သဘာဝလွန်ဖိုရမ်၏ ပြင်းထန်သောတည်ရှိမှု

ဒီစာအနီကို ပို့ဆောင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ဒုက္ခများလှသည်။

စာပို့ရမည့် နေရာက ထူးဆန်း ကြောက်စရာကောင်းရုံသာမက တကယ့် သင်္ချိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ဦးတည်ရာကလည်း ဌာနချုပ်၏ စီရင်ပိုင်ခွင့် အောက်တွင် မရှိသော ရဲကျန့်၏ တာဟိုင်မြို့သို့ သွားရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဒုက္ခများနေသည်။ ဒါက ဌာနချုပ်က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကို အလျှော့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရဲကျန့်ကို တာဟိုင်မြို့၏ တာဝန်ခံအဖြစ် အခြေခံအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်းပင်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုး အခုမှ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ၊ နောက်ဆုံးတော့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ တိုးပွားလာနေပြီး အခြေအနေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်စပြုနေသောကြောင့် ဌာနချုပ်က နောက်ဆုတ်ပေးခြင်းသည် ပုံမှန်ပင်။

သို့သော် မှတ်သားထိုက်သည်မှာ ယန်ကျန့် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် မဖြစ်ခင်ကတည်းက ဌာနချုပ်၏ ထိန်းချုပ်မှု အသက်ဝင်နေဆဲ အချိန်တွင် ရဲကျန့်သည် တာဟိုင်မြို့၏ သူဌေး ဖြစ်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဒီအတွေ့အကြုံ တစ်ခုတည်းကပင် လူတွေကို သတိထားစေရန် လုံလောက်နေပြီ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင်...

တာဟန်မြို့၏ လေဆိပ်တွင် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ် တစ်စင်းသည် ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် တာဟိုင်မြို့သို့ ခရီးနှင်နေသည်။

လေယာဉ်ခန်း အတွင်း...

စုန့်ရန်သည် ရွှေရောင်တုတ် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်စွာဖြင့် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"လေယာဉ် ရွေ့တာနဲ့ ခရီးသွား အချက်အလက်ကို တာဟိုင်မြို့ လေဆိပ်ကို ပို့လိုက်ပြီးပြီ။ သူတို့က ငါ့ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ် အကြောင်းကို အဲ့ဒီမှာ သေချာပေါက် သိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ တာဟိုင်မြို့ကို မရောက်ခင်မှာ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က လူတွေက သတင်းရပြီး ငါတို့နဲ့ ဆက်သွယ်ကြလိမ့်မယ်။"

" ငါ့ သြဇာက ရဲကျန့်ကို ဂရုစိုက်စေလောက်အောင် မလုံလောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်အောက် ငယ်သားတွေကလည်း ကိုင်တွယ်ရခက်တယ်။ ငါတို့ တာဟိုင်မြို့ကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု မရှိဘူး။"

"နောက်ဆုံးတော့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က လူတွေက ဌာနချုပ် အရာရှိတွေကို အရမ်း ခုခံတွန်းလှန်ကြတယ်။"

မိတ်ဆွေ အသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် မတူဘဲ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်သည် ပုဂ္ဂလိက အင်အားစု တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဌာနချုပ်နှင့် ရှားရှားပါးပါးသာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သောကြောင့် ကိုင်တွယ်ရန် အနည်းငယ် ပိုခက်ခဲသည်။

"တွေ့တာနဲ့ ရန်ဖြစ်ကြမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အရာရှိ သုံးယောက်တောင် ဒီမှာ ရှိနေတာ၊ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က တိုက်ခိုက်ရဲမှာလား။ သူတို့ တကယ်သာ လုပ်ရဲရင် ဌာနချုပ်နဲ့ အဆက်အဆံ ပြတ်သွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ဒါ့အပြင် တာဟိုင်မြို့က ဌာနချုပ်က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကို အလျှော့ပေးလိုက်တာ သက်သက်ပဲ။ ရဲကျန့်က အဲ့ဒီမှာ တရားဝင် တာဝန်ခံ ဖြစ်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး၊ သူက တရားမဝင်ဘူး၊ အသိအမှတ်ပြု မခံရဘူး။"

"ဒါတော့ ဟုတ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တာဟိုင်မြို့မှာတော့ ရဲကျန့်က ဥပဒေပဲ။"

