်သွားသလဲ— ကောင်းကင်ဘုံကပဲသိလိမ့်မယ်။ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့လူတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပျောက်ဆုံးကြောင်း သတင်းမပို့တဲ့အတွက် နောက်ဆက်တွဲလိုက်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သတင်းပို့တဲ့အချိန်ရောက်ရင် အမှုကိုဖြေရှင်းဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်က ကုန်လွန်သွားနှင့်ပြီ။ အဆုံးမှာတော့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မှတ်တမ်းများထဲက နောက်ထပ်ထည့်သွင်းမှု တစ်ခုသက်သက် ဖြစ်သွားတော့တာပဲ။

"ငါဒီမြို့ကို တာဝန်ယူနေတာ အတော်ကြာပြီ။ အစပိုင်းမှာတော့ ဒီလူပျောက်ဆုံးတဲ့အမှုတွေက ငါ့တာဝန်မဟုတ်ဘူး၊ ငါက အထူးသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကိုပဲ တာဝန်ယူခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သုံးလလေးလလောက်အကြာမှာ ငါ့လက်ထောက်က ဒီမြို့ကလူပျောက်ဆုံးတဲ့အမှုတွေကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအဆင့်ကို တိုးမြှင့်လိုက်တယ်။"

"ဦးစားပေးနိမ့်တယ်၊ C အဆင့်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်၊ ကုဒ်အမည်က 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပျောက်ဆုံးမှုများ'။"

"သဘာဝလွန်နဲ့ဆက်စပ်မှုကို ငါအတည်မပြုရသေးတဲ့အတွက် ဒီဖိုင်ကို ဌာနချုပ်ကို ငါမတင်ပြခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပြင်းထန်မှုကတော့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီနေပြီ။ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ခင်ဗျားစိတ်ဝင်စားရင် ကြည့်လို့ရပါတယ်။"

စုန့်ရန်က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သူပြောနေစဉ်တွင် သူက ဘေးမှဖိုင်တစ်ခုကိုယူပြီး ယန်ကျန့်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဒါကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က လက်ခံပြီးနောက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် လူပျောက်စာရင်းနှင့် အချက်အလက်အချို့ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီအချက်အလက်တွေကိုကြည့်ရင် ငါဒီကိစ္စကို အာရုံစိုက်လာပြီးမှသာ ဒီမြို့မှာ နေ့စဉ် လူဆယ်ယောက်နီးပါး ပျောက်ဆုံးနေတယ်ဆိုတာ ငါရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ။ တိတိကျကျပြောရရင် ကိုးယောက်ဖြစ်သင့်တယ်။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"တစ်နေ့တည်းမှာ လူကိုးယောက်ပျောက်ဆုံးတာက သိပ်မများဘူးလို့ထင်ရနိုင်ပေမဲ့ နေ့စဉ်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။"

ယန်ကျန့်က စာရွက်စာတမ်းများကို လှန်လှောကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းဘာတွေ့ထားသေးလဲ။"

"ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့လူတွေက မသေဘူး။ ငါသူတို့မိသားစုတချို့ကို မေးကြည့်ပြီးပြီ၊ သူတို့က အဆက်အသွယ်ရှိနေတုန်းပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီအမှုကိုဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ သူတို့ပျောက်ဆုံးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခေတ္တမြို့ပြင်ထွက်သွားတာလားဆိုတာ မင်းသတ်မှတ်လို့မရဘူး။"

စုန့်ရန်က ခေါင်းခါသည်-

"ဒါကြောင့်လည်း ဒီကိစ္စက လှည့်စားတတ်ပြီး လူပျောက်ဆုံးတဲ့အမှုလို့ သံသယဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က သတင်းပို့တဲ့လူတွေ ပိုများလာပြီး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တူညီတဲ့အချက်တချို့ ပေါ်ထွက်လာတယ်။"

"ပျောက်ဆုံးတယ်၊ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်၊ ပြန်ပျောက်သွားတယ်၊ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတယ်... အလောင်းမရှိဘူး၊ ခရီးသွားမှတ်တမ်းလည်း ရှာမတွေ့ဘူး။ ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့အတွေ့အကြုံနဲ့ဆိုရင် ခင်ဗျားတစ်ခုခုတော့ ကောက်ချက်ချနိုင်လောက်မှာပါ။"

သူက ထပ်ပြောသည်။

"ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။"

