‘ဟမ့်၊ အရှက်မရှိတဲ့ကောင်!’

သားရဲအုပ်စုထဲမှ အလွန်သေးငယ်သောရုပ်သွင်နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ရာ လုချန်း ၏မျက်လုံးများက လေးနက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သာမာန်အခြေအနေအရ၊ ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့် သို့မှမဟုတ် အောက်အဆင့်တွင်ရှိသော သားရဲများက အသွင်ပြောင်းခြင်းနည်းပညာကို မစွမ်းဆောင်နိုင်ဟု သူ့ညီမ တစ်ခါ ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူမှတ်မိနေသေးသည်။

သူတို့နှစ်ကောင်မှ ထွက်လာသော ရောင်ဝါက အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း၊ သူတို့သည် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးကြောင်း လုချန်း ခံစားမိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်အထက်မှ တန်ခိုးကြီး သားရဲမဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

အမှန်တွင်၊ သူ့၏ လက်ရှိအဆင့်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာတွင် အမြင့်ဆုံးမဟုတ်သေးပေ။

သို့သော်၊ စနစ်၏ပံ့ပိုးမှုဖြင့် လုချန်း,သည် ဤကာလအတွင်း ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်ကိုဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် သားရဲများရှိကြောင်း မယုံခဲ့ပေ။

မထင်မှတ်ဘဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ဤသားရဲနှစ်ကောင်က အသွင်ပြောင်းရန်အတွက် အထူးနည်းလမ်းများ ရှိပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ အရှေ့မြောက်တောင်တန်းမှ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် နိုးထခြင်းအဆင့်တွင် လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ထို့အပြင်၊ လုချန်း,သည် သူတို့၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုက မပြီးပြတ်ကြောင်း မြင်နိုင်သည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် အမြီးနှင့် နားရွက်များရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းကို လူသားများနှင့် ခွဲခြားရလွယ်ကူစေသည်။

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဒီနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က ရှောင်ပိုင် ပြောခဲ့တဲ့ နွားနဂါး နဲ့ မြေခွေးနတ်ဆိုး ဖြစ်သင့်တယ်”

မင်္ဂလာပွဲကြီးတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ စုဝေးနေသည်မှာ အမှန်ပင်၊ ၎င်းတို့အများစုသည် နိုးထခြင်းအဆင့်တွင်ရှိကြသော်လည်း ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့် တွင်လည်း အနည်းငယ်ရှိသေးသည်။ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြုမူလျှင် ရိုက်နှက်ခံရနိုင်သည်။

“မေ့လိုက်တော့၊ ဒီကောင်နှစ်ကောင်ရဲ့ သဘောထားကို အရင်ကြည့်ရအောင်၊ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ကာကွယ်ဖို့ သူတို့ ရှေ့ထွက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဟမ့်...”

တွေးတောပြီးနောက် လုချန်း ထကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုချန်း,သည် ပုန်းရှောင်ရန် မရွေးချယ်ဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တောင်ခြေရှိ မင်္ဂလာပွဲသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဂူဝင်ပေါက်နှင့် ဝေးကွာသော ဧရိယာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ ထပ်မံ ကင်းလှည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နိုးထရာခြင်းအဆင့်(၉)ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲနှစ်ကောင်ကို သူတွေ့ခဲ့ပြီး နိုးထသောအဆင့်ရှိ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဤဧရိယာတွင် ကင်းလှည့်ရန် ဦးဆောင်နေခဲ့သည်။

ဤသားရဲများက မင်္ဂလာပွဲမှ အစောင့်များ ဖြစ်ပုံရသည်။

“ဒါက ဘယ်ကနတ်ဆိုးဘုရင်လဲ၊ ငါ သူ့ကို ဘာလို့ အရင်က မတွေ့ဖူးရတာလဲ”

“မင်းဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ၊ ခွန်လွန် တောင်တန်းက ကျယ်ပြောပြီး တောင်တွေပေါ်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်တွေ အများကြီးရှိတယ်လေ၊ မင်းနဲ့ငါတောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာက မဆန်းဘူးမဟုတ်လား”

