ချူးယန် လှုပ်ရှားခြင်း
Vol. 10 Ch. 147
လုချန်း,၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် အလွန်အားကောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ချူးယန်,၏နှလုံးသားထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိနိုင်သော်လည်း ချူးယန်,တွင် ဤကဲ့သို့စွမ်းရည်မရှိပေ။
လုချန်း,က စပျစ်ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်းမျိုချလိုက်သည်ကိုမြင်ပြီး ချူးယန်,သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး လုချန်း,၏ နုံအမှုကို သူ့စိတ်ထဲတွင် လှောင်ရယ်နေလေသည်။
ထို့နောက် သူက လုချန်း,ကို ပြုံးပြပြီး၊ လှည့်ကာ တခြားစားပွဲများမှ သားရဲဘုရင်များကို ဆက်၍ စကားစမြည်ပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူးယန် ၏နောက်မှ ရယ်မောသံများ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဟာဟား၊ မင်းရဲ့မင်္ဂလာသေရည်ကို ငါသောက်ပြီးပြီ၊ ငါ မင်းကို ဘယ်လို ဖျော်ဖြေပေးရမလဲ”
“မင်းရဲ့မင်္ဂလာဆောင်ပွဲအတွက် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေထည့်ဖို့ သင့်တော်တယ်!”
ထိုအချိန်တွင် လုချန်း,က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့အသံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တန်ခိုးကြီးသော သားရဲများစွာ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်လေသည်။
လုချန်း,၏အထောက်အထားနှင့် မူလအစမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းမရှိပေ။
လုချန်း ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက်တွင် တန်ခိုးကြီးသားရဲများစွာက ရုတ်တရက် သိချင်စိတ်ပြင်းပြလာသည်။
“အားလုံးနားထောင်၊ မင်းတို့ရှေ့က ဒီကောင်က ငါတို့ ခွန်လွန် တောင်တန်းက သားရဲမဟုတ်ဘူး၊ သူက ချီလင် တောင်တန်းက နှင်းဝံပုလွေဘုရင်!”
၎င်းကို ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်,က မြင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစွမ်းထက်သော သားရဲများကို ချက်ချင်းပင် မီးစထည့်လိုက်သည်။
“ဒီနှင်းဝံပုလွေဘုရင်မှာ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိတယ်၊ သူက ချီလင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး၊ လောလောဆယ် ငါတို့ ခွန်လွန် တောင်တန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်”
“ဒီနှင်းဝံပုလွေက ချီလင် တောင်တန်းရဲ့ သားရဲတွေကို ငါတို့ ခွန်လွန် တောင်တန်းကို ချေမှုန်းမယ်ဆိုပြီး ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေလုပ်နေတယ်လို့ တခြားသားရဲတွေဆီက ငါကြားတယ်၊ သူ ဒီလောက် ရဲရင့်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး!”
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် ပြောသည်ကို ကြားပြီးတဲ့နောက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာက သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အပြုံးများထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဟာဟား၊ ဒီနှင်းဝံပုလွေက တကယ်ကို သေလမ်းရှာနေတာပဲ၊ ဒီကိုလာပြီး ဘယ်လိုတောင် ပြဿနာရှာဝံ့တာလဲ”
“ချီလင် တောင်တန်းကို အုပ်ချုပ်နိုင်တော့ မင်းဘာမဆိုလုပ်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား? ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ငါတို့ ခွန်လွန် တောင်တန်းကိုလာပြီး ပြဿနာရှာဝံ့တယ် သူအသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးထင်တယ်”
သူတို့အမြင်တွင် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က အိပ်မက်မက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ခွန်လွန် တောင်တန်းရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာ၏အမြင်တွင် ချီလင် တောင်တန်းသည် ရှည်လျားပြီး ကျယ်ပြောသော်လည်း ခွန်လွန် တောင်တန်းနှင့် လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။
သို့သော် သူတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုပြောဆိုကြသော်လည်း သားရဲများက အခြားမည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။
ချူးယန်,တို့စုံတွဲက လုချန်း,ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။
“ဒီနေ့ မင်္ဂလာပွဲဆိုတော့ အသားနည်းနည်းပဲစားရတာ မကောင်းဘူး”
“ဒီနေ့ မင်းတို့အတွက် နွားကြီးတစ်ကောင် သတ်ပြီး အမဲသားကို ပျော်ပျော်ပါးပါး စားကြတာပေါ့”
လုချန်း စကားဆုံးသောအခါတွင် သူသည် အရှိန်မြှင့်ကာ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
အရှိန်က ငွေရောင်လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ဤရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက သားရဲများအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
နှင်းဝံပုလွေဘုရင်သည် ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ဝံ့မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“ချီး! မင်းဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိလိုက်သလဲ!”
