အခန်း (၇၇၉)

ယန်ကျန့်၊ စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့သည် တက္ကစီတစ်စီးငှားပြီး တာဟိုင်မြို့ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်သွားလာကာ နောက်ဆုံးတွင် မြို့လယ်ခေါင်နှင့် အနည်းငယ်ကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ဒါက တာဟိုင်မြို့တွင် သမိုင်းအလွန်ရှည်လျားသော သင်္ချိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အစောဆုံးနေ့စွဲများကို 'တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်' အထိ ခြေရာခံနိုင်သည်။ လက်ရှိပုံပန်းသဏ္ဌာန်မဖြစ်မီ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်မွမ်းမံပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် မြေက ရွှေလောက်တန်ဖိုးရှိသော တာဟိုင်မြို့တွင် ဒီသင်္ချိုင်း၏တည်နေရာကို ဝေးလံခေါင်ဖျားသည်ဟု မသတ်မှတ်ပေ။ ဒီမှာတစ်ယောက်ယောက်ကို မြှုပ်နှံရန်ကုန်ကျစရိတ်မှာ မနည်းလှပေ၊ အနည်းဆုံး သိန်းအနည်းငယ် သို့မဟုတ် သန်းတစ်ထောင်မှပင် စတင်နိုင်သည်။

"ဒါ ဒီနေရာပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။"

စုန့်ရန်က တက္ကစီထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ့တုတ်ကိုအားပြုရင်း ဝင်ပေါက်ရှိ ကြီးမားသောမုခ်ဦးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းပေါ်တွင် ဖူရှို့ဥယျာဉ်ဟူသော စကားလုံးများ ရေးထိုးထားသည်။

အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် သင်္ချိုင်းသည် ထင်ထားသလို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်မနေပေ။ အဲ့ဒီအစား လမ်းများသည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် ပန်းများနှင့်မြက်များဖြင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော စိမ်းလန်းစိုပြေမှုရှိသည်။ မသိသူတစ်ဦးတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူတို့ပန်းခြံတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ထင်မှတ်မိပေမည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဒါကို ဘယ်လိုထင်လဲ။ စာတိုက်က ငါတို့ကို စာပို့ခိုင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီအပြင်ဘက်လိပ်စာကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။ မင်း သိသင့်တယ်၊ ဒီနေရာက အတိတ်က ဖူရှို့ဥယျာဉ်လို့မခေါ်ဘူး၊ အမည်မရှိ မြှုပ်နှံရာမြေတစ်ခုသက်သက်ပဲ။"

စုန့်ရန်က ပြောရင်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်စပြုလာသည်။

"သဘာဝလွန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စတွေကို စကားလုံးအနည်းငယ်နဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြလို့ရလို့လား။"

ယန်ကျန့်ကလည်း ကားထဲမှထွက်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူဘာမှထူးခြားတာမခံစားမိဘူး၊ ဒါ့အပြင် နေ့ခင်းဘက်တွင် သင်္ချိုင်း၌ လူအချို့နှင့်ယာဉ်အချို့ အသွားအလာရှိနေသည်၊ ထင်ရှားသည်မှာ သာမန်လူများ သင်္ချိုင်းများကို လာရောက်ဂါရဝပြုရန် သို့မဟုတ် မကြာသေးမီကဒီမှာမြှုပ်နှံခဲ့သူတစ်ဦးအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရန်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ထူးဆန်းတယ်။"

လီယောင်က မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါတကယ်ပဲထူးဆန်းတယ်။ သီအိုရီအရဆိုရင် သာမန်လူတွေအသွားအလာရှိနေရင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဒီမှာမဖြစ်ပွားသင့်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာရှိတယ်။ ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့ ဒီမှာပုံမှန်မဟုတ်တာတစ်ခုခုတွေ့ရှိခဲ့ရင် သူတို့သေချာပေါက်စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ထူးဆန်းတာဘာမှမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စာတိုက်က ငါတို့ကိုဒီစာအနီကို ပို့ခိုင်းတယ်။ ဒါက အငြင်းပွားစရာပဲ။"

"ဒါဆိုရင် ခေါင်းဆောင်ယန်၊ စာထဲမှာတစ်ခုခုထူးဆန်းတာရှိတယ်လို့ ရှင်ထင်လား။"

