ပါရှန်ကြောင်“ဗိုင်”
Vol. 15 Ch. 216
ယန်ကျွင်းဇဲက အရင်ဘဝကတည်းက ကြောင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ထားသည်။ ကြောင်ရဲ့ ရှည်လျားပြီး ပိုးသားလို နူးညံ့တဲ့ အမွေးတွေက အဲဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် ဆိုလိုပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခံရကြောင်းလည်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။
အဲဒီကြောင်က ပါရှန်ကြောင် ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သေချာတာကတော့ မျိုးစပ် ဖြစ်ပြီး မျိုးစစ်မှုက စံနှုန်းနဲ့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီပုံမပေါ်ပေ။ သူ့ရဲ့ အဖြူရောင် အမွေးတွေက မျက်စိထဲမှာ တောက်ပစွာ ရှိနေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲအတွက်ဆိုရင် အဲဒါက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လက်တွေ့မကျဘူးလို့ ခံစားရသည်။
အောက်ထပ်က လူရဲ့ အော်သံတွေကို ယန်ကျွင်းဇဲက ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရပြီး အဲဒီ “ဗိုင်” လို့ အမည်ရတဲ့ ကြောင်ကို ခေါ်နေတာလို့ သူ သေချာပေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဗိုင်က အဲဒီအော်သံတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ပြတင်းပေါက် ဘောင်ပေါ်ကနေ အခန်းထဲကို ခုန်ဝင်လာကာ ပြတင်းပေါက်နားက စားပွဲပေါ်မှာ နားနေသည်။
သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်တွေက ယန်ကျွင်းဇဲအပေါ်မှာ ရှိနေသည်။
“မြောင်...”
ဒီအသံက သိပ်ပြီး ဖော်ရွေတယ်လို့ မထင်ရဘဲ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက မလှုပ်ဘဲ ကြောင်ဖြူကိုပဲ ကြည့်နေသည်။ အဲဒီကြောင်က စားပွဲပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းလာပြီး အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းရင်း အိပ်ရာအစွန်းဆီကို လျှောက်လာသည်။
ကြောင်က ယန်ကျွင်းဇဲကို သိပ်ဂရုစိုက်ပုံ မပေါ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူက ငြိမ်နေတာကြောင့် သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိဘူးလို့ ထင်ရသည်။
သူက ရွှံ့အိုးနားကို ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ့နှာခေါင်းကို ကပ်ကာ အနည်းငယ် အနံ့ခံလိုက်သည်။
ပြီးတော့ ဗိုင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကုလားကာရဲ့ နောက်က ရေချိုးခန်းဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကြောင်လမ်းသွားပုံနဲ့ အဲဒီဘက်ကို စပြီး သွားတော့သည်။
အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ဗိုင်က တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပဲ သူ့နေရာမှာ ရပ်တန့်လိုက်ကာ ယန်ကျွင်းဇဲကို သတိထားပြီး ကြည့်နေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက ဗိုင်ကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစား ကုလားကာဘက်ကို လျှောက်သွားပြီး သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဖုန်းမီးဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်တဲ့အခါ အလင်းရောင်က ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးကို ရောက်သွားသည်။
သူ့ကိုယ်သူ အသင့်ပြင်ထားပေမဲ့ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက ယန်ကျွင်းဇဲကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
ရေချိုးခန်းက စိုစွတ်ပြီး မှောင်နေကာ နံရံတွေမှာ အမည်းရောင်တွေ ဖုံးနေပြီး မျက်နှာသုတ်ပဝါ အနည်းငယ် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ကြမ်းပြင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာတော့ အဖြူရောင် အရည်နဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ရေချိုးဖို့အတွက် သစ်သားစည်ပိုင်းကြီးတစ်လုံး ရှိနေသည်။
ဆေးနံ့ပြင်းပြင်းက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျက်နှာကို တိုက်ခတ်လာသည်။
ရေချိုးစည်ပိုင်းနားမှာတော့ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ဆံပင်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ သူမရဲ့ ပါးတွေက ပုပ်နေပြီး သူမရဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ အဖြူရောင် အမှတ်အသားတွေ ဖုံးနေကာ စည်ပိုင်းထဲက ရေတွေက သူမရဲ့ အရေပြားကို ကပ်ပြီး ခြောက်သွေ့ကာ အခွံ ဖြစ်နေသလို ဖြစ်နေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက အဲဒါဟာ ရှန်ဝမ်ချူလို့ အမည်ရတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ အလောင်းဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။
ဖုန်းမီးထွန်းလိုက်တဲ့အခါ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့တဲ့ ရှန်ဝမ်ချူက အနည်းငယ် တုန်ယင်လာသည်။ လှုပ်ရှားမှုက ညင်သာပေမဲ့ သူမက မကြာခင် လှုပ်ရှားတော့မယ်ဆိုတာ ရှင်းနေသည်။
“မြောင်...”
