ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း(အပိုင်း ၁)

မျိုးစပ် ပါရှန်ကြောင် ဗိုင်က အဲဒီအချိန်မှာ ထောင့်က ရွှံ့အိုးတန်းဆီကို ဦးတည်သွားနေပြီး အထဲကနေ ထွက်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရတာ ရှင်း ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကျောပေါ်ကို ဖိလိုက်တဲ့အခါ လမ်းတစ်ဝက်မှာပဲ ရပ်တန့်သွားသည်။

“မြောင်...”

ဗိုင်က ရုတ်တရက် ဝပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အဖြူရောင် အမွေးတွေ ထောင်ထလာသည်။ သို့သော်လည်း သူက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အဲဒါကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ရေချိုးခန်းက ကုလားကာဆီကို လျှောက်သွားပြီး ကုလားကာကို အကြမ်းပတမ်း ဆွဲဖယ်လိုက်ကာ တံခါးဘောင်ပေါ်က ချိတ်မှာ ချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းမီးကလည်း ပျက်နေတာကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲက ဗိုင်ကို နည်းနည်း ပိုမြင့်အောင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဒါကြောင့် ရေချိုးခန်းထဲက မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ဗိုင်က မှောင်မည်းနေတဲ့ ရေချိုးခန်းထဲကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တွေက အနည်းငယ် အရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါင်လိုက် အက်ကြောင်းလေးတွေအဖြစ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ကြောင်တစ်ကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက လူ့မျက်လုံးတွေနဲ့ မတူဘဲ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် လိုက်လျောညီထွေရှိသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ရေချိုးခန်းထဲမှာ ရပ်နေတဲ့ ရှန်ဝမ်ချူကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ပေမဲ့ ဗိုင်က သူမကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ဗိုင်က ရှန်ဝမ်ချူကို ကြည့်နေရုံသာမက သူရဲ့ မျက်လုံးတွေကိုပါ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ဗိုင်ရဲ့ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် မူလက ငြိမ်နေတဲ့ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အလောင်းက အနည်းငယ် တုန်ခါလာပြီး သူမ လှုပ်ရှားလာကာ တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းလာသည်။

မကြာခင်မှာပဲ အလောင်းက ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ရှေ့မှာ အပြည့်အဝ ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဗိုင်ကို ကိုင်ထားရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ရှန်ဝမ်ချူမှာ မျက်ခွံတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို သူ သတိထားမိသည်။ ဒါကြောင့် သူမက မျက်လုံးတွေကို မပိတ်နိုင်ဘဲ သူမကို ပြန်စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ဗိုင်ကိုပဲ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေနိုင်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ဖုတ်ကောင် ခန္ဓာကိုယ်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

“ကြောင်နက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ပြောမထားဘူးလား၊ ဘာလို့ ကြောင်ဖြူကလည်း အလုပ်ဖြစ်နေတာလဲ” ယန်ကျွင်းဇဲက နည်းနည်းတော့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း အခုက လေးနက်စွာ စဉ်းစားဖို့ အချိန်မဟုတ်ပေ။ ရှန်ဝမ်ချူက ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာပြီးနောက် အကွာအဝေးကြောင့် သူမက အရင်ကလို ကြောင်ကို ဖမ်းပြီး မစားနိုင်တော့ပေ။ ဒါကြောင့် သူမက မျက်လုံးချင်း ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။

စိုက်ကြည့်နေစဉ်အတွင်းမှာ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်မှာ အဖြူရောင် အမွေးတွေ သိသာစွာ စပြီး ထွက်လာသည်။ ပထမဆုံး သူမရဲ့ ပါးတွေမှာ၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ လက်မောင်းတွေနဲ့ သူမရဲ့ စကပ်အောက်က ခြေသလုံးတွေမှာလည်း အဖြူရောင် အမွေးတွေ အများအပြား ပေါ်လာသည်။

“ကလစ် ကလစ် ကလစ်...”

ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ လည်ချောင်းကနေ ထူးဆန်းတဲ့ ဆူညံသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ယိမ်းယိုင်လာသည်။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဗိုင်ကို ကိုင်ထားတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲဆီကို ဆက်ပြီး လှမ်းလာနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဗိုင်က ရှန်ဝမ်ချူကို နည်းနည်းလေး ပိုကြာကြာ စိုက်ကြည့်နိုင်ဖို့အတွက် တိကျစွာ နောက်ဆုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အခုတော့ ဖုတ်ကောင်ကို စိုက်ကြည့်ဖို့အတွက် ကြောင်ဖြူကို အသုံးပြုတာကလည်း ထိရောက်တယ်လို့ ထင်ရသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ “အထဲမှာ လူရှိလား။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဗိုင်က အထဲကို ပြေးဝင်သွားလို့ တံခါးဖွင့်ပေးပါဦး” လို့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်းပဲ အမြန်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ အဘိုးကြီးက ပြောပြီး မကြာခင် ချန်ကျင်းထျန် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဆိုတာကို သူ သိနေတာကြောင့် မြန်မြန် ပုန်းရမည်။

သူမရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ရှန်ဝမ်ချူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အဖြူရောင် အမွေးတွေ ပေါက်လာသည်။ ဗိုင်ရဲ့ စိုက်ကြည့်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဒါကြောင့် အဖြူရောင် အမွေးတွေနဲ့ ဖုံးနေတဲ့ သူမက ချန်ကျင်းထင်ကို ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်မလားဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ရကျိုး နပ်ပေသည်။