စုန့်ရန်က ထို့နောက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လောလောဆယ် သံသယ တစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ အတည်မပြုရသေးဘူး။ ဒီစာကို အရင်ပို့လိုက်ရအောင်၊ အဖြေက မကြာခင်မှာရှင်းလင်းလာမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်များ အနည်းငယ်တုန်ခါသွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က သံတော်ဆင့်ရဲ့အခန်းကဏ္ဍကို အတည်ပြုရမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ 'တစ္ဆေစာတိုက်' ရဲ့တည်ရှိမှု ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း စူးစမ်းရှာဖွေဖို့လိုတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီပြဿနာတွေက အရမ်းထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေမှာဖြစ်လို့ပဲ။"

"သွားကြစို့၊ အတွင်းကအမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို ရှာကြမယ်။"

ခေတ္တမျှစူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက် သူတို့ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က သူ့ပထမခြေလှမ်းကိုလှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူတို့နောက်ကတက္ကစီမှ အသံကျယ်တစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်— မှန်ကွဲသံပင်။

"ဘယ်သေနာကောင် လုပ်တာလဲ၊ ဘယ်သူက ဂေါက်သီးဘောလုံးကိုပစ်တာလဲ။"

မောင်းထွက်ရန်ပြင်ဆင်နေသော တက္ကစီယာဉ်မောင်းက ရုတ်တရက်ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သုံးယောက်သား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က တက္ကစီ၏ရှေ့လေကာမှန် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့်ပြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ဘယ်ကမှန်းမသိလာသော အဖြူရောင်ဂေါက်သီးဘောလုံးတစ်လုံး ၎င်းပေါ်သို့ကျရောက်ကာ အပေါက်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေပြီး မှန်ထဲသို့စိုက်ဝင်နေသည်။

သို့သော် ပတ်ပတ်လည်တွင် လမ်း၊ ကွင်းပြင်များသာရှိပြီး အနီးအနားတွင် အဆောက်အအုံမြင့်များ သို့မဟုတ် ဂေါက်ကွင်းများမရှိပေ။ ဒီအနီးအနားတွင် တစ်ယောက်ယောက်က ဂေါက်သီးရိုက်နေရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ၊ အပေါ်ဘက်တွင်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်ပျံသန်းနေသောအရာမရှိပေ။

"ဒီဂေါက်သီးဘောလုံးက ဘယ်ကမှန်း မသိရောက်လာတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က စိုးရိမ်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကိုထောက်ထားလျှင် ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးက မဖြစ်နိုင်ဟုထင်ရသည်။

သို့သော် ဒီအဖြူရောင်ဂေါက်သီးဘောလုံးက အလွန်သစ်လွင်နေသည်၊ ဒါက ခုနကမှအသုံးပြုခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီဘက်ကို တမင်တကာရိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

လူကြောင့်ဖြစ်တာဆိုရင်တော့ အလွန်အကျွံစိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့လည်း တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူတို့အာရုံကို လွှဲလိုက်ကြသည်။

သင်္ချိုင်း၏စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ တင်းကျပ်သည်။ ယန်ကျန့် မဝင်ခင်မှာပင် အသက်လေးဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိသော လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ဦးက သူ့ကိုတားဆီးခဲ့သည်။ သူ့ကို နာမည်မှတ်ပုံတင်ရန်၊ ဖုန်းနံပါတ်ချန်ထားရန် စသည်ဖြင့် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အတားအဆီးက ယန်ကျန့်ကိုမတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်သောင်းယွမ်လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် လုံခြုံရေး အစောင့်သည် နွေးထွေးဖော်ရွေလာပြီး သုံးဦးသားကိုဝင်ခွင့်ပြုကာ သင်္ချိုင်းသည် ညနေ ၅:၃၀ နာရီတွင်ပိတ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် စောစောထွက်ခွာရမည်ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင်မနေရန်လည်း ကြင်နာစွာသတိပေးခဲ့သည်။

"အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းအကြောင်းကိုတော့ ကျွန်တော်သိပ်မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သင်္ချိုင်းတိုင်းမှာ နံပါတ်တစ်ခုရှိတယ်။ တစ်ရာအောက်ကဟာတွေက အရှေ့ဘက်က သင်္ချိုင်းဧရိယာနံပါတ်တစ်မှာ ရှိသင့်တယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဆိုင်းဘုတ်တွေလည်းရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဆိုင်းဘုတ်တွေ အတိုင်းပဲ လိုက်သွားလို့ရပါတယ်။"

