ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးသော ဇာတ်လမ်းပိုင်း

ရှုပ်ထွေးနေသော လူအုပ်ကြားတွင် ဂနိုမ်းဓားသမားတစ်ဦးနှင့် ဂနိုမ်းလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးတို့ သူသေကိုယ်သေ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ သူသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသော်လည်း သူ၏ အာရုံငါးပါးမှာ အလွန်ထက်မြက်နေ၏။

၎င်းသည် ဂိမ်း၏ ကုဒ်ရေးသားမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်နိုင်၏။

အကြောင်းရင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် သူ၏ ခွန်အားကို အသုံးပြုခွင့်ရပြီး ချုပ်ချယ်မှု ကင်းမဲ့သော တိုက်ခိုက်မှု လွတ်လပ်ခွင့်ကို ရရှိသည့် ဤတိုက်ပွဲကို နှစ်သက်သည်။

သူသင်ယူခဲ့သော နပန်းလုံးခြင်း နည်းစနစ်များကိုပင် ဂိမ်းထဲတွင် အသုံးချနိုင်၏။ သူ၏ ကိုယ်တိုင်စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ခြင်း နည်းလမ်းပင်လျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ရာတွင် ထိရောက်မှု ရှိသည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ရင်မွှေးမီးလောင် ဖြစ်သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် ရင်မွှေးမီးလောင်ကို အကြိမ်များစွာ ထိုးနှက်ခဲ့သော်လည်း ရင်မွှေးမီးလောင်သည် သူ၏ အထက်တန်းစား ပစ္စည်းကိရိယာများကြောင့် မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ကျွမ်းကျင်မှု ကောင်းမွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးသည် နေရာတိုင်းတွင် အမြဲကြိုဆိုခံရ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိမ်းမာများက သူတို့ကို အားပေးနေကြသည်။

ရင်မွှေးမီးလောင်နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စ မရှိပေ။ ၎င်းသည် သာမန် "အလံလုပွဲ" ပြိုင်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဂိမ်းမာများသည် အမ်ပီစီ အက်ပဲလ်နှင့် နံနက်ရှစ်နာရီတွင် တွေ့ဆုံရန် သဘောတူထားကြသည်။ သူတို့သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ အရှေ့တံခါးမှ ထွက်ခွာပြီး အော့ခ်များ၏ ဇာတိမြေကို ပြန်လည်ရယူရန် ကူညီကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းသော မစ်ရှင် ရှိနေစဉ် ဂိမ်းမာများသည် နံနက်ရှစ်နာရီတွင်မှ မည်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည်နည်း။

နံနက်ခြောက်နာရီသာ ရှိသေးသော်လည်း ဂိမ်းမာများသည် အရှေ့တံခါးတွင် စတင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကျန်သူများကို စောင့်ဆိုင်းရင်း စကားပြောဆိုနေကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဂိမ်းမာများ ပိုမိုများပြားလာသည်...

"ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ T1 အဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာများ ရောင်းရန် ရှိသည်။ အစိမ်းရောင်နှင့် အပြာရောင်ပစ္စည်းကိရိယာ အမျိုးမျိုး။ ခရမ်းရောင် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ကြိုတင်မှာယူရမည်။"

"မှော်ကျောက်တုံးများ ဝယ်ယူသည်။ ရန်မင်ဘီ ယွမ်ဖြင့် မှော်ကျောက်တုံးများ ဝယ်ယူသည်။ အကုန်လုံး ယူမည်။"

"အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် လိုနေတဲ့သူ ရှိလား။ ဒီမစ်ရှင်မှာ ကျွန်တော် ပါဝင်ချင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အဖွဲ့မရှိဘူး။"

"ဒရဂွန်ရာဂျာက အဖွဲ့ငါးဖွဲ့အတွက် အဖွဲ့ဝင်တွေ ခေါ်ယူနေပါတယ်။ အဖွဲ့တစ်ခုစီမှာ အဖွဲ့ဝင် ၃၀ပဲ ရှိတယ်။ အက်ပဲလ်ရဲ့ မစ်ရှင်မှာ ပါဝင်မယ်ဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်ပါ။ အဖွဲ့မဝင်ခင် အစည်းအရုံးကို အရင်ဝင်ပါ။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ၊ မှော်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ရန်မင်ဘီ ယွမ် လစဉ်လစာတွေ ပေးနေပါတယ်။ အစည်းအရုံးဥက္ကဋ္ဌက ချမ်းသာတဲ့ ဂိမ်းမာတစ်ယောက်ပါ။"

