အဘိုးအိုက ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်တယ်

"ဒါရိုက်တာဖန်၊ ဘာလို့ ဖုန်းခေါ်တာလဲ" ဖုန်းယွီ စူးစမ်းမိသည်။ ဒါရိုက်တာ ဖန်သည် သူ့ကို ဖုန်းခေါ်ပြီး စကားပြောမည် မဟုတ်ပေ။ သံမဏိလက်သီးကျူးက သူ့ကို တွေ့ချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်မလား။

"အခု ပေကျင်းမှာလား"

"ဟုတ်တယ်။ ၂ ရက်ကပဲ ပြန်ရောက်တာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"မနက်ဖြန် မနက် ၁၀ နာရီ ကျုံးနန်ဟိုင်ကို လာခဲ့။ အဘိုးအိုက ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်တယ်"

အာ~~~

အဘိုးအိုက ငါ့ကို တွေ့ချင်တာလား။

ဖုန်းယွီ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကြော်ငြာနေရာ လေလံပွဲကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလား။ သို့သော် ၎င်းတွင် မည်သည့် ပြဿနာမှ မရှိဘဲ သူသည် နေရာများအတွက် ပိုမိုများပြားသော ငွေကြေးကို သုံးစွဲခဲ့သည်။ ထိုင်ဝမ်ကုမ္ပဏီများကို ပစ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလား။

"ကောင်းပြီ။ အချိန်မီ ရောက်အောင် သွားပါ့မယ်"

နောက်နေ့နံနက်တွင် တုန်းရွှယ်ပင်းသည် နံနက် ၉ နာရီ ၅၀ မိနစ်တွင် ကျုံးနန်ဟိုင် ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် တုန်းရွှယ်ပင်းကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ထွက်လာခဲ့ပြီး တုန်းရွှယ်ပင်းသည် ထိုင်လိုက်သောအခါ သူ၏နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ နံနက် ၁၀ နာရီသို့ ၅ မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

တံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး လမ်းလျှောက်တုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်လာသည်။

အဘိုးအိုသည် ရုန်းကန်နေရပုံရသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို မကူညီခဲ့သလို ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကိုလည်း အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ဖုန်းယွီသည် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ သူ့ကို ကူညီရန် သွားသော်လည်း ဆရာဝန်နှင့် သူနာပြုများက တားဆီးလိုက်ကြသည်။

အဘိုးအိုသည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စစ်သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခု သူ၏အခြေအနေကို သူတစ်ပါးက ကြည့်ရှုခြင်းကို မလိုချင်ပေ။ သူ လမ်းလျှောက်နိုင်သေးသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတစ်ပါးထံမှ မည်သည့်အကူအညီကိုမျှ လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်ဖုန်း၊ ထိုင်" အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများ မှုန်မှိုင်းနေပြီး သူ၏ အသံသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အားကောင်းခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ဖုန်းယွီက သူ ဖျားနာခြင်း မရှိကြောင်း ပြောပြနိုင်ခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပါ ဥက္ကဋ္ဌ" ဖုန်းယွီသည် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဤအဘိုးအိုသည် လာမည့် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက်တွင် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ တရုတ်နိုင်ငံ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းကို မြင်တွေ့လိုသည့် သူ၏အကြီးမားဆုံးဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ဟောင်ကောင် ပြန်လည်ရောက်ရှိစဉ်က အဘိုးအိုသည် လူအများရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုက သူ့အတွက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်ဟု လူအများအပြားက ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး သူ၏ ကျန်းမာရေး ဆိုးရွားနေပြီး သူ့အချိန် ကုန်ဆုံးတော့မည်ဟု သိရှိနေသောကြောင့် စစ်ရေးအင်အားကို အသုံးပြု၍ တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများလည်း ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအစီအစဉ်များအားလုံးကို သူလျှိုများက ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ဟုတ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကလည်း အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

"ရှောင်ဖုန်း၊ မင်း ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်က အမေရိကန်ကို သွားခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဘာလို့လဲ။ တရုတ်မှာ မင်းရဲ့လုပ်ငန်းက မကောင်းလို့လား"

