အဆောက်အအုံအတွင်း
Vol. 52 Ch. 771
ဒါက 'တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်' က ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံတစ်လုံးဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အခြေအနေအရဆိုရင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဖြိုဖျက်ခံရသင့်သော်လည်း သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခုခုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အဆောက်အအုံသည် တာဟန်မြို့ရဲ့လမ်းများဘေးတွင် အမြဲတမ်း ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက တည်ရှိနေသော်လည်း လက်တွေ့လောကနှင့် ဘယ်တော့မှ မဖြတ်သန်းခဲ့ပေ။
၎င်းသည် လွတ်လပ်သော သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုဖြစ်သော 'တစ္ဆေနယ်မြေ' အတွင်းတွင် တည်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။
အဆောက်အအုံသည် ဟောင်းနွမ်းပြီး ရေညှိများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေကာ မှောင်မိုက်ညစ်ထေးနေသော နံရံများက မရပ်မနားအေးစက်သောလေကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း ၎င်း၏အလုံးစုံဖွဲ့စည်းပုံမှာ ကောင်းမွန်စွာထိန်းသိမ်းထားပြီး ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းလက္ခဏာများမရှိပေ။
ပင်မဝင်ပေါက်ဘေးက ဆိုင်းဘုတ်ကို ဝန်းရံထားသော နီယွန်မီးကွင်းတစ်ခုပင်ရှိသေးပြီး အနီရောင်နှင့်အစိမ်းရောင်မီးများက "တစ္ဆေစာတိုက်" ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ထွန်းလင်းပြထားသည်။
ဒါက အမှန်တကယ် စစ်မှန်သောစာတိုက်အဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဆိုင်းဘုတ်ဘေးတွင် "တစ္ဆေ" ဟူသောစကားလုံးကို ထပ်ထည့်လိုက်ခြင်းက ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို ရုတ်တရက် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သွားစေသည်။
သို့သော် ဒီနေ့...
ဒီနားလည်ရခက်ပြီး ထူးဆန်းကြောက်စရာကောင်းသောနေရာကို ယန်ကျန့်က အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး လီယောင်နှင့် စုန့်ရန်ကိုပါ အတူခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
"ဒုန်း။"
'တစ္ဆေစာတိုက်' ၏ဝင်ပေါက်ကို 'တစ္ဆေနယ်မြေ' က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မည်သူမှမပေါ်လာခင်မှာပင် တံခါးကို ကြီးမားသောအားဖြင့် ဆောင့်ဖွင့်လိုက်သည်။ ဒီလောက်အားပြင်းသောကြောင့် တံခါးသည် လွင့်ထွက်သွားသင့်သော်လည်း စာတိုက်၏တံခါးမှာမူ ကျီခနဲ မြည်ပြီး လေထဲတွင် တစ်ခဏမျှလွှဲယမ်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ပိတ်သွားသည်။
မှိန်ဖျော့ဝါကျင့်ကျင့်အလင်းရောင်အောက်တွင် မမျှော်လင့်ထားသောပုံရိပ်သုံးခုသည် ဒီအထပ်၏ဧည့်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ပတ်ပတ်လည်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် 'တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်' ၏ ရှေးဟောင်းပုံစံနှင့် ဗိသုကာလက်ရာများကို နေရာတိုင်းတွင်မြင်နိုင်ပြီး သူတို့အောက်ကကြမ်းခင်းပျဉ်ပြားများမှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းကာ အက်ကွဲနေပြီး ဆွေးမြေ့လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။
ထို့အပြင် အနီးအနားကနံရံများပေါ်တွင် လူများ၏ကြီးမားသောအဖြူအမည်းဓာတ်ပုံများ ချိတ်ဆွဲထားသည်၊ နာမည်ကြီးများမဟုတ်ဘဲ အလွန် မရင်းနှီးသောလူပုဂ္ဂိုလ်များ၊ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါဖြစ်ပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုးဝတ်ဆင်ထားကြသည်- ရှေးဟောင်းဝတ်ရုံရှည်များ၊ ချိပ်ဆမ်များ၊ ခေတ်သစ်ဝတ်စုံများနှင့် ပန်းပွင့်ဂါဝန်များ...
