ထူးဆန်းသော နွားနဂါး ချူးယန် နှင့် မြွေခွေးနတ်ဆိုးမလေး
Vol. 10 Ch. 144
သို့သော် လုချန်း,သည် လက်စားချေရန်အတွက် ခွန်လွန် တောင်တန်းသို့ သွားရန် ဆန္ဒရှိသဖြင့် ယိုချင်းယန်,က သူ့ကို တားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ ဒီတစ်ခါတော့ သတိမထားဘဲမနေပါနဲ့၊ ခွန်လွန် တောင်က တခြားသာမန်တောင်တွေနဲ့ မတူဘူး”
“ဒါက ရန်နိုင်ငံရဲ့ အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဧရိယာတစ်ခုပဲ၊ တောင်တန်းတွေက အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေ အလွန်ပေါများတယ်”
“ခွန်လွန် တောင်တန်းရဲ့ သားရဲတွေကပိုအားကောင်းပြီး ပိုများတယ်”
“ချီလင် တောင်၊ တိုင်ရှန် တောင်၊ ချန်ပန် တောင်၊ ထိုက်ရှန် တောင်နဲ့ အေရှန်း တောင်တို့လို ရန်နိုင်ငံရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ တောင်တော်တော်များများက ခွန်လွန် တောင်လောက် မရှုပ်ထွေးနိုင်ဘူး!”
“ခွန်လွန် တောင်တန်းက အရမ်း အင်အားကြီးတာလား?”
ယိုချင်းယန် ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် လုချန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
ယခု လုချန်း,သည် သူသွားလေရာ တိုက်ပွဲဖြစ်သလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး အရပ်ရပ်မှ သားရဲများအားလုံးသည် သူနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် လုချန်း,သည် ခွန်လွန် တောင်တန်းကို သိပ်အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင်၊ သူသည် ပင်တီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး ဝမ်ယော် ဘုရင့်နိုင်ငံကိုပင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
သို့ပေမယ့် ယိုချင်းယန်,၏ စကားအရ ခွန်လွန် တောင်တန်းက တကယ့်ကို အန္တရာယ်များသည့် နေရာတစ်ခုဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“အစ်ကို၊ သတိမထားပါ၊ ခွန်လွန် တောင်တန်းက ရန်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခု”
“အဲဒီမှာ ဒဏ္ဍာရီတွေအများကြီးရှိတယ်၊ ခွန်လွန် တောင်တန်းကို ရှေးခေတ်က နတ်ဘုရားတွေရဲ့နိုင်ငံတော်လို့တောင် ခေါ်ဆိုကြတယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘူး ဒီနေရာက နတ်ဘုရားတွေနေထိုင်တဲ့ နေရာလို့ ဆိုကြတယ်”
“ဒီနေ့မြင်နေရတဲ့ ခွန်လွန် တောင်တန်းက အရင်တုန်းကနဲ့ယှဉ်ရင် (တစ်)ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲ ရှိတယ်”
ခွန်လွန် တောင်တန်းကို ဖော်ပြသောအခါ ယိုချင်းယန်,၏ မျက်လုံးများသည် အလွန် လေးနက်လျှက်ရှိနေပြီး သူမက ၎င်းကို အလွန်ကြောက်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။
“အရင်ကနဲ့ယှဉ်ရင် (တစ်)ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲရှိတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
“မှန်တယ်၊ ခွန်လွန် တောင်က အခုထက် အများကြီး ပိုကျယ်တယ်”
“လျှို့ဝှက်လေဟာနယ်က ကြီးမားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို ပိတ်ဆို့ထားပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့် လက်ရှိ ခွန်လွန် တောင်ရဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို ညီမတို့ မမြင်နိုင်ပေမယ့် အချိန်တစ်ခုရောက်လာတဲ့အခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပြန်ပေါ်လာမှာပါ”
“ညီမတို့အခုမြင်နေရတဲ့ ခွန်လွန် တောင်တန်းတောင်မှ တန်ခိုးကြီးတဲ့သူ အများအပြားက ပုန်းကွယ်နေတယ်၊ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပေမယ့် ခွန်လွန် တောင်တန်းမှာတော့ သူက ဘာမှမဟုတ်ဘူး”
“အစ်ကို့ရဲ့လက်ရှိအင်အားနဲ့ ခွန်လွန် တောင်ကိုဝင်ရောက်ဖို့က အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းတယ်...”
