← Chapters

မြေအောက်လောကသည် စာရိတ္တပျက်ပြားနေသည်

Vol. 18 Ch. 263

မြေအောက်လောကသည် စာရိတ္တပျက်ပြားနေသည်

Vol. 18 Ch. 263

အပြည့်အစုံ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော သတ္တဝါငါးဦးပါ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ လမ်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေကြ၏။

"အစည်းအရုံးရဲ့ ပထမဆုံး မစ်ရှင်က သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို လောင်းကစားစွဲလမ်းမှုကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးရမှာလို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒါက အရမ်းကောင်းတယ်။"

ဂနိုင်သားသည် အဖွဲ့၏ ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးတွင် လမ်းလျှောက်နေသည်။ ငရဲမြင်းရထားတစ်စီးသည် သူတို့ အနားမှ အရှိန်ပြင်းစွာ ဖြတ်မောင်းသွား၏။ ယာဉ်မောင်းသည် အပြင်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းပေါ်ရှိ သံချပ်ကာ ဝတ်ထားသော သတ္တဝါငါးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် ထူးဆန်းနေ၏။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ထိုသံချပ်ကာများသည် ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံ ပေါ်နေသည်။

"ဒီဂိမ်းက ငါတို့ကို မကောင်းမှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး စာကြိုးစားဖို့ လိုလားတယ်။ ဒီဂိမ်းကို ကစားပြီးတဲ့နောက် ဂိမ်းမာအတော်များများက ကျောင်းစာမှာ အဆင့် ပိုကောင်းလာကြတယ်။ တစ်နေ့ကို ဆယ်နာရီ ဂိမ်းကစားတာက ဆယ်နာရီ စာကျက်တာနဲ့ တူတူလောက်ပဲ။ အိမ်တွင်းပုန်း အိုတာကုတစ်ယောက်ဆို ဆောက်လုပ်ရေးနဲ့ ဆိုင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခု ရှာတွေ့ပြီး တစ်နေ့ကို ရန်မင်ဘီ ယွမ် ရာဂဏန်းလောက် ဝင်ငွေရနေတယ်။ ဒါက တကယ်မိုက်တယ်" ရင်မွှေးမီးလောင်က ပြောလိုက်သည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူက အလျင်အမြန် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်၊ "ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်ရတာက ဘာများ အထူးအဆန်း ဖြစ်နေလို့လဲ။ နိုင်ငံခြား ဂိမ်းကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က 'ဒန်ဂျင်' ဘီတာစမ်းသပ်သူမှန်း သိသွားတဲ့အခါ သူ့ကို ဂိမ်းအသစ်တွေ ဖန်တီးဖို့ တာဝန်ယူရတဲ့ မန်နေဂျာရာထူးကို ချက်ချင်း တိုးမြှင့်ပေးလိုက်တယ်။ သူက 'ဒန်ဂျင်' ဂိမ်းကို မှီခိုပြီး ဂဏန်းရှစ်လုံးပါတဲ့ လစာကို ရနေတာ။"

"ဘုရားရေ၊ ဒါက တကယ်ကောင်းတာပဲ။ ငါလည်း ဂိမ်းတွေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို ဦးဆောင်တဲ့ ရာထူးတစ်ခုအတွက် လျှောက်ထားတော့မယ်။" ဂနိုင်သားသည် မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ကြွားမနေနဲ့တော့။ မစ်ရှင်ကို ဘယ်လိုပြီးအောင် လုပ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားဦး။ ဒီ အဘိုးကြီး လောင်းကစားရုံက ဘယ်မှာလဲ။"

ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် မစ်ရှင်အပ်နှံသူ ပေးအပ်ခဲ့သော ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ မြေပုံအဟောင်းအနွမ်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဂနိုမ်းအဖိုးအို လူငယ်ဘဝက အသုံးပြုခဲ့သော မြေပုံတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။ မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာများစွာသည် ယခုအခါ မရှိတော့ချေ။

သူတို့သည် ခဏကြာမျှ လျှောက်သွားပြီးမှ ထိုနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း အဘိုးကြီး လောင်းကစားရုံကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

"ဒီအနီးအနားမှာပဲ ရှိရမယ်။ မင်းတို့မှာ အကြံကောင်းကောင်း ရှိလား။"

