အခန်း (၇၇၄)
Vol. 52 Ch. 774
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ယိုယွင်းနေသောနံရံပေါ်က ဟောင်းနွမ်းသောသစ်သားတံခါးနောက်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရပ်နေပြီး အခန်းအတွင်းရှိသက်ရှိများနှင့် နံရံတစ်ချပ်သာခြားနေသည်။
ဒါ့အပြင် အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံးအပိုင်းမှာ တစ္ဆေက တကယ်ပဲတံခါးခေါက်နေခြင်းပင်။
"ဒုန်း၊ ဒုန်း-ဒုန်း။"
လေးလေးပင်ပင် တံခါးခေါက်သံများက အပြင်ဘက်ကအမှောင်ထုနှင့်အတူ လွင့်မျောဝင်လာပုံရပြီး ဒီတံခါးခေါက်သံက ယန်ကျန့်အတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။
မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ...
ဒါတွေက 'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' ရဲ့တံခါးခေါက်သံတွေပဲ။
ဒါပေမဲ့တံခါးခေါက်သံအပြီးမှာ အခန်းထဲကဘယ်သူမှမသေဘူး၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်ရှန်းတောင်မှ မသေဘူး။ ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် တံခါးခေါက်ပြီးရင် တစ်ယောက်ယောက် သေသင့်တယ်၊ တစ္ဆေနိုင်သူတစ်ယောက်က တစ်ခေါက်လောက်ခံနိုင်ပေမဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒီသေချာသလောက်ဖြစ်တဲ့ သေခြင်းတရားစည်းမျဉ်းကို ရှင်သန်ကျန်ရစ်ဖို့အကြောင်းမရှိဘူး။
ဒါဆိုရင် ဒါက တံခါးခေါက်ပြီးသတ်တာမဟုတ်ဘူး။
တံခါးခေါက်တာက သတ်ဖို့မဟုတ်ရင် ဘာအတွက်လဲ။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသောသစ်သားတံခါးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှု တစ်ခုခုကြောင့်လားတော့မသိ၊ ထိုအချိန်တွင် ဧည့်ခန်းထဲက မှိန်ဖျော့ဝါကျင့်ကျင့် ဆိုင်းမီးဆွဲက ရုတ်တရက်ငြိမ်းသွားပြီး မှောင်မိုက်နေပြီးဖြစ်သောနေရာကို ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားစေသည်။ အိပ်ခန်းနှင့်ရေချိုးခန်းကအလင်းရောင်သာမထိုးဖောက်လျှင် သူတို့ရှေ့ကလက်ကိုပင် မမြင်နိုင်ကြပေ။
"ဒုန်း၊ ဒုန်း-ဒုန်း။"
လူတိုင်းခေတ္တမျှအတွေးထဲနစ်မြောပြီး တုန်လှုပ်နေစဉ်တွင် အပြင်ကတစ္ဆေက ရပ်တန့်မည့် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပုံရပြီး ဒုတိယမြောက်တံခါးခေါက်သံ စတင်လာသည်၊ တူညီသောစည်းချက်၊ တူညီသောခေါက်ပုံခေါက်နည်းပင်။
အသံက ဧည့်ခန်းထဲတွင်ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏နားထဲသို့ရောက်ရှိသွားသည်။
အရင်အတိုင်းတူညီသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်တံခါးခေါက်သံက ယန်ကျန့်၊ လီယောင်နှင့် စုန့်ရန်— တစ္ဆေနိုင်သူများကို— သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားစေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်။
ဒီအတိုင်းထားလိုက်လျှင် အခန်းထဲကလူတိုင်း ဒီညသေသွားနိုင်တယ်။
အကျပ်အတည်းခံစားမှု တိုးပွားလာနေသော်လည်း ဒုတိယတံခါးခေါက်သံပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့၊ ဘယ်သူမှမသေ၊ ဘယ်သူမှတိုက်ခိုက်မခံရပေ။
သို့သော် အခန်းထဲတွင် အမှန်တကယ်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဘယ်အချိန်ကမှန်းမသိ ရေချိုးခန်းထဲကမီး ငြိမ်းသွားသည်။
သူတို့ပတ်လည်ကအလင်းရောင် တစ်ဖန်မှိန်ဖျော့သွားသည်။
အခု အိပ်ခန်းမီးတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ အဝါရောင်အလင်းတန်းက ဧည့်ခန်းထဲသို့ စောင်းငဲ့ကျရောက်နေပြီး ဒီထူးဆန်းကြောက်စရာ ကောင်းသောပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံခြုံမှုတစ်ခု ပေါင်းထည့်ပေးနေသည်။
ယန်ကျန့်က ဒီပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အလျင်အမြန်စဉ်းစားရင်း ရေချိုးခန်းဘက်သို့ လျင်မြန်စွာလှည့်ကြည့်ပြီးနောက် ငြိမ်းသွားသောမျက်နှာကြက်မီးအိမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
တံခါးခေါက်သံနှစ်ခေါက်၊ အခန်းနံပါတ် ၇ ထဲကမီးအိမ်နှစ်လုံးငြိမ်းသွားတယ်လား။
ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ဘဲ စည်းမျဉ်းတစ်ခု၊ တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်နည်းပုံစံတစ်ခုပဲ။
"ငါတို့ဒီမှာထိုင်ပြီး စောင့်နေလို့မဖြစ်ဘူး။ တံခါးကိုဖွင့်ပြီး အပြင်မှာဘာပဲရှိရှိ တည့်တည့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရအောင်။ ငါတို့သုံးယောက်အတူတကွလုပ်ဆောင်ရင် လုံးဝရှုံးနိမ့်မှာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ရှေ့ကနေပဲ ဖိနှိပ်လိုက်ရုံပဲ။ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါတို့တစ္ဆေကို ဒီနေရာမှာတင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး ဒုက္ခသက်သာသွားမှာ။"