"မဟုတ်ရပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးကို အားကောင်းအောင် လုပ်ဖို့ နိုင်ငံခြားကနေ ပိုက်ဆံရှာချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးက အခုကောင်းနေပြီ၊ အခွင့်အလမ်းတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို ဆက်လုပ်သွားမှာပါ" ဖုန်းယွီ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်း အခု မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေ စတင်ထုတ်လုပ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ငါတို့ ပြည်တွင်းထုတ် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွေက ပြည်ပထုတ်တွေထက် ပိုကောင်းလား" အဘိုးအိုက ထပ်မံမေးလိုက်သည်။ သူ ဖုန်းယွီရဲ့ အဖြေကို သဘောကျပြီး အဲဒီအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘူး။

"တရုတ်ဖုန်းတွေက နိုင်ငံခြားဖုန်းတွေထက် ပိုကောင်းတယ်လို့တော့ ပြောရဲဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဖုန်းတွေရဲ့ ရောင်းအားနဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေက ၃ နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံး ၃ နိုင်ငံထဲ ပါဝင်ပြီး နောက် ၃ နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာမယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိပါတယ်"

ဖုန်းယွီသည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ နိုကီယာနှင့် မိုတိုရိုလာမှလွဲ၍ အခြား မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကုမ္ပဏီများကို ကျော်ဖြတ်ရန် လွယ်ကူသည်။ သို့သော် ၆ နှစ်သည် ဤကုမ္ပဏီနှစ်ခုကို အနိုင်ရရန် သူ့အတွက် လုံလောက်သင့်သည်။

"မင်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ လူငယ်တွေက ငါတို့ထက် စိတ်ဓာတ် ပိုတက်ကြွကြတယ်" အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ယုံကြည်မှုက ကျွန်တော့် အရည်အချင်းကနေ လာတာပါ။ ကျွန်တော်က တရုတ်လူမျိုး၊ နိုင်ငံနဲ့ ကျွန်တော့် အင်ဂျင်နီယာတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုလည်း ရရှိတယ်။ ဒီပန်းတိုင်ကို မရောက်သေးရင် ဒီလုပ်ငန်းကို စတင်စရာတောင် မလိုဘူး" ဖုန်းယွီ ရင်ဘတ်ကော့ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်! မင်းက တရုတ်လူမျိုးပဲ၊ တစ်နိုင်ငံလုံးက မင်းရဲ့နောက်ကွယ်ကနေ ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မယ်" အဘိုးအိုက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဘိုးအိုဟာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းစဆိုးလာတယ်။ ဆရာဝန်တွေနဲ့ သူနာပြုတွေက ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ သူ့ကျောကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း ဖုန်းယွီကို စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။

ဖုန်းယွီက ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ အဘိုးအို စိတ်ကြည်နူးအောင် စကားပြောတာ ဘာမှ မှားတာမှ မရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးအိုရဲ့ ကျန်းမာရေးက အရမ်းအားနည်းနေပြီ။

ဖုန်းယွီ၏ အဘိုးသည်လည်း အသက်ကြီးပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် အမြဲတမ်း စိတ်ကောင်းရှိပြီး ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်သည်။ သူ၏ အရင်ဘဝတွင် ဖုန်းယွီ၏ အဘိုးသည် ယခုအချိန်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သင့်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ညီမ၏ ဆေးရုံမှ ဆရာဝန်များက သူ၏ အဘိုးသည် နောက်ထပ် ၁၀ နှစ်ခန့် အသက်ရှင်နိုင်သည်ဟု ပြောပြခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ အဘိုးသည် စိတ်ပူပန်မှုမရှိ၊ လွတ်လပ်သူဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူ၏ မြေးတစ်ဦးသည် အစိုးရဝန်ထမ်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ အောင်မြင်သော စီးပွားရေးသမားဖြစ်သည်။ သူ၏မြေးသမက်သည်လည်း အောင်မြင်သော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၌ မြစ်တစ်ဦးလည်း ရှိသည်။

သို့သော် အဘိုးအိုသည် မတူညီပါ။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အနားယူခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ပူပန်စရာ ကိစ္စများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်ပွဲတွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဤဆရာဝန်များနှင့် သူနာပြုအဖွဲ့ မရှိခဲ့ပါက သူသည် လွန်ခဲ့သော ကာလကြာမြင့်စွာကပင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