တကယ်တော့ ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ အသံက မကြာခင်မှာပဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးကြီးနဲ့ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

အခု ကြောင်ဖြူကို ကိုင်ထားတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကွန်ပျူတာ စားပွဲရဲ့ နောက်ဘက်၊ ပိုပြီး မှောင်တဲ့ ထောင့်တစ်ခုနားကို ဆုတ်ခွာနေသည်။ ဗိုင်က ဘာအသံမှ မထွက်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူကမှ သူတို့ ပုန်းနေတာကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ပေ။

တံခါး ပွင့်သွားသည်။

နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် အထဲကို ဝင်လာသည်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ရှိနေသည်။ သူ့နောက်ကနေ တရုတ်ရိုးရာ အင်္ကျီ ဝတ်ထားတဲ့ အဘိုးအိုဝဝတစ်ဦးက ထန်းရွက်ယပ်တောင်နဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ယပ်ခပ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာက ကောင်းကောင်း ပုန်းကွယ်နေပြီး ဒီအချိန်မှာ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မတ်ပြီး တံခါးဝဘက်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လူငယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီကောင်က ချန်ကျင်းထင် ဖြစ်ရမည်။

သူ့ရဲ့ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ချန်ကျင်းထင်က အစပိုင်းမှာ သူ့နောက်က အဘိုးကြီးဝဝအပေါ် အာရုံစိုက်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

သူ့အကြည့်က တံခါးနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာမှာ ရပ်နေတဲ့ ရှန်ဝမ်ချူအပေါ် ရောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်တဲ့ အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီနေရာမှာ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အလောင်း ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အားလုံးက ဆံပင်ဖြူတွေနဲ့ ဖုံးနေသည်။ မူလက သူမက ဗိုင်ရဲ့ အကြည့်ကြောင့် မသက်မသာ ဖြစ်နေပေမဲ့ သူမရဲ့ နောက်ကနေ တံခါးဖွင့်သံ ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ ဗိုင်က ကွန်ပျူတာစားပွဲနောက်မှာ ရုတ်တရက် ပုန်းသွားသည်။

ရှန်ဝမ်ချူက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမနဲ့ ချန်ကျင်းထျန်က အကြည့်ချင်းဆုံသွားသည်။

“အားးးး!!!” ချန်ကျင်းထျန်ရဲ့ နောက်က အဘိုးကြီးဝဝက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ထူးဆန်းတာတွေ!”

အဘိုးကြီးရဲ့ အသံက ကျယ်လောင်တာ သေချာသည်။ အဲဒီအော်သံက အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို မကြားရရင်တောင် အပေါ်နဲ့ အောက် အထပ် အနည်းငယ်လောက်ကတော့ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်ပေသည်။

အဲဒီအော်ဟစ်သံက အလွန်ကျယ်လောင်လွန်းတာကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ နားတွေ ထူပူသွားပြီး ချန်ကျင်းထျန်ကို တုန်ယင်သွားစေကာ ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်လိုက်လေသည်။

ရှန်ဝမ်ချူက သူမရဲ့ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အဖြူရောင် အမွေးတွေနဲ့အတူ ပေါက်လာတဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ အစွယ်တွေကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမနဲ့ အနီးဆုံးမှာ ရှိတဲ့ ချန်ကျင်းထင်ဆီကို ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

အအေးဓာတ်က သူတို့ဆီကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ရှန်ဝမ်ချူကနေ ထွက်လာတဲ့ အလောင်းနံ့ရဲ့ ပြင်းအားက နောက်ကျောလှည့်မျက်နှညအမျိုးသမီးရဲ့ အနံ့နဲ့ ပြိုင်ဆိုင်နေပြီး ဖိနှိပ်တဲ့ ခံစားချက်က သူတို့အပေါ်ကို ကျရောက်လာသည်။

ချန်ကျင်းထင်က သူမနဲ့ အလွန်နီးကပ်နေသည်။ သူမက ရှန်ဝမ်ချူကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်ကနေ အဘိုးကြီးဝဝရဲ့ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံအထိ ရှန်ဝမ်ချူက သူ့ဆီကို ခုန်အုပ်လိုက်တာက နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့်သာ ရှိသေးသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ သူက နောက်ဘက်ကို လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အဘိုးကြီးဝဝရဲ့ အဝတ်ကို အားနဲ့ ဆွဲဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူက အဘိုးကြီးကို ရှေ့ကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူ့နဲ့ ရှန်ဝမ်ချူကြားမှာ ထားလိုက်သည်။

ဒုန်း!

ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ ညာဘက် လက်သည်းချွန်တွေက ဝတဲ့ အဘိုးကြီးရဲ့ ပါးပေါ်မှာ ကုတ်ခြစ်သွားသည်။ ဒီအချိန်မှာ သူက ကြောက်လန့်လွန်းလို့ အော်ဟစ်ဖို့တောင် မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာကို ရှန်ဝမ်ချူရဲ့ လက်သည်းတွေက လေးပိုင်း ခွဲခြမ်းလိုက်ပြီး ပြန့်ကျဲနေတဲ့ တုံးတွေလို အောက်ကို လျှောကျသွားသည်။

ချန်ကျင်းထင်က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အဘိုးကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဝဝကို ရှန်ဝမ်ချူဘက်ကို တွန်းပစ်လိုက်ကာ သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ တံခါးအပြင်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားလေသည်။