စုန့်ရန်၏မျက်နှာတွင် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသောအသွင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူက နောက်ပြန်ထိုင်ပြီး သူ့ကံကြမ္မာကိုစောင့်ဆိုင်းနေမည့်အမျိုးအစားမဟုတ်ပေ။ အကျပ်အတည်းအချိန်များတွင် သူက တက်ကြွစွာ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် ရွေးချယ်သည်။
"ယန်၊ ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ။"
လီယောင်က မဆင်မခြင်မလုပ်ပေ။ သူက လူသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သင်ယူစရာတွေ အများကြီးရှိသေးကြောင်း သူသိသည်။
ပိုင်းခြားသိမြင်မှုရော၊ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုမှာပါ သူက ယန်ကျန့်လိုထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေနဲ့ အများကြီးကွာခြားနေသည်။
ဒါက အသက်အရွယ်ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့အတွေ့အကြုံကိစ္စပဲ။
ယန်ကျန့်၏အကြည့်များ အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားသည်-
"ငါတို့ တံခါးဖွင့်လို့မဖြစ်ဘူး၊ လုံးဝမဖြစ်ဘူး။ ငါသံသယဝင်တာက ဒီတစ္ဆေမှာ သတ်ဖြတ်နည်း တစ်မျိုးတည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်မျိုး၊ သုံးမျိုးတောင်ရှိနိုင်တယ်— တံခါးခေါက်သံတွေ၊ အခန်းရဲ့တိုးဝင်လာတဲ့အမှောင်ထု၊ အပြင်ကခြေသံတွေ၊ အတွင်းကမီးငြိမ်းတာတွေ... ဒီဖြစ်စဉ်တွေက အကြောင်းမဲ့ဖြစ်နေတာမဟုတ်ဘူး။"
"ဒါ့အပြင် တစ္ဆေက တကယ်ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီလိုတံခါးမျိုးက သူ့ကိုတားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ဟောင်းနွမ်းတဲ့သစ်သားတံခါးတစ်ချပ်က ဘယ်လောက်တောင်ပျော့ညံ့လိုက်သလဲ။
ယန်ကျန့်က သူတစ်ချက်ကန်လိုက်ရုံနဲ့ ကန်ချနိုင်တယ်လို့ တွက်ဆထားသည်။
သူကျောင်းမှာ 'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' နဲ့ကြုံတွေ့တုန်းက ဒါက စာသင်ခန်းရဲ့တံခါးဝမှာရပ်နေခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီတုန်းက တံခါးတောင်မပိတ်ထားဘူး။
ဒါကြောင့် တံခါးက အရေးမကြီးဘူး။
အရေးကြီးတာက သူ့နောက်ကွယ်ကတံခါးခေါက်သံက ကိုယ်စားပြုတဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပဲ။
"လီယောင်၊ တံခါးကိုပိတ်ဆို့ထား။"
ခေတ္တမျှစကားပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် စတင်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့။"
လီယောင်က နှစ်ခါမစဉ်းစားဘဲပြောလိုက်သည်၊ သွားကြိတ်ပြီး ရှေ့သို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပြေးကာ တံခါးကိုပြင်းထန်စွာဆောင့်တိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသုံး၍ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
တကယ်တော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ တံခါးကိုပိတ်ဆို့ထားစရာမလိုဘူး။
အကြောင်းမှာ တစ္ဆေက ဝင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသောကြောင့်၊ ယေဘုယျအားဖြင့် 'တံခါးပိတ်တစ္ဆေ' ၏စွမ်းရည်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်အခန်းထဲမှလ ိုက်ထွက်လာခြင်းကို တားဆီးရန်သုံးခြင်းဖြစ်ပြီး ဒီလိုအခြေအနေမျိုး အတွက်မဟုတ်ပေ။
"ဒုန်း၊ ဒုန်း-ဒုန်း။"
လီယောင် ဟောင်းနွမ်းနေသောသစ်သားတံခါးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တတိယမြောက်တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖစ်။ ဖစ်။"
အိပ်ခန်းထဲတွင်လင်းနေသော နောက်ဆုံးဆွဲမီးအိမ်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်လာပြီး ငြိမ်းလုနီးပါး မှိန်ဖျော့သွားပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်လင်းလာသည်၊ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အရင်ကထက်ပင် ပို၍ လင်းထိန်နေသည်။
မီးအလင်းရောင်အတက်အကျက အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းကြောက်စရာ ကောင်းမှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သည်။
သို့သော် အဆုံးတွင် မီးအိမ်က မငြိမ်းသွားပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လီယောင်တံခါးကိုပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ငြိမ်းသွားခဲ့သော ရေချိုးခန်းထဲက မီးလည်း ပြန်လင်းလာပြီး ဧည့်ခန်းကဆိုင်းမီးဆွဲလည်း ခေတ္တမျှ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်ကာ သူ့အလင်းရောင်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။ မှိန်ဖျော့ဝါကျင့်ကျင့်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အရင်ကထက် အများကြီးပိုကောင်းသည်။