ယန်ကျန့်က ဖိုင်ကိုပိတ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့လူတွေက တကယ်ပျောက်သွားတာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့တစ္ဆေတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတယ်လို့ ငါသံသယဝင်တယ်။ သူတို့က ချက်ချင်းမသေသွားပေမဲ့ အသက်ရှည်ရှည်လည်း နေရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ပေါ်လာတာ။ သူတို့က မနေ့က အဆက်အသွယ်ရှိပြီး ဒီနေ့ရောက်တော့ ပျောက်သွားကြတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါဒီမြို့က သံသယရှိတဲ့နေရာတိုင်းကို စုံစမ်းပြီးပြီ၊ ပြဿနာဘာမှမတွေ့ဘူး။"

"မင်းဒီနေရာကို တစ်ချက်ကြည့်သင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ဖုန်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊ ၎င်းပေါ်တွင် လမ်းညွှန်လိပ်စာတစ်ခုရှိနေသည်။

လက်ခံပြီးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုန့်ရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါအဲ့ဒီကိုလည်း ရောက်ဖူးတယ်၊ သာမန်လမ်းတစ်လမ်းပဲ၊ ထူးဆန်းတာဘာမှမရှိဘူး။"

သူက အဲ့ဒီမှာ နေ့တိုင်းအလုပ်သွားသည်။

သူက တာဟန်မြို့မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ လျှောက်သွားခဲ့မှန်းမသိ၊ လမ်းအားလုံးကို သူအကျွမ်းတဝင်ရှိပြီး အထင်အမြင်ရှိသည်။

ယန်ကျန့်မှတ်သားထားသောနေရာမှာ ကျန့်ရှဲ့လမ်းဟုခေါ်ပြီး မြို့လယ်ခေါင်ရှိ စည်ကားသိုက်မြိုက်သောနေရာ တစ်ခုဖြစ်သည်။

"ငါက သဲလွန်စတချို့ကိုလိုက်ပြီး ဒီကိုရောက်လာတာပဲ၊ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိမရှိ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာဘူး။ အဲ့ဒီကိုသွားကြည့်မှပဲ သိရမှာ။"

သူကပြောလိုက်သည်။

"ယာဉ်မောင်း၊ ကျန့်ရှဲ့လမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရအောင်။"

စုန့်ရန်က ယာဉ်မောင်းကို ချက်ချင်းဦးတည်ရာသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူကထပ်ပြောသည်။

"အဲ့ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲပြဿနာရှိနေရင် ခေါင်းဆောင်ယန်နဲ့အတူ ကျွန်တော်ဝင်ပြီးက ိုင်တွယ်ပေးလို့ရပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ပိုလာတော့ အကူအညီပိုရတာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ဒါပေါ့၊ မင်းကူညီလိုစိတ်ရှိရင် ကောင်းတာပေါ့။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

သူလည်း စုန့်ရန်ဆိုလိုတာကို နားလည်သည်။

သူရှိနေတုန်းမှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုရဲ့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြေရှင်းဖို့ အခွင့်ကောင်းယူခြင်းသည် လူတိုင်းအတွက် အကျိုးရှိသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ အနာဂတ်မှာ ပိုဆိုးလာရင် သူရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူတစ်ယောက်တည်းကိုင်တွယ်ရမယ်ဆိုရင် အခက်အခဲနဲ့ အန္တရာယ်က တိုးလာလိမ့်မည်။

မကြာမီ ကားသည် ကျန့်ရှဲ့လမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ရှေ့ကိုနည်းနည်းဆက်သွား။"

ယန်ကျန့်က နေရာကိုကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။

ယာဉ်မောင်းက တည်ငြိမ်ပြီး လမ်းကိုအကျွမ်းတဝင်ရှိကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ဆက်မောင်းနှင်သွားသည်။

သူတို့လမ်းဆုံတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ်တွင် ယန်ကျန့်က နောက်ဆုံးတွင်ပြောလိုက်သည်။

"ရပ်၊ ဒီမှာပဲ။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက ကားပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်။

စုန့်ရန်၊ လီယောင်နှင့် အတူလိုက်ပါလာသူများအားလုံးလည်း ကားပေါ်မှဆင်းလိုက်ကြသည်။

"ဒါပဲ။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်များက အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး တစ်ဖက်နံရံအလယ်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော မပြီးသေးသည့်အဆောက်အအုံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့တုတ်ကိုအားပြုရင်း စုန့်ရန်ကလည်း အကြည့်ကိုလိုက်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တာဘာမှမတွေ့ရှိနိုင်ပေ။

သာမန်မပြီးသေးတဲ့အဆောက်အအုံတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူအရင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာမြင်ဖူးပြီး အဆောက်အအုံကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လူတွေတောင်လွှတ်ခဲ့ဖူးသည်။

All Chapters