စုန့်ရန်က အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းအကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအစောင့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။"

စုန့်ရန်က တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ သုံးဦးသား သင်္ချိုင်းထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ကဆိုင်းဘုတ်များအတိုင်း သင်္ချိုင်းဧရိယာနံပါတ်တစ်သို့ စတင်ဦးတည်သွားကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းလွန်းမနေဘူးလား။ ငါတို့ဒီလိုပဲအမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကိုရှာပြီး စာပို့လိုက်ရင် သံတော်ဆင့်ရဲ့တာဝန်မှာ ဘာအခက်အခဲမှမရှိတော့ဘူး။"

လီယောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှန်းအရင်ကပြောခဲ့တာအရ စာပို့ရတဲ့သေဆုံးနှုန်းက အလွန်မြင့်မားတယ်။ သာမန်လူ တစ်ယောက်ပါဝင်ခဲ့ရင် ဦးနှောက်နဲ့ကံနည်းနည်းမရှိဘဲ ဒုတိယထပ်ကိုရောက်ဖို့ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်ခြေမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်အထိ စာပို့တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်က ဘေးကင်းနေတယ်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်တောင် လွယ်လွယ်ကူကူလုပ်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ။"

စုန့်ရန်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"သဘာဝလွန်ဖိုရမ်နဲ့ပဋိပက္ခကတော့ ဒါက တခြားကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပြီး မရောထွေးသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပြောပြီးမှတော့ ဒီစာပို့ခြင်းရဲ့အန္တရာယ်က လမ်းမှာမရှိဘူးဆိုရင် အန္တရာယ်ရဲ့တစ်ခုတည်းသော ရင်းမြစ်က အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကိုယ်တိုင်ကပဲဖြစ်ရမယ်။"

"ဒါကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်။ စာက သေဆုံးသွားတဲ့လူတစ်ယောက်ဆီပို့နေတာပဲ、ဒါကြောင့် အန္တရာယ်ကလည်း လက်ခံသူဆီကပဲလာတာပေါ့၊ သူက ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးကတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်ကလည်း ဒီအမြင်ကိုသဘောတူသည်။

"ငါမမှားဘူးဆိုရင် အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းရဲ့ပိုင်ရှင်က ဖြစ်နိုင်တာက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ၊ သာမန်အလောင်းတစ်လောင်း သက်သက်တော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။"

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲစဉ်းစားနေတာ။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

စကားစမြည်ပြောဆိုနေသည့်အချိန်တွင် သုံးဦးသား သင်္ချိုင်းဧရိယာနံပါတ်တစ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဧရိယာထဲသို့ဝင်ရောက်သည်နှင့် ယန်ကျန့်က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များကို လျင်မြန်စွာ မြင်လိုက်ရသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် မြေပုံများမရှိပေ၊ မြှုပ်နှံပုံစံသည် နိုင်ငံခြားများနှင့်ဆင်တူပြီး ထုံးတမ်းစဉ်လာအမျိုးအစားမဟုတ်ပေ။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုစီတွင် သင်္ချိုင်းနံပါတ်တစ်ခုပါရှိသည်။

နံပါတ်တစ်မှစတင်ပြီး နှစ်၊ သုံး... အားလုံး အစဉ်လိုက်တန်းစီထားသည်။

ထို့ကြောင့် အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကိုရှာဖွေရန် လွယ်ကူသည်။

"အဲ့ဒီဘက်မှာ ဖြစ်သင့်တယ်။"

လီယောင်က ယေဘုယျဦးတည်ရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ရအောင်။"

စုန့်ရန်က ထော့နဲ့ထော့နဲ့လျှောက်သွားသော်လည်း သူ့လမ်းလျှောက်နှုန်းက မနှေးပေ။ သူက သူ့တုတ်၏အကူအညီဖြင့် ထိုဘက်သို့ လျင်မြန်စွာရွေ့လျားသွားသည်။