"ဒါက 'တစ္ဆေစာတိုက်' ရဲ့အတွင်းပိုင်းလား။"
ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်၊ သူက သူ့'တစ္ဆေမျက်လုံး' အနည်းငယ်ဖိနှိပ်ခံနေရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖိနှိပ်မှုက သူ့ကိုလုံးဝသက်ရောက်မှုရှိလောက်အောင် မပြင်းထန်သော်လည်း သူခံစားလို့ရသည်။
သူက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ၏စတုတ္ထအဆင့်အောက်က မည်သည့်စွမ်းအားကိုမှ မသုံးနိုင်ပေ။
သူက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ၏ပဉ္စမအဆင့်မှာသာ ဒီလိုဖိနှိပ်မှုကို လျစ်လျူရှုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် ဒီနေရာက တစ္ဆေများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖိနှိပ်နိုင်သည်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ္ဆေ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က မမြင့်မားမှသာလျှင်ပေါ့။
"မယုံနိုင်စရာပဲ၊ ငါတို့တကယ်ပဲ ဝင်လာနိုင်ခဲ့တယ်။"
စုန့်ရန်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်ရင်း သူ့လက်ထဲကတုတ်ကို မသက်မသာ တို့ထိလိုက်သည်၊ သူ့အကြည့်က အလွန်လေးနက်နေသည်။ သူက ဒီနေရာရဲ့ထူးဆန်းမှုကို အာရုံခံမိနိုင်သည်။
လေထုထဲတွင် အေးစက်ပြီးညှိုးငယ်သောရှိနေမှုတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။
လီယောင်က အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေပြီး ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်နေသည်။ သူက အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ထူးဆန်းသောခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။
ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခုကို ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ လှောင်အိမ်တစ်ခုလိုပဲ။
ဒါက လူတွေကိုအတွင်းမှာ ပိတ်လှောင်ပြီး ထွက်လမ်းမရှိစေတဲ့ အသက်ရှူကျပ်စေတဲ့ခ ေါင်းတလားတစ်ခုလိုလည်း ဖြစ်နေသည်။
"ငါအရင်သွားကြည့်လိုက်မယ်။ မမျှော်လင့်တာတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ချက်ချင်းလှည့်ပြီး ထွက်သွား။ ငါ့အတွက်စိတ်မပူနဲ့။"
ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ့'တစ္ဆေမျက်လုံး' က လုံးဝဖိနှိပ်မခံရရင်တောင် သူက အချိန်မရွေးဆုတ်ခွာနိုင်သည်။
"သတိထား ယန်ကျန့် ဒီနေရာက ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ပြည့်နေပြီး မရိုးရှင်းဘူး။"
စုန့်ရန်က သတိပေးလိုက်သည်၊ သူကလည်း ယန်ကျန့်အန္တရာယ်ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တာဟန်မြို့၊ သူ့နယ်မြေဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်ကိုတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် သူလည်းဒုက္ခရောက်မှာပဲ။
"မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့အတွက် အရင်ဆုံးစိတ်ပူတာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ငါထင်တယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။
ထို့နောက် သူက အဆောက်အအုံထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားသည်။
ပထမထပ်ကအခြေအနေက မရှုပ်ထွေးပေ၊ အနည်းငယ်လွတ်နေသောဧည့်ခန်းမ၊ အပေါ်က မှန်မီးအိမ်များမှ မှိန်ဖျော့ဝါကျင့်ကျင့်အလင်းရောင်က နေရာကိုအပြည့်အဝမထွန်းလင်းနိုင်ဘဲ ညှိုးငယ်ပြီးဖိစီးမှုရှိနေစေသည်၊ အောက်ကသစ်သားကြမ်းခင်းမှာ အနည်းငယ်ပျော့နေပြီး အတွင်းကသစ်သားအများစု ဆွေးမြေ့နေကြောင်းညွှန်ပြနေကာ မှိုတက်နေသောအနံ့က လှိုင်နေသည်။
ရှေ့သို့ ခပ်တိုတိုဆက်လျှောက်သွားသောအခါ ယန်ကျန့်က တရုတ်စာလုံး "回" ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ခြံဝင်းတစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ရပြီး မြေညီထပ်၏ထောင့်တစ်ထောင့်စီတွင် အခန်းတစ်ခန်းစီရှိသည်။ တံခါးများမှာ သစ်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး အလားတူဟောင်းနွမ်းကာ အစက်အပြောက်ထနေသည်၊ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ကြေးနီအိမ်နံပါတ်များ သံရိုက်ထားပြီး ၁၁၊ ၁၂၊ ၁၃... ဟုနံပါတ်တပ်ထားသည်။ ဒီနံပါတ်များကို နားလည်ရန်မခက်ခဲပေ။
၁၁ မှ ပထမဂဏန်း ၁ သည် အထပ်ကိုညွှန်ပြပြီး ဒုတိယ ၁ မှာ အခန်းနံပါတ်ဖြစ်သည်။
အပေါ်သို့မော့ကြည့်လိုက်လျှင်...