အောက်ဘက်ကနေ “မြောင်” ခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဗိုင်က သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေါင်းကို ဆန့်ထုတ်ထားပြီး ရေချိုးခန်းထဲက လှုပ်ရှားမှုတွေကို စိတ်ဝင်တစား ရှိပုံရသည်။
အဲဒီအချိန်မှာ ရှန်ဝမ်ချူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ရှေ့ကို တက်လှမ်းကာ ကြောင်ဖြူဆီကို ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
ဗိုင်က အန္တရာယ်ကို သိသွားပုံရပြီး သူ့ရဲ့ အမွေးတွေက ထောင်သွားကာ ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသည်။
အသင့်ဖြစ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက အချိန်မတိုင်ခင် ရှေ့ကို ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး သူရဲ့ “လူပျိုယောက်ျားလေး၏ ဆီး” ကို ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို ပက်ဖြန်းလိုက် လေသည်။
အဲဒါက ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ပုပ်သိုးနေတဲ့ မျက်နှာကို ထိရုံသာမက သူမရဲ့ အဝတ်တွေနဲ့ လက်ပေါ်က အရေပြားကိုပါ ထိမှန်သွားပြီး အားလုံးက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ လက်စားချေမှု အပြည့်နဲ့ လူပျိုယောက်ျားလေးရဲ့ နာကြည်းမှုနဲ့ ပေပွသွားလေသည်။
ရှန်ဝမ်ချူက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး လူပျိုယောက်ျားလေးရဲ့ ဆီးနဲ့ ပေကျံသွားတာကို ဘာမှ ထူးခြားတဲ့ တုံ့ပြန်မှု မပြပေ။ နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့်လောက်ကြာမှ သူမက လက်ကို ဆက်ပြီး ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။
အဲဒီအချိန်မှာတော့ ကြောင်ဖြူက ထွက်ပြေးသွားပြီး ရှန်ဝမ်ချူက ဘာကိုမှ ဖမ်းမမိတော့ပေ။
“ဘာလဲ”
ယန်ကျွင်းဇဲက လုံးဝ ကြောင်အသွားသည်။
အဲဒါက သူ့ရဲ့ လူပျိုယောက်ျားလေးရဲ့ ဆီး မဟုတ်ဘူးလား။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတာလဲ။
ကြောင်ဖြူကို ဖမ်းယူရာမှာ သူမ ကျရှုံးသွားတာကို မြင်လိုက်တဲ့ ရှန်ဝမ်ချူက သူမရဲ့ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း လိမ်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ အရိုးတွေက “ကျွီ” “ကျွီ” နဲ့ အသံတွေ ထွက်လာသည်။ သူမက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျက်နှာကို လက်သည်းနဲ့ ကုတ်ခြစ်ဖို့ လုပ်လိုက်လေသည်။
“ငရဲပဲ!”
ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ ယန်ကျွင်းဇဲက ဝိညာဉ်နက်တူကို သူ့လက်ထဲကို ထုတ်လိုက်ပြီး ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ မျက်နှာဘက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးသူမရဲ့ ခေါင်းကို တစ်စောင်းဖြစ်သွားအောင် ထုချလိုက်သည်။
သူက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးကနေ အမြန်ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
အဲဒီအချိန်မှာ တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ ခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးအိုတစ်ဦးရဲ့ အသံက အပေါ်ထပ်ကနေ ထွက်လာသလို ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူသံပြင်းသည်။
“အထဲမှာ လူရှိလား။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဗိုင်က အထဲကို ပြေးဝင်သွားလို့ တံခါးဖွင့်ပေးပါဦး”
သေချာတာကတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက တံခါးကို ဖွင့်ပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိပါချေ။
အဘိုးအိုက ပြောလို့ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ဦးရဲ့ အသံက “အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ” လို့ မေးလိုက်လေသည်။
“သူ ပြန်လာပြီ”
ယန်ကျွင်းဇဲက သတိပေးခံလိုက်ရသည်။ သူက တံခါးကို လာခေါက်တဲ့ အဘိုးအိုကို မဖြေဘဲ သူ ထွက်သွားတာကို စောင့်ပြီးမှ အစီအစဉ်တွေ လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားခဲ့ပေမဲ့ ချန်ကျင်းထင်က သူ့နောက်မှာ ချက်ချင်း ပြန်လာမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
အခု ချန်ကျင်းထင်က တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဗိုင်ကို ခေါ်သွားဖို့ အဘိုးအိုကို အထဲဝင်ခိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေသည်။
အဲဒီအခိုက်အတန့်က လွဲချော်သွားခဲ့ပြီ။ သူတို့နှစ်ယောက် အထဲဝင်လာတာနဲ့ သူ့အစီအစဉ်က ကျရှုံးသွားလိမ့်မည်။
ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စိတ်က လျင်မြန်စွာ တွေးတောနေပြီး ချန်ကျင်းထင်နဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ စိတ်ကူးကို ပယ်ချလိုက်ကာ အတွင်းစိတ်နဲ့ “ပြန်ရစ်မယ်” လို့ ရွတ်ဆိုလိုက် လေသည်။
ဟုတ်ပသည်။ သူက အခု “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” မုဒ်ထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ မြေပုံ က သူ့မှာ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင် ရှိနေသရွေ့ သူ ပြန်လာခဲ့တဲ့ အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ကြားဖြတ် ပြန်ရစ်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်သေးတယ်လို့ မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။