လုချန်း,က သူ့ဆီ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကာ ဒေါသထွက်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။
နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ဤချူးယန်,၏ နယ်မြေတွင် ရူးသွပ်စွာ ပြုမူဝံ့မည် မဟုတ်ဟု မူလက သူထင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်သည် သူ့၏ အထောက်အထားကို တိုက်ရိုက်ဖော်ထုတ်ရုံသာမက တိုက်ခိုက်လာသောအခါတွင်လည်း ထင်ရှားစွာ ပြုမူလာမည်ဟု သူ,မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
“ဘုန်း!ဝုန်းး!”
တခဏအတွင်းမှာပင် ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်၊ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူတစ်ကောင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်,က ဟိန်းဟောက်ပြီး နွားနက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လုချန်း,ကို ထိုးဖောက်ချင်သကဲ့သို့ သူ့၏ ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဦးချိုများက တစထက်တစ ကြီးမားလာသည်။
သို့သော်လည်း ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အင်အားက လုချန်း နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ယခုတွင် လုချန်း,၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူဖိနှိပ်ခံနေရသည်။
“ဘုန်း!” “ဘုန်း!” “ဘုန်း!”
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာတို့သည် သူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဆိုးရွားသောဒဏ်ရာများစွာ ပေါ်လာသည်။
လုချန်း ၏ဝံပုလွေခြေသည်းများက ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်၏ခုခံမှုကို အလွယ်တကူဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။
လုချန်း,ကို အစက ဂရုမစိုက်ခဲ့သော အခြားသားရဲများစွာက ၎င်းကိုမြင်ပြီး အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လုချန်း ဤမျှ အစွမ်းထက်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
လုချန်း,သည် သူ၏ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းစွမ်းအားကိုပင် အသက်မသွင်းရသေးပေ၊ သူသည် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများရစေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“လုံလောက်ပြီ ရပ်လိုက်တော့!”
“ဒီနေ့က ငါ့ရဲ့နေ့ထူးနေ့မြတ်ပဲ၊ မင်းတို့နှစ်ကောင် ဒီနေ့ထူးနေ့မြတ်ကို မပျက်စီးစေဘူးလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်၊ ငါ့အမြင် ဒီတိုက်ပွဲက ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်သင့်တယ်!”
ချူးယန် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း၊ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယနေ့သည် သူ၏မင်္ဂလာဆောင်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်၏ကိစ္စကြောင့် ပျက်စီးခြင်းအဖြစ်သို့ မရောက်လိုပေ။ သို့သော် လုချန်,က ချူးယန် ပြောသည်ကို ကြားသောအခါတွင် သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းက ဂျိုကာလိုကောင်၊ ငါက ဒီပါတီကို နှမြောလို့ အသက်ဝင်အောင် ကြိုးစားနေတာ၊ ဖျက်ဆီးနေတာမဟုတ်ဘူး”
လုချန်း,သည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို မရပ်တန့်ဘဲ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
လေထုသည် လုချန်း,၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသော အေးစက်သောလေများဖြင့် ချက်ချင်းပြည့်နှက်သွားပြီး၊ သူ အဆင့်မြှင့်ထားသော ရေခဲဒိုမိန်းကို ယခုအခိုက်တွင် စတင်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
လုချန်း,၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဗဟိုချက်အနေဖြင့် ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်း ဧရိယာသည် ရေခဲများနှင့် နှင်းများဖုံးလွှမ်းသွားပုံရသည်။
အဆုံးမရှိသော အေးစက်သည့်လေပြင်းများက ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်ကိုချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
နွားနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင် နှင်းခဲအလွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
လုချန်း,မှ ထုတ်လွှတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲစွမ်းအားအောက်တွင် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လှုပ်ရှားမှုများက သိသိသာသာ နှေးကွေးလာသည်။
“ဟစ်~ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ!”