"မီးတွေပြန်လင်းလာပြီလား။"
သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော ဝမ်ရှန်းကလည်း ဒီအသေးစိတ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
"ဒါက တစ္ဆေပေါ်လာတာကို ပိတ်ဆို့နေတာလား။"
ထို့နောက် သူ၏တင်းမာနေသော အာရုံကြောများ အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားသော်လည်း သူ့အကြည့်က သစ်သားတံခါးကိုပိတ်ဆို့ထားသော လီယောင်အပေါ်တွင် စိုးရိမ်တကြီးရှိနေဆဲပင်။
လူတွေက တစ္ဆေတွေကိုမပိတ်ဆို့နိုင်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒီလူကလုပ်နိုင်တယ်။
အမှန်စင်စစ် ဒီခေါင်းဆောင်သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ချင်းစီက ထူးခြားပြီး တစ္ဆေကြမ်းများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိကြသည်။ စုန့်ရန်ဆိုတဲ့အဲ့ဒီလူက တစ္ဆေနဲ့တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ဖို့ တံခါးဖွင့်ဖို့တောင် စဉ်းစားနေခဲ့တာလား။
ဒါက သေချာပေါက် မဆင်မခြင်လုပ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူက အဲ့ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုး တကယ်ရှိနိုင်တယ်။
အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ယန်ကျန့်က ဘယ်လောက်တောင်အင်အားကြီးလိုက်မလဲ။
ဝမ်ရှန်းက တိတ်တဆိတ် သူ့ကိုယ်သူစဉ်းစားနေသည်။
သို့သော် သူဒီအချိန်မှာ အတွေးထဲနစ်မြောနေနိုင်သေးတယ်ဆိုတာက သူ့စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း အရမ်း အားကောင်းတယ်ဆိုတာကို ပြနေတယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုရင် အခုချိန်လောက် သူ့စိတ်က အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နေလောက်ပြီ။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တစ်ခုခုတော့ မမှန်တော့ဘူး။"
ရုတ်တရက် တံခါးကိုပိတ်ဆို့ရန်တာဝန်ယူထားသော လီယောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။
စုန့်ရန်က ပြောင်းလဲမှုကိုသတိပြုမိသည်-
"တံခါးလက်ကိုင်ဖုက လှုပ်နေတယ်၊ တံခါးက တုန်ခါနေတယ်... သေနာကျ တစ္ဆေက ဝင်ချင်နေတယ်၊ သူက ဒီတံခါးကို ဖွင့်ဖို့ကြိုးစားနေတာ။"
ဟောင်းနွမ်းသောသစ်သားတံခါးပေါ်က တံခါးလက်ကိုင်ဖုက ပြင်းထန်စွာတုန်ခါနေပြီး တံခါးအပြင်ဘက်မှ ကြီးမားသောအင်အားတစ်ခု ကူးစက်လာသည်၊ တံခါးကိုရိုက်ဖွင့်ချင်သကဲ့သို့ပင်။ ထိခိုက်သံမထွက်သော်လည်း သစ်သားတံခါးသည် ထူးဆန်းစွာပုံပျက်နေပြီး အခန်းထဲသို့ အတွင်းဘက်သို့ကွေးဝင်နေသော ခွက်နေသောအကွေးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
အကွေးက သိသာထင်ရှားပြီး တံခါးက နံရံမှပြုတ်ကျတော့မည့်အလားပင်။
သို့သော် တံခါးက ဒီလောက်အထိလိမ်ကောက်နေသော်လည်း အက်ကွဲခြင်း သို့မဟုတ် ကျိုးပဲ့ခြင်းမရှိသေးပေ။
သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက ဒီမယုံနိုင်စရာဖြစ်စဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဆက်လက်ခုခံနေသည်။
တစ္ဆေတံခါးပိတ်သူ။
ဒါက လီယောင်ထိန်းချုပ်ထားတဲ့တစ္ဆေပဲ။ သူတံခါးကိုထိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှဖွင့်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ယန်ကျန့်လို ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်တောင် ချိုးဖျက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါ့အပြင် ဒါက တံခါးပိတ်ဆို့ရုံထက်ပိုလုပ်တယ်၊ သဘာဝလွန်အရာအားလုံးကိုလည်း သီးခြား ခွဲထုတ်ထားတယ်။
အခန်းထဲကအမှောင်ထု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးပြန်လင်းလာတာက အကောင်းဆုံးသက်သေပဲ။
ဖြစ်ပေါ်တော့မယ့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို လီယောင်ရဲ့တံခါးပိတ်ဆို့မှုက အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်စေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တံခါးခေါက်သံသုံးခေါက်အပြီးမှာ အခန်းထဲမှာသေဆုံးသူမရှိတော့ တစ္ဆေက ထွက်မသွားဘဲ ဝင်ဖို့ကြိုးစားနေတယ်။
"ဒါဆိုရင် တံခါးခေါက်တာက သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းတစ်မျိုး၊ တံခါးဖွင့်တာက နောက်တစ်မျိုးလား။"
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ်တွေးမိသည်။
"တံခါးကို လုံးဝဖွင့်လို့မဖြစ်ဘူး။"