ယန်ကျန့်က စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ အနည်းငယ်ပိုသတိထားလာပြီး သူလည်းထိုဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဒီမှာသိသာထင်ရှားတဲ့အန္တရာယ်မရှိပေ၊ ဒီဥယျာဉ်ထဲမှာ ဂါရဝပြုလာသော လူအုပ်စု အများအပြားပင်ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က လုံးဝခြောက်လှန့်စရာမကောင်းပေ။ အနီးအနားတွင် မြက်ခင်းပြင်တစ်ကွက်သာရှိပြီး သစ်ပင်မြင့်တစ်ပင်တောင်မရှိဘဲ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များကို ကောင်းမွန်စွာစီစဉ်ထားပြီး တောင်ဘက်သို့မျက်နှာမူကာ အလင်းရောင်ကောင်းမွန်သည်။

သို့သော် ဒီခေတ်သစ်သင်္ချိုင်းများကို ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ်တွင် ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် သူ့ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူဖြတ်သန်းသွားနေသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီသင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်က အနီးအနားကတခြားဟာတွေနဲ့ မတူဘူး။

တခြားဟာတွေမှာ နာမည်နဲ့ပုံတူတွေရှိပေမဲ့ ဒါက ဗလာဖြစ်နေပြီး ဓာတ်ပုံ သို့မဟုတ် ထွင်းထုထားတာမရှိ— အမှတ်အသားမရှိသောသင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုပင်။

ဒါက ယုတ္တိမတန်ဘူး။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို စိုက်ထူထားကတည်းက ဒါက အောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက် မြှုပ်နှံထားကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး မြှုပ်နှံရာနေရာအတွက် ဗလာကျောက်တိုင်တစ်ခုစိုက်ထူခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်က ဒီလိုလုပ်ဖို့ အထူးတောင်းဆိုခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ လာပြီးတစ်ချက်ကြည့်ပါဦး၊ ဒီအမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကြည့်စမ်း။"

စုန့်ရန်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့ကအမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့သံသယကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ့အကြည့်ကို ဗလာသင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်မှလွှဲပြီး လျင်မြန်စွာလျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူရောက်ရှိသောအခါ သူလည်းအံ့အားသင့်သွားသည်။

အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းရှိသင့်သောနေရာသည် ဖွင့်ထားသောတွင်းတစ်ခုအဖြစ် ချန်ထားခဲ့သည်။

တွင်းက မကြီးမားဘဲ ခေါင်းတလားတစ်လုံးဝင်ဆံ့ရုံသာရှိပြီး သူ့ဘေးတွင် မြေဆီလွှာအသစ်များ ပုံထားသည်၊ မကြာသေးခင်ကမှ တူးထုတ်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကြည့်စမ်း ခေါင်းတလားပျောက်နေတယ်၊ ငါတို့အခုစာကိုဘယ်လိုပို့ရမှာလဲ။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီးကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်းတလားပျောက်သွားသော်လည်း သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်က ရှိနေသေးသည်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် အဘွားအိုတစ်ဦး၏ပုံတူရှိပြီး သူမက ညင်သာပြီးကြင်နာသောအပြုံးကို ဆင်မြန်းထားသည်။ သူဒါကိုသိပ်အာရုံမစိုက်ဘဲ ကျောက်တိုင်ပေါ်ကထွင်းထုထားသောနေ့စွဲများ— မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းနေ့စွဲများကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"သေဆုံးတဲ့နေ့စွဲက မနေ့ကပဲ။ ခေါင်းတလားက ပျောက်သွားတာမဟုတ်ဘူး၊ မမြှုပ်နှံရသေးတာ။"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း သူ့အကြည့်များအနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘာ လူက မမြှုပ်နှံရသေးတာဟုတ်လား။"

စုန့်ရန်က အံ့ဩတကြီးအော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

သူလည်း ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး အနီးကပ်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ လူက မနေ့ကသေဆုံးခဲ့ပြီး အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းက မကြာသေးမီကမှ တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်သည် ဖြစ်နိုင်တာက အသုဘအိမ်မှာရှိနေသေးပြီး မြှုပ်နှံရန် ဒီကိုခေါ်ဆောင်မလာရသေးပေ။

"ငါတို့စောနေတယ်။"

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီမနက်ခြောက်နာရီမှာ စာအနီကိုရခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားခဲ့တယ်၊ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်နဲ့ တာဟိုင်မြို့ကိုတိုက်ရိုက်လာခဲ့ပြီးနောက် ဒီသင်္ချိုင်းကို တန်းတန်းမတ်မတ် လာခဲ့တယ်၊ ငါတို့က အရှိန်အဟုန်နဲ့ဆိုရင် လူတိုင်းနီးပါးကိုကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မနေ့ကသေဆုံးခဲ့တဲ့လူက ဒီနေ့မြှုပ်နှံရသေးတာမဟုတ်ဘူး။"