အာသာသည် ဆယ်ဗားနပ်စ်ထံမှ မြေပုံကို ယူလိုက်ပြီး နှစ်တွေကြာသည့်တိုင် မပြောင်းလဲသေးသော လမ်းနာမည်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"အမ်ပီစီတွေကို သတင်းအချက်အလက် မေးကြည့်ပါလား" ဂနိုင်သားက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မီးတိုင်တစ်ခုကို မှီနေသော သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် တစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ "မမလေး၊ မမလေးမှာ..."ဟု မေးလိုက်သည်။

"မမေးနဲ့။ မေးရင် ညပိုင်းအတွက် သုံးရာ၊ နှစ်ယောက်ချင်း နှစ်နာရီ။ သတ္တဝါနှစ်ကောင်ထက် ပိုမရဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သတ္တဝါနှစ်ကောင်ဆို အရမ်းပင်ပန်းတယ်။"

ဂနိုင်သား စကားမဆုံးမီ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ရှည်လျားသေးသွယ်သော အမျိုးသမီးသုံး သတ္တုချောင်းတစ်ခုကို မီးညှိလိုက်ပြီး ဆေးလိပ်သောက်စ ပြုလိုက်၏။

"အမ်။"

ဂနိုင်သား ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပုံရသော မမလေး အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က ဤသို့သောစကားများကို ပြောလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ အလွန်အံ့ဩသွား၏။

ဂနိုင်သား နှစ်နာရီနှင့် လေးနာရီ ဝန်ဆောင်မှု ကြားတွင် ရွေးချယ်ရန် အခက်တွေ့နေရစဉ် စံသတ်မှတ်ထားသော သံချပ်ကာယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် တပ်စောင့်နှစ်ဦး လျှောက်လာပြီး အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်း လိုက်သည်၊ "ဒီနေရာမှာ ကျူရှင်သင်တန်းအတွက် ဘယ်သူက မင်းကို ဆွယ်ခိုင်းနေတာလဲ။"

"ကျွန်မက သင်တန်းတွေအတွက် မဆွယ်ပါဘူး။ ဘာလို့ ကျွန်မက သင်တန်းတွေအတွက် ဆွယ်ရမှာလဲ" အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အလျင်စလို ထွက်သွားသည်။ မထွက်သွားမီ သူမက ဂနိုင်သား၏ လက်ထဲသို့ လိပ်စာကတ် တစ်ချပ်ကို တိတ်တဆိတ် ထည့်ပေးသွား၏။ ဂနိုင်သားသည် ထိုကတ်ပြားပေါ်တွင် ဘာရေးထားသည်ကို မဖတ်ဝံ့ဘဲ လက်ထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် အဝေးသို့ ရောက်သွားသောအခါ တပ်စောင့်နှစ်ဦး ရောက်လာကြသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ခုနက ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က လမ်းမေးနေတာပါ။ ထာဝရတိုင်းပြည် စွန့်စားသူအစည်းအရုံးကို ဘယ်လိုသွားရမလဲလို့။"

ဂနိုင်သားသည် လူအ မဟုတ်ပေ။ အဘိုးကြီး လောင်းကစားရုံကို ရှာဖွေနေကြောင်း တပ်စောင့်များကို သူက မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း။ ဂိမ်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ကျင့်တရားစနစ် ရှိသော်လည်း လောင်းကစားရုံများသည် အမြဲတမ်း ဥပဒေနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။ အလွန်ဆိုးယုတ်သော ကြက်ဥခေါင်းနှင့် အရှင်ရှားလော့ခ်ပင်လျှင် လောင်းကစားကို ရွံရှာမုန်းတီး၏။ ထို့ကြောင့် အခြားဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ သတ္တဝါများ၏ သဘောထားကို များစွာ ပြောပြနေသည်။

ဂနိုင်သားသည် ထိုအကြောင်းကို ဖွင့်ဟပြောဆိုပြီး အဖမ်းခံရလောက်အောင် မိုက်မဲမည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တပ်စောင့်များသည် သူ၏ မိသားစုအကြောင်း၊ သူ၏ လယ်ယာမြေ အရွယ်အစား၊ သူ၌ ငွေရှိ၊ မရှိတို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ကို ရှာဖွေကြသည်။ သူသည် ဆင်းရဲသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ သူတို့သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ဂနိုင်သားကို တပ်စောင့်များက စစ်ဆေးမေးမြန်းနေစဉ် အာသာ၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် အခြားသူများသည် ဘေးတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ဂနိုင်သားကို တပ်စောင့်များက ဖမ်းဆီးသွားမည်၊ မသွားမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ တပ်စောင့်များသည် အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်သော သတ္တဝါများ မဟုတ်ကြပေ။

"ဝိုး၊ ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ ဂနိုင်သား" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ဂနိုင်သားထံ လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ခုနက သူက ငါ့ကို စကားပြောပြီး ဝန်ဆောင်မှု လိုချင်လားလို့ မေးတယ်... ဘုရားရေ။" ဂနိုင်သားက လက်ထဲမှ လိပ်စာကတ်ကို စစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထိုကတ်ပြားပေါ်တွင် "အဘိုးကြီး လောင်းကစားရုံ" ဟူသော စာလုံးများ ရေးသားထား၏။

ဂိမ်းမာများသည် အံ့ဩတကြီးဖြင့် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

...

မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြားတစ်ခုတွင် အော့ခ်တစ်ကောင်သည် နံရံကို မှီနေသည်။ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော သတ္တဝါငါးဦးသည် ဆူညံစွာ လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။" အော့ခ်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သတ္တဝါငါးဦး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်သင်္ကေတများ ရှိနေပြီး သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

ဂနိုမ်းတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး "အာ၊ ကျွန်တော်တို့က အဘိုးကြီး လောင်းကစားရုံကို လာရှာတာပါ။ ကျွန်တော့်မှာ လိပ်စာကတ်တစ်ချပ် ရှိပါတယ်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

အော့ခ်သည် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ လိပ်စာကတ်ကို ယူ၍ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူတို့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ "မင်းတို့က အိမ်ကျူရှင်ဆရာ လာရှာတာလား။ ဈေးနှုန်းတွေ သိရဲ့လား။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ကျူရှင်ဆရာလား။"

ဂနိုင်သား တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရင်မွှေးမီးလောင်က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတို့ ကမ္ဘာမှာတော့ ဒါကို ပြည့်တန်ဆာလို့ ခေါ်တယ်။ ဂိမ်းထဲမှာတော့ အိမ်ကျူရှင်ဆရာလို့ ခေါ်တယ်။ ဂိမ်းက ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ရဦးမှာဆိုတော့ ဒါက လုံးဝအဆင်ပြေပါတယ်။"

"ငါ့ကို လန့်သေအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ ငါက အမ်ပီစီက ငါ့ကို စာကျက်ခိုင်းချင်တယ်လို့ ထင်သွားတာ။" ဂနိုင်သားက ခေါင်းညိတ်ကာ သိနားလည်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အော့ခ်သည် သူတို့ စကားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားလိုက်ပေ။ လိပ်စာကတ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူက သူတို့ကို လမ်းကြားအဆုံးထိ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

လမ်းကြားအဆုံးတွင် ဖွင့်ထားသော ရေပိုက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။ အော့ခ်က ပိုက်၏ ဝင်ပေါက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ပိုက်ထဲဆင်း၊ မင်းတို့ရဲ့ ညာဘက်ကို လျှောက်ပြီး မြားအတိုင်း အဆုံးထိ လိုက်သွား။ ခြေထောက်ကို သုံးကြိမ် ဆောင့်လိုက်ရင် တံခါးပွင့်သွားလိမ့်မယ်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာထူးဆန်းတဲ့ လျှို့ဝှက်အချက်ပြမှုလဲ။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က သူ့ဘာသာသူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အော့ခ်က "ဒါက လျှို့ဝှက်အချက်ပြမှု မဟုတ်ဘူးဟ။ တံခါးက မခိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ သုံးကြိမ်ဆောင့်လိုက်ရင် အလိုလို ပွင့်သွားလိမ့်မယ်။ ပြန်ပိတ်ဖို့ မမေ့ခဲ့နဲ့။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂိမ်းမာများသည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ် သွားကြပြီး အာသာကမူ "အော်..."ဟုသာ ပြောလိုက်နိုင်သည်။

သူက အခြားဂိမ်းမာလေးဦးကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ရေပိုက်ထဲသို့ တက်သွားသည်။

သူတို့သည် မြားသင်္ကေတအတိုင်း လိုက်သွားပြီး အတော်အတန်လျှောက် သွားကြသည်။ မကြာမီ သူတို့သည် "အဘိုးကြီး လောင်းကစားရုံ" ဟူသော စာတန်းပါသည့် တံခါးတစ်ချပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

"ကျစ်၊ ကျစ်၊ ဒါက စာရိတ္တပျက်ပြားတဲ့ ဂိမ်းပဲ။ လောင်းကစားအပြင် လူကြီးပိုင်း အကြောင်းအရာတွေလည်း ပါနေသေးတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကို အသိပေးဖို့ ဖိုရမ်မှာ ပိုစ့်တစ်ခု တင်လိုက်ဦးမှ။"

All Chapters