ပြန်လမ်းမရှိတော့သော နှင်းကျားသစ်ဘုရင်

လုချန်း,သည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံကို စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် ကျိုးအိင်,ကို တိုက်ရိုက်ငြင်းဆိုရန် ပြောလိုက်သည်။

“နှင်းကျားသစ်က ငါ့ကို သိမ်းသွင်းဖို့ဆိုရင် အိမ်မက်နေလို့ပြောလိုက်”

“သူ့အထက်ကကောင်ကို ငါ့ညီလေးဖြစ်အောင် ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်၊ နွားနက်ကို ငါ့ရဲ့ ချီလင် တောင်တန်းမှာ စောင့်ကြည့်သူအဖြစ် ထားပေးလို့ရတယ်”

ကျိုးအိင်,သည် လုချန်း,၏ စကားကို နှင်းကျားသစ်ထံ ပြန်ပြောပြပြီးနောက်၊

နှင်းကျားသစ်သည် သူ့၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သောအကြည့်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း ဟိန်းဟောက်သည်။

“ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာလိုက်သလဲ!”

“ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က မင်းကို အခွင့်အရေးပေးဖို့အတွက် မင်းကို ခေါ်ယူခဲ့တာ၊ မင်းတကယ်ပဲ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ ကြင်နာမှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုဖို့ သတ္တိရှိလိုက်တာ၊ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ ငါ့စစ်တပ်ရောက်လာရင် မင်းနောင်တရလိမ့်မယ်!”

နှင်းကျားသစ်က လုချန်း,အား ခြိမ်းခြောက်ဝံ့သည်ကို ကြားသောအခါ လင်းယုန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

လုချန်း,က သူ့ကို အနိုင်မယူရသေးခင်တွင် သူသည် ချီလင် တောင်တန်း၏ သားရဲဘုရင် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သင်သိသင့်သည်။ လုချန်း,နောက်ကို လိုက်ပြီးနောက် နိုင်ငံအနှံ့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။

“ကျားသစ် မင်းက ငါ့ရဲ့ ချီလင် တောင်ကို လာပြီး ဒီလောက် မောက်မာတဲ့ လုပ်ရပ်ကို ဘယ်လိုတောင်လုပ်ရဲတာလဲ၊ မင်းယုံလား၊ မင်း ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားနိုင်တော့မှာ သေချာတယ်”

လင်းယုန် အလွန်ဒေါသ ထွက်နေ၏။ သူသည် သူ့၏ အနက်ရောင် အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်ကာ တခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်တခွင်ရှိ လေလှိုင်းများက နှင်းကျားသစ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းလာသည်။

ဤအချိန်ကာလပြီးနောက် ကျိုးအိင် သည် နိုးထခြင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော လေဓားများက သူရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

“ဟမ့်၊ ဥာဏ်မဲ့တဲ့သားရဲတစ်ကောင်က ငါ့ကို ဘယ်လိုတောင် တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ”

နှင်းကျားသစ်သည် ချက်ချင်းဟိန်းဟောက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အေးစက်သောလေများက သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာပြီး လင်းယုန်ငှက်၏ လေဓားမှာ အမှန်တကယ်ပင် လေထုအလယ်တွင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးတွင် ရေခဲချွန်များ စုစည်းကာ ကောင်းကင်ရှိ လင်းယုန်ငယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤနှင်းကျားသစ်သည် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်(၁)သို့ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏ခွန်အားက အလွန်ပြင်းထန်သည်။

နိုးထခြင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင်ရှိနေသည့် ကျိုးအိင်,က လုံးဝယှဉ်၍မရပေ။

လင်းယုန်ငှက်သည် အတောင်ပံများကိုခတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေသော်လည်း ရေခဲချွန်ဖြင့်ထိမှန်ခြင်းကို မရှောင်ရှားနိုင်ပေ။

ဒဏ်ရာများက သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လင်းယုန်ငယ်သည် ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းရှိပြီး ဒဏ်ရာရပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်။

“ဝမ်ယော်နိုင်ငံရဲ့သားရဲတွေက ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ၊ ချီလင် တောင်တန်းမှာ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရှိနဲ့ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ!”

