← Chapters

ကိုမိုဒိုနဂါး

Vol. 10 Ch. 141

ကိုမိုဒိုနဂါး

Vol. 10 Ch. 141

ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်သည် ရွှမ်ဝူ,နှင့် အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အများအပြား သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ရွှမ်ဝူ,၏ ခံစစ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရန်မှလွှဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ဟမ့်၊ မင်းမှာ မောက်မာမှုတွေ အပြည့်ရှိပေမယ့် လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားမရှိဘူး”

“ပုရွက်ဆိတ်လေး၊ ရန်နိုင်ငံကို ထပ်မလာခဲ့ဖို့ အကြံပေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းကို ငါ သေချာပေါက် စားပစ်မယ်!”

ရွှမ်ဝူ,က ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကို ပြန်ခိုင်းပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများထဲမှ ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ပြောလိုက်သည်။

ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကိုမြင်ပြီး တိမ်တိုက် ဒေသကလူများနှင့် အာဏာပိုင်များက အလွန်ပျော်သွားကြသည်။

၎င်းသည် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်(၂)ရှိ ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင် ဖြစ်ကြောင်းသင်သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် သူ့အား ကိုင်တွယ်ရန် သူတို့၏ စွမ်းအားရှိသမျှကို အသုံးပြုထားပြီးဖြစ်ပြီး အထူးစွမ်းရည်ရှိသော မရေမတွက်နိုင်သော လူများက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ရန်သူကို ဗုံးကြဲရန် အဆုံးစွန်လက်နက်များကို အဆက်မပြတ်အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် အသုံးမဝင်ပေ။

အကယ်၍ ရွှမ်ဝူ ပေါ်မလာခဲ့ပါက တိမ်တိုက်ဒေသ တစ်ခုလုံးသည် အချိန်တိုအတွင်း ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ဝူ,သည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အခြေခံအားဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိသော်လည်း တန်ခိုးကြီး ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ရှေ့တန်းမှ သတင်းကို သိပြီးနောက် ဂျီကျဲန်ရှန်း,က ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ရန်နိုင်ငံ အထူးစွမ်းရည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ချုပ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် ဂျီကျဲရှန်း သည် စစ်ပွဲအတွက် လွန်စွာစိုးရိမ်နေသဖြင့် လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းက နေ့တိုင်း အိပ်မပျော်နိုင်သည်ကို သင်သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အနောက်ဘက်မှနတ်ဆိုးဘုရင်ကို နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က ချေမှုန်းခဲ့ပြီး၊ တောင်ပိုင်းတိမ်တိုက်ဒေသ၏ ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကိုလည်း ရွှမ်ဝူ,မှ တားဆီးခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ဂျီကျဲန်ရှန်း,သည် လီချန်ဖျင်,အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြရန် အထူးတွေ့ဆုံခဲ့သည်။ လီချန်ဖျင်,က ရွှမ်ဝူ,ကို တိုက်ခိုက်ရတ် မတောင်းဆိုခဲ့ပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များက တွေးကြည့်၍ပင် မရပေ။

“မစ္စတာလီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကိုကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ မင်းရဲ့အကူအညီကြောင့်သာမဟုတ်ရင် တိမ်တိုက်ဒေသက ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်”

“တိမ်တိုက်ဒေသနဲ့ ရန် နိုင်ငံရဲ့ မရေမတွက်နိုင်သော လူတွေကိုယ်စား၊ မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

သို့သော်လည်း လီချန်ဖျင်,က ကျိုးနွံစွာ ပြုံးပြီး ဂျီကျဲရှန်း,ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“ယဉ်ကျေးလွန်းတယ် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်၊ ဒီတစ်ခါ အကြီးအကဲ ရွှမ်ဝူ,က လှုပ်ရှားခဲ့တာ၊ ကျွန်နော့်မှာ ဂုဏ်ယူစရာ မရှိဘူး”

“တိုက်ဆိုင်တာက၊ ဒီအကြီးအကဲ ရွှမ်ဝူက ကျွန်နော့်ဘိုးဘေးရဲ့ သူငယ်ချင်းမို့လို့ ဒီတခေါက် ကျွန်နော့်ကို ကူညီခဲ့တယ်”

“ဒီတစ်ကြိမ်၊ အဓိကအားဖြင့် အကြီးအကဲ ရွှမ်ဝူ,ရဲ့ကျေးဇူးကြောင့် ပြင်ပသားရဲဘုရင်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်”

လီချန်ဖျင်,က ဂျီကျဲရှန်း,ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရွှမ်ဝူ,ကို လူကိုယ်တိုင်သွားပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောစေချင်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထူးခြားသည့် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြန်သည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ဖန်သားပြင်ကြီးတွင် ရွှမ်ဝူ,ရှေ့မှ ကျယ်လောင်သော သိန်းဟောက်သံကို ပြသနေသည်။

