← Chapters

မြေပုံရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်

Vol. 15 Ch. 211

မြေပုံရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်

Vol. 15 Ch. 211

ယန်ကျွင်းဇဲ မြှောက်ကိုင်ထားတဲ့ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ပြီး ရှန်ဝမ်ချူက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးသေတွေက ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့ဘူးလို့ ထင်ရပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

မိနစ်ဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး စကားလုံးနှစ်လုံးကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကျဲ... ကျဲလေး…”

အတည်ပြုလိုက်ပြီ။ အစိမ်းရောင်ကလေးဟာ ရှန်ဝမ်ချူ ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ ကလေးလေး ဖြစ်တာ သေချာပေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျက်နှာမှာ နောင်တ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “အမေကြီး၊ မင်းကို ငါပြောပြမယ့်အရာကို မင်း လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနိုင်တာမို့ ငါ အခု အရမ်းဝမ်းနည်းမိတယ်။”

သူ ခဏရပ်ပြီး ရှန်ဝမ်ချူ သူ့ရဲ့စကားတွေကို လက်ခံနိုင်အောင် လုပ်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ကလေး၊ ကျဲလေးက အခု သေဆုံးနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်နည်းနည်းနဲ့ အဲဒီလူ ချန်ကျင်းထင်က သူ့ကို ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ရှန်ဝမ်ချူက ဘာစကားမှမပြောဘဲ ရပ်နေတာကို မြင်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထပ်ပြီး စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေခဲ့သည်။

သူက “ငါ့ကလေး ဘယ်မှာလဲ” ဆိုတဲ့ တာဝန်ဖော်ပြချက်ကို သတိရနေခဲ့သည်။ အဲဒါက “သူမရဲ့ကလေး ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာကို သူမကို သိပါစေ” လို့ပဲ လိုအပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ကလေးကို သူမဆီ ပြန်ပေးဖို့ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ရှန်ဝမ်ချူ ကိုယ်တိုင်လည်း သူမရဲ့ကလေး အလားအလာ မကောင်းဘူးဆိုတာကို သိနေပြီး ဒီမှန်းဆချက်ကို လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူမရဲ့ မသိစိတ်ထဲက စွဲလမ်းမှုက ကျဲလေးရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေဖို့သက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး တခြားဘာမှ မဟုတ်ခဲ့ပါချေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ သူမ အရမ်းရှင်းလင်းနေသင့်ပြီ။

[ငါ့ကလေး ဘယ်မှာလဲ။ ကြက်သီးထဖွယ် (နိမ့်)၊ ပြီးစီးပါပြီ၊ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၁,၁၀၀ မှတ် ရရှိသည်။]

“ကျစ်၊ ဒီလို တာဝန်တွေ ပြီးမြောက်ရတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ” ယန်ကျွင်းဇဲ မပြောဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ ခုလေးတင် စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး တကယ်ပဲ အောင်မြင်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။

တကယ်တမ်းတော့ ဒီတာဝန်ကို တကယ် ပြီးမြောက်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက လွယ်မှာ မဟုတ်ပါချေ။ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ စုဆောင်းဖို့နဲ့ ပိုမိုပြည့်စုံတဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို ရရှိပြီး နောက်ဆုံး ကောက်ချက်ချနိုင်ဖို့အတွက် ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေဆီ သွားရောက် စုံစမ်းဖို့တောင် လိုအပ်မှာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အထက်ဖော်ပြပါ အလုပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာ သူ့ကို အမြဲတမ်း ဒုက္ခပေးချင်နေတဲ့ ရှန်ဝမ်ချူကိုလည်း သတိထားရမှာ ဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောက်လွယ်လွယ် ပြီးမြောက်မှာ မဟုတ်ပါချေ။

ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက ချန်ကျင်းထင်ဟာ တကယ့်တရားခံဆိုတာကို သိရုံသာမကဘဲ သူက မကြာသေးခင်ကမှ အစိမ်းရောင်ကလေးဆီကနေ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး မတော်တဆ ဗီဒီယိုကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။

အခုတော့ ဘယ်စကားလုံးမှ မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ထင်ရပြီး ဘယ်လောက်ပဲ ရှင်းပြကောင်းပါစေ ဗီဒီယို သက်သေအထောက်အထားရဲ့ ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ အမှန်တရားကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါချေ။

ဒါ့ကြောင့် “ကြက်သီးထဖွယ် (နိမ့်)” လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဒီတာဝန်က သူ့ဆီမှာ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းသွားခဲ့သည်။

