ဒီလက်သီးက ကီလို ၃၀၀၀ ရှိလား ~
Vol. 8 Ch. 113
" စက်က ချို့ယွင်းနေတာဖြစ်မယ်... "
ရွှေမျက်မှန်ဆရာ၏ အသံက စာဖြေသူများကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည် ။
" ဟုတ်မယ်... ဟုတ်မယ်..."
" ငါထင်သားပဲ... အမှတ်ပြည့်ရနိုင်ဖို့က ဖြစ်မှ မဖြစ်နိုင်တာ... စက်ပျက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်... "
" အထက်တန်းကျောင်းမှာ တက္ကသိုလ်တွေလို မြေဆွဲအားခန်း နဲ့ နေအတုမှ မရှိတာ ... လက်သီးပြင်းအားက ၂၀၀၀ ကီလိုကျော်သွားပြီးရင် တိုးတက်ဖို့လွယ်တာမဟုတ်ဘူး... "
" ဟုတ်တယ်... လင်းမို့ က A2 ဆေးတွေ အဝသောက်နိုင်မှသာ ၃၀၀၀ ထိရောက်လိမ့်မယ်... "
" A2 ဆေးတွေက လိုချင်တိုင်းရမလားဟ... မှောင်ခိုစျေးမှာတောင် ရောင်းရဲတာမဟုတ်ဘူး..."
" ဟုတ်တယ်... စက်ပျက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်... "
" တခြားစက်နဲ့ စမ်းကြည့်ပါဗျို့... "
" လင်းမို့က အမှတ် ၁၅၀ ရတယ်ဆိုတာ မယုံဘူး... အမှတ် ၅၀ ဆိုတာမှ ယုံနိုင်စရာရှိအုံးမယ်... "
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးအဖြေထွက်လာသည်မှာ စက်ပျက်နေခြင်းဖြစ်သည် ။
" ရှုခိုင်ကျဲ ..."
ထိုအချိန်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသဖြင့် ခန်းမတာဝန်ခံ ကျိက ပြေးလာပြီး...
" ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ..."
" ဒါရိုက်တာ ကျိ..."
ရှုခိုင်ကျဲ က လင်းမို့ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်ပြီး...
" သူ့ နာမည်က လင်းမို့ပါ... ဆဲလ် သန်မာမှုက ၃၀၁၆မှတ်နဲ့ အမှတ်ပြည့် ရသွားလို့ပါ... "
' ၃၀၁၆ မှတ်... အမှတ်ပြည့်... '
ဒါရိုက်တာ ကျိက ကျောင်းသားများ ပြသနာရှာနေသည်ဟု ထင်၍ အမြန်ပြေးလာခဲ့သော်လည်း အမှတ်ပြည့်ကျောင်းသား ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ ။
" ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလည်း... "
ဒါရိုက်တာကျိ ထိတ်လန့်သွားပြီး...
" မြန်မြန် နောက် စက်တစ်လုံးနဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်... "
ဒါရိုက်တာကျိက ကျောင်းသားများ၏ ခံစားချက်ကို ထည့်တွေးတက်သူ ဖြစ်သဖြင့် လင်းမို့အား နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည် ။
" ကျောင်းသား ဆရာတို့ကို နဲနဲတော့ နားလည်ပေးနော်... ဆရာတို့နဲ့ ပူပေါင်းပေး ...သားက အမှတ်ပြည့်ဆိုတော့ ...မသေချာဘဲနဲ့ ဆရာတို့က အထက်ကို မတင်ပြရဲဘူး... "
" ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... "
လင်းမို့က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏ ။ သူနားလည်ပေသည် ။ မကြုံဖူးသော အမှတ်ပြည့်ဖြစ်သဖြင့် မသေချာလျှင် သူတို့တင်ပြရဲမည်မဟုတ် ။
သူ့ လက်သီးပြင်းအားက မည်မျှပင် စမ်းသပ်စေကာမူ ၃၀၁၆ အောက်လျော့သွားမည်မဟုတ်ချေ ။ ထို့ကြောင့် သူစိတ်မပူ ။
ထို့နောက် ဒါရိုက်တာကျိနှင့် ရွှေမျက်မှန်ဆရာက ဘေးမှ စက်ကို ရွေ့လာကြသည် ။ သူတို့က လင်းမို့၏ လက်အား စက်ထဲထည့်၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လျှင်...
" လင်းမို့ ...ဆဲလ်သန်မာမှု ၃၀၁၆ မှတ်... စာမေးပွဲရမှတ် ၁၅၀ မှတ်... "
" ဟင်း...."
ခန်းမတစ်ခုလုံး သက်ပြင်းချသံများဖြင့် ပြည့်သွား၏ ။ အမှတ်ပြည့် ရပြန်လေသည် ။ စက်ပျက်နေသည်က ကြုံတောင့်ကြုံခဲဖြစ်သည် ။ စက်နှစ်လုံးစလုံးပျက်နေသည်ထက် လင်းမို့၏ ရမှတ်က အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသည်လော ။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ စာဖြေသူအားလုံး လင်းမို့၏ ခွန်အားကို ယုံကြည်သွားကြသည် ။ ဒါရိုက်တာ ကျိပင်လျှင် လင်းမို့၏ ရလဒ်အား လက်ခံလိုက်ပေသည် ။
' နှစ်ခုတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်... '
ဒါရိုက်တာကျိ က လင်းမို့ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ တွေးလိုက်မိ၏ ။
' သူခန္ဓာကိုယ်ပါရမီက ကောင်းလွန်းတာရယ်... ဒါမဗမဟုတ် A2 ဆေးတွေ အများကြီးသောက်ထားတာရယ်... "
ဒါရိုက်တာကျိ က ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ရပ်ကို တွေးလိုက်မိသော်လည်း သူဘာမှ ပြောမည်မဟုတ် ။ သူ့တာဝန်မှာ လင်းမို့၏ ရမှတ်ကို အထက်သို့ တင်ပြရန်သာ ဖြစ်သည် ။
" ငါကြေ...."
