ဝိညာဉ်ထိန်းသိမ်းမှု (အပိုင်း ၄)

အချိန်ကတော့ ကျန်သေးတာကြောင့် နာရီနှိုးစက်က မမြည်သေးဘဲ ထိပ်ပြောင်နေတဲ့အမျိုးသားကတော့ အိပ်မောကျနေသည်။

အဘိုးကြီးက သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် သူ့ရှေ့မှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

အမျိုးသားက သူ့ရဲ့အိပ်မက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ ဖြစ်သည်။ အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေရသလိုမျိုး သူက မသိစိတ်ကနေ အင်္ကျီကို သူ့ရဲ့လည်ပင်းတစ်ဝိုက်မှာ တင်းကျပ်လိုက်ပေမဲ့ သူက မျက်လုံးမဖွင့်သေးပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ။

ကျိန့်ယိုက နာရေးအိမ်ရုံးက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ ဆွန်ဂိုတုန်းရဲ့သတိပေးချက်အရ ရုံးခန်းထဲမှာ အိပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကိုလည်း ခေါ်လိုက်သည်။

ဒီနတ်ဆိုးနှင်သူက လေးဆယ်ကျော်အရွယ်လောက် ရှိပုံရသည်။ အနည်းငယ် ပုပြီး ဝနေပေမဲ့ သူက အလွန်လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်သည်။ နာရေးအိမ်မှာ အခြေချဖို့အတွက် သူက အနည်းဆုံး ကြယ်နှစ်ပွင့် နတ်ဆိုးနှင်သူ ဖြစ်ရမည်။

ရန်စူးစူးရှိနေတဲ့ နာရေးခန်းမကို သွားရောက်ဖို့အတွက် မစ်စ်ခန်းမကို ဖြတ်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး အလျင်စလိုဖြစ်နေတဲ့ ကျိန့်ယိုက သေသေချာချာ မကြည့်ဘဲ ရှေ့တည့်တည့်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူတို့သုံးယောက်က မစ်စ်ခန်းမကို အမြန်ဖြတ်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းအချို့ လှမ်းလိုက်တဲ့အခါ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူက ရုတ်တရက် “ခဏစောင့်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျိန့်ယိုနဲ့ ဝန်ထမ်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနှင်သူရဲ့မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှုတွေ ပေါ်လာပြီး သူက နောက်ကို ခြေလှမ်းအချို့ ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အကြည့်က မစ်စ်ခန်းမရဲ့ နာရေးခန်းမအတွင်းပိုင်းကို ရောက်သွားသည်။

နာရေးခန်းမရဲ့တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ အမျိုးသားတစ်ယောက်က ခုံတန်းလျားတစ်လျှောက်မှာ လဲလျောင်းနေပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသည်။

ခုံတန်းလျားဘေးမှာ နာရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ရပ်နေပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ ခုံတန်းလျားပေါ်မှာ အိပ်နေတဲ့လူကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

“အာ”

ကျိန့်ယိုနဲ့ ဝန်ထမ်း နှစ်ယောက်စလုံးက အံ့အားသင့်စွာနဲ့ အော်လိုက်ကြသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က နာရေးခန်းမအတွင်းမှာ ရေခဲခေါင်းတလားရဲ့အဖုံးက ဖွင့်နေတာကို မြင်လိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။

ဒီအကြောင်းအရာကို နာရေးဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အဘိုးကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်တဲ့အခါ အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူက မစ်စ်ခန်းမရှိရာဘက်ကို လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ လက်နက်နှစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ နာရေးခန်းမထဲကို ဝင်လာသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ နာရီနှိုးစက်သံက အိပ်ပျော်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်မျိုးသားရဲ့ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ကနေ တုန်ခါရင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမျိုးသားက လန့်နိုးလာပြီး သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ နာရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမတော့ သူက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဒါပေမဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ပွင့်နေတဲ့ ခေါင်းတလားအဖုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိပ်ပြောင်မျိုးသားက လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ရိုက်ခံရသလို ကြောက်လန့်သွားပြီး ခုံတန်းလျားပေါ်ကနေ ခုန်ချလိုက်သည်။

“မေမေ”

အဲဒီအချိန်မှာ နာရေးဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အဘိုးကြီးကို လျှို့ဝှက်ဆွဲသီးတစ်ခုက ထိသွားသည်။

မြည်သံတစ်ခုနဲ့အတူ အဖြူရောင်မြူခိုးတွေ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အဘိုးကြီးက ဘေးကို တောင့်တင်းတဲ့ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းသွားသည်။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး နာရေးခန်းမရဲ့တံခါးကို ဝင်လာတဲ့လူရှိရာဘက်ကို ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

ရန်စူးစူးနဲ့မတူဘဲ အဘိုးကြီးရဲ့မျက်လုံးတွေက ပွင့်နေပေမဲ့ သူတို့က မီးခိုးရောင်နဲ့ မှုန်မှိုင်းနေသည်။

သူက သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေတုန်း ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်ဆွဲသီးက သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိသွားသည်။

