“အကြီးစားအချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း” ကို အစပြုခြင်း

“အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မှတ်တိုင် ထည့်သွင်းခြင်း” ကို အသက်သွင်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ စွမ်းအင်က သိပ်မများပါချေ၊ တစ်ခါ အသက်သွင်းဖို့ အမှတ် ၂၀၀ ပဲ ကုန်ကျသည်။ ဒါပေမဲ့ အတိတ်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်တစ်ခုဆီ ပြန်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်ကာလရဲ့ အရှည်ပေါ်မူတည်ပြီး စွမ်းအင်ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်ရမှာ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် “လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်ခြင်း” ကို စတင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စွမ်းအင်ကလည်း သိပ်မများပါချေ၊ အမှတ် ၅၀၀ ပဲ လိုအပ်သည်။

နှစ်ခုပေါင်းရဲ့ စုစုပေါင်း စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက အမှတ် ၇၀၀ ဖြစ်ပြီး အခု အမှတ် ၈၆၀၀ အပြည့်ရှိနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲအတွက်ဆိုရင် အရေးမပါတဲ့ ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ဒီမတိုင်ခင် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကို ထောက်လှမ်းဖို့ အမှတ် ၁၀၀၀ သုံးစွဲခဲ့တာကြောင့် သူ့မှာ အမှတ် ၇၆၀၀ ကျန်ခဲ့သည်။ “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” ကို စတင်ပြီး “လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်ခြင်း” ကို စတင်ပြီးနောက်မှာတောင် သူ့မှာ အမှတ် ၆၉၀၀ ကျန်နေပါဦးမယ်။

ဒီလိုဆိုလိုတာက “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရရှိပြီးနောက်မှာ ဒီမတူညီတဲ့ စွမ်းအင် အမှတ် ၆၉၀၀ ဟာ အတိတ်က အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရွေးချယ်ပြီး ပြန်သွားဖို့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အရင်းအနှီး ဖြစ်သည်။

မြေပုံ က ထောက်လှမ်းမိခဲ့တဲ့ အဲဒီ ထင်းရှူးပင်ကြီး နှစ်ပင်ကြားက အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းမှာ ရပ်နေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး “အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မှတ်တိုင် ထည့်သွင်းခြင်း” ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

မြေပုံ က ချက်ချင်းဆိုသလို အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိသည်။ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု အတည်ပြုခြင်းကို အသက်သွင်းမလား။]

“အသက်သွင်းမယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက သောက်ရေဘူးကို သူ့အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ် ပြည့်သွားအောင် ဖောင်းကြွနေစေသည်။

“အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မှတ်တိုင် ထည့်သွင်းခြင်း” ကို အသက်သွင်းဖို့ ရွေးချယ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ရှေ့က အမှောင်ကျနေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ခွဲထွက်သွားပြီး လည်နေတဲ့ အနက်ရောင် ဗဟိုချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

အဲဒီအထဲကနေ ဂလက်ဆီတစ်ခုက တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသစ်ပေါ်လာတဲ့ ဒီအက်ကွဲကြောင်းနဲ့ ခြေနှစ်လှမ်းထက်နည်းတဲ့ နေရာမှာ ရပ်နေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်း ရှေ့ကို တက်လှမ်းလိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းထဲ ဝင်လိုက်သည်။

သူ ဝင်လိုက်ပြီးနောက်မှာ အက်ကွဲကြောင်းက ရုတ်တရက် ပိတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ချက်ချင်းပဲ တည်ငြိမ်သွားကာ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမှ မပြတော့ပေ။

အက်ကွဲကြောင်းထဲမှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရပ်နေပြီး သူ့ခြေဖဝါးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မတ်တပ်ရပ်စရာ ဘာမှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ လေထဲမှာ ပျံဝဲနေသလို ဖြစ်နေသည်။

နည်းနည်းဝေးတဲ့ နေရာမှာတော့ ကြယ်တွေ အများကြီး ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကြယ်တာရာ ပင်လယ်တစ်ခုကို မြင်နိုင်ပြီး အနက်ရောင် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းတွေက နေရာတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

အချိန်မှတ်တမ်း ချိန်ခွင်တစ်ခုက သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပဲ က နောက်ထပ် အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ပြန်သွားချင်တဲ့ အချိန်ကို ရှာဖို့ အချိန်မှတ်တမ်း ချိန်ခွင်ကို ရွှေ့ပေးပါ]

ယန်ကျွင်းဇဲက ချိန်ခွင်ကို သေချာ စောင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အချိန်မှတ်တမ်းတစ်ခုလုံးက ရွှေ့လို့ရတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်ဆီ ဦးတည်သွားတဲ့ အဆုံးကိုတော့ နောက်ပြန်ပဲ လှည့်နိုင်ပြီး ရှေ့ကို လှည့်လို့ မရပေ။ ဒါက သူ အနာဂတ်ကို သွားလို့မရဘဲ အတိတ်ကိုသာ သွားနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုပေသည်။