လင်းယုန်ငှက်သည် နှင်းကျားသစ်နှင့် တိုက်ပွဲစတင်နေပြီဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လူချန်း,က အနောက်ဘက်သို့ အမြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

ဤသံတမန်သည် သူ့အိမ်တံခါးဝတွင် အလွန်မောက်မာဝံ့ကြွားနေခဲ့သည်။ လုချန်း,က ဤသံတမန်ကို သတ်မည် မဟုတ်ဟု အတိအကျမပြောနိုင်ပေ။

ထိုအချိန်ကာလအတွင်း၊ ယိုချင်းယန် သည်လည်း ဝိညာဉ်သစ်သီးများစွာကို စားသုံးခဲ့ပြီး ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

“အစ်ကို၊ ဒီကောင် ခွန်လွန်တောင်ကို ပြန်မပြေးနိုင်အောင် ညီမအရင်သွားလိုက်မယ်”

ယိုချင်းယန် ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ရုပ်သွင်က နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် ယိုချင်းယန်,၏ စွမ်းပကားက ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ယင်းသည် တယ်လီပို့ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခြင်း၏ တိုက်ရိုက်ရလဒ်ဖြစ်သည်။

ယိုချင်းယန် တယ်လီပို့နိုင်သော အကွာအဝေးသည် လုချန်း,၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအကွာအဝေးထက်ပင် မိုင်ထောင်ချီရောက်ရန် လုံလောက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုချန်,၏ ရှေ့သို့ ပြေးနေသော ယိုချင်းယန် ဖြစ်သည်။

“သခင်၊ သခင့်ညီမက ဒီမှာ!”

မကြာခင်မှာပင် လုချန်း,က ကျီုးအိင် ဆီမှ သတင်းကို ရရှိခဲ့သည်။

ရှောင်ပိုင်,သည် ချီလင်တောင်တန်း အနောက်ဘက် ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချုပ်နှောင်ခြင်းအဆင့်ရှိ နှင်းကျားသစ်များနှင့် စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သည်။

“မင်းက ချီလင် တောင်တန်းရဲ့ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်လား”

ယိုချင်းယန် ပြေးလာကာ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့် သို့ရောက်သည်နှင့် နှင်းကျားသစ်ဘုရင်သည် လုချန်း,နှင့် သဘာဝကျကျ လွဲမှားစေခဲ့သည်။

“ဆူညံလွန်းတယ်!”

ယိုချင်းယန်,သည် နှင်းကျားသစ်နှင့် အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော စကားများပြောရန် ပျင်းရိလွန်းသဖြင့် သူ့ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

နှင်းကျားသစ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး ချက်ချင်းပင် ထူထဲသော ရေခဲနံရံတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယိုချင်းယန်,၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူမ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်မှုဖြင့် ထူထဲသော ရေခဲနံရံကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

“ဘုန်း!”

ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်မှ သားရဲနှစ်ကောင်သည် ချီလင် တောင်တန်းတွင် ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲစတင်ခဲ့သည်။

ယိုချင်းယန်,၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူမ၏ အစွမ်းထက်သော ခုခံအားသည် နှင်းကျားသစ်က သူမကို မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ သူမ၏ ခုခံမှုကို မချိုးဖျက်နိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်မရှင်လာမီတွင်၊ တစ်ကောင်က နှင်းဝံပုလွေဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကောင်က နှင်းကျားသစ်ဖြစ်ကာ နှစ်ယောက်စလုံးက နှင်းများထူထပ်သော တောင်များတွင် တက်ကြွသော မုဆိုးများဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်မလာမီတွင် သာမန်နှင်းဝံပုလွေများသည် နှင်းကျားသစ်များကို အနိုင်ယူရန် အခက်အခဲရှိမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယိုချင်းယန်,၏ စွမ်းအားသည် ထူးကဲလှပြီး ယခင်ဘဝက ဧကရီအဖြစ် သူမ၏ ကြွယ်ဝသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံနှင့်အတူ နှင်းကျားသစ်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

နှင်းကျားသစ်ကို အဆင့်ဆင့် အနိုင်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ ယိုချင်းယန်,သည် နှင်းကျားသစ်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်စရာကောင်းသော အမာရွတ်များစွာကို ချန်ထားခဲ့ကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယိုချင်းယန်,တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိပေ။

အခြေအနေမကောင်းသဖြင့်၊ ယိုချင်းယန် နှင့် မယှဉ်နိုင်မှန်းသိလိုက်ရသောကြောင့် နှင်းကျားသစ်က ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ဟမ့်! အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ သားရဲတစ်စု!”

“မင်းတို့ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့စောင့်နေ၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ဒေါသကို မခံနိုင်ဘူး!”

ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက် နှင်းကျားသစ်က လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူရွှေ့လိုက်သည်နှင့် ငွေရောင်လျှပ်စီးနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက်ကျဆင်းလာသည်။

ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ၊ ဧရာမ နှင်းကျားသစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးကြိုးထိမှန်ပြီး အောက်မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ သဘာဝအတိုင်း လုချန်း ဖြစ်ပြီး နောက်ကျမှ ရောက်လာသူဖြစ်သည်။

လုချန်း,သည် ယခုအခါတွင် အလွန်အားကောင်းနေပြီး အထူးသဖြင့် တားဆီး၍မရနိုင်အောင် အားကောင်းသည့် လျှပ်စီးများဖြစ်သည်။

ဤတစ်ချက်ဖြင့် နှင်းကျားသစ်သည် အားပျော့သွားကာ သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင်အခိုးအငွေ့များစွာထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မလှုပ်မယှက် လဲကျသွားသည်။ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်ရှိ နှင်းကျားသစ်သည် သူ့၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး အကင်ရနံ့များပင် ရှိနေခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ၊ နောက်ထပ် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်တစ်ကောင် ထပ်လာပြန်ပြီလား”

နှင်းကျားသစ်က မျက်တောင်ခတ်ပြီး ရှေ့မှ ပေါ်လာသော အလွန်ဆင်တူသည့် နှင်းဝံပုလွေနှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ခဏတာ စိတ်ရှုပ်သွားသလို ခံစားရသည်။

သိသာထင်ရှားစွာဖြင့်၊ ခွန်လွန် တောင်တန်းရှိ သားရဲများသည် လူသားများကဲ့သို့ အချက်အလက်များစွာ မရရှိနိုင်ကြပေ။

ထိုကြောင့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်တွင် အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ညီမတစ်ယောက်ရှိသည်ကို နှင်းကျားသစ်က မသိခဲ့ပေ။

“အစ်ကို၊ ရောက်လာပြီလား”

ယိုချင်းယန်,က သူ့ဘေးနားမှ သူ့အစ်ကိုကိုကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

လုချန်း,သည် နှင်းကျားသစ်ကို တစ်ချက်ရိုက်ရုံဖြင့် မလှုပ်မရှားနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ယိုချင်းယန်,သည် သူမ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်သွားသော်လည်း ဤအဆင့်တွင် သူမနှင့် သူမ၏အစ်ကိုကြား ကွာဟချက်က ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်းမရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိသည်။

အဆင့် နှင့် အရည်အချင်း၊ ခွန်အားအရ နှစ်ဘက်အကြား ကွာဟချက် ကြီးကြီးမားမားရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ နှင်းကျားသစ်သည် သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မိုးကြိုးဖြင့်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဧရာမဝံပုလွေသည် အမှန်တကယ် နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ဖြစ်ကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်ခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ တန်ခိုးကြီးနှင်းဝံပုလွေဘုရင်က သူ့၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ရန် အလွန်ဝေးကွာနေပြီး နှင်းကျားသစ်ဘုရင် ခဏတာ အလွန်နောင်တရနေခဲ့သည်။

လုချန်း,သည် မကြာသေးမီကမှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား မလုပ်ရသေးသောကြောင့် လုချန်း,၏ စွမ်းအားက မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ တိုးတက်လာသည်ကို လူသားမျိုးနွယ်ပင် မသိနိုင်ပေ။

အကယ်၍ နှင်းကျားသစ်ဘုရင်သည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သိခဲ့ပါက၊ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မောက်မာမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါဆို မင်းက တကယ့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်လား၊ အစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက် ငါတကယ် နောင်တရပါတယ်”

“ငါမင်းကိုစော်ကားဖို့မရည်ရွယ်ပါဘူး၊ ဒါနားလည်မှုလွဲနေတာပဲ!”

“ငါ့ရဲ့ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က မင်းကို အရမ်းတန်ဖိုးထားတယ်၊ မင်း နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းရင် ငါတို့က မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ...”

နှင်းကျားသစ်ဘုရင်သည် သူ့၏ယခင်မောက်မာသောသဘောထားကို ပြောင်းလဲကာ လုချန်း,ထံမှ သနားညှာတာမှုကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကနေ ရုတ်တရက်ကျလာသော ငွေလျှပ်စီးကြောင်းများက နှင်းကျားသစ်ဘုရင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေပြီး မလှုပ်မရှားနိုင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခု သူသည် ချီလင် တောင်တန်းမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားချင်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လုချန်း,သည် နှင်းကျားသစ်၏ စကားကိုကြားသောအခါတွင် သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံကို ငါစိတ်မဝင်စားဘူး”

“မင်းမှာ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် ကိုတွေ့ရဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိတော့ဘူး၊ မင်း ငါ့ရဲ့ ချီလင် တောင်တန်းမှာ မောက်မာဝံ့ပြီး သေခြင်းဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်လိုရေးရမှန်းသိအောင် ငါသင်ပေးမယ်!”