“ဒါ့အပြင် ဒီနေ့က ဘုရင်ကြီးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲပဲ၊ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် တန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင် ရောက်လာရင်တောင် သံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူး”

လုချန်း,၏ အသွင်အပြင်သည် ဤညီငယ်များနှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးပုံမပေါ်သော်လည်း သူ့ကို တားပြီး မေးခွန်းထုတ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အမှန်ဆိုရသော်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ကမ္ဘာက လူသားများနှင့် မတူပေ၊ သူတို့သည် လူသားများကဲ့သို့ ကျင့်ဝတ်များကို မလိုက်နာကြပေ။

အရွယ်အစား သို့မဟုတ် အရောင်အသွေးအရ လုချန်း,က ထိပ်တန်းသားရဲများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ငွေရောင်ကိုယ်ထည်နှင့် အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါရှိသည့် ဤနှင်းဝံပုလွေရှေ့တွင်၊ ဤနိုးထခြင်းအဆင့်ရှိ အစောင့်များက လုချန်း,ကို တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ မကြည့်ဝံ့ဘဲ လုချန်း ဒေါသထွက်ကာ သူတို့အားသတ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကင်းလှည့်နေသော သားရဲများသည် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ရုံသာမက အစောင့်များသည်လည်း လုချန်း,ကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အလေးပြုခဲ့ကြပြီး အားလုံးက လေးစားသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ကြသည်။

လုချန်း,သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာဖြင့် မင်္ဂလာပွဲကျင်းပရာနေရာသို့ ရင်ကော့ကာ လျှောက်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တန်ခိုးကြီးသော သားရဲဘုရင်များက လုချန်း,ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့အနက်မှ မည်သူကမျှ ဤနှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကို မသိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်?!”

သို့သော် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာနှင့် စကားစမြည်ပြောနေသည့် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရုတ်တရက် ငွေဖြူရောင်ကို တစ်ချက် တွေ့မိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့သော လုချန်း ဖြစ်သည်ကိုမြင်လိုက်သည်နှင့် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ထိတ်လန့်သောအရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုချန်း,ကိုမြင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် မသိစိတ်မှထကာ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် စိတ်အေးလက်အေး ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အမှန်တွင်၊ ဤသည်မှာ ချူးယန် ၏နယ်မြေဖြစ်ပြီး ခွန်လွန် တောင်တန်းမှ တန်ခိုးကြီးသော သားရဲဘုရင်များစွာဖြင့် ဝန်းရံထားသည်ကို မပြောသေးပေ။

ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်သည် လုချန်း,က အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်ကို သိသော်လည်း လုချန်း ဤနေရာတွင် ဒုက္ခပေးဝံ့မည်ကို သူမယုံပေ။

“ရောင်းရင်းတို့၊ ဒီနေ့က ငါ့ရဲ့ နေ့ထူးနေ့မြတ်ပဲ”

“အနယ်နယ်အရပ်ရပ်က လာရောက်ကြတဲ့ သူအားလုံးကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါကြောင်း ပြောကြားပါရစေ”

ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော ချူးယန်,သည် မြင့်မားသောစင်မြင့်ဆီသို့ ဝိုင်ခွက်ကိုကိုင်ကာ နီမြန်းနေသောမျက်နှာဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ သားရဲများစွာအား ပြောလိုက်သည်။

ဤသားရဲ၏မင်္ဂလာပွဲအတွက် ရှေ့ထွက်ဆိုပေးမည့်သူ မရှိသောကြောင့် ချူးယန် ကိုယ်တိုင် မိန့်ခွန်းကို စတင်ခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပင် မြေခွေးနတ်ဆိုးက သူ့ဖိတ်ကြားချက်ဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်ကို တက်ရောက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးက ချောမောလှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ခန့်ညားလှသော အမျိုးသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့အသွင်ဆောင်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။

တစ်ယောက်က တင့်တယ်သောကိုယ်ဟန်အနေအထားနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အသွင်အပြင်ရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ ပူနွေးသောအသွင်အပြင်နှင့် ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာထားရှိသည်။ နှစ်ယောက်လုံးက ပြီးပြည့်စုံသော စုံတွဲတစ်တွဲကဲ့သို့ပင်။