ချိန်ခွင်ကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းအားဖြင့် သူက ချိန်ခွင်ပေါ်က အမှတ်အသားတွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ နှစ်၊ လ၊ ရက်တို့နဲ့ ချိန်ညှိနိုင်ပြီး နာရီ၊ မိနစ်နဲ့ စက္ကန့်တွေအတွက် ပိုသေးတဲ့ ချိန်ခွင်တွေလည်း ရှိသည်။

အလွန်တိကျတဲ့ အချိန်မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက အနည်းငယ်စိတ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

အဓိကကတော့ ချန်ကျင်းထင်က ဘယ်အချိန်မှာ အလောင်းကို စပြီး သန့်စင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူ မသိတာကြောင့် သူဘယ်လို ရွေးချယ်ရမလဲ။

ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့စိတ်ထဲမှာ “အချိန်မှတ်တမ်း ချိန်ခွင်ကို ရှာဖွေပြီး နေရာချထားပေးဖို့ အချိန်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ပေးလို့ ရမလား” လို့ မေးလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ အတွေး ပေါ်လာတာနဲ့ နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ပိုကောင်းတဲ့ မြေပုံနေရာချထားမှုအတွက် အသေးစိတ် ဖော်ပြချက် ပေးပါ]

ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲမှာ “ဒီလူကို ချန်ကျင်းထင်လို့ ခေါ်တယ်၊ သူက ‘အမြင်ပွင့်’ ဗီဒီယို ပလက်ဖောင်းအတွက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ရှန်ဝမ်ချူဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးကို အလောင်း သန့်စင်ခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တယ်။ ငါ ရှာဖွေချင်ပြီး ပြန်သွားချင်တဲ့ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်က သူ့ရဲ့ အလောင်း သန့်စင်ခြင်း ပြုလုပ်နေစဉ်မှာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အထိခိုက် မခံနိုင်ဆုံး အချိန်ပဲ။

မှတ်ထားပါ၊ အဲဒါက အချိန်ကာလကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သူ့ရဲ့ အလောင်း သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေဖို့ လိုတယ်” လို့ ဖော်ပြလိုက်သည်။

သတင်းအချက်အလက်တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်...]

[ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးဆုံး၊ နေရာရှာဖွေနေသည်...]

[တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ပြီး၊ ဒီအချိန်-ဟင်းလင်းပြင် သတ်မှတ်အမှတ် ထည့်သွင်းခြင်းက မတူညီတဲ့ စွမ်းအင် အမှတ် ၄၆၀၀ ကို သုံးစွဲလိမ့်မည်၊ အခု ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မလား။]

ယန်ကျွင်းဇဲက ချန်ကျင်းထင်က မူရင်း မီးခိုးရောင် စကတ်နဲ့ အမျိုးသမီး အလောင်းကို သန့်စင်ခဲ့တဲ့ ကာလကို ပြန်သွားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ရှန်ဝမ်ချူ မသေခင် ကာလကို ပြန်မသွားဘဲ၊ ဒါကြောင့် ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ သေဆုံးမှုကို ကာကွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ဝိရောဓိတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန်ဝမ်ချူကို ချန်ကျင်းထင်က အလောင်းအဖြစ် မပြောင်းလဲခဲ့ဘူးဆိုရင် သူမက ယန်ကျွင်းဇဲကို ရှာဖို့ ထျန်မုန့်သိပ္ပံတက္ကသိုလ်ကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်သလို သူမကို ယန်ကျွင်းဇဲက ဖမ်းမိပြီး ချန်ကျင်းထင်က တကယ့်တရားခံဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှာ မဟုတ်ပေ၊ ဒါကြောင့် “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” ဖြစ်ရပ်က ဖြစ်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ပါချေ။

ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်ကာလကို ပြန်သွားဖို့ ရွေးချယ်တာက အခြေခံအားဖြင့် ထည့်သွင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ဖြစ်ရပ်ရဲ့ အရင်းခံ အကြောင်းအရင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေလို့ပါ။ အဲဒါက [လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်ခြင်း] နဲ့ သာမန် ရှောင်ရှားရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ၊ တိုက်ရိုက် ဝိရောဓိတစ်ခုကို ဖန်တီးလိမ့်မည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ရှင်းဝမ်ချူကို ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ကလေး ကိုတောင် ကယ်တင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိတာ မဟုတ်ပါချေ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်တွေက အခြေခံကျသည်။

အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် ထည့်သွင်းခြင်းကတောင် သူတို့ကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ မဟုတ်ရင် သူက ဒီထည့်သွင်းခြင်းကို စတင်ဖို့အတွက် အခြေအနေတွေနဲ့တောင် မကိုက်ညီနိုင်ပါချေ။

ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၄၆၀၀ သုံးစွဲမှုက ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ အချိန်မှတ်တမ်းနဲ့ ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ နေရာပေါ် မူတည်ပြီး ချိန်ညှိထားတာ ဖြစ်သည်။ ချန်ကျင်းထင်က ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ တစ်မြို့တည်း ဒါမှမဟုတ် ထျန်မုန့် ခရိုင်တည်းမှာ ရှိနေရင်တော့ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက သေချာပေါက် အများကြီး ပိုနည်းသွားပါလိမ့်မယ်။

ဒီစွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက ယန်ကျွင်းဇဲ ပြန်လာပြီးနောက်မှာ စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုအပါအဝင် နှစ်ဖက်လုံး ဖြစ်သည်။

အမှတ် ၄၆၀၀ ကို နှုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့မှာ အခု အမှတ် ၂၃၀၀ ပဲ ကျန်တော့သည်။

“ဝင်မယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။

အဲဒီအတွေး ပေါ်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ သူ့ခြေထောက်အောက်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အရင်က “ပြန်ရစ်ခြင်း” တွေထက် ပိုပြင်းထန်တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ မူးဝေမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဒါက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို လေးလံပြီး ခွန်အားမရှိသလို ခံစားရစေသည်။

အကြမ်းဖျင်း စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူ့ခြေထောက်တွေက ရုတ်တရက် လေးလံလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်ကို ဆင်းသက်ခဲ့သည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ခိုင်မာမှုတို့ကို အမယလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေရှေ့က အမှောင်ထုက မြူခိုးလိုပဲ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းသွားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ရင်းနှီးမှုမရှိတဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီအခန်းမှာ ကုလားကာ အထူကြီးတွေ ရှိပြီး ဒီအချိန်မှာ ပြတင်းပေါက်တစ်ခုရဲ့ ကုလားကာတွေကိုပဲ ဖယ်ထားတာကြောင့် အခန်းထဲက အလင်းရောင်က မှေး မှိန်နေသည်။ အခန်းရဲ့ အပြင်အဆင်က သာမန်ပဲ ဖြစ်သည်။ နံရံကို ကျောပေးထားတဲ့ အိပ်ရာကြီးတစ်လုံး ရှိပြီး အိပ်ရာနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာတော့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကွန်ပျူတာ စားပွဲတစ်ခု ရှိနေပြီး အဲဒီအပေါ်မှာ ကွန်ပျူတာတစ်လုံး ရှိနေကာ မြင့်မားတဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ ရှိပုံရသည်။

ကွန်ပျူတာ ကုလားထိုင်ရဲ့ နောက်ဘက် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ အလင်းဖြည့်မီး နှစ်လုံး ရှိပြီး နားကြပ်၊ မိုက်ခရိုဖုန်းနဲ့ တခြား ပစ္စည်းတွေလည်း ရှိနေတာကြောင့် ထုတ်လွှင့်သူရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေလို ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကြမ်းပြင်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အိပ်ရာကြီးရဲ့ ဘေးဘက်မှာ နံရံနားကပ်ပြီး ရှေးပုံစံ ရွှံ့အိုး တစ်ဒါဇင်လောက် တန်းစီ ထားရှိထားသည်။

ဒီအချိန်မှာ အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာက သိသာသည်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်မှာ နေ့ခင်းအချိန် ဖြစ်ပြီး အခန်းထဲက လေထုက ထိတ်လန့်ပြီး အေးစက်တဲ့ ခံစားချက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထူးဆန်းတဲ့ ရွှံ့အိုးတန်းကနေ သူ့အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး တံခါးမရှိတဲ့ တံခါးပေါက်ဆီကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ထူထဲတဲ့ အဝတ်စ ကုလားကာတစ်ခုနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုလားကာရဲ့ နောက်ကနေ ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ခုခုက အဲဒီနောက်မှာ ဖုံးကွယ်နေသလို ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း ဘယ်လို အသက်ဓာတ်မှ မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

အခု ဒီနေရာက ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ အိမ် ဖြစ်ရမယ်လို့ ထင်ရသည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက တွေးနေတုန်း ပွင့်နေတဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြောင်ရဲ့ “မြောင်” ခနဲ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နူးညံ့တဲ့ အမွေးတွေနဲ့ ကြောင်ဖြူတစ်ကောင်က ပြတင်းပေါက် ဘောင်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး အတွင်းကို ချောင်းကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အောက်ထပ်ကနေ ကျယ်လောင်တဲ့ အော်သံ ထွက်လာသည်။ “ဗိုင်၊ အမြန်ဆင်းလာခဲ့!”