အဆောက်အအုံတွင် စုစုပေါင်းငါးထပ်ရှိပြီး အထပ်တစ်ထပ်စီ၏ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဆင်တူကာ အပေါ်ကစင်္ကြံများနှင့် အခန်းတံခါးများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်သည်။
"ပထမထပ်မှာ အခန်းခုနစ်ခန်းရှိတယ်၊ ဒါဆို ငါးထပ်လုံးပေါင်းရင် အခန်းသုံးဆယ့်ငါးခန်းရှိတယ်။"
ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲမှာ တွက်ချက်လိုက်သည်။
သုံးဆယ့်ငါး။
ဒီနံပါတ်မှာ ထူးခြားတာဘာမှမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုထပ်ပေါင်းပြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ဖြစ်သွားရင်တော့ ဇာတ်လမ်းကတစ်မျိုးတစ်ဖုံပြောင်းသွားလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သုံးဆယ့်ခြောက်ဆိုတဲ့နံပါတ်က တခြားသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ဆက်စပ်နေလို့ပဲ။
'သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား'။
အဲ့ဒီ'သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကား' မှာ ထိုင်ခုံသုံးဆယ့်ခြောက်ခုံရှိတယ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ တိတိကျကျပြောရရင် ထိုင်ခုံသုံးဆယ့်ငါးခုံပဲ၊ အပိုတစ်ခုက ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံပဲ။
"တိုက်ဆိုင်မှုလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်စပ်မှုတစ်ခုခုရှိနေတာလား။"
ယန်ကျန့်က မျက်လုံးကိုအနည်းငယ်မှေးလိုက်ပြီး အခန်းများကိုလေ့လာသည်-
"ဒါ့အပြင် ဒီအခန်းတံခါးတွေရဲ့ပုံစံနဲ့ တံခါးနံပါတ်တွေရဲ့ဒီဇိုင်းက ဆီဇာဟိုတယ်ကဟာတွေနဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲဖြစ်လောက်တယ်၊ သူတို့အားလုံးက ခေတ်တစ်ခေတ်တည်းက ထုတ်ကုန်တွေပဲလေ။"
ဒါက သူထင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြားမှာ ဆက်စပ်မှုတစ်ခုခုရှိနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူပယ်မထုတ်ခဲ့ဘူး။
"ပထမထပ်တစ်ခုပဲရှိပြီး ဒုတိယထပ်ကိုတက်ဖို့ လှေကားမရှိဘူးလား။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ပုံစံပဲ၊ ပထမထပ်နဲ့ဒုတိယထပ်ကို တမင်တကာခွဲထားသလိုပဲ၊ ပထမထပ်ကလူတွေကို အပေါ်ထပ်တက်ခွင့် တားမြစ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဆိုရင် ဒုတိယထပ်မှာ ဘာလို့အခန်းတွေရှိနေရတာလဲ။"
သူက ဒီအသေးစိတ်တွေကို အာရုံစိုက်ရင်း သူတို့ဆီကနေ တစ်ခုခုကို ကောက်ချက်ချဖို့ကြိုးစားနေသည်။
သို့သော် ကောက်ချက်ချခြင်းက ယန်ကျန့်၏အားသာချက်မဟုတ်၊ သူက ပိုတိုက်ရိုက်ကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပိုကြိုက်တယ်။
"ကျွီ။"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင်...