ထို့နောက် ယိုချင်းယန်,သည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်မှတစ်ဆင့်၊ ခွန်လွန် တောင်တန်းတွင်နေထိုင်သော အင်အားကြီးသူများအကြောင်း လုချန်း,အား ပြောပြသည်။
ယိုချင်းယန်,သည် သူ့အစ်ကို၏ သဘောထားကို သူမ,ကောင်းကောင်းသိသည်။
ထို့ကြောင့် ယိုချင်းယန်,သည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်မှ သိသော အချက်အလက်အချို့ကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ ရှောင်ပိုင်၊ မင်းပြောခဲ့တဲ့ ကောင်တွေ အားလုံးကို ငါမှတ်မိပြီ၊ ငါတွေ့ရင် သတိထားပါ့မယ်”
ယိုချင်းယန် ၏စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လုချန်း,သည် ခွန်လွန် တောင်တန်း၏ နက်နဲမှုကို သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ လေးနက်စွာပြောခဲ့သည်။
ထို့နောက် လုချန်း,သည် ချီလင် တောင်တန်းမှ ထွက်ခွာပြီး ခွန်လွန် တောင်တန်းသို့ တစ်ကိုယ်တည်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
များမကြာမီတွင် သူသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံရှိရာသို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင်၊ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်စပြုလာသည်။
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် ထိုတန်ခိုးကြီးသော နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များ သေဆုံးခြင်းကြောင့် အချို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများက အာဏာရရှိရန် စတင်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဝမ်ယော်နိုင်ငံတွင် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က လုချန်း,ကို ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကို တိုက်ရိုက် လက်နက်ချသည်က ပိုကောင်းမည်ဟု ယူဆသော သားရဲအချို့လည်း ရှိသေးသည်။
“အားးဝူးး!”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျယ်လောင်သောဝံပုလွေအူသံတစ်သံက အချင်းချင်းပြိုင်ဆိုင်နေကြဆဲဖြစ်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို နှောင့်ယှက်ကာ နှင်းဖြူရောင်ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်သည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်မြို့၏အထက်တွင် ပေါ်လာသည်။
လုချန်း,၏ ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် သားရဲများစွာသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားဝံ့ပေ။ ကျယ်လောင်သော ဝံပုလွေအူသံသည် ဤသားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိန်းမရသိမ်းမရ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
လုချန်း,မှ ထုတ်လွှတ်သော ပြင်းထန်သည့် ဖိအားက သူတို့၏ ယခင် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် ထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်သည်။
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်သည်ပင် နှင်းဝံပပုလွေဘုရင်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံတွင် ကျန်ရှိနေသည့် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများက သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မရင်ဆိုင်ဝံ့ပေ။
တစ်စက္ကန့်အတွင်း၊ လုချန်း,သည် နိုးထခြင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ရောက်ရှိနေသော တန်ခိုးကြီးသားရဲဘုရင်ကိုပင် တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်မျိုချလိုက်ပြီး သူ့၏ ဗိုက်ကို ပြန်လည်ဖြည့်စွတ်ရန် သရေစာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
စားသောက်ပြီးနောက် လုချန်း,သည် ခွန်လွန် တောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းရာဆီသို့ ဆက်လက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခွန်လွန် တောင်တန်း၊၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်။
ကြီးမားသော တောင်ပေါ်မှ ဂူတစ်ခုအတွင်းရှိ။
“အစ်ကို ချူးယန်၊ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က အရမ်းမောက်မာတယ်၊ သူက ငါ့ကို မျက်နှာသာမပေးဘူး”
“နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်သာဖြစ်ပြီး အရမ်း မာနကြီးလွန်းတယ်၊ သူက ငါ့ကို တကယ် ဒေါသထွက်စေတယ်”