အဖြူရောင်မြူခိုးတွေ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဘိုးကြီးက နောက်ပြန်လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို တောင့်တင်းစွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဘာမှထပ်မံတုံ့ပြန်မှု မရှိတော့ပေ။

ခုံတန်းလျားပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ကျိန့်ယို၊ ဝန်ထမ်းနဲ့ ထိပ်ပြောင်အမျိုးသားတို့က ဒီမြင်ကွင်းကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ကျန်နေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူက အဘိုးကြီးရဲ့ရှေ့မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ရှာဖွေစက်နဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို ရှာဖွေသည်။ ပြီးတော့ ထရပ်ပြီး “အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအလောင်းကို အမြန်ဆုံး မီးသင်္ဂြိုဟ်ရမယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

“ပြဿနာ… ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်း စီစဉ်ပါ့မယ်” လို့ သူ့ရဲ့နောက်မှာရှိတဲ့ ဝန်ထမ်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့မျက်နှာက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေပြီး သူက အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနှင်သူက ထိပ်ပြောင်အမျိုးသားကို “ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်းရဲ့တခြားဆွေမျိုးတွေကို လာဖို့အကြောင်းကြားပါ၊ အခုတော့ ဘယ်သူမှ ဒီအလောင်းကို မထိသင့်သေးဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ပြီး ကျိန့်ယိုကို “မင်းရဲ့နာရေးခန်းမဘက်ကို မြန်မြန် လမ်းပြပေးပါ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝန်ထမ်းက နောက်မှာ ကျန်နေခဲ့သည်။

အိမ်သာထဲမှာ။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ လုံးဝ မမျှတတဲ့ တူတစ်‌ ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာရှိတဲ့ ချန်ကျင်းထင်ရဲ့အရိပ်ကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ရိုက်နေသည်။

---

ဒီအချိန်မှာ ရန်စူးစူးရဲ့အသက်မဲ့တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အနီးအနားမှာ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။

တူနဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အရိုက်ခံရပြီးနောက် ချန်ကျင်းထင်ရဲ့အရိပ်က သိသိသာသာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်လာသည်။

အသံမထွက်ဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့မျက်လုံးတွေရှေ့မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထူးဆန်းတဲ့ကလေးရဲ့ ခွန်အားကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲက အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်နေတာကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မခံစားရပေ။ တူမရှိရင်တောင်မှ အလောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နေတဲ့ ချန်ကျင်းထင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ဖို့ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးရဲ့ ပင်ကိုယ်စိတ်ကို အားကိုးနိုင်တယ်လို့ သူ တွေးလိုက်သည်။

အရိပ်က ပျံ့နှံ့သွားပြီဆိုတာကို သေချာစေဖို့ တစ်မိနစ်လောက် စောင့်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက တူကို သိမ်းလိုက်ပြီး အိမ်သာကနေ ထွက်သွားသည်။

“တကယ်ကို ဒီလောက်လွယ်တာလား” ဒီအချိန်မှာ သူက နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အလောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နေတဲ့ ချန်ကျင်းထင်ကို ဖယ်ရှားပစ်တာက သူ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုလွယ်ကူနေပုံရသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချန်ကျင်းထင်က အလောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နေတာကြောင့် မတည်မငြိမ်အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီး သူ့ကို တွေ့ရှိတဲ့အခါ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေမည်။

ဒါပေမဲ့… အရမ်းလွယ်ကူလွန်းနေပုံရသည်။

အိမ်သာကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက နာရေးခန်းမဆီ ပြန်မသွားတော့ပေ။ အဲဒီအစား သူက အကွေ့တစ်ခုကို ချိုးလိုက်ပြီး အိမ်သာရဲ့ဘေးနားက နံရံနဲ့ကပ်လျက် ရပ်လိုက်ကာ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းဆီကို ပြန်သွားဖို့ မြေပုံရဲ့အသိပေးချက်ကို စောင့်နေသည်။

သို့သော် သူ စောင့်နေတုန်းမှာပဲ အသိပေးချက်တွေ မရရှိခဲ့ရုံသာမက လူအများအပြား အိမ်သာထဲကို ပြေးဝင်လာတာကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေရာကနေ ပြန်လာပြီဆိုတာကို သိပြီး အိမ်သာထဲကို ဝင်ဖို့ သတ္တိရှိသေးတာက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေ ပါဝင်နေတာ သေချာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီလို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

နာရေးအိမ်တွေက ဆေးရုံတွေလိုပဲ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ထူးဆန်းမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ဖို့အတွက် အန္တရာယ်များတဲ့နေရာတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာကြောင့် အဲဒီမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေ ရှိနေရမည်။ သူတို့ရဲ့အမြန်ရောက်ရှိလာမှုက သူတို့ရဲ့အထောက်အထားကို နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေအဖြစ် အတည်ပြုပေးသည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူက ချန်ကျင်းထင်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်တာကြောင့် နတ်ဆိုးနှင်သူတွေနဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့အန္တရာယ်မရှိပေ။