၎င်းသည် ရန်နိုင်ငံ ၏အိမ်နီးချင်းဖြစ်သော လီဇာ့(ဒ်) အင်ပါယာ၏တောင်ဘက်မှ ဦးတည်ရောက်လာသည်။

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထွက်ခွာတော့မည့် ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

တိမ်တိုက်ဒေသနှင့် နီးကပ်နေသော အချို့အထူးစွမ်းရည်ရှိသူများသည် ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ မြေပြင်က အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနိုင်သည်။

အသံနီးကပ်လာသောအခါတွင် လူတိုင်းသည် ၎င်း၏ရင်းမြစ်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။

အတောင်ပံတစ်စုံပါသော အလွန်ကြီးမားသောအရွယ်အစားရှိသည့် ဧရာမမြွေနဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

အနောက်တိုင်းဒဏ္ဍာရီများနှင့် ခေတ်သစ်သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ်ရုပ်ရှင်များတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးနဂါးကဲ့သို့ပင်။

“ဘာလဲ၊ အဲဒါ ကိုမိုဒိုနဂါး မဟုတ်ဘူးလား”

ဖန်သားပြင်ကြီးပေါ်မှ ပုံရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရန်နိုင်ငံ ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များက တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“ဒါက လီဇာ့(ဒ်) အင်ပါယာရဲ့ တန်ခိုးကြီးသားရဲဘုရင် မဟုတ်လား? သူရုတ်တရက် ငါတို့ရန်နိုင်ငံကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာရတာလဲ”

ကိုမိုဒိုနဂါးသည် အလွန်ကျော်ကြားပြီး ရန်နိုင်ငံမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိများစွာက သူကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိလိုက်ကြသည်။

လီဇာ့(ဒ်) အင်ပါယာရှိ ဤဧရာမသားရဲ၏ အနေအထားသည် ရန်နိုင်ငံရှိ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်တို့နှင့် အခြေခံအားဖြင့် ညီမျှသည်။

သူက ကျော်ကြားပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လီဇာ့(ဒ်) အင်ပါယာကိုရောက်သည်နှင့်၊ ဤကိုမိုဒိုနဂါးက လီဇာ့(ဒ်) အင်ပါယာမှ လူသားများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပြီး ခေါင်းများက လွင့်ထွက်သွားကာ လူသားများက အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ စစ်တပ်နှင့် အထူးစွမ်းရည်ရှိသူများ နှစ်ဖက်စလုံး အသေအပျောက် ပြင်းထန်စွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အရေးနိမ့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်နက်ချရန်မှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

လီဇာ့(ဒ်) အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးသည် ယခု ကိုမိုဒိုနဂါးထံ လက်နက်ချသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

နိုင်ငံကို လက်အောက်ခံစေရန် အတင်းအကြပ်တိုက်ခိုက်သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအတွက် ပုန်ကန်မှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကိုမိုဒိုနဂါး၏ အစွမ်းထက်သန်မှုကိုလည်း ပြသနေသည်။

ထိုကဲ့သို့ တန်ခိုးကြီးသော အုပ်စိုးရှင်အဆင့် သားရဲသည် ရန်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နယ်စပ်ကိုဖြတ်ကျော်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

“ဒီ ကိုမိုဒိုနဂါးက သာမန်သားရဲမဟုတ်ဘူး၊ ရွှမ်ဝူ,က ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါ့မလား”

ဂျီကျဲန်ရှန်း၊ လီချန်ဖျင် နှင့် အခြားသူများ သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်စိုးရိမ်သွားကြသည်။

“ဟမ်! အမှိုက်ကောင်!”

ကိုမိုဒိုနဂါးကြီးရောက်လာသောအခါ ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကို ကြည့်ကာ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟမ်! မင်းတတ်နိုင်ရင် သွားလိုက်၊ ဒါပေမယ့် လိပ်ခွံကိုတောင် မထိနိုင်ရင်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မပင်ပန်းစေနဲ့!”

ကိုမိုဒိုနဂါးကြီး၏ ရှုတ်ချမှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေနှင့် ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်သည်လည်း အလျှော့မပေးဘဲ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်သည် လိပ်ခွံကို အချိန်အတော်ကြာ ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်သောကြောင့် အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။

“အပုပ်နံ့ထွက်နေတဲ့ မြွေဟောက်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ၊ မင်းလည်း ရန်နိုင်ငံကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်တာလား”

ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကို ချေမှုန်းပြီးနောက်၊ ရွှမ်ဝူ,သည် လုချန်း,အား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော ယုံကြည်မှုများစွာကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ဒေါသတကြီးအော်ပြောလိုက်သည်။

“မှန်တယ်၊ လိပ်အို၊ မင်းအတွက် ကောင်းတယ်ဆိုတာ မင်းသိရင် ဒီကနေ အခုချက်ချင်းထွက်သွားတော့”

“မဟုတ်ရင် ငါမင်းကို သတ်ပြီး ဟင်းချက်ဖို့ မင်းလိပ်ခွံကိုသုံးမယ်!”