"‘အလံလုပွဲ’ ကစားမယ့်သူ ရှိလား။ တစ်ပွဲကို ဒင်္ဂါး ၁၀၀ပဲ။"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကာကွယ်မှု စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ လက်ရာမြောက် ငါးဆားနယ် ရောင်းရန် ရှိသည်။ ရှားလီ သုံးတဲ့ အမျိုးအစားနဲ့ တူတဲ့ သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည် ရောင်းရန် ရှိသည်။ ဂနိုမ်းတပ်ဇီဒိုဝတ်စုံ ရောင်းရန် ရှိသည်။ လာကြည့်ကြပါ။"

အလားတူ အော်ဟစ်သံများကို နေရာအနှံ့ ကြားနေရ၏။

နံနက်ခုနစ်နာရီသာ ရှိသေးသည်။

အသားလုံးပိစိကွေးသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ သမ်းဝေလိုက်သည်။ သူ့ကို သူ၏ လက်ထောက် ချယ်ရီက နှိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချယ်ရီက သူ့ကို နှိုးရခြင်းအကြောင်းမှာ သူတို့ ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်စာလုံးများ ရှိနေသော သတ္တဝါအုပ်စုတစ်စု အရှေ့တံခါးတွင် စုရုံးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည် — သူတို့ တစ်ထောင်ခန့် ရှိ၏။

အသားလုံးပိစိကွေး နိုးကြားသွားသည်။

ဒါက ဘာလဲ။ ထာဝရတိုင်းပြည်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်လော။ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထာဝရတိုင်းပြည်နှင့် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ သံတမန်ဆက်ဆံရေးအရ ရင်းနှီး၏။ ရှားလော့ခ်နှင့် သူ့အစေခံများက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်ခဏကပင်လျှင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သေး၏ မဟုတ်ပါလော။

အသားလုံးပိစိကွေး နိုးထလာပြီး တပ်စောင့်များနောက်သို့ လိုက်ပါသွား၏။

သူက ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဂိမ်းမာများသည် ခုန်ပေါက်နေကြသည်၊ သီချင်းဆိုနေကြသည်၊ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းဝယ်နေကြသည်၊ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

"ငါက နှစ်နှစ်ခွဲကြာ အလုပ်သင်လုပ်ခဲ့တယ်..."

သူတို့ထဲမှ အချို့က တပ်စောင့်များကို ရယ်စရာ အမူအရာများ ပြုလုပ်ကြသဖြင့် သူတို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးကာ တရားစီရင်ခြင်း မရှိဘဲ ကြိုးပေးလိုက်ကြသည်။

ထိုသတ္တဝါများသည် သူတို့၏ ရဲဘော်များကို ကယ်တင်ရန်ပင် မကြိုးစားကြပေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူတို့က လက်ခုပ်တီးပြီး အားပေးကြသည်။

အသားလုံးပိစိကွေး အံ့ဩတကြီး အသက်ရှူမှားသွားသည်။

သူအံ့ဩသွားသော်လည်း ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုကို ထိန်းသိမ်းရဦးမည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မေးမြန်းစုံစမ်းပြီးနောက် သူတို့ အရှေ့တံခါးတွင် အဘယ်ကြောင့် စုရုံးနေကြသည်ကို သူနားလည်သွား၏။

ဇာတိမြေကို အိုဂါများ သိမ်းပိုက်ထားသော အော့ခ်အုပ်စုတစ်စု အကူအညီတောင်းရန် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ရောက်လာကြသည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ အစေခံများသည် သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်များ ဖြစ်လာကြမည်။

တပ်စောင့်များသည် အကျိုးပြုမှုများ ပြုခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုသတ္တဝါများသည် အရှေ့ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့နေကြသည်၊ စကားပြောနေကြသည်၊ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းဝယ်နေကြသည်၊ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

သူတို့သည် ထာဝရတိုင်းပြည်၏ အစေခံများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ပြဿနာ မရှာသရွေ့ အသားလုံးပိစိကွေးက ကြားဝင် မစွက်ဖက်ဝံ့ပေ။