ပြန်ရစ်ခြင်းအတွက် ကြားကာလက လက်ရှိ “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” အချိန်မှတ်တမ်းအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သူက ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ အခန်းထဲကို ရောက်လာခဲ့တဲ့ အချိန်ကို ပြန်ရောက်သွားပြီး ကြောင်ဖြူက ပြတင်းပေါက် ဘောင်နားမှာ ရပ်နေပြီး အထဲဝင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပေ။
ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ လူပျိုယောက်ျားလေးရဲ့ ဆီးက ရှန်ဝမ်ချူအပေါ် ဘာလို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတာလဲဆိုတာကို အံ့သြနေတုန်းပဲ ရှိသေးသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲက စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူက သူ့ရဲ့ အာရုံကို ထူထဲတဲ့ ကုလားကာဆီကို ပြန်ပို့လိုက်ပြီး ဗိုင်က ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အလောင်းပုံစံကို ဒေါသထွက်အောင် မလှုံ့ဆော်ခင် တစ်ခါလောက် ထပ်ပြီး ကြိုးစားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
အခုချိန်မှာတော့ ဗိုင်က ပြတင်းပေါက်ကို တွားသွားပြီး စားပွဲပေါ်မှာ ရပ်နေပြီ။
ယန်ကျွင်းဇဲက လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားပြီး တုန်ခါနေတဲ့ ပုလင်းရဲ့ အဖုံးကို လှည့်ဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အစောပိုင်းက သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အားကိုးပြီး ရှန်ဝမ်ချူက ရေချိုးခန်းထဲမှာ ရပ်နေခဲ့တဲ့ နေရာကို အမြန်ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ဆီးပုလင်း တစ်ပုလင်းလုံးကို လောင်းချလိုက်သည်။
ဆီးလောင်းချတဲ့ အသံက ရှန်ဝမ်ချူကို တစ်ကိုယ်လုံး နီးပါး စိုစွတ်စေသည်။
ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ ဖုန်းမီးဖွင့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို သေချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ ချိန်ရွယ်မှုက တော်တော်လေး တိကျခဲ့ပေမဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းက အဲဒီမှာ ဆက်ရပ်နေပြီး ဘာမှ ထူးခြားတဲ့ တုံ့ပြန်မှု မပြခဲ့ပေ။
“ငါ့ဆီးက ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးဆိုတာ အတည်ပြုတယ်” ယန်ကျွင်းဇဲက သူ လူပျိုမဟုတ်တော့တာ သေချာသည်။
“ဆိုးရွားလှချည်လား!”
ကျိန်ဆဲပြီးနောက် သူက ဒီအကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်းကို လက်လျှော့ဖို့ ပြင်လိုက်လေသည်။
အဲဒါက စွမ်းအင် အများကြီး သုံးစွဲခဲ့ပေမဲ့ ဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ကြိုးစားမှုပဲ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ စွမ်းအင် ပြန်ရပြီး ထပ်လုပ်ဖို့ အခြေအနေ ရှိလာပြီဆိုရင် သူ နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားနိုင်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် “အကြီးစားပြန်ရစ်ခြင်း” ကို အသက်သွင်းထားတာကြောင့် ချန်ကျင်းထင်ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေသည်။
သူ ထွက်သွားဖို့ ပြင်နေတုန်း ယန်ကျွင်းဇဲက စားပွဲပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းလာတဲ့ ကြောင်ဖြူကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထောင့်က ရွှံ့အိုးတန်းဆီကို လျှောက်သွားသည်။
“ဒီကြောင်က အနက်ရောင် သန့်သန့် ဖြစ်နေရင် အခု ငါ အသုံးချလို့ ရနိုင်မှာပဲ၊ နောက်တစ်ခါကို လောလောဆယ် စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”
ယန်ကျွင်းဇဲက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက တောင့်တင်းသွားသည်။ သူက ဗိုင်ကို ထပ်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါ မမှန်ဘူး၊ ဒီကောင်က အဖြူရောင်ဖြစ်နေပေမဲ့ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ဗိုင်ကို မြင်တဲ့အခါ ဘာလို့ အဲလောက် ပြင်းထန်နေရတာလဲ”
အခုချိန်မှာတောင် ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ဆီး တိုက်ရိုက်လောင်းချလိုက်တာတောင် သူမက တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ ခုနက ဗိုင်က သူ့ခြေထောက်နားမှာ ရပ်နေပြီး ရေချိုးခန်းထဲကို ခိုးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရှန်ဝမ်ချူက ချက်ချင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဗိုင်ကို လက်သည်းနဲ့ ကုတ်ခြစ်ဖို့ လုပ်လိုက်သည်။
“တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် မှားနေပြီ” ယန်ကျွင်းဇဲက ရေရွတ်လိုက်ပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ပြန်သွားဖို့ စိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက် လေတော့သည်။