ဂူထဲမှ ဒေါသထွက်နေသောသံများထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လုချန်း,၏ လိုက်ဖမ်းခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ခွန်လွန် တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ တလျှောက်လုံး ထွက်ပြေးခဲ့သော ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်မှလွှဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်သည် လုချန်း နှင့် မယှဉ်နိုင်သောကြောင့် သူသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဘုရင့်နိုင်ငံသို့ ပြန်သွားရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေပြီး အကူအညီတောင်းရန် ဤတောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြေးလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ့ဘေးက အလွန်အစွမ်းထက်သော သားရဲတစ်ကောင်ရှိနေသည်။
ဤတန်ခိုးကြီး သားရဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါကို ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ ချူးယန်,ဟု ခေါ်သော်လည်း နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုံပန်းမကျပေ။
သူ့၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် နွားထက် နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူပြီး သူ့၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်မာကျောသော ရွှေအကြေးခွံများပင် ရှိသည်။
ခြေလက်ထောက်များသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများက အေးစက်သော အလင်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဦးခေါင်းက ဒဏ္ဍာရီလာနဂါးနှင့်တူသည်၊ သူ့၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပြင်းထန်သောချိုနှစ်ချောင်း ပါရှိပြီး နဂါးအမြီးကဲ့သို့ သူ့အမြီးက သူ့နောက်တွင် အဆက်မပြတ် လွှဲယမ်းနေသည်။
ဤမျှ ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲသည် သာမန်သားရဲနှင့် လုံးဝမတူပေ၊ ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။
ထင်ရှားသည်မှာ၊ ရွှမ်ဝူ ကဲ့သို့ ချူးယန် တွင် အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည်။
“ဟမ့်၊ နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်က အရမ်းမောက်မာဝံ့တယ်?”
“စိတ်မပူနဲ့၊ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် ငါ မင်းနဲ့အတူ ချီလင် တောင်တန်း ကိုသွားပြီး အဲဒီ နှင်းဝံပုလွေကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးမယ်!”
ချူးယန်,က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အထူးသွေးမျိုးဆက်ရှိသောသူအနေဖြင့် သာမန်ထက်မြက်သော သားရဲများကို လုံးဝအလေးအနက်မထားပေ။
ခဏအကြာတွင် မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ချူးယန်,ထံသို့ ရောက်လာသည်။
သို့သော်၊ ဤမြေခွေးသည် ကိုးမြီးရှိသော မြေခွေးနှင့် ကွဲပြားပြီး သူ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်က လူသားနှင့် ဆင်တူသည်။
မျက်နှာက လူမျက်နှာနှင့်တူပြီး၊ မျက်လုံးများက အလွန်စွဲဆောင်မှုရှိသည်။ အသားအရည်သည် ဖြူဖွေးချောမွတ်နေကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဝင်းလက်နေလေသည်။
သူ့၏ခေါင်းပေါ်ရှိ အမွေးပါးပါးဖြင့် မြေခွေးနားရွက်ချွန်တစ်စုံနှင့် သူ့၏နောက်တွင် မြေခွေးအမြီးကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် သူ့၏ဝိသေသလက္ခဏာကို သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည်။
“မြွေခွေးမလေး၊ မင်းရောက်လာတာလား”
မြေခွေးနတ်ဆိုးရောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ချူးယန်,က ပြုံးပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းရောင်များထွက်ပေါ်လာကာ ချူးယန်,သည်လည်း လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြီးမား၍ ထူးဆန်းသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီးမှ အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အနားတွင်ရှိနေသော ပင်တီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်သည် နှစ်ယောက်သား၏အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် မနာလိုခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။