ရုတ်တရက် ပထမထပ်ကအခန်းတံခါးတစ်ချပ် ပွင့်လာသည်။ တံခါးဖွင့်သံက တိတ်ဆိတ်နေသောစာတိုက်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထူးထူးခြားခြား ထင်ရှားနေသည်။
"ဟမ်။"
ယန်ကျန့်၏အကြည့်က ထိုဘက်သို့ စူးစူးရှရှလှည့်သွားသည်။
သူတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်၊ တံခါးမှာရပ်နေသော စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့လည်း ဆူညံသံကိုကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့က အသံနောက်လိုက်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်လိုလှုပ်ရှားမှုလေးမဆို အာရုံစိုက်ထိုက်သည်။
ပွင့်သွားသောတံခါးမှာ နံပါတ်တစ်ဆယ့်တစ်ဖြစ်သည်။
ဒါက ပထမထပ်က ပထမဆုံးအခန်းပဲ။
ထိုအချိန်တွင် ပိန်လှီသောမျက်နှာ၊ ညှိုးငယ်သောအမူအရာနှင့် ညှိုးငယ်သောအကြည့်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး အခန်းထဲမှထွက်လာသည်။ သူက ယန်ကျန့်ဘက်သို့မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေပြီး တခြားအခန်းများဆီသို့ သွားနေပုံရသည်။
သို့သော် ထို့နောက် ထိုလူက ရုတ်တရက်သူ့ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်ကို သတိပြုမိသွားသောကြောင့်ပင်။ သူ့ခြိမ်းခြောက်သောအကြည့်က ယန်ကျန့်အပေါ် တစ်ခဏမျှ စူးစိုက်နေသည်။
သူ့အံ့ဩမှုတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်ရုတ်တရက်ပေါ်လာခြင်းအပေါ် သူ့တုံ့ပြန်မှုမှာ အံ့ဩခြင်းမရှိသည်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သူမဆို သူတို့ကိုကြည့်နေသော တခြားသူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက်တွေ့ရှိလျှင် တုန်လှုပ်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"လူသစ်လား။ ဟီးဟီး၊ နောက်ထပ် ကံမကောင်းတဲ့ ငတုံးတစ်ယောက်ပဲ။"
ထိုလူက မတုန်မလှုပ် ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်မောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
သို့သော် သူခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမလှမ်းခင်မှာပင် ယန်ကျန့်၏ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ရပ်၊ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကို ကိုယ်တိုင်ရှင်းပစ်လိုက်မယ်။"
သူ့ဒေါသက တစ်ဖန်ပြန်ထွက်လာသည်၊ သူက စော်ကားမှုများနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများကို မခံနိုင်ပေ။
အရေးအကြီးဆုံးအကြောင်းရင်းက အခြေအနေကိုရှင်းလင်းဖို့ ဒီလူကိုချုပ်နှောင်ရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။
အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်က ဒီလူက တစ္ဆေမဟုတ်၊ တစ္ဆေဆရာလည်းမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိလူသား တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သေချာသောကြောင့်ပင်။
"မင်းငါ့ကို ပြောနေတာလား။"
ထိုလူက အခန်းတစ်ဆယ့်သုံး၏တံခါးဘေးတွင်ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်လှည့်ကာ သတိပေးခြိမ်းခြောက်မှု အပြည့်နှင့် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
"မဟုတ်ရင် မင်းက ငါဘယ်သူ့ကို ပြောနေတယ်လို့ ထင်လို့လဲ။ မင်းရဲ့နောက်ဆုံး မှတ်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါအဲ့ဒါကို ရန်စတယ်လို့ယူဆပြီး မင်းကိုသတ်ပစ်တာက ချဲ့ကားပြောဆိုရာမရောက်ဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။"
"ဟီးဟီး၊ အသက်မကြီးသေးဘဲ စကားတော့မာကျောတာပဲ။ မင်းဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ။ မင်းလေသံအရတော့ မင်းကလူကောင်းတစ်ယောက်နဲ့မတူဘူး။"
ထိုလူက ပြန်ခနဲ့လိုက်သည်။
"ကံဆိုးတာက မင်းအပြင်မှာဘယ်လောက်ပဲ မာကျောခဲ့ပါစေ ဒီကိုရောက်လာရင် ငြိမ်ငြိမ်နေရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အသက်ရှည်ရှည်နေရမှာမဟုတ်ဘူး။"
"ကြည့်ရတာ မင်းဒီနေရာအကြောင်း တစ်ခုခုတော့သိပုံပဲ။ ကောင်းတယ်၊ ဒါကငါ့ကို ဒုက္ခအများကြီးသက်သာစေတယ်။"
ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သောခြေလှမ်းများဖြင့် သူ့ဆီသို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား။ မင်းအသက်မရှင်ချင်မှတော့ ငါလည်းလိုက်လျောပြီး မင်းကို တစ်လမ်းပို့ပေးလိုက်တာပေါ့။ မင်းက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အနှေးနဲ့အမြန်သေရမှာပဲ။"
ထိုလူက ချက်ချင်းသ ူ့အဝတ်အစားထဲမှ ပစ္စတိုတစ်လက်ကိုဆွဲထုတ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို တည့်တည့်ချိန်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ သူရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လျှောက်နေသည်။
ဒီအရာက သူ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်တော့တာ ကြာပြီ၊ သာမန်သေနတ်တွေ မပြောနဲ့ သူအိမ်ပြန်တုန်းက ကြုံခဲ့ရတဲ့ အထူးသေနတ်တောင် သူ့အတွက်အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒါက သတ္တိရှိကြောင်းပြနေတာမဟုတ်ဘူး၊ စမ်းသပ်ပြီးသားအမှန်တရားတစ်ခုပဲ။
"ဒီကောင်က သေနတ်မကြောက်ဘူးလား။"
ပိန်လှီသောပါးနှင့်လူ၏မျက်နှာအမူအရာက ယန်ကျန့်၏တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်သောအခါ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် နေရာမှာတင် ကြောက်လန့်တောင့်ခဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ပင် ပြိုလဲကျသွားနိုင်သည်။
သေနတ်တွေက ဘယ်တုန်းက လူသစ်တွေကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့တာလဲ။
"မင်းသာသေချင်နေရင် ငါ့ကိုအပြစ်မတင်နဲ့တော့။"
နောက်တစ်ခဏတွင် ပိန်လှီသောပါးနှင့်လူ၏လက်ထဲကသေနတ်က ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ဒိုင်း။
အသံက ကျယ်လောင်ပြီး တိတ်ဆိတ်၍ထူးဆန်းကြောက်စရာကောင်းသော စာတိုက် အဆောက်အအုံထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဒီလောက်နီးကပ်သောအကွာအဝေးမှာ သေနတ်ပစ်လေ့ကျင့်ဖူးခြင်းမရှိသူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ဘယ်လိုမှ လွဲချော်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...
ပိန်လှီသောပါးနှင့်လူသည် သူ့ရှေ့ကသူစိမ်းက အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွားပြီးနောက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် သူတို့ကြားကအကွာအဝေးကို လျှော့ချကာ ရှေ့သို့ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
မှောင်မိုက်သော လက်တစ်ဖက်က သူ့လည်ပင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ထိုလက်သည် မာကျောပြီးရေခဲလိုအေးစက်နေသည်၊ လူသေတစ်ယောက်က ညှစ်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်း၏ခွန်အားမှာ အလွန်အားကောင်းပြီး သာမန်သက်ရှိလူတစ်ယောက်မရရှိနိုင်သောအဆင့်တစ်ခုပင်။
"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
ထိုလူက သူ့အသက်ရှုချက်ချင်းရပ်တန့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်ကျောရိုးကျိုးသံကိုပင် သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရကာ ကြေမွသွားတော့မည့်အလား ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
"ဒါက မင်းဘက်ကအရင်စတာနော်၊ စုန့်ရန်၊ ဒီကောင်ကိုစောင့်ကြည့်ထား။"
ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများက သူ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တုန်ခါနေသည်။
ပိန်လှီသောပါးနှင့်လူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကြီးမားသောအင်အားတစ်ခုက သူ့ကိုမြေပြင်မှ မြှောက်တင်ပြီး နောက်သို့ပစ်လွှင့်လိုက်ရာ ပုပ်သိုးနေသောသစ်သားပျဉ်ပြားများပေါ်သို့ မျက်နှာဖြင့် ကျသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လိမ့်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုလူ၏နှာခေါင်းမှ သွေးများအလွန်အကျွံထွက်ကျလာပြီး သူ့သွားအများအပြားလည်း ကြေမွသွားသည်။
သို့သော် သူပြုတ်ကျခြင်းကြောင့် သတိလစ်မသွားဘဲ ညည်းညူပြီး အလျင်အမြန်ထရန်ကြိုးစားသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...