ကံဆိုးမှုတစ်ခုက ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာမျိုး ဖြစ်သည်။

ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းနဲ့အတူ ပါသွားတဲ့ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၈၀၀ မှတ်ကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက်မှာ အခုလို ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြန်ရမယ်လို့ ယန်ကျွင်းဇဲ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။

ဒါ့အပြင် သူက အမှတ် ၃၀၀ ထပ်ရရှိခဲ့သည်။

အင်း၊ မဟုတ်သေးဘူး၊ တာဝန်နှစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။

လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ဒီတာဝန်က သူ့ဆီ အမှန်တကယ် ကျရောက်လာသလို ဖြစ်နေသည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဗီဒီယိုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖွင့်ထားလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ သူ ထိုင်နေခဲ့တဲ့ ကုလားထိုင်ပေါ်ကို ဖုန်းကို ဂရုတစိုက် တင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ မျက်နှာပြင်ကို ဘာမှမလှုပ်ဘဲ အခုထိ ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ရှန်ဝမ်ချူဘက်ကို မျက်နှာမူထားလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ နောက်ဘက်ကို ခြေဖျားထောက်ပြီး သွားလိုက်သည်။

သူမရဲ့ကလေးကို အချိန်အတော်ကြာ မမြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရှန်ဝမ်ချူဟာ ဖုန်းထဲက ဗီဒီယိုကို လုံးဝ စွဲလမ်းနေပြီး သူမရဲ့ အကြည့်က အစိမ်းရောင်ကလေးအပေါ်မှာ တည်မြဲစွာ စူးစိုက်နေခဲ့သည်။ မျက်ရည်မရှိ၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ အလောင်းဝိညာဉ်အနေနဲ့ သူမက အကြည့်ဗလာနဲ့ပဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒီတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာက မိခင်နဲ့ကလေးအကြား အပြီးအပိုင် ခွဲခွာခြင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ နောက်မှာ ရပ်နေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တွေးလိုက်မိသည်။ “မင်း သနားဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါ သိပေမဲ့ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အခု မင်းကို မသတ်ဘူးဆိုရင် မင်း ဗီဒီယိုကြည့်ပြီးတာနဲ့ မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အတုခန္ဓာကိုယ်တို့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကောင်း တိုက်ခိုက်နိုင်မှာပါ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို အမြဲတမ်း သတိထားနေရလိမ့်မယ်။”

ဒီအတွေး ဝင်လာတာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ဝိညာဉ် တစ်ပိုင်းအခြေအနေကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့အရေပြား မျက်နှာပြင်ကနေ ဆံပင်တွေ ထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့လည်ပင်းက ကြွပ်ဆတ်ဆတ်အသံနဲ့ လိမ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့ ကြေးနီတံဆိပ်က နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒီခံစားမှုက သူ့ရဲ့ဝိညာဉ် တစ်ပိုင်းအခြေအနေကို တည်ငြိမ်စေတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေပုံရပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ထူးခြားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေတာမျိုးကနေ ကာကွယ်ပေးထားခဲ့သည်။

ရှန်ဝမ်ချူက သူမရဲ့နောက်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာကို ခံစားမိပြီး ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပေမဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး သူမရဲ့ခေါင်းကို ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ပိုင်းအခြေအနေနဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေက တင်းကျပ်စွာ ညှပ်ထားလိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ခွာလိုက်သည်။

ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ရင်ဘတ်က ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ညအိပ်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ ခေါင်းက ပေါ်လာတော့မယ့် အနေအထားနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲအပေါ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် အဆင်သင့်ရှိနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ခေါင်းကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ထားခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဖက်ကတော့ သူမရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ညအိပ်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ခေါင်းကို ရင်ဘတ်ကနေ နည်းလမ်းတူနဲ့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ခေါင်းနှစ်ခုစလုံးဟာ သူ့ရဲ့လက်ဖဝါးကနေ ထွက်နေတဲ့ ဆံပင်အများအပြားက ထိုးသွင်းခြင်းခံလိုက်ရပြီး ပျားအုံလို နေရာတွေနဲ့ ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။

ဒီအရာအားလုံးဟာ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ကလေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ စွဲလမ်းမှုက လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး ဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တာမို့ သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်ကို အနည်းငယ်မျှသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

ခေါင်းမရှိတော့တဲ့ ရှန်ဝမ်ချူက အရှေ့ကို ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်ကို လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆေးနံ့က သူမဆီကနေ ထွက်နေတဲ့ သွေးနံ့ပြင်းပြင်းနဲ့ ထူးဆန်းပြီး ဆိုးရွားတဲ့ အနံ့ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရနိုင်ခဲ့ပါချေ။

ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ညအိပ်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ခေါင်းက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ထဲက ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ခေါင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း မာကျောသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အခုထိ စိတ်မအေးသေးတာမို့ သူ့ရဲ့ဆံပင်ကို အသုံးပြုပြီး ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အလောင်းကို ထပ်ပြီး နှံ့စပ်အောင် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ် ခဏစောင့်ကြည့်ခဲ့ပေမဲ့ ဘာလှုပ်ရှားမှု လက္ခဏာမှ မရှိတော့ပါချေ။ သူမ ပြန်ပြီး အသက်ဝင်လာနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပုံရသည်။

ထို့နောက် သူက ခေါင်းတွေကို ပစ်ချပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေခဲ့သည်။

နှစ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ တာဝန်ပြီးစီးကြောင်း အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရှန်ဝမ်ချူကို သတ်ပါ၊ ကြက်သီးထဖွယ် (အလယ်အလတ်)၊ ပြီးစီးပါပြီ၊ ဒိုင်‌မေးရှင်း စွမ်းအင် ၁,၃၀၀ မှတ် ရရှိသည်။]

ပထမဆုံး တာဝန်ပြီးစီးတဲ့ အုတ်မြစ်နဲ့ ဒုတိယတာဝန်က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ပိုင်းအစွမ်းကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပေမဲ့ ဒါကိုလည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့က လွယ်ကူခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ဝိညာဉ် တစ်ပိုင်းအစွမ်းကို ပြန်ပြီး ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အစာအိမ်က နာကျင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှာ အစားအစာတစ်ခုခု စားချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီအတွေးကို ချက်ချင်း နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

"ကြက်သီးထဖွယ်" အဆင့်ရှိတဲ့ တာဝန်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် ပြီးမြောက်တာက အရေးကြီးပြီး ကံနဲ့ အချိန်အခါ နှစ်ခုစလုံးက အရေးကြီးတာဖြစ်ပေမဲ့ အန္တရာယ်ကလည်း မရှိဘဲ မနေခဲ့ပါချေ။

ရှန်ဝမ်ချူက သူမရဲ့ကလေးအပေါ် ဒီလောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ စွဲလမ်းမှု မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် သူအနေနဲ့ ဒုတိယတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရဖို့ အရမ်းခက်ခဲမှာ ဖြစ်သည်။

တတိယတာဝန်ဖြစ်တဲ့ "ကြက်သီးထဖွယ် (မြင့်)" အဆင့် တာဝန် [လက်စားချေခြင်း] အတွက်တော့ ဒါက တာဝန်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သဘောသဘာဝကြောင့် မြေပုံက “စွဲလမ်းမှု သိုလှောင်ခြင်း” လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသက်သွင်းပေးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဒါ့ကြောင့် ဒီတာဝန်အကြောင်း သိလိုက်တာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်း “စွဲလမ်းမှု သိုလှောင်ခြင်း” ကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်မှာ စွဲလမ်းမှုကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ စွမ်းအင် အလင်းရောင် အမှုန်အမွှား အများအပြား၊ အမှတ် ၁,၅၀၀ အားလုံးက အခု အလင်းရောင် ထွက်နေတဲ့ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံကို ဝိုင်းရံထားပေမဲ့ အချိန်ဇယားကိုတော့ မဖြည့်ထားသေးပါချေ။

အချိန်ဇယားထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ယန်ကျွင်းဇဲက တာဝန်ကို တကယ် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး စွဲလမ်းမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဒါမှ စွမ်းအင်က မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အမှတ် ၁,၅၀၀ စွမ်းအင်ကို အခုထိ မရရှိနိုင်သေးပေမဲ့ သူ လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့ တာဝန်နှစ်ခုက ယန်ကျွင်းဇဲကို ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၂,၄၀၀ မှတ် ပေးခဲ့သည်။ ဒါက ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း တာဝန်ကို ပြီးမြောက်တာထက် သုံးဆ ပိုများသည်။

ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဒီဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်ကို ရရှိခြင်းက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မြေပုံထဲက စွမ်းအင် စုစုပေါင်းကို အမှတ် ၈,၆၀၀ ကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီး အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ်တွေကို ၄၂ ကနေ ၅၈ အထိ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တစ်ခါတည်း လင်းစေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ၅၄ ခုမြောက် ဆုံမှတ်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်တာနဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

[လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်ခြင်း၊ အခု အသက်ဝင်သွားပြီ။]

All Chapters