ကိုမိုဒိုနဂါးက မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

“ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်နဲ့ သူ့ညီမ အပြင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါမကြောက်ဘူး!”

အစွမ်းထက် ကိုမိုဒိုနဂါးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်ပင် ရွှမ်ဝူ,သည် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“ဂါးးး!”

“သေလမ်းရှာနေတာပဲ!”

ကိုမိုဒိုနဂါးသည် ရွှမ်ဝူ နှင့် အဓိပ္ပါယ်မရှိသောစကားများကို ရပ်လိုက်ပြီး ရွှမ်ဝူ,ဆီသို့ ချက်ချင်းပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ကိုမိုဒိုနဂါးနောက်မှ ထူထဲသောအမြီးသည် ရှည်လျားသောကြာပွတ်ကဲ့သို့ ရွှမ်ဝူ,ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ဘုန်း!”

ဤပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်သည် ကြီးမားလှသော ရွှမ်ဝူ,ကို မီတာတစ်ထောင်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်စေခဲ့သည်။

မီတာ ၂၀၀ ကျော်ရှိ ရွှမ်ဝူ ၏ကြီးမားသောကိုယ်ထည်သည် အမှန်တကယ်ပင် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မရပ်တန့်မီ တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?! ဒီကိုမိုဒိုနဂါးရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းရတာလဲ?”

ရန်နိုင်ငံ၏အဆင့်မြင့်အရာရှိများအားလုံး ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလွန်းသည်။

ရွှမ်ဝူ,၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အလွန်အားကောင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်ချက်ရိုက်ရုံဖြင့် လွင့်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

တိမ်တိုက်ဒေသရှိ တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရှုနေသူအားလုံး ရွှမ်ဝူ အတွက် ချွေးစိမ်းများထွက်နေခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ပဲ ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည့် ရွှမ်ဝူ,သည် ကိုမိုဒိုနဂါး၏အမြီးဖြင့် မီတာတစ်ထောင်အထိ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရွှမ်ဝူ,ကိုကြည့်လိုက်ပြီး အားလုံးက စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိန်းထားနိုင်ပါ့မလားဟု တွေးမိလိုက်ကြသည်။

“မင်းက တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်”

အလွန်သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ကိုမိုဒိုနဂါးသည် ပြင်းထန်သည့်ခွန်အားစွမ်းရည်ကို နိုးထခဲ့သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပြီး သူ့၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကြီးမားလှသော စွမ်းအားရှိနေပုံရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ရွှမ်ဝူ,၏ အကြီးမားဆုံးသော လက္ခဏာမှာ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှမ်ဝူ,သည် သူ့၏ ခံစစ်ကို အပြည့်အ၀ မြှင့်တင်ထားပြီး အဆင့်တစ်ဆင့်နိမ့်နေသော်လည်း ခဏတာ ထိန်းထားနိုင်သည်။

“ဘုန်း! ဘုန်း!”

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ကြားနေရသည်။ ကိုမိုဒိုနဂါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရွှမ်ဝူ,သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကာကွယ်နေခဲ့သည်။

“မဖြစ်ဘူး၊ အကြီးအကဲ ရွှမ်ဝူ ဒီအတိုင်း ဆက်ထိန်းထားရင် သေလိမ့်မယ်!”

ရွှမ်ဝူ,သည် ကိုမိုဒိုနဂါး၏ တဖက်သတ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံရနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီချန်ဖျင်,က စိတ်ဆင်းရဲသွားသည်။

အကြီးအကဲ ရွှမ်ဝူ,ကို သူ့ဘိုးဘေးအတွက်သာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။

ယခု ရွှမ်ဝူ,သည် ဖိတ်ကြားချက်အရ ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်ကို အောင်မြင်စွာ ရပ်တန့်နိုင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤအစွမ်းထက်သော ကိုမိုဒိုနဂါးကို ရင်ဆိုင်ရန် လီချန်ဖန်,သည် ရွှမ်ဝူ,အား အတင်းအကျပ် မလုပ်ဆောင်စေချင်ပေ။

သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးကွပ်ကဲမှုခန်းမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာကာ ရွှမ်ဝူ,ကို သေသည်အထိ မတိုက်ခိုက်ရန် မျှော်လင့်ပြီး စစ်မြေပြင်ရှေ့တန်းသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

All Chapters