ပုံပျက်နေသောသစ်သားတံခါးကိုကြည့်ရင်း ယန်ကျန့်၏ခြေထောက်များ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့နောက်က 'ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်' က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ရှေ့တိုးသွားသည်။
'တစ္ဆေအရိပ်' က တံခါးပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်သလိုပေါ်လာပြီး ရပ်တည်ကာ တံခါးဖွင့်တော့မည့် တစ္ဆေကို ခုခံရန်စတင်လိုက်သည်။
ပုံပျက်နေသောခွက်နေသောတံခါးက ပြင်းထန်စွာတုန်ခါနေဆဲဖြစ်သော်လည်း 'တစ္ဆေအရိပ်' ၏ရှိနေမှုကြောင့် လီယောင်အပေါ်က ဖိအား သိသိသာသာလျော့ကျသွားပြီး တံခါးက ပုံမှန်အခြေအနေ အချို့ပြန်ရသွားသည်။ တုန်ခါမှု၏ပြင်းထန်မှုလည်း လျော့နည်းသွားသည်။
သို့သော် အပြင်ကတစ္ဆေက နောက်မဆုတ်သေးပေ။
ဒါက ဝင်ဖို့ကြိုးစားနေတုန်းပဲ။
ထိုအချိန်တွင် လီယောင်၏မျက်နှာသွင်ပြင်က မှိန်ဖျော့ပြီး မဲမှောင်လာသည်၊ ထင်ရှားစွာ မသက်မသာအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သစ်သားတံခါးမှလာသော တိတ်ဆိတ်သောတွန်းကန်မှုနှင့် လိမ်ကောက်မှုတိုင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြေမွသွားစေပြီး သူ့ခြေလက်များကို စုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
'တံခါးပိတ်တစ္ဆေ' က အပြင်ဘက် တစ္ဆေကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့လျှင် သူချက်ချင်းသေဆုံးလိမ့်မည်။
ဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ္ဆေရဲ့ကျူးကျော်မှုကို ခံနေရပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ တစ္ဆေက ဖိနှိပ်ခံရလျှင် သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ သေခြင်းတရားက မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဒါက တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏အားနည်းချက်ပဲ— အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုအပ်ခြင်း။
"ကလစ်၊ ကလစ်။"
လီယောင်က သူ့နားနားက တစ်ခုခု ကွဲအက်သံကို သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသည်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာ ကိုယ်ကွဲအက်နေတယ်လို့ထင်ခဲ့ပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ဒါမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသဘောပေါက်သွားသည်။
ဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့အလွှာတစ်ခုက ကြေမွသွားသလိုပဲ။
ကြွေထည်ပစ္စည်းတစ်စတစ်ခုလို ကြွပ်ဆတ်နေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
တာဟန်မြို့က မပြီးသေးတဲ့အဆောက်အအုံနားက အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာ...
ဟိုတယ်အခန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ထောင့်တစ်နေရာမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကြွေထည်ပစ္စည်းတစ်စတစ်ခုက အဆက်မပြတ် ကွဲအက်နေပြီး အက်ကွဲကြောင်းများက သူ့မျက်နှာပြင် တစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့နေသည်— လျင်မြန်စွာ မဟုတ်သော်လည်း ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေလျှင် အပိုင်းအစသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြေမွသွားလိမ့်မည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဒီလိုဆက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး၊ ငါတို့တစ္ဆေနဲ့ အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်ပြီးယှဉ်ပြိုင်နေလို့မရဘူး။"
လီယောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က လှုပ်ရှားပြီးသားမှန်း သူသိသည်။
တံခါးပေါ်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေတဲ့ အရပ်ရှည်ပြီးမဲမှောင်နေတဲ့အရိပ်က သက်သေပဲ။
"ဒီနေရာက ငါ့'တစ္ဆေနယ်မြေ' ကို ဖိနှိပ်ထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအံကြိတ်ပြီး စွန့်စားရတော့မယ်။"
ယန်ကျန့်က အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့်ပြောရင်း သူ့ဘယ်ဘက်လက်အိတ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။
မဲမှောင်ပြီး တောင့်တင်းနေသောလူသေတစ်ယောက်၏လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒါက သူ့'တစ္ဆေလက်' ပဲ။
ဒါပေမဲ့ စာတိုက်အတွင်းမှာ အလွှာလေးလွှာရှိတဲ့'တစ္ဆေနယ်မြေ' က ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး 'တစ္ဆေလက်' က အလွှာသုံးလွှာရှိတဲ့'တစ္ဆေနယ်မြေ' ကိုသာ ကျူးကျော်နိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာရပ်နေရင်းနဲ့ အပြင်ကတစ္ဆေကို တိုက်ခိုက်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။
တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက လူကိုယ်တိုင်ထိတွေ့ဆက်ဆံဖို့ပဲ။
ယန်ကျန့်က မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လျင်မြန်စွာလျှောက်သွားပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"စုန့်ရန်၊ ငါနဲ့အတူလှုပ်ရှားလိုက်။ ဖိနှိပ်မှုက တစ်ချိန်တည်းမှာ အမြင့်ဆုံးရောက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အလွယ်တကူ မှားသွားနိုင်တယ်။"
"ပြဿနာမရှိဘူး။"
စုန့်ရန်က ပြောရင်း မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။ သူက သူ့တုတ်နဲ့မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပေမဲ့ အရေးယူဆောင်ရွက်ဖို့အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
တစ္ဆေဆရာတွေက အရေးယူဆောင်ရွက်တဲ့အခါ သိသာထင်ရှားတဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။
ယန်ကျန့်က ပုံပျက်နေသောသစ်သားတံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သစ်သားတံခါး၏အကွေးက ခုနစ်စင်တီမီတာ သို့မဟုတ် ရှစ်စင်တီမီတာခန့်ရှိသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊ ဒါက အတော်လေးသေးငယ်သည်။ သူ့ရဲ့ ပုံအပျက်ဆုံး အထွတ်အထိပ်မှာ အနည်းဆုံးစင်တီမီတာနှစ်ဆယ်အထိ ကျယ်ပြန့်ခဲ့သည်၊ ဒါက တကယ်ပဲမယုံနိုင်စရာပဲ、ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောက်ဖိအားအောက်မှာ တံခါးက ကြိုးပဲ့သွားနှင့်ပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အပေါက်မှတစ်ဆင့် ယန်ကျန့်က အမှောင်ထုကိုမြင်လိုက်ရသည်။
အမှောင်ထုအတွင်းမှာ ဝိုးတဝါးနဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုရှိပုံရသော်လည်း မရှိသလိုလည်း ဖြစ်နေသည်။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။
တံခါးအပြင်ဘက်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရပ်နေတယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသော်လည်း ယန်ကျန့်က သူ့လက်ကို ပုံပျက်နေသောတံခါးအပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆန့်တန်းလိုက်သည်၊ တံခါးလက်ကိုင်ဖုရှိရာ နေရာလောက်မှာပေါ့။
'တစ္ဆေလက်' က ဖိနှိပ်အားသက်ရောက်ဖို့ ထိတွေ့ရုံပဲလိုတယ်။
တစ္ဆေက သူ့ပုံစံမှာအလွန်ပြီးပြည့်စုံနေရင်တောင် 'တစ္ဆေလက်' က တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်းမသန်စွမ်းဖြစ်စေနိုင်တယ်။
ယန်ကျန့်၏'တစ္ဆေလက်' က အမှောင်ထုထဲသို့စမ်းသပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး အတွင်းက တံခါးလက်ကိုင်ဖု၏ နေရာကို အကိုးအကားအဖြစ်သုံးကာ ထိုနေရာသို့လက်လှမ်းလိုက်သည်။
အလွန်လျင်မြန်စွာ သူက ဟောင်းနွမ်းနေသောတံခါးလက်ကိုင်ဖုကို ထိတွေ့လိုက်သည်၊ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက တခြားအရာတစ်ခုကိုလည်း ထိတွေ့လိုက်သည်။
ခြောက်သွေ့၊ အေးစက်ပြီး တောင့်တင်းနေသော လက်ဖဝါးတစ်ဖက်။
အဲ့ဒီလက်ဖဝါးက တံခါးအပြင်ဘက်က တံခါးလက်ကိုင်ဖုပေါ်မှာ တင်ထားပြီး ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီလက်ဖဝါးပေါ်က ရှည်လျားသောလက်သည်းများနှင့် လက်ချောင်းများကြားက မြင့်တက်နေသောအရိုးအဆစ်များကိုပင် ခံစားလို့ရသည်။
လက်က ကြီးမားပြီး ထူးဆန်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်။
ယန်ကျန့်က ဒီလိုမတွေးဘဲမနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
အကြောင်းမှာ သူက အဲ့ဒီလက်ရဲ့လက်ချောင်းတွေက သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် အများကြီး ပိုရှည်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
'တစ္ဆေလက်' နဲ့အပြင်ကတစ္ဆေတို့ ထိတွေ့ဆက်ဆံတဲ့အချိန်မှာ စုန့်ရန်ကလည်း ဒီအရေးကြီးတဲ့အခွင့်အရေးကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"
သူက သေလုနီးပါးလူတစ်ယောက်လို ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်၊ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းတာက သူ့ချောင်းဆိုးသံမှာ ပဲ့တင်သံတစ်ခုရှိနေခြင်းပင်။ ချောင်းဆိုးနေတာက လူတစ်ယောက်တည်းဆိုတာ ရှင်းလင်းနေပေမဲ့ အခန်းထဲတွင် နောက်ထပ်ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု ပဲ့တင် ထပ်နေသည်၊ စုန့်ရန်၏ချောင်းဆိုးသံနှင့် ထပ်တူကျသော်လည်း လုံးဝမဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် ကွာခြားမှုရှိသည်။
ဒါကြောင့်လည်း ဒါက အထူးသဖြင့် ခြောက်လှန့်စရာကောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
ချောင်းဆိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည့်တစ်ခဏတွင်...