သူက ရှင်းပြသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့က အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းရဲ့ပိုင်ရှင်ကိုရှာဖို့ တာဟိုင်မြို့ကအသုဘအိမ်ကို သွားရတော့မှာလား။"

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

"မလိုဘူး။ လူက မနေ့ကသေဆုံးခဲ့ပြီး ဒီနေ့က မြှုပ်နှံရမယ့်နေ့ဖြစ်သင့်တယ်။ ငါတို့နည်းနည်း ပိုစောင့်ဖို့ပဲလိုတယ်။ အခုက နည်းနည်းစောလွန်းနေတယ်၊ ခေါင်းတလားက ဒီနေ့လည်လောက်မှာ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ထဲကို ယူဆောင်လာလောက်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါက ပိုပိုပြီးထူးဆန်းလာနေပြီ။"

စုန့်ရန်က စိတ်ထဲကနေတွေးလိုက်သည်။

သေဆုံးသွားတဲ့လူတစ်ယောက်ဆီ စာပို့ရတာ ထူးဆန်းတယ်

ဒါပေမဲ့ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးက လူက မကြာသေးခင်ကမှသေဆုံးခဲ့တာပဲ။

သုံးရက်တောင်မပြည့်သေးဘူး။

"တကယ်ပဲ အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့သေဆုံးခြင်းက သေဆုံးခြင်းသက်သက်ပဲ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ယေဘုယျအားဖြင့်မဆက်စပ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီစာက မကြာသေးခင်က ကွယ်လွန်သွားတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်အတွက်ဖြစ်နေတာက တော်တော်လေးပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ဘာမှခေါင်းစားလို့မရဖြစ်သွားသည်။

"သေဆုံးသူက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူသေဆုံးပြီးနောက် လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ပြန်လည်နိုးထလာမယ့်အန္တရာယ်ရှိနေမှလွဲလို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ပိုလို့တောင် ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းသေးတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် သေဆုံးပြီးပြီးချင်း ပေါ်ပေါက်လာမှာပဲ၊ အသုဘအခမ်းအနားတွေပြီးတဲ့အထိ တိတ်တဆိတ်စောင့်နေမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါက တာဟန်မြို့မဟုတ်တာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ အဲ့ဒီမှာဆိုရင် ကျွန်တော့်စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဒီနေ့သေဆုံးတဲ့လူတိုင်းအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှာဖွေနိုင်ခဲ့မှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက 'တစ္ဆေစာတိုက်' ဖိုရမ်ရဲ့နယ်မြေ၊ ဌာနချုပ်တောင်မှ ဒီဧရိယာအကြောင်း အသေးစိတ်အစီရင်ခံစာမရှိဘူး။ ဒီမှာဒီလိုသေးငယ်တဲ့ကိစ္စတွေကို စုံစမ်းမေးမြန်းဖို့မလွယ်ဘူး— မေးဖို့လူရှာရခက်တယ်။"

စုန့်ရန်က သက်ပြင်းချရင်းပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က ဒေသခံတွေမဟုတ်ဘူးလေ။"

ယန်ကျန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီလုံခြုံရေးအစောင့်ကိုမေးကြစို့၊ ပိုက်ဆံနည်းနည်းပေးပြီး ဒီနေ့အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းမှာ ဘယ်သူမြှုပ်နှံမလဲဆိုတာ ရှာဖွေနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်။ ဒါက ငါတို့ကို ကြိုတင်စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကူညီနိုင်လောက်တယ်။"

"ကျွန်တော်အဲ့ဒါကို တာဝန်ယူလိုက်မယ်။"

လီယောင်က ချက်ချင်းတာဝန်ယူလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ဒီမှာနေပြီး စောင့်ကြည့်မယ်၊ ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေမဖြစ်အောင်ကာကွယ်ဖို့ပေါ့။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူတို့လာခဲ့တဲ့လမ်းအတိုင်း ပြန်လျှောက်သွားသည်။

ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့အကွာအဝေးနဲ့ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရမှာကို စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။