အသားလုံးပိစိကွေးသည် အက်ပဲလ် ဦးဆောင်သော ရွာသားအော့ခ်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့၏။

အက်ပဲလ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားသည်။ သူက စစ်သည်တော် ၁၀၀မှ ၂၀၀ အများဆုံး ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ထောင်ခန့်ပင် ရှိနေသည်။

အက်ပဲလ်၏ မျက်လုံးများ မျက်ရည်ဝဲလာသည်။ သူ၏ ဇာတိမြေ ကယ်တင်ခံရပေပြီ။

ဒါက သူထင်ခဲ့သော အရာပင်။

...

ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်တွင်။

"အိုက်ရား၊ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ညံ့ဖျင်းနေရတာလဲ။ ထပ်သေပြန်ပြီ။ ငါ မင်းကို ဟိုမှာဒီမှာ ပုန်းခိုင်းထားတယ်လေ။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ တိုက်ခိုက်မှု လုပ်ဖို့ လောဘမကြီးနဲ့။"

"ဆေးရည်သောက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ မြန်မြန်လုပ်။"

"မာနာစွမ်းရည်တွေ။ မင်းရဲ့ မာနာစွမ်းရည်တွေကို သုံး။"

"ဓားကိုသုံး။ ထုလုပ်တာကို ရပ်လိုက်တော့။ အရေးကြီးနေပြီ။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါဆက်ကြည့်ဖို့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။"

ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းဇာတ်ကောင် ဆယ်ကီရိုကို ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ဘေးသို့ ချုံ့ပစ်လိုက်သည်။ သူက ထရပ်လိုက်ပြီး ကြက်ဥခေါင်း၏ တောင်ပံများကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့ကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်၏။

ကြက်ဥခေါင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသောအခါ ရှားလော့ခ်သည် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် ဂိမ်းမာများ မရှိတော့ပေ။

တိတိကျကျပြောရလျှင် ဂိမ်းမာ အလွန်နည်းပါးနေ၏။

ယခင်က ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် အချိန်တိုင်း ဆူညံနေတတ်သည်။ ဂိမ်းမာများသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပြင်ဆင်နေကြမည်၊ သူတို့၏ အဖော်များကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေမည် သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများ လဲလှယ်နေကြမည်၊ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်နေကြမည်၊ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းဝယ်နေကြမည် သို့မဟုတ် အစည်းအရုံး အဖွဲ့ဝင်များ စုဆောင်းနေကြမည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဤမျှ နည်းပါးသော ဂိမ်းမာများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ" ရှားလော့ခ်က အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။

"ရှစ်နာရီခွဲ" မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချခံထားရသော ကြက်ဥခေါင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ကြက်ဥခေါင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်၊ "ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရေချိုးပေးမယ့် ဂိမ်းမာတွေ မရှိတော့တာလဲ။"

ရှစ်နာရီခွဲလား။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု အရ ဂိမ်းမာများသည် အွန်လိုင်းတက်သင့်ပြီ။

"ဘာလို့ ဂိမ်းမာတွေ ဒီလောက် နည်းနေရတာလဲ" ရှားလော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဘရုက ရှားလော့ခ်အား လုံ့လဝီရိယရှိစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဂိမ်းမာတွေက မစ်ရှင်တစ်ခု လုပ်နေကြပါတယ်။"

"ဘယ်လိုမစ်ရှင်လဲ။ မင်း သူတို့ကို တာဝန်ပေးလိုက်တာလား။"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မနေ့က အဲ့ဒီအော့ခ်တွေဆီက မစ်ရှင်ပါ။ သူတို့က ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို ဖန်တီးလိုက်ကြတာ" ဘရုက ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးတဲ့ ဇာတ်လမ်းပိုင်းလား။ မင်းပြောတာက ဂိမ်းမာတွေက အဲ့ဒီအော့ခ်၊ အက်ပဲလ်နောက် လိုက်ပြီး သူ့ဇာတိမြေကို ကယ်တင်ပေးဖို့ သွားနေကြတာလား။"

ရှားလော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးမှ ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ ငါ့ဂိမ်းကို အရင်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်ဦးမယ်။"