စုန့်ရန်က သူ့တုတ်ကို တို့ထိပြီး ဖိနှိပ်ထားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ မင်းက ဖန်ရှီမင်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးတော့ ဒီထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဘယ်လို စိတ်နေစိတ်ထား ရှိလဲဆိုတာ သိသင့်တယ်။"

"အခြေအနေတွေ တကယ် ဆိုးသွားရင် သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ဥပဒေမဲ့တွေပဲ၊ ယေရှုတောင် သူတို့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးသွားသည်။

အမှန်စင်စစ် ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေက ချုပ်တည်းမခံရတော့ဘူး။

သူ အရင်က မိတ်ဆွေ အသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့စဉ်က ဖန်ရှီမင်သည် ဌာနချုပ် ရှေ့တွင် ချောင်ယန်ဟွာ၏ သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ့ကို ရှင်းပစ်ရန် 'တစ္ဆေကတ်ကြေး' ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့သည်။

အဆုံးမှာ... ဌာနချုပ်က တကယ်ပဲ အလျှော့ပေးခဲ့တယ်။

ထိုဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် သူ စိတ်ပျက်အားလျော့သွားခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စိတ်ခံစားချက်များကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ဖန်ရှီမင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဌာနချုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရပ်တည်နိုင်စွမ်း အမှန်တကယ် ရှိသည်ဟုလည်း ဆိုလိုသည်။

"လေယာဉ်က အခု ဘယ်မှာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"တာဟန်မြို့ကနေ ထွက်ခွာလာတာ မကြာသေးဘူး..."

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"လမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်၊ တာချန်းမြို့ အပေါ်မှာ ပတ်ပြီးမှ တာဟိုင်မြို့ကို သွား။ ငါ ပစ္စည်းတစ်ခု ယူဖို့လိုတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါတို့ ဆင်းသက်ဖို့ လိုလား။"

စုန့်ရန်က မေးလိုက်သည်။

"မလိုဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ သဘောပေါက်ပြီ။"

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်းပင် လေယာဉ်မှူးကို တာချန်းမြို့သို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဒီလို မဆင်မခြင် လေယာဉ်လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲမှုများကို သေချာပေါက် ခွင့်မပြုသော်လည်း တာဝန်ခံ အရာရှိတစ်ဦးအနေနဲ့ သူ ဒီအခွင့်ထူး ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့က အရေးပေါ် အခြေအနေများစွာအတွက် ပြင်ဆင်ထားရသောကြောင့်ပင်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် စုန့်ရန်၏ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်သည် တာချန်းမြို့ အပေါ်က ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဇိမ်ခံခန်း အတွင်းတွင် ထိုင်ရင်း ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားသည်၊ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံး ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင် တစ်ခုက တာချန်းမြို့ရှိ ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာဝင်းဘက်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' လည်း ထိုအချိန်တွင် ပွင့်လာသည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်မှ လူနေအိမ်ရာဝင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

'တစ္ဆေနယ်မြေ' သည် ထိုဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်၊ တိတ်ဆိတ်ပြီး သတိမပြုမိနိုင်ပေ။ ကွမ်းကျန်း လူနေအိမ်ရာဝင်း၏ နေထိုင်သူများမှာ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' အတွင်းက အနီရောင် အလင်းရောင်သည် ယန်ကျန့်က မြင်စေလိုမှလွဲ၍ မည်သူမှ မမြင်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် လူတိုင်းက တုံ့ပြန်မှု မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။

အိမ်ရာဝင်း အတွင်းတွင် ဖြူဖျော့သော အသားအရေနှင့် ခံစားချက် ကင်းမဲ့သကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကောင်းကင်ဘက်သို့ ခေါင်းအနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်း၊ သမီး ဘာကြည့်နေတာလဲ။"

အိမ်ရာဝင်းအတွင်း ဝမ်ရှန်းရှန်းနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေသော ဝမ်ဟိုင်ယန်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်နေတာ။"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ခံစားချက်မဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဟိုင်ယန်က နားမလည် ဖြစ်သွားပြီး သူမလည်း မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမမြင်ပေ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှ မရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ လေယာဉ်တစ်စင်းက အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး သူတို့ အိမ်ရာဝင်း အပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှင် ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ။"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေသကဲ့သို့ စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမ၏ အမြင်အာရုံတွင် အိမ်ရာဝင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာသည် အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လူအများအပြား 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသော်လည်း သူတို့ လုံးဝ မသိရှိကြပေ။

သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' အတွင်းက အရာအားလုံးကို သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ မြင်နိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ ဝမ်ရှန်းရှန်းတွင် အထူး လက္ခဏာများ ရှိပြီး သူမသည် ယခင်က တစ္ဆေမျက်လုံး၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြင့် တိုက်စားခံခဲ့ရဖူးသောကြောင့်ပင်။

ယန်ကျန့် ပေါ်မလာသော်လည်း သူ့အသံက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက်ပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် 'တစ္ဆေငယ်' ကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားဖို့လိုတယ်။ ငါ သူ့ကို လိုတယ်။"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဘေးတစ်ဖက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ညစ်ပေ ဟောင်းနွမ်းနေသော အနက်ရောင် အခေါင်းဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသားအရေ ညိုမဲပြာနှမ်းနေကာ မျက်လုံးများ နီရဲနေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်တွင် ရပ်ရင်း ခေါင်းစောင်းကာ ချောင်းကြည့်နေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် 'တစ္ဆေငယ်' သည် အိမ်ရာဝင်းအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

အိမ်ရာဝင်းက ကြီးမားပြီး 'တစ္ဆေငယ်' က လူအုပ်ကို တမင်တကာ အမြဲရှောင်ရှားသောကြောင့် ဒီမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားကြောင်း ဘယ်သူမှ မတွေ့ရှိသေးပေ။

"ဒါဆိုရင် ရှင် သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာဖို့ သတိရပါ၊ ပျောက်မသွားစေနဲ့။"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောရင်း သူ့ကို မတားဆီးပေ။

ယန်ကျန့်က 'တစ္ဆေငယ်' ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်လျှင် အခြေအနေက အလွန် ဒုက္ခများနေသည်ဟု ဆိုလိုကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ပြီးတော့ ယန်ကျန့်က အရာအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားရန် သော့ချက်ဖြစ်သည်၊ သူ သေလို့ မဖြစ်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက 'တစ္ဆေငယ်' သို့မဟုတ် သူမကိုယ်တိုင်၏ တည်ရှိမှုသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေါ့၊ ဒီလို အရာမျိုးကို ငါ ဆုံးရှုံးချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ သွားရတော့မယ်။"

ယန်ကျန့်၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အနီရောင်ကမ္ဘာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ခဏအကြာက သစ်ပင်နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော 'တစ္ဆေငယ်' ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူမ အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းပြီး သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ထွက်သွားပြီ။"

သူမသမီး ဒီလို ပြောနေသည်ကို ကြားတော့ ဝမ်ဟိုင်ယန်က ရှင်းပြမရနိုင်သော တုန်လှုပ်မှုကို မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ လွတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူတို့အပြင် တတိယလူ မရှိပေ။ သူမသမီး ဝမ်ရှန်းရှန်းက ယန်ကျန့်နှင့် တကယ် စကားပြောနေသလား သို့မဟုတ် အမည်မသိ သတ္တဝါ တစ်ခုခုနှင့် စကားပြောနေသလားဟု သူမ တွေးမိသည်။

ဒါမှမဟုတ် သူမက သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေတာ သက်သက်လား။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အပေါ်က လေယာဉ်သည် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး တာချန်းမြို့ အပေါ်က ကောင်းကင်ကို စွန့်ခွာကာ တာဟိုင်မြို့သို့ ဦးတည်နေပြီဖြစ်သည်။

"လေယာဉ်ပေါ်မှာ တစ်ခုခု ပေါ်လာနေတယ်..."

ရုတ်တရက် လီယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ချက်ချင်းပင် သူ့နောက်က လွတ်နေသော လေယာဉ်ခန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုလား။"

စုန့်ရန်၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ယန်ကျန့်သည် ခုနက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံကာ အပေါ်က ကောင်းကင်မှ တာချန်းမြို့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လွှမ်းခြုံနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီ တစ်မိနစ်အတွင်းမှာ ယန်ကျန့်က သူ့ကိုယ်တိုင် သူ့ထိုင်ခုံမှ မရွေ့သော်လည်း အရာများစွာ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့၊ ငါ တာချန်းမြို့ကနေ ပစ္စည်းတစ်ခု ယူလာခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်က ခဏရပ်ပြီးနောက် ထပ်ပြောသည်။

"ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။"

"ဘာ။"

စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး ယန်ကျန့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ အကြည့်များတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါက ဘယ်လို နောက်ပြောင်မှုမျိုးလဲ။

ယန်ကျန့်က လေယာဉ်ပေါ်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင် ခေါ်လာခဲ့တယ်လား။ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ။