အဘိုးအိုက အသက်ကို မှန်မှန်ရှူပြီး ဆရာဝန်၏ လက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူက သူ့မေးခွန်းများကို ဆက်လက် မေးမြန်းခဲ့သည်။ "ရှောင်ဖုန်း၊ မင်းက စီးပွားရေးနဲ့ လုပ်ငန်းမှာ ထူးချွန်တယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲဒီ ပေတကန်Group က မင်းရဲ့ စိတ်ကူးလား"

ဖုန်းယွီက လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ပါတီအတွင်းရေးမှူး ရွှီ နဲ့ ပါတီအတွင်းရေးမှူး ကျန်းရဲ့ စိတ်ကူးပါ။ ကျွန်တော်က စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြံဉာဏ်တချို့ပဲ ပေးခဲ့တာပါ"

ဖုန်းယွီသည် ဤဂုဏ်ကို ပေးခဲ့ပြီး သူဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူလုံးဝ ငြင်းဆို၍ မရပေ။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးအကြောင်း အကြံဉာဏ်တချို့ ပေးပါဦး" အဘိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။ "ဥက္ကဋ္ဌ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ။ ကျွန်တော်က သာမန်လုပ်ငန်းရှင်လေးတစ်ဦးပါ၊ စီးပွားရေး ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အကြံဉာဏ်တချို့ ပေးနိုင်ပေမဲ့ နိုင်ငံရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအကြောင်း ဘာမှမသိပါဘူး"

တကယ်တော့ ဖုန်းယွီ အကြံဉာဏ်တချို့ ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သာမန်ပြည်သူတစ်ဦးမို့ ဘာမှ ပြောဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။ တကယ်လို့ အကြံဉာဏ် ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကူးတွေ ပေးလိုက်ရင် လူအများကြီးကို ဒေါသထွက်စေပါလိမ့်မယ်။

"မင်း ကလေးလေး! ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်လေ။ မင်း စိတ်ထဲရှိတာ ပြော" အဘိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ဖုန်းယွီသည် အခန်းထဲရှိ ကျန်လူများကို ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီးခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "စက်မှုနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာခြင်းက အစဉ်အလာအရှိဆုံး လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ စက်မှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက မြန်ဆန်ပေမဲ့ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များစွာ ရှိတယ်။ ကုမ္ပဏီများစွာဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြောင်းလဲရမဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီ။ နာကျင်မှု ရှိနိုင်ပေမဲ့ အပြစ်ထက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပိုများပါတယ်။ ပြောင်းလဲမှုတွေကို အမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်။ ဒါ့အပြင် ဂျပန်နဲ့ တောင်ကိုရီးယားရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွေကို သင်ယူနိုင်တယ်။ ဒါကတော့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပေါင်းစည်းပြီး နိုင်ငံတကာ ပြိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့ပါပဲ..."

ဖုန်းယွီသည် နာရီဝက်နီးပါး စကားပြောခဲ့ပြီး အဘိုးအိုက အသေးစိတ်အများအပြားကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ အနီးရှိ ဝန်ထမ်းများက သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ဘောပင်အသံဖမ်းစက်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

အဘိုးအိုသည် စိတ်ချမ်းသာနေပြီး ဆေးလိပ်သောက်ချင်သည်။ သို့သော် ဝန်ထမ်းများက သူ့ကို တားဆီးလိုက်ကြသည်။

သူက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ လွတ်လပ်မှု ဘာမှမရှိဘူး။ ဆေးလိပ်တောင် သောက်လို့မရဘူး!"

ဖုန်းယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌ၊ ခင်ဗျား အနားယူပြီး ဘဝကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေသင့်ပါတယ်။ ခင်ဗျား တစ်သက်တာလုံး နိုင်ငံအတွက် အများကြီး ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ အနားယူသင့်ပါပြီ။ ဟောင်ကောင် ပြန်ရောက်ပြီးရင် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီကို လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါ့မယ်"

"ဟားဟားဟား၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါသိတယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ မခံနိုင်ဘူးထင်တယ်"

"ဥက္ကဋ္ဌ၊ ခင်ဗျား ဟောင်ကောင်က တရုတ်ပြည်ကို ပြန်ရောက်တာကို သေချာပေါက် မြင်ရမှာပါ" ဖုန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

******