ဖိနှိပ်မှုက တံခါးအပြင်ဘက်က တစ္ဆေခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့ပင်။
ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်ထိတွေ့ခဲ့သော ထူးဆန်းသောလက်ဖဝါးက လျင်မြန်စွာပြန်ရုတ်သိမ်းသွားပြီး တံခါးလက်ကိုင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။
တုန်ခါနေသောပုံပျက်နေသောတံခါးလည်း ထိုအချိန်တွင် ချက်ချင်းငြိမ်သက်သွားသည်။
"ဒုန်း။"
ချိုင့်ဝင်နေသောတံခါးက ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး အသံပြင်းစွာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ပိတ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က သူ့လက်ကို အချိန်မီမရုတ်သိမ်းနိုင်ဘဲ သူ့လက်မောင်းက ပိတ်နေသောတံခါးဖြင့် ညှပ်မိသွားပြီး ကရက်ခနဲမြည်အောင် အရိုးများကျိုးကာ တံခါးတွင်ညပ်နေသည်။
ပြင်းထန်သောနာကျင်မှု လှိုက်တက်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ပါးစပ်က ပြင်းထန်စွာတွန့်သွားသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်။"
လီယောင်၏မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူအလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ လက်မောင်း ကျိုးသွားရုံပဲ။"
ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောရင်း တိတ်ဆိတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် တံခါးအပြင်ဘက်ကခြေသံများ တစ်ဖန်ပြန်စတင်လာသည်။
ခြေသံများပြောင်းလဲသွားသည်၊ တစ္ဆေက လှည့်ထွက်သွားနေသလိုပဲ၊ ခြေသံမှိုင်းမှိုင်းများ တဖြည်းဖြည်းရွေ့လျားသွားပြီး တံခါးကြီးအနီးအနားမှ ထွက်ခွာရန်စတင်လိုက်သည်။
"တစ္ဆေက ထွက်သွားနေတာလား။"
ဝမ်ရှန်း၏မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုဖြင့်ပြူးကျယ်သွားသည်။
လူသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း စာတိုက်ထဲမှာလှည့်လည်နေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့တစ္ဆေကို အတင်းအကျပ်တွန်းလှန်ခဲ့တာလား။
ပြီးတော့ တံခါးထဲဝင်လာတာကိုတောင် တားဆီးခဲ့တာလား။
"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"
တစ္ဆေထွက်ခွာသွားသည်နှင့် စာတိုက်ခန်းမထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု လွင့်မျောလာပုံရသည်။
တစ္ဆေက ချောင်းဆိုးနေတာလား။
စုန့်ရန်က မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်၊ သိသိသာသာပိုဖျားနာနေပုံရပြီး သူ့ရဲ့သေမင်းတမန် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာသွင်ပြင်က ပိုလို့တောင်ဆိုးရွားသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အခန်းက ထူးထူးခြားခြားတိတ်ဆိတ်နေပြီး လေးယောက်သားဘယ်သူမှစကားမပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားသောခြေသံများကို နားစွင့်နေကြသည်။
ခုနကရင်ဆိုင်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ စာတိုက်အတွင်းကတစ္ဆေက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလို့ တစ္ဆေဆရာသုံးယောက်က အရေးယူဆောင်ရွက်မှသာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။
ဘယ်သူမှသူတို့အစွမ်းကုန်မထုတ်သုံးခဲ့ပေမဲ့ တိုက်မိမှုက ဒီတစ္ဆေက အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်— သူတို့သာ ပရိုဖိုင်တစ်ခု ဖန်တီးမယ်ဆိုရင် သူ့အဆင့်က သေချာပေါက် A ဖြစ်လိမ့်မည်။
အပြင်ဘက်ကခြေသံများ တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လူတိုင်းနောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လွယ်လွယ်ကူကူ အသက်ရှူနိုင်ကြတော့သည်။
အပြင်ဘက်ကစာတိုက်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အန္တရာယ်က ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး အခန်းထဲကိုက ျူးကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့အမှောင်ထုက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဧည့်ခန်းထဲကဝါကျင့်ကျင့်ဆိုင်းမီးဆွဲက သိပ်မလင်းသော်လည်း နောက်ထပ်ငြိမ်းသွားမယ့် အန္တရာယ်လည်းမရှိတော့ဘူး။
အတော်လေးကြာပြီးမှ လူတိုင်းက ကောက်ချက်ချဝံ့ကြသည်။
စာတိုက်ထဲမှာလှည့်လည်နေတဲ့တစ္ဆေက တကယ်ထွက်သွားပြီ၊ ဒီအထပ်မှာတောင်မကျန်တော့ဘဲ ဘယ်ကိုသွားလဲဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက အန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားပြီးပြီဆိုတာပဲ။
ယန်ကျန့်က အခြေအနေပုံမှန်ဖြစ်ကြောင်း သေချာပြီးမှသာ သူ့ပြတ်တောက်နေသောလက်မောင်းကို ပြန်ယူရန် တံခါးကိုအနည်းငယ်ဖွင့်လိုက်သည်။
"ကျိုးသွားတာလား။ ကုသမှု နည်းနည်းလိုတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်အပြင်ဘက်မှာ လူနာတင်ယာဉ် တစ်စီး အသင့်စီစဉ်ထားပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ သည်းခံထားပါဦး၊ ခေါင်းဆောင်ယန်။ ကြည့်ရတာ ငါတို့ဒီညထွက်သွားလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာ တစ္ဆေတွေ လှည့်လည်နေတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ကုသမှုအတွက် မနက်ထိစောင့်ရလိမ့်မယ်။"
စုန့်ရန်က ပြောရင်း ကျိုးနေသောလက်မောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းက တစ်ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ရှေးဦးသူနာပြုစုနည်း တချို့သိတယ်၊ အရိုးတွေကို ပြန်ဆက်ပေးလို့ရတယ်၊ ကျွန်တော့်အခန်းထဲမှာ ဆေးဝါးပစ္စည်းတချို့လည်းရှိတယ်..."