"ဘာလို့လဲ။ မင်းတို့အားလုံး တော်တော်လေး လန့်နေပုံပဲ။ ဒီကိစ္စအတွက် အကြီးအကျယ် လုပ်စရာ မလိုဘူးမလား။"

ယန်ကျန့်က တွေးမိသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ လေယာဉ်ပေါ် ခေါ်လာတာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆိုတာ သေချာလား၊ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။"

စုန့်ရန်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာကွာလို့လဲ။ သူတို့က အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ဒါက ကိစ္စမကြီးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆိုရင်... အခြေအနေတွေ အရမ်း ဆိုးသွားနိုင်တယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဘေးကင်းရေးကို မစဉ်းစားမိဘူးလား။"

စုန့်ရန်က ဒီလို ပြောပြီး သူ့နောက်က လွတ်နေသော ခန်းမဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေက အဲ့ဒီမှာလား။

ဒီအတွေး တစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို မသက်မသာ ဖြစ်စေရန် လုံလောက်နေပြီ။

"ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်၊ တစ္ဆေဆရာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ စိတ်ချလို့ရတယ်၊ ငါ သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ငါ သူ့ကို ကြိုတင်ကာကွယ်မှု အနေနဲ့ ခေါ်လာခဲ့တာ။ ငါက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က လူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခ မဖြစ်ချင်ပေမဲ့ ပဋိပက္ခ တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရင်လည်း ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါတွေ အားလုံးက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ။"

စုန့်ရန်က မျက်မှောင်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြုံ့လိုက်ပြီး နားလည်ရခက်နေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အရမ်းများပြီး သူလုပ်တဲ့ အရာတော်တော်များများက သာမန် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် သူက တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်လည်ရှင်သန်မှာ မကြောက်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ သုံးနိုင်တယ်၊ သူက ပုံမှန်မဟုတ်အောင် ကျန်းမာတယ်၊ ဒါက စုံစမ်းချင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို သိတဲ့ အမှန်တရားပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ဘဝမှာ ရောယှက်နေတဲ့ အမျိုးသမီး အနည်းငယ်လည်း သူ့ဘေးမှာ ရှိနေတယ်။

ဒါ့အပြင် သူတို့တောင် မရှာဖွေနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ အများကြီးကို သူသိတယ်။

"ဒါက ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ မင်း စပ်စုစရာ မလိုဘူး။ မင်း မေးရင်တောင် ငါ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒီလို ဖြစ်မှတော့ ထပ်မမေးတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ မင်း သတိထားသင့်သေးတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ၊ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားရင် ငါတို့ကို အရင် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။"

စုန့်ရန်က အနည်းငယ် မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့လုပ်ရပ်တွေကို ငါ တိုင်းတာတယ်၊ ငါက သေမင်းကို တမင်တကာ ခေါ်နေတဲ့သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒီထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်တွေက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုရူးသွပ်တယ်၊ သာမန်လူတွေရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေတယ်။"

စုန့်ရန်က သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

'တစ္ဆေငယ်' သည် ခန်းမအတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ယန်ကျန့်က နောက်ဆုံး လက်နက်အဖြစ် ထားရှိထားသည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် ကိစ္စပြီးဆုံးသည်အထိ လေယာဉ်ပေါ်တွင် နေပြီးနောက် တာချန်းမြို့သို့ ပြန်သွားမည်ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် 'တစ္ဆေငယ်' ကို ချက်ချင်း ယန်ကျန့်ဘေးသို့ ပြန်ခေါ်လိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတော့ တာဟိုင်မြို့၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း ရှိနေသရွေ့ ယန်ကျန့်က ဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ တာဟိုင်မြို့နှင့် တာချန်းမြို့ကြား၊ နေရာနှစ်ခု၏ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဆိုလျှင် ယန်ကျန့်၏ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' က ချက်ချင်း မလုပ်နိုင်ဘဲ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မည်။

အန္တရာယ် အချိန်များတွင် မိနစ်အနည်းငယ်သည် အလွန်ကြာမြင့်ပြီး တစ်မိနစ်ပင်လျှင် အသက်နှင့် သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

မကြာမီ စုန့်ရန်၏ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်သည် တာဟိုင်မြို့ရှိ လေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် လေယာဉ် ဆင်းသက်ပြီး တံခါးစဖွင့်သည်နှင့် လေယာဉ်အတွင်းမှ အချက်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