ထို့အပြင် နှစ်ဦးစလုံး၏ ခွန်အားသည် နတ်ဆိုးဘုရင်များစွာကြားတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အချို့သောအတိုင်းအတာအရ သူတို့အား အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသားနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟု ယူဆနိုင်သည်။

ကျေးဇူးတင်စကား အနည်းငယ်ပြောပြီးနောက်၊ ချူးယန်,သည် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို စင်ပေါ်မှ ဆင်းစေပြီး သားရဲဘုရင်များစွာကို ကင်ပွန်းတပ်လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား၊ မင်းတို့ရဲ့ တက်ရောက်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ငါ့ညီအကိုတွေ၊ ဒီနေ့ ငါ့မင်္ဂလာပွဲမှာ ကောင်းကောင်းစားသောက်ရမယ်...”

“အစ်ကို ချူးယန်၊ ချီလင် တောင်တန်းက နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ရောက်လာပြီ!”

ချူးယန်,သည် နတ်ဆိုးများစွာကို စကားစမြည်ပြောနေချိန်မှာပင် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က လုချန်း,၏ တည်နေရာကို ညွှန်ပြပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ၊ ချူးယန်သည် မဝေးလှသောနေရာမှ လုချန်း,ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင် ဒီအကြောင်းကို ဆက်ပြောကြတာပေါ့”

ယနေ့ဟာ ချူးယန်,၏ မင်္ဂလာဆောင်သောနေ့ရက်ဖြစ်ပြီး သူကတော့ မင်္ဂလာပွဲ၏ အငွေ့အသက်ကို မပျက်စီးစေချင်ပေ။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲများသည် အစပိုင်းတွင် သာမန်တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသာဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသောအခါတွင် သူတို့၏ဉာဏ်ရည်က ဆက်လက်တိုးတက်လာပြီး သူတို့၏အပြုအမူပုံစံများက လူသားများနှင့် တဖြည်းဖြည်းနီးစပ်လာပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးနတ်ဆိုးက လုချန်း ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမမျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြသင့်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ဤနေရာကို လာဝံ့လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

မကြာခင်မှာပင် ချူးယန်,တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်က လုချန်း,၏ စားပွဲကို ရောက်လာကြသည်။

အမည်မသိရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုဖြင့် ရောက်လာသော လုချန်း,ကိုကြည့်ရင်း၊ ချူးယန်,တို့စုံတွဲက ဒေါသမထွက်ဘဲ ယင်းအစား ပြုံးနေခဲ့သည်။

“ဒီကိုပွဲတက်ရောက်ပေးတဲ့အတွက် မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ချူးယန်,က ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးပြပြီး ကျောက်စပျစ်ဝိုင်အိုးကြီးကို လုချန်း,၏ ရှေ့ကိုတိုးကပ်လိုက်သည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ‘ပြုံးနေသောသူကို မထိပါးနှင့်’၊ ချူးယန် စိတ်သဘောထားကိုမြင်ပြီး လုချန်း,က စကားအများကြီးမပြောပေ။

ထို့နောက် သူက ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီး သူ့ရှေ့မှ ကျောက်စပျစ်ဝိုင်အိုးကြီးကို ကိုင်လိုက်ပြီး အထဲတွင်ရှိသော ဝိုင်ကို သောက်လိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်ပြီး ချူးယန်,၏ အပြုံးက ပိုကျယ်ပြန့်လာပြီး အလွန်ရိုးသားသောပုံစဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် လုချန်း ဤဝိုင်ကို သောက်လိုက်သည့်အခိုက်တန့်တွင် သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လုချန်း,၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက အလွန်အားကောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးက အလွန်နီးကပ်သောကြောင့် အမှားအယွင်းမရှိနိုင်ပေ။

လုချန်း,သည် အစောက သူခံစားမိခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ပြုံးနေသော ချူးယန်,ထံမှ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်မိသည်။

‘ဟမ့်၊ အရှက်မရှိတဲ့ကောင်!’

‘မင်းငါ့ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေမှတော့! ဟမ့် ငါ့ကိုရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့!’

လုချန်း,၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါက်လာသည်။