ကလေးတစ်ယောက်လား(အပိုင်း ၁)

ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုင်ရင်း ခဏလောက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီချန်ကျင်းထင်ဆိုသူက အလွန် သန်မာနေမှာ သေချာသည်။ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရမယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ မသေချာပေ။

အချိန်ကို နောက်ပြန်ရစ်ပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ပေါ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့အတွက် “မတော်တဆမှု” တစ်ခုကို စီစဉ်ပေးတာက

အကောင်းဆုံး လက်စားချေမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲဟာ “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” ကို တစ်ခါမှ အသုံးမပြုရသေးဘဲ ဒါနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒါကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုဖို့အတွက် အထူးသဖြင့် ချန်ကျင်းထင်လို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူကို ဆန့်ကျင်ဖို့အတွက် သူမှာ ယုံကြည်မှု အများကြီး မရှိခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ တစ်ခါတော့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် လက်တွေ့ဘဝမှာ အဲဒီလူရဲ့လိပ်စာကို ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘဲ သံပူတုန်းမှာပဲ ထုရိုက်ရင်း ရှန်ဝမ်ချူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တာဝန်သုံးခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ပြီးမြောက်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး သူ့ကို အကြိမ်များစွာ ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ချန်ကျင်းထင်ကိုလည်း ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်။ ဒီအန္တရာယ်က ကြိုးစားကြည့်ရလောက်အောင်ကို တန်သည်။

“ခွေးနက်သွေး၊ အပျိုစင် ဆီး၊ နေရောင်ခြည်နဲ့ ကြောင်နက်တစ်ကောင်လား” ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ဘာသာ ထပ်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခုလို ညဉ့်နက်ချိန်မှာ ခွေးနက်သွေးကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။

နေရောင်ခြည်ကတော့ ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ ဒီညရဲ့ရာသီဥတုက အလွန်ဆိုးရွားနေပြီး လရောင်တောင် မရှိပေ၊ နေရောင်ခြည်ဆို ပိုလို့တောင် ဝေးသေးသည်။ မဟုတ်ရင် ဖန်နင်က ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ရိုမန်တစ်ဆန်တဲ့ တွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ဖို့အတွက် အရင်ကတည်းက ထွက်လာခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အလောင်းကို မြှုပ်နှံဖို့အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ထရပ်ပြီး စမ်းသပ်ခန်းထဲမှာ လှည့်ပတ်ရှာဖွေလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူက အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ အိတ်တစ်လုံးကို တွေ့ခဲ့သည်။ အိတ်ထဲမှာ ကိရိယာတွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ပြည့်နေပြီး ရောင်းဖို့ စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်။

သူက အိတ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ပြီး သေသေချာချာ စီလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပြန်သွားပြီး ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ခေါင်းပြတ်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခေါင်းကို အိတ်ထဲ ထည့်ဖို့အတွက် ကြိုးစားအားထုတ်လိုက်သည်။

သူက ဓာတ်ခွဲခန်းကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး ညနေစောင်းမှာ အလောင်းကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည်။

ညဉ့်နက်နေပေမဲ့ တက္ကသိုလ် အားကစားကွင်းမှာ လမ်းသွားလမ်းလာ မရှိသလောက်ပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံတွေ့တာမျိုး မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲက ဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့နောက်ဘက်ကနေ လျှောက်သွားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဒီနေရာမှာ နေ့ဘက်မှာတောင် အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုတဲ့ ကျောက်တုံးလမ်း ရှိပြီး ဒီအချိန်မှာတော့ ပိုလို့တောင် နည်းပါးသည်။

ဒီနေရာဟာ ထူးဆန်းမှုတွေ ကပ်ဘေးဆိုးကြီး ကျရောက်နေတဲ့ ခေတ်မျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ညဘက်မှာ လူငယ်ချစ်သူတွေ တွေ့ဆုံဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရတော့ လူတွေဟာ ဒီနေရာကို ရှောင်ကြမှာ သေချာပေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အလောင်းကို ထင်းရှူးတောထဲကို အမြန် ဆွဲယူလာခဲ့ပြီး ဒီနေရာက မြေပုံက အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ နေရာအတိအကျ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက တွားသွားသတ္တဝါကို ထုတ်လိုက်ပြီး ထင်းရှူးတောထဲက လူရှင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ တွင်းတစ်တွင်းကို တူးစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိတ်ကို တွင်းထဲ ဆွဲထည့်ပြီး မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတော့ သူက ထူးဆန်းတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ထုတ်လို့ရသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ တွားသွားသတ္တဝါက ပိုပြီး ထိထိရောက်ရောက် အလုပ်လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှစ်ယောက်က အလွန် ပြဿနာရှာတတ်ပြီး စကားနားမထောင်ပေ၊ သူတို့ကို ထုတ်လိုက်တာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက သတိမထားမိရင် သူတို့ မျက်စိရှေ့ကနေ အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူတို့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ရန်လိုမှုပဲ ဖြစ်သည်။ သူ သတိမထားဘဲ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေခဲ့မယ်ဆိုရင် ယန်ကျွင်းဇဲက ဘယ်နေရာမှာ ငိုရမှန်းတောင် သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တွားသွားသတ္တဝါက အလောင်းကို မြှုပ်နှံရာမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတုန်းမှာ ယန်ကျွင်းဇဲက မြေပုံက ညွှန်ပြထားတဲ့ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း ရှိရာ နေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဒါက ထင်းရှူးတောထဲက အနည်းငယ် ပိုကြီးတဲ့ ထင်းရှူးပင်နှစ်ပင်ကြားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မျက်စိနဲ့ ကြည့်ရင်တော့ ဘာမှ မြင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက လျှောက်သွားပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ လေကို ထိတွေ့လိုက်ပေမဲ့ ဘာကိုမှ မခံစားရပေ။