စုန့်ရန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့တုတ်ကို အားပြုရင်း မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။

သို့သော် လေယာဉ်ပေါ်က သူ့လက်ထောက်က အခြေအနေကို အစီရင်ခံနိုင်ခင်မှာပင် အပြင်ဘက်တွင် ယာဉ်အများအပြားက လေယာဉ်ကို ဝန်းရံထားပြီး လူတစ်စုက ခန်းမထဲသို့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ဘယ်သူက စုန့်ရန်လဲ။"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဝတ်စုံနှင့် ကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နေကာမျက်မှန် တပ်ထားကာ သူဌေးတစ်ဦး၏ အမူအရာနှင့် ရှိသော အမျိုးသားက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါပဲ။ ဘာကိစ္စလဲ။"

စုန့်ရန်က ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်လာပြီး သူ့တုတ်ကို အားပြုရင်း သူ့မျက်နှာအမူအရာလည်း အေးစက်ပြီး သတိထားနေသည်။

"မင်းက တာဟန်မြို့က စုန့်ရန်လား။ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကို အကြောင်းမကြားဘဲ တာဟိုင်မြို့ကို လာရဲတဲ့ သတ္တိတော်တော် ရှိတာပဲ။ ငါတို့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ကို မပစ်ချခဲ့တာက ဌာနချုပ်ကို မျက်နှာသာပေးတာပဲ။"

ထိုလူက စူးရှစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စကားတွေ များနေပြီ၊ ငါ မင်းကို အကြံတစ်ခု ပေးမယ်- ချက်ချင်း လှည့်ပြန်သွား။ မင်း လေယာဉ်ပေါ်က ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းရဲရင် မင်း သေပြီ။"

ထိုလူက အာဏာပြင်းပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသည်၊ တာဝန်ခံ တစ်ဦးဖြစ်သော စုန့်ရန်ကိုပင် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းခွင့်မပြုဘဲ သူလာလမ်းအတိုင်း ပြန်ရန် တောင်းဆိုနေသည်။

ဒီစကားများကို ကြားတော့ လီယောင်က ချက်ချင်း အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ လွန်လွန်းနေပြီ၊ ဒါက လုံးဝ ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ ဌာနချုပ်က အမိန့်မပေးမချင်း ခင်ဗျားတို့မှာ ဒီလို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။"

"စုန့်ရန်၊ ဒါ မင်းရဲ့လူလား။"

နေကာမျက်မှန်နှင့် လူက လီယောင်ကို မမှတ်မိပုံရသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

စုန့်ရန်၏ အကြည့်များ တုန်ခါသွားသည်၊ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က လူတွေ ဘယ်လောက် စကားများနိုင်လဲဆိုတာ သူသိသည်။ သူက သတိမပြုမိဘဲ ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ သူက စာတစ်စောင် ပို့ရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး ဒီလူတွေနဲ့ ဆက်ဆံဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က လူတွေက သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိပုံရသည်။

သူ လေယာဉ်ပေါ်က ဆင်းတာနဲ့ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီ။

"သူ့နာမည် လီယောင်၊ ငါ့လူ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့လူ။"

စုန့်ရန်က သူ့တုတ်ကို တို့ထိပြီး ဘေးတစ်ဖက်သို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ထိုအချိန်တွင် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရဲကျန့်က ဒီလောက် အာဏာပြင်းတာလား။ တာဟိုင်မြို့ကို သူ့ကိုယ်ပိုင်မြို့လို သဘောထားပြီး တခြားသူတွေကိုတောင် လာလည်ခွင့် မပြုဘူးလား။"

"ဟမ်။"

နေကာမျက်မှန်နှင့် ဦးဆောင်လာသော လူက ဒါကို မြင်ပြီး ချက်ချင်း မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီးနောက် လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက... 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်လား။"

"ကြည့်ရတာ မင်း ငါ့ကို သိပုံပဲ။ ဒါ ကောင်းတာပေါ့၊ ငါ့ကို ဒုက္ခအများကြီး သက်သာစေတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါတော့ အလေးအနက်ထားရမယ့် ကိစ္စပဲ..."

ထိုလူက မသေချာမရေရာမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စုန့်ရန် တစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင် သူက သူ့ကို တာဟိုင်မြို့မှ အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာခိုင်းရန် တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် စုန့်ရန်၏ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ပေါ်တွင် ယန်ကျန့်ပါ ပါလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက မျှော်လင့်ထားနိုင်မှာလဲ။