ရွှေရောင်တုတ်တစ်ချောင်းက သူ့မျက်လုံးအိမ်ကိုဖိထားပြီး လေးလံကာအာဏာပါသောအရှိန်ဖြင့် သူ့မျက်လုံးကိုပေါက်ကွဲထွက်သွားစေတော့မည့်အလားပင်။
"ငြိမ်ငြိမ်နေပြီးမလှုပ်နဲ့။ နောက်တစ်ခါရုန်းကန်ရင် ဒီအရာက မင်းဦးနှောက်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် သွားလိမ့်မယ်။"
စုန့်ရန်က တုတ်ကိုမျက်လုံးမှေးပြီးကိုင်ထားသည်၊ သူ့မျက်နှာက ရက်ပေါင်းများစွာသေဆုံးနေသော အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ ထုံထိုင်းပြီးရောဂါဖြစ်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လေသံနှင့်အသွင်အပြင်က သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင်ပင်၊ သူက သူ့ရှေ့ကလူကို ရက်ရက်စက်စက်သတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"တခြား လူသစ်တွေရှိသေးလား။"
ပိန်လှီသောပါးနှင့်လူသည် သွေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့ကျန်ရှိနေသောမျက်လုံးတစ်ဖက်က သူ့ရှေ့ကလူကို မသဲမကွဲသာမြင်နိုင်သည်။
စုန့်ရန်က စကားမပြောဘဲ သူ့ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး ထိုလူ၏ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကိုရိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းနာမည်ပြော။"
"ဝမ်... ဝမ်ရှင်း။"
ပိန်လှီသောပါးနှင့်လူက သွားကြိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။
"မင်းအမှန်အတိုင်းပြောနေမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လိမ်ညာနေတယ်ဆိုရင် ငါမင်းကို သေချာပေါက်သတ်ပစ်မယ်။ ငါက ငါ့စကားကိုတည်တဲ့လူ၊ ငါကတိတည်တယ်။"
စုန့်ရန်က ဓာတ်ပုံတစ်ပုံရိုက်ပြီး နာမည်တစ်ခုရယူကာ ဒီလူ၏ဖိုင်နှင့်သတင်းအချက်အလက်ကို သူ့လက်ထောက်ကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။
သူ့တာဝန်ခံတစ်ဦး၏ရာထူးဖြင့် မည်သူ့ဘိုးဘေးစဉ်ဆက်သုံးဆက်အထိ သူတူးဖော်နိုင်သည်။
"ချီးလိုပဲ ဆက်သွယ်မှုလိုင်းမရှိပြန်ဘူး၊ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်မျိုးမှာ အသုံးမဝင်ဘူး။"
စုန့်ရန်က သူ့လက်ထဲကဂြိုလ်တုဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်၊ အပြင်ဘက်ကိုဆက်သွယ်လို့မရသော်လည်း လီယောင်၏ဂြိုလ်တုဖုန်းနှင့်တော့ ချိတ်ဆက်နိုင်သည်။
"ဝမ်ရှင်း၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် ယခင်ကဖွင့်ထားသော အခန်း ၁၁ မှ နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဆံပင်ဖွာလန်ကြဲပြီး အဝတ်အစားများမသပ်မရပ်ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ခန့်ရှိပုံရသည်။ သူမ၏မိတ်ကပ်အပြင်းစား လိမ်းထားသော်လည်း သူမမျက်လုံးထဲကမသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ သူမမျက်နှာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ယန်ကျန့်က ထို့နောက် သူ့အကြည့်ကို ဒီအမျိုးသမီးအပေါ်စူးစိုက်လိုက်သည်။
"ထွက်ခဲ့၊ ဟိုမှာသွားရပ်။ မင်းကငါ့ကို ကိုယ်ထိလက်ရောက်လုပ်စေချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။"
"ဒီလူတွေနဲ့ မရှုပ်နဲ့၊ သူတို့ပြောတဲ့အတိုင်းသာလုပ်။"