“ဒါက ချီလင် တောင်တန်းက နှင်းဝံပုလွေဘုရင်လား? သူ့အစွမ်းက တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတယ်!”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနီးနားရှိ တိုက်ပွဲကိုကြည့်နေကြသော သားရဲဘုရင်များစွာသည် အေးစက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကာ လုချန်း မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ သိမြင်လာကြသည်။
ဤအေးစက်သောလေထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က သူ့နှလုံးသားထဲတွင်ပင် အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နှင်းခဲအလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က အလွန်ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသေးပေ။
ဤသည်မှာ ချူးယန် ၏နယ်မြေဖြစ်သည်။ လုချန်း,သည် ချူးယန် အပေါ် မလေးစားမှုက သေချာပေါက် သူ့ကို ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သေချာပါတယ်၊ နောက်တစက္ကန့်တွင် တောင်တန်းများကြားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်သံက ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“လုံလောက်ပြီ!”
ချူးယန် ၏ဟောက်သံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ပြည့်နေပြီး သားရဲဘုရင်များစွာကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
“နှင်းဝံပုလွေဘုရင် မင်းက မင်းအတွက် ဘာကောင်းလဲဆိုတာ မသိဘူးလား!”
“ငါ မင်းကို နည်းနည်းကြာအောင် ထားချင်ခဲ့တယ်၊ မင်္ဂလာပွဲပြီးမှ မင်းကို ငါရှင်းမယ်လို့ စဉ်းစားထားတာ!”
“ဒါပေမယ့် မင်းက ပြန်ဝင်စားဖို့ အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေတဲ့အတွက် မင်္ဂလာပွဲမှာ ဝံပုလွေအသားပွဲတစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်မယ်!”
လုချန်း,၏ လုပ်ရပ်များသည် ချူးယန် ကို ဒေါသထွက်ခဲ့စေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ဤချူးယန်,သည် ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် အမြဲကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးရှိသည်။ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သိရှိပြီးနောက် လုချန်း,ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။
“ဟားဟား၊ ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ နောက်ထပ်နွားတစ်ကောင်ရဲ့ အသားပွဲကိုပါ ထပ်ထည့်သင့်တယ်ထင်တယ်!”
ချူးယန်,၏မျက်နှာဖုံးကွာသွားသည့်အတွက် လုချန်း သည်လည်း ဖုံးကွယ်ထားတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ယခု သူ့တွင် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် လုချန်း,သည် ချူးယန် ထပျံနိုင်သည်ဆိုလျှင်ပင် မကြောက်ပေ။
“မင်းသေချင်နေတာပဲ!”
ချူးယန် အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့မူလပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အကြေးခွံများသည် နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး နွားနဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူသည့် သူ၏ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် နှိုင်းမရသော အရှိန်အဝါများထွက်ပေါ်လာသည်။
“စိတ်မပူနဲ့ မြေခွေးလေး၊ ဒီနှင်းဝံပုလွေကို ငါ အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်မယ်၊ ငါတို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး”
ချူးယန် လှည့်၍ မြေခွေးနတ်ဆိုးအား တိုးတိုးလေးပြောကာ လုချန်း ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လိုက်သည်။
ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်(၃)၏ ပြင်းထန်သောစွမ်းအားဖြင့် နွားနဂါး၏ ထူးခြားသောသွေးမျိုးဆက်နှင့်အတူ။
နှစ်ဘက်စလုံး ထိတ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး လုချန်း,က တိုက်ရိုက်နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
“ငါ့အစ်ကို ချူးယန်,က မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေက နဂါးတစ်ကောင်လို ပြင်းထန်လွန်းတယ်!”
“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ မင်းက ငါ့အစ်ကို ချူးယန်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို နှောင့်ယှက်ဖို့အထိ ရဲတင်းလွန်းတယ်၊ ဒီနေ့ မင်းသေတဲ့နေ့ပဲ!”
“မင်း ခုနကမှ မာနကြီးနေတာမဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီနေ့ မင်းသေသွားတာကို ငါမြင်ချင်တယ်!”
ချူးယန်,သည် လုချန်း,ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သားရဲများစွာက ချက်ချင်းပင် သူ့ကို မြှောက်ပင့်လာသည်။
အထူးသဖြင့် လုချန်း,ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသော ပင်းတီယန် နတ်ဆိုးဘုရင်၊ ချူးယန်,၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် သူ့သဘောထားက ဤအချိန်တွင် အလွန်မြှောက်တက်လာခဲ့သည်။