သို့သော်လည်း မြေပုံအရ ဒီနေရာမှာ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မှတ်တိုင် ထည့်သွင်းခြင်းနဲ့ လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်ခြင်းတို့ကို စတင်လိုက်တာနဲ့ သူဟာ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကို အလိုအလျောက် ရှာတွေ့နိုင်ပြီး “အကြီးစားအချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း” ကို စတင်နိုင်လိမ့်မည်။

မြေပုံအရ ဒါက အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းက အတက်ကြွဆုံး အချိန်ဖြစ်ပေသည်။ ဒီအမှတ်ကို လွဲချော်သွားရင် အက်ကွဲကြောင်းက စတင် အားနည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ရှင်းနေသည်မှာ “အကြီးစားအချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း” ကို လုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် အက်ကွဲကြောင်းရဲ့ စွမ်းအင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်နေချိန်မှာ လုပ်ဆောင်တာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ အက်ကွဲကြောင်းရဲ့ စွမ်းအင် အားနည်းလာရင် နောက်ပြန်ရစ်ပြီး ခရီးသွားလာပြီးနောက်မှာ ပြန်လာတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဘယ်လို မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မလဲဆိုတာ မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒါကို အရင်က တစ်ခါမှ မကြိုးစားဖူးတာမို့ သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်တယ်ဆိုတာ မသေချာပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လုပ်တာကတော့ သေချာပေါက် မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ ဖြစ်သည်။

သူက စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တွားသွားသတ္တဝါ အလုပ်များနေတဲ့ နေရာကို ပြန်သွားခဲ့သည်။

တွားသွားသတ္တဝါက သူ တူးထားတဲ့ တွင်းကို မြေပြန်ဖို့ပြီးသွားခဲ့ပြီး သူက ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းလာပုံရသည်။ တွင်းကို အသစ်ဖို့ထားတဲ့ မြေကြီးကို ဖုံးအုပ်ဖို့အတွက် ထင်းရှူးရွက်ခြောက်တွေကိုတောင် စုပုံတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သဘောကျတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းက သိပ်တုံး တာ မဟုတ်ဘူးပဲ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

တွားသွားသတ္တဝါက သူ့ကို မော့ကြည့်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အလုပ်လုပ်ရတာနဲ့ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဆံပင်တစ်ခြမ်းစီ ကို ရှင်းဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ လျှာနှစ်ခွကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ မင်းနိုင်ပါတယ်” ယန်ကျွင်းဇဲက သူကို မြေပုံထဲကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ အဆောင်ကို အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့က သူတို့အခန်းတွေမှာ မရှိကြဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အခန်း ၄၁၁ မှာ အတူတူ ထိုင်စောင့်နေကြသည်။

ကျောက်ကျန့်၊ ဟွာဟွာနဲ့ ဟယ်ပီရှိုတို့အားလုံးလည်း အိပ်လို့မရကြဘဲ ကော်ကျင်းထောင်က သူတို့ရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက တွေ့ကြုံမှုတွေကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြတာကို နားထောင်နေကြသည်။ ကော်ကျင်းထောင်ရဲ့ ပုံပြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ချန်ခွန်ရဲ့ အလှည့် ဖြစ်သည်။

ချန်ခွန်ရဲ့ ပုံပြင်က အားလုံးကို မှင်တက်သွားပြီးခိုက်ခိုက်တုန်အောင် ပို၍ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် စကတ်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် လှေကားပေါ် တက်လာတာကို သူ ပြောပြတဲ့ အချိန်ပဲ ဖြစ်သည်။

အဲဒီနောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲ ပြန်ရောက်လာပြီး လူတွေက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြကာ သူတို့ရဲ့ပုံပြင်တွေကို ဆက်ပြောဖို့တောင် မေ့သွားကြသည်။

“မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား” ကော်ကျင်းထောင်က ပထမဆုံး မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး “အဆင်ပြေသွားပါပြီ၊ အခုကစပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ဘာထူးဆန်းမှုမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“စကတ်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီး ထူးဆန်းမှုလည်း ရှိတယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား” ဝဝကစ်ကစ် ဟယ်ပီရှိုက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်” ချန်ခွန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး “ခုနက ငါ အောက်ထပ်ဆင်းတုန်းက စကတ်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ တိုက်မိတော့မလိုပဲ၊ သူ့ဆံပင်က ရှုပ်ပွနေပြီး သူ့လမ်းလျှောက်တာက ထူးဆန်းနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေက တောင့်တင်းနေသလိုပဲ။ မင်း ရှိနေတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲကို ဝင်သွားတာကို ငါ့မျက်လုံးနဲ့ကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ရတယ်။”