ဝမ်ရှင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူက ဒီအချိန်မှာ ကြောက်လန့်နေပြီ။
သူ့ရှေ့ကလူတွေက လုံးဝပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်က သေနတ်ကိုလုံးဝမကြောက်ဘူး၊ နောက်တစ်ယောက်က သူ့ခေါင်းကိုတည့်တည့်ထိုးဖို့လာတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဒီမြင်ကွင်းကို မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေတယ်။
လူသစ်တွေက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်လွဲမှားသွားရတာလဲ။
အမျိုးသမီးက တစ်ခဏရပ်တန့်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း နာခံစွာအခန်းထဲမှထွက်လာသည်။
"နောက်ထပ်သက်ရှိလူတစ်ယောက်လား။"
စုန့်ရန်က မော့ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ခန့်မှန်းချက်မမှားဘူးထင်တယ်၊ ယန်ကျန့်။ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့လူတွေအားလုံး ဒီနေရာကိုပြေးလာကြတာပဲ။ ငါသူတို့မှတ်တမ်းတွေကို မတွေ့သေးပေမဲ့ အများစုကတော့ မှန်ကန်လောက်တယ်။"
"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုထဲပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ သာမန်လူတစ်စုပဲ၊ ငါ့လိုပဲကံမကောင်းကြဘူး။"
လီယောင်က ခနဲ့တဲ့တဲ့မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ဒီသာမန်လူတွေကို ဘာလိုချင်နေတာလဲ။"
စုန့်ရန်က ချက်ချင်းတွေးမိသည်။
တစ္ဆေတွေလူသတ်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိဘူး။ ဒီမှာတစ္ဆေတွေရှိခဲ့ရင် ယုတ္တိနည်းအရ သူတို့ကြာလှပြီဖြစ်တဲ့သေဆုံးသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အသွင်အပြင်အရ သူတို့ဒီနေရာမှာ အချိန်အတန်ကြာရှိနေခဲ့ပုံရတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူတို့က ယန်ကျန့်ကို လူသစ်တစ်ယောက်လို့ ထင်မှာမဟုတ်ဘူး။
"သံတော်ဆင့်တွေ။ ငါမမှားဘူးဆိုရင် သူတို့က 'တစ္ဆေစာတိုက်' ရဲ့သံတော်ဆင့်တွေဖြစ်ရမယ်၊ သတင်းစကားပို့ဆောင်ဖို့ တာဝန်ယူထားတယ်။ ငါအရင်ကဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ကြုံဖူးတယ်၊ တစ်ယောက်က လီယွဲ့ဆိုတဲ့ကောင်၊ အခုချိန်လောက်သေနေလောက်ပြီ။ ငါက ကောင်းထောင်ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ကိုလည်း စုံစမ်းခဲ့ဖူးတယ်၊ သူက သံတော်ဆင့်တစ်ယောက်လို့သံသယရှိရတယ်။ ဒီလူတွေက နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးမှာ လှုပ်ရှားနေကြတာ။"
ယန်ကျန့်က ဖြည်းညင်းစွာချဉ်းကပ်လာသည်။
"သူတို့အရေအတွက်က မများပေမဲ့ သူတို့က ကြီးမားတဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်နေပြီ။ သူတို့လုပ်နေတဲ့အရာက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ပတ်သက်နေတယ်လို့ ငါယုံကြည်ဖို့အကြောင်းရှိတယ်။"
"ဒါကြောင့် မင်းဒီကိုခြေရာခံလိုက်လာတာပေါ့၊ ယန်ကျန့် မင်းဒီ'တစ္ဆေစာတိုက်' ကိုရှာတွေ့ခဲ့တာလား။"
စုန့်ရန်က ပြောသည်။