ဒါရိုက်တာကျိက လင်းမို့၏ ရလဒ်ကို ကြေညာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း...
" နေအုံးဗျ..."
ရွှေမျက်မှန် ဆရာက တားလိုက်ပြီး...
" ဒါရိုက်တာကျိ... စက်နှစ်ခုလုံးက မော်ဒယ်တူတော့ ပျက်နေတာ တူနိုင်ပါတယ်... မော်ဒယ် မတူတဲ့ နောက်စက်တစ်ခုနဲ့ စမ်းကြည့်သင့်ပါတယ်... "
" အမ်.... အင်းအင်း..."
ဒါရိုက်တာကျိက ခဏတာတွေဝေသွားပြီးမှ သဘောတူလိုက်သည် ။
သမိုင်းတစ်လျောက် ပထမဆုံး အမှတ်ပြည့်ရသည်ဖြစ်၍ ပိုပြီး ဂရုစိုက်သည်က မမှားချေ ။
မကြာမီ စက်ဟောင်းတစ်လုံးသယ်လာ၏ ။ ထောင်မှန်စတုဂံပုံရှိကာ နက်ပြောင်နေပြီး ရုပ်ဆိုးလှပေသည် ။
' ထပ်ပြီးတော့လား...'
လင်းမို့ စိတ်သိပ်မရှည်တော့သော်လည်း သူစက်ထဲဝင်၍ စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံယူလိုက်သည် ။ ရလဒ်က အရင်အတိုင်းပင် ။
" လင်းမို့... ဆဲလ်သန်မာမှု ၃၀၁၆မှတ်... စာမေးပွဲရမှတ် ၁၅၀ မှတ်... "
' ဒီလောက်ဆို ရလောက်ပြီမလား...'
လင်းမို့ တွေးလိုက်သည် ။
သို့သော်လည်း ရွှေမျက်မှန်ဆရာ က မကျေနပ်သေးပေ ။
" ဒါရိုက်တာ... စက်က ဟောင်းလွန်းနေလို့ ဖြစ်မလား..."
ရှုခိုင်ကျဲက ပြသနာရှာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လင်းမို့ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ ။
" ဆရာ... "
လင်းမို့၏ နှုတ်ခမ်းက တွန့်ကွေးသွားပြီး...
" ကျွန်တော့်မှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ့် နည်းတစ်ခုရှိတယ်... စမ်းကြည့်လို့ရမလား..."
" ကောင်လေး မင်းကိုမင်း အရူးလုပ်မနေနဲ့..."
ရှုခိုင်ကျဲက သူ၏ ရွှေမျက်မှန်ကို ဆရာကြီးတစ်ယောက်လို ပင့်လိုက်ပြီး...
" သိပ္ပံ စမ်းသပ်ချက်တွေအရ စက်တွေက ၁၀၀ ရာခိုင်နှူန်းမတိကျဘူးတဲ့ အများဆုံး ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းပဲ..."
လင်းမို့က တဖက်လူပြောသည်ကို လျစ်လျူရှုကာ...
" ဆရာရှုက ကြယ်နှစ်ပွင့် သိုင်းပညာရှင်လား..."
" ဟုတ်တယ်... "
ရှုခိုင်ကျဲက လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်၍ ရင်ကိုကော့ကာ ဖြေလိုက်၏ ။
" ငါ ကြယ်နှစ်ပွင့်ဖြစ်တာ မကြာသေးဘူး... ခုမ လက်သီးပြင်းအား ၃၀၀၀ ကီလို ကျော်ရုံလေးပဲရှိသေးတယ်... "
ရှုခိုင်ကျဲ ဆိုလိုချင်သည်မှာ လင်းမို့၏ လက်သီးပြင်းအားမှာ ၃၀၀၀ ကီလို မရှိနိုင်ဟုဖြစ်သည် ။
" အဲ့တာကောင်းတယ်... "
လင်းမို့က မရှင်းမရှင်းပြောလိုက်၏ ။
ဘေးမှ နားထောင်နေသူများ နားမလည်လိုက်ခင်မှာပင်...
" ဘုန်း..."
လင်းမို့က ရှေ့တိုး၍ လက်သီးဖြင့် ရှုခိုင်ကျဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးလိုက်သည် ။
ရင်ကော့ပေးထားသော ရှုခိုင်ကျဲမှာ ခုခံရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပုဇွန်တုပ်ကွေး ကွေး၍ လေပေါ်ပျံသွားတော့သည် ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ဗိုက်ကိုဖိ၍ အော်နေ၏ ။ သူ၏ ရွှေမျက်မှန်က ကျိုးပဲ့သွားလေသည် ။
လင်းမို့က ဘေးမှ ထိတ်လန့်စွာကြည့်နေကြသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ...
" ဆရာ ကျွန်တော့ လက်သီးပြင်းအားက ၃၀၀၀ ကီလိုရှိလား..."