လုချန်း,၏ ရေခဲပြာမျက်လုံးများမှ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ရဲ့ဒိုမန်းစွမ်းရည်၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားကြောင့် နှင်းကျားသစ်ကို အဆက်မပြတ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါက နှင်းကျားသစ်တစ်ကောင်လေ”

နိုးထခြင်းအဆင့်(၇)သို့ရောက်ပြီးနောက်၊ လူ့ဘာသာစကားကိုပြောနိုင်လောက်အောင်ပင် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်၊ သို့သော် စာလုံးများကို သူမည်သို့ရေးနိုင်မည်နည်း။

“မင်းက နှင်းဝံပုလွေဖြစ်ပြီး ငါက နှင်းကျားသစ်ပါ၊ တကယ်တော့ ငါတို့က မိသားစုတစ်စုလိုပါပဲ”

“မင်းငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် ငါမင်းနဲ့ပူးပေါင်းပြီး မင်းကိုအစေခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ငါ ခွန်လွန် တောင်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားတော့ဘူး”

လုချန်း,၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နှင်းကျားသစ်သည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်ရန်သာ ဆန္ဒရှိနေပြီး အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း လုချန်း,က သူ့ကို ဤအခွင့်အရေး မပေးခဲ့ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းသော ငွေလျှပ်စီးနဂါးများက ကောင်းကင်ကနေ ကျဆင်းလာသည်။

မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်သို့ရောက်ရှိ‌နေသော နှင်းကျားသစ်က ဤနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လုချန်း,သည် ဧရာမ နှင်းကျားသစ်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ဝါးမျိုလိုက်သည်။

ယခုသူသည် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်(၂)တွင်ရှိနေသည်။ သူဆက်ပြီးဖြတ်ကျော်ချင်လျှင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်(သုံးသန်း) လိုအပ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ရှင်သန်လာခြင်းဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များရရှိရန် ယခင်ထက်ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။

သို့သော် ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်(သုံးသန်း)က များစွာသော အရေအတွက်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

လုချန်း,သည် သူ့အိမ်တံခါးဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော ဤအရသာရှိသော သွေးအစာကို လက်လွတ်မခံသင့်ပေ။

အားလုံးကို စားသောက်ပြီး ကြေညက်ပြီးနောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များက ၄၀၀,၀၀၀ နီးပါး တိုးလာကာ တိုးတက်မှု သိသိသာသာ ထင်ရှားသည်။

နှင်းကျားသစ်က ဖော်ပြခဲ့သော ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် နှင့် ပတ်သက်၍ လုချန်း,လုံးဝမစိုးရိမ်ပေ။

………..……

ဧရာမ အပျော်စီးသင်္ဘောကြီးတစ်စင်းသည် ရန်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ ရေပြင်အနီးမှ ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤအပျော်စီးသင်္ဘောပေါ်ရှိလူများသည် ရန်နိုင်ငံ တိမ်တိုက်ဒေသရှိ လျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ယခင်ကရှိခဲ့သော နိုင်ငံခြားသားများမှလွဲ၍ အခြားသူများမဟုတ်ပေ။

“မစ္စတာ စဗင်း၊ ကျွန်တော်တို့အစီအစဉ်က အောင်မြင်တော့မယ်”

“ဒီအစီအစဥ်အောင်မြင်ရင် ရန်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားကြီးတဲ့ သားရဲသုံးကောင်ကို စုစည်းနိုင်လိမ့်မယ်!”

ယင်းကိုကြားပြီး မစ္စတာ စဗင်း,လည်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး သူ့မျက်လုံးများက ပြင်းထန်လာသည်။

“ဟားဟားဟား၊ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ရန်နိုင်ငံနဲ့ စလိုက်မယ်!”

“ဒါဆို ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဘယ်သူက ငါတို့ရဲ့ လွတ်လပ်အင်ပါယာကို လက်အောက်မခံဝံ့ဘူးဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်!”

ထိုအချိန်၌ ဤကျယ်ပြောလှသောပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင် တိုက်ကြီးတစ်ခုရှိသည်။

၎င်း၏ လတ္တီတွဒ်ကြောင့် ဤနေရာသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေရောင်ခြည် ရရှိပြီး ၎င်းကို အပူပိုင်းတိုက်ကြီးဟု အမည်တွင်သည်။

တိုက်ကြီးတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် အများအပြားရှိပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ရန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရရှားသော သားရဲမျိုးစိတ်များဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဆင်၊ ခြင်္သေ့၊ ကြံ့၊ ကျွဲနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် စသည်တို့ကဲ့သို့သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီးများရှိသည်။ ဤတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီးမျိုးစိတ်များက ဤတိုက်ကြီးတွင် အုပ်စုလိုက် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အများအပြား တည်ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် လွတ်လပ်အင်ပါယာမှ သင်္ဘောတစ်စင်းသည် ဤမြေပေါ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

တောက်လောင်နေသော မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း လွတ်လပ်အင်ပါယာ၏ အမှုထမ်းများက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ကြသည်။

“ဒီအသစ်တီထွင်ထားတဲ့ဆေးနဲ့ဆိုရင်၊ ငါတို့နဲ့မပူးပေါင်းတဲ့ သားရဲမရှိဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်!”