"ဒါလေးတစ်ခုတည်းဆိုရင် ငါ့ကိုဒီကိုလာဖို့လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာငါ့ အကြောင်းရင်းတွေရှိတယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောရင်း ရွှေရောင်တုတ်ကိုဖယ်ရှားရန် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကျည်ဆံတစ်တောင့်ကို ထိုလူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးချလိုက်သည်။
"ဒီအရာက ငါ့ကိုသတ်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လို့လား။"
ဝမ်ရှင်းက သူ့အပေါ်ကျလာသော ကျည်ဆံကိုမြင်ပြီး တောင့်ခဲသွားသည်။
ရုတ်တရက် ရှင်းပြမရနိုင်သောကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက သူ့ကိုလွှမ်းမိုးသွားသည်။
"မင်းသိသမျှအကုန်ပြောပြ၊ ပြီးရင် ငါမင်းကိုမသတ်ဖို့စဉ်းစားကောင်းစဉ်းစားပေးမယ်။ မင်းတစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားရင် ဒီနေ့မင်းသေနိုင်တယ်။"
ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။
ဝမ်ရှင်း၏ကြောက်ရွံ့မှုအရောင်က အနည်းငယ်လျော့သွားသော်လည်း သူက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှထရန်မဝံ့ရဲသေးဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုလွှတ်ပေးသရွေ့ ကျွန်တော်ဘာမဆိုပြောပြပါ့မယ်။"
"ဒါပေါ့၊ ငါက အမြဲတမ်းငါ့စကားကိုတည်တယ်။ ငါ့နည်းလမ်းတွေက နည်းနည်းကြမ်းတမ်းပေမဲ့ ငါကလူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာကို ငါမငြင်းနိုင်ဘူး။ တချို့လူတွေက ငါ့ကိုမကောင်းကြံပြီး အသရေဖျက်ပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက ကောလာဟလတွေသက်သက်ပဲ၊ မယုံကြည်ရဘူး။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ယန်ကျန့်က တကယ်ပဲယုံကြည်စိတ်ချရပြီး သေချာပေါက်လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းသူနဲ့တွေ့ရတာ ကံကောင်းတယ်။ ခုနကသာငါဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းခေါင်းက ကြေမွနေလောက်ပြီ။"
သူက ကြမ်းပြင်ကိုတို့ထိလိုက်ရာ ရွှေရောင်တုတ်က အသံမှိုင်းမှိုင်းမြည်သွားသည်။
ဒါက မြှောက်ပင့်စကားမဟုတ်ဘူး၊ အမှန်တရားပဲ။
ဘယ်ကြီးကြပ်ရေးမှူးက စိတ်ကောင်းရှိလို့လဲ။ ဒီကောင်က ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို သေနတ်နဲ့ပစ်ရဲတာကို ထည့်မပြောသေးဘူး။
ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင်က အလောင်းတစ်လောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ။
"ခင်ဗျားဘာသိချင်လဲ၊ ကျွန်တော်သိသမျှ လုံးဝဘာမှဖုံးကွယ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။"
ဝမ်ရှင်းက ပြောရင်း သူ့ဘေးကတုတ်က သူ့နဖူးပေါ်ကျလာမှာကိုစိုးရိမ်ပြီး ချွေးစေးများစီးကျလာသည်။
ဒီကောင်တွေက လူကောင်းတွေလား။
သူ့အသက်နဲ့လောင်းကြေးထပ်ပြီးတောင် သူမယုံဘူး။
သူကိုယ်တိုင်က လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူတွေက သူ့ထက်တောင်ပိုရက်စက်သေးတယ်။
ဒါ့အပြင် သူတို့က လူသစ်တွေနဲ့မတူဘူး၊ သံတော်ဆင့်တွေအကြောင်းသိပြီး တခြား သံတော်ဆင့်တွေနဲ့တောင် ဆက်သွယ်မှုရှိခဲ့ဖူးတယ်။
ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်တဲ့ဇာတ်လမ်းတစ်ခုပဲ။