"မလိုဘူး၊ ငါအဲ့ဒီလောက်ပျော့ညံ့တာမဟုတ်ဘူး။"
ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အခြားသူများ၏အကြည့်အောက်တွင် သူ့ကျိုးနေသောလက်မောင်းက အမည်မသိ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုခုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူ့အလိုလိုလှုပ်ရှားလာပြီး ပြန်လည်ဆက်စပ်သွားကာ ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။
သူက သူ့လက်ချောင်းများကိုလှုပ်ရှားပြီး လက်မောင်းကိုဆန့်လိုက်သည်။ ဆက်ကြောင်းက ပြီးပြည့်စုံနေဆဲပင်။
ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်တော့ စုန့်ရန်က သိသိသာသာအံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ယန်ကျန့်အရင်က သူ့ကိုပြောခဲ့တဲ့စကားတစ်ခုကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်၊ သူကအဲ့ဒါကို ဟာသတစ်ခုလို့ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ အမှန်ဖြစ်နေပုံရသည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆက်စပ်နိုင်စွမ်းရှိတာလား။
"မယုံနိုင်စရာပဲ။"
စုန့်ရန်က အော်ပြောလိုက်သည်။
ဒီစွမ်းရည်က အရမ်းအသုံးဝင်တယ်၊ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ကူးစက်ခံရပြီးနောက် ပြင်းထန်တဲ့ ယိုယွင်းမှုကိုကာကွယ်ဖို့ ခန္ဓာကိုယ်လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။
ယန်ကျန့်က ဒီလောက်ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေမှာရှိနေတာ မဆန်းတော့ဘူး။
"ဒါကို ပုံမှန်သက်ရှိလူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့မရတော့ဘူး၊ တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုထူးဆန်းတယ်။"
ဝမ်ရှန်းက ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းကလူတွေ ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းနိုင်လဲဆိုတာကို ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်ပုံစံက ဘာလဲ။ ခင်ဗျားမှာသဲလွန်စတစ်ခုခုရှိလား။ ငါတို့နောက်တစ်ခါသူနဲ့ကြုံတွေ့ရရင် အရမ်းဒုက္ခများတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
လီယောင်က ထိုအချိန်တွင် လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။
စုန့်ရန်က သူ့တုတ်ကိုတို့ထိပြီးပြောလိုက်သည်။
"သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ တံခါးဖွင့်တာက သော့ချက်ပဲ။ တစ္ဆေက တံခါးဖွင့်ဖို့ ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေတာ ခုနကအဲ့ဒီလို ကွေးသွားတဲ့အထိပဲ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တိုက်ခိုက်ပုံစံတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တံခါးကိုပိတ်ဆို့တုန်းက ဒါက တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ၊ ခမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ငါတို့သုံးယောက်ပေါင်းပြီး ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တယ်။"
"ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါအဲ့ဒီတစ္ဆေကောင်နဲ့ကြုံတွေ့ရရင် ငါတို့သူ့ကို တံခါးဖွင့်ခွင့်မပေးရဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ ငါထင်တာက ဒီတစ္ဆေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူ့သတ်ဖြတ်ပုံစံအတွက် လှုံ့ဆော်မှု တစ်ခုထက်ပိုရှိရမယ်၊ မဟုတ်ရင် တံခါးမဖွင့်ခင် တံခါးခေါက်စရာမလိုဘူး။ ဒါက တံခါးခေါက်တာကလည်း သတ်ဖြတ်ပုံစံရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သုံးခါခေါက်ပြီးနောက် ဘာလို့ရပ်သွားလဲဆိုတာတော့ မရှင်းလင်းဘူး။"
ယန်ကျန့်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့လေ့လာတွေ့ရှိမှုက ထက်မြက်တယ်၊ အပြင်ကတစ္ဆေနဲ့ အနည်းဆုံး သတ်ဖြတ်ပုံစံနှစ်ခုရှိတယ်လို့ ခန့်မှန်းနိုင်တာ။"
"ဟက်၊ ငါလေ့လာခဲ့တဲ့ အချိန်အားလုံးပြီးမှတော့ ငါတစ်ခုခုတော့တွက်ဆနိုင်သင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါခေါင်းဆောင် ဖြစ်ထိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။"
စုန့်ရန်က ရယ်မောသည်။
တစ်ခဏမျှတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါခန့်မှန်းတာက ဒါက အခန်းထဲကမီးတွေနဲ့ဆိုင်တယ်။ ပထမတံခါးခေါက်သံမှာ ဧည့်ခန်းမီး ငြိမ်းသွားတယ်။ ဒုတိယတံခါးခေါက်သံမှာ ရေချိုးခန်းမီး ငြိမ်းသွားတယ်။ တတိယတံခါးခေါက်သံမှာ အခန်းထဲကမီးက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ပြီး ငြိမ်းတော့မလိုဖြစ်သွားတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ လီယောင်က တံခါးကိုပိတ်ဆို့ပြီး သဘာဝလွန်ကို သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် အခန်းထဲကမီးက မငြိမ်းသွားဘူး။"
"ဒီအခန်းထဲမှာ မီးသုံးလုံးပဲရှိတယ်၊ တံခါးခေါက်သံသုံးခေါက်နဲ့ကိုက်ညီတယ်။ ဒါကြောင့် အပြင်ကတစ္ဆေက မီးငြိမ်းတဲ့ပုံစံကို လိုက်နာနေတယ်လို့ သံသယဝင်ဖို့အကြောင်းရှိတယ်၊ မီးတစ်လုံးငြိမ်းသွားတာနဲ့ အိမ်ထဲကလူတွေ အားလုံးသေသွားနိုင်ခြေများတယ်။"
"လူတွေက ငြိမ်းသွားတဲ့မီးတွေလို သေဆုံးသွားတယ်၊ ဒါက သေချာသလောက်ဖြစ်တဲ့ သေခြင်းတရားသတ်ဖြတ်နည်းတစ်ခုပဲ။"
"ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်၊ ဒါကြောင့် စာတိုက်က ညနေခြောက်နာရီနောက်ပိုင်းမှာ မီးပိတ်တာပဲ။ မီးတွေက ပထမထပ်ကနေ ပဉ္စမထပ်အထိ ငြိမ်းသွားတယ်၊ အခန်းကိုမပြန်သေးတဲ့ ဘယ်သံတော်ဆင့်မဆို သေဆုံးသွားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စာတိုက်ထဲမှာ လင်းနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော မီးတွေက အခန်းတွေထဲမှာပဲရှိလို့။"
လီယောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းနာမည် ဝမ်ရှန်း ဟုတ်တယ်မလား။ ဒီအခန်းမှာ မီးခလုတ်တစ်ခုခုရှိလား။"
စုန့်ရန်က ထို့နောက်မေးလိုက်သည်။
"မရှိပါဘူး။ ရေချိုးခန်း၊ အခန်း၊ ဧည့်ခန်း— ဘယ်မှာမှ မီးခလုတ်မရှိဘူး။ ကျွန်တော် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ကျွန်တော်အတည်ပြုနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲကမီးတွေက ညနေခြောက်နာရီမှာ အလိုအလျောက် လင်းလာပြီး မနက်ခြောက်နာရီမှာ ငြိမ်းသွားတယ်။"
ဝမ်ရှန်းက ပြောသည်။
"ဒါပဲ၊ မီးခလုတ်မရှိဘူးဆိုတာက မီးတွေကိုနေထိုင်သူတွေက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလို့ဆိုလိုတယ်။"
စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်သည်-
"ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့သုံးသပ်ချက်က မှန်ကန်တယ်။"
"မီးငြိမ်းတာက ဒုတိယတိုက်ခိုက်ပုံစံပဲ။"
"ဒါဆိုရင် ဒီတစ္ဆေမှာ သတ်ဖြတ်နည်းနှစ်မျိုးရှိတယ်— မီးပိတ်ပြီးသတ်တာနဲ့ တံခါးဖွင့်ပြီးသတ်တာ။ ဒီတစ္ဆေရဲ့အန္တရာယ်အဆင့်ကိုထောက်ထားရင် သူတို့နှစ်ခုစလုံးက ရှင်သန်နိုင်ခြေမရှိတဲ့ ချက်ချင်းသေစေတဲ့ လှုံ့ဆော်မှုတွေဖြစ်သင့်တယ်။"
ဒီလိုတွေးရင်း စုန့်ရန်က သူ့နဖူးကို မတို့ထိဘဲမနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါတကယ်ပဲကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါတို့ မျိုးတုံးသွားတော့မလို့ပဲ။"
"တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးအပိုင်းမဟုတ်ဘူး။ 'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' သာဒီမှာရှိနေသေးရင်..."
ယန်ကျန့်က ပြောရင်း မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။
'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' သာ စာတိုက်အတွင်းမှာရှိနေသေးပြီး တခြားတစ္ဆေနဲ့အတူ လှည့်လည် သွားလာနေမယ်ဆိုရင် ဒါက မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ သေခြင်းတရား ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က S အဆင့်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်သွားပြီး မဖြေရှင်းနိုင်သော အဆင့်သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
တံခါးခေါက်ရင်သေ၊ မီးငြိမ်းရင်သေ၊ တံခါးဖွင့်ရင်သေ။
အခု'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ တံခါးကို ပိတ်ဆို့ပြီး သဘာဝလွန်ကို သီးခြားခွဲထုတ်ကာ မီးငြိမ်းတာကို ကာကွယ်သရွေ့ ရှင်သန်ဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။
"ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ခေါက် ခေါင်းဆောင်ယန်က လီယောင်ကိုခေါ်လာခဲ့တယ်။ သူက ပုံစံတွေနဲ့လူသတ်တဲ့ တစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ အရမ်းသင့်တော်တယ်။"
စုန့်ရန်က ပြောသည်။
ဝမ်ရှန်းက ဒီလူအနည်းငယ် သုံးသပ်နေတာကိုကြည့်ရင်း သူ့မျက်ဆံများအနည်းငယ်ကျုံ့သွားသည်။
ဒီလူတွေအားလုံးက မိစ္ဆာတွေလား။
တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက် သူ့သတ်ဖြတ်နည်းကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်နိုင်တာက ခန့်မှန်းချက် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ သိမ်မွေ့တဲ့ပြောင်းလဲမှုအမျိုးမျိုးကို ယုတ္တိနည်းကျကျနဲ့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ဆက်စပ်ပေးနေတာ။
တစ္ဆေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ထုတ်နေကြတာ...
"ဒါဆိုရင် ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ တစ္ဆေကို ငါတို့ဘယ်လိုကိုင်တွယ်သင့်လဲ။"
စုန့်ရန်က သူ့တုတ်ကိုတို့ထိရင်း ယန်ကျန့်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီစကားကိုကြားတော့ ဝမ်ရှန်းက ပိုလို့တောင်တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ ဒီလူတွေက ခုနကထွက်သွားတဲ့တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ တကယ်ပဲ စီစဉ်နေကြတာလား။
ငါတကယ်ပဲ သူတို့နဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းကလား။
ကွာဟချက်က... အရမ်းကျယ်ပြန့်လွန်းတယ်။
ပြီးတော့ ဒါက ကြိုးစားမှုတစ်ခုတည်းနဲ့ ကျော်လွှားနိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။