သူက သူတို့နဲ့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံခဲ့ရင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သေးငယ်တဲ့လှိုင်းတွန့်တွေကို မြေပုံစာအုပ်က သူ့ဘာသာသူ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုကို ရှောင်ရှားတာကတော့ ပိုကောင်းသည်။

အိမ်သာကနေ ထွက်လာတဲ့အသံတွေကို ယန်ကျွင်းဇဲက ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။

ဒီလူတွေက သူတို့ဘာသာသူတို့ စကားပြောနေကြသည်။ သူတို့က ဘာထူးဆန်းမှုမှ မတွေ့ခဲ့ကြပေ။ ရန်စူးစူးရဲ့အလောင်းက အခု တည်ငြိမ်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အမြန်ဆုံး မီးသင်္ဂြိုဟ်ဖို့ လိုအပ်သည်။

နားထောင်နေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက နာရေးခန်းမက ရန်စူးစူးရဲ့မိသားစုဝင်တွေရဲ့အသံအပြင် နာရေးအိမ်ဝန်ထမ်းဖြစ်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူရဲ့ မရင်းနှီးတဲ့အသံကိုလည်း မှတ်မိလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက လူစိမ်းက “ဒီအလောင်းနဲ့ မစ်စ်ခန်းမက အလောင်းကို ချက်ချင်း မီးသင်္ဂြိုဟ်ဖို့ လိုတယ်။ မင်းတို့ရဲ့လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ရိုးရှင်းအောင်လုပ်ပြီး မင်းရဲ့ချစ်ရသူကို အမြန်ဆုံး ကောင်းမွန်စွာ အနားယူစေဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်” လို့ ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူ လန့်သွားသည်။

“တခြားအလောင်းတွေလည်း ပိုင်ဆိုင်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နေတာလား”

အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သုံးခုထက်မနည်းတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်စဉ်တွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာကြောင့် သူက လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ပြောတဲ့ မြေပုံစာအုပ်ရဲ့သတိပေးချက်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။

ဒါက ချန်ကျင်းထင်က အလောင်းတစ်လောင်းတည်းကို အသုံးပြုပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်တာ မဟုတ်ဘဲ အလောင်းသုံးလောင်းကို တစ်ပြိုင်တည်း ပိုင်ဆိုင်နေတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။

ချန်ကျင်းထင်က ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ယန်ကျွင်းဇဲ မသိပေမဲ့ သူ မမှားဘူးဆိုရင် သူက အလောင်းသုံးလောင်းထက်မနည်းကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်တာက တကယ်ကို ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက နာရေးအိမ်ဖြစ်တာကြောင့် အခုလေးတင် ကွယ်လွန်သွားတဲ့လူတွေက အားလုံးရှိနေသည်။

ဒီလိုအတွေးတွေက သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့အခါ လူတွေက အိမ်သာကနေ ထွက်ခွာလာကြသည်။ တစ်ယောက်က ရုံးကို အကြောင်းကြားဖို့ သွားပြီး နတ်ဆိုးနှင်သူကတော့ ချွေကျီယုံနဲ့ ဆက်ပြီး စကားပြောနေသည်။

“မစ္စတာနတ်ဆိုးနှင်သူ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ဇနီး ရုတ်တရက် အသက်ပြန်ရှင်လာတာအပြင် တခြားအလောင်းတစ်လောင်းလည်း အသက်ပြန်ရှင်လာတယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောလိုက်တာလား” လို့ ချွေကျီယုံက မေးလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနှင်သူက “အသက်ပြန်ရှင်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြောင်းရင်းက ရှုပ်ထွေးတယ်။ အဲဒါက ပိုင်ဆိုင်တဲ့ဝိညာဉ်ရဲ့ကျူးကျော်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အလောင်းတွေရဲ့လုံခြုံရေးအတွက် သူတို့ကို အမြန်ဆုံး မီးသင်္ဂြိုဟ်ဖို့ လိုတယ်။ အခုလေးတင် မစ်စ်ခန်းမက အဘိုးကြီးရဲ့အလောင်းက ခင်ဗျားရဲ့ဇနီးလိုပဲ အခြေအနေတူတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရှင်းလင်းရေးအတွက် စေလွှတ်လိုက်ပြီ။

ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို အရှိန်မြှင့်ပြီး မီးသင်္ဂြိုဟ်တာကို ဆက်လုပ်သင့်တယ်” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချွေကျီယုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အခုလေးတင်က အဝတ်မပါဘဲ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးကလည်း ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ အခုတော့ သူ ဘယ်ကို ထွက်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး”

နတ်ဆိုးနှင်သူက “အခုတော့ အသက်ပြန်ရှင်လာတဲ့ တခြားအမှုတွေ မတွေ့သေးဘူး၊ ကျွန်တော် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ ခင်ဗျားတို့ဘက်မှာ တစ်ခုခု ပုံမှန်မဟုတ်တာရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ဒါမှမဟုတ် ရုံးကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား စကားဆက်ပြောရင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ အလောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကားတစ်စီးက အိမ်သာကို ရောက်လာပြီး ရန်စူးစူးရဲ့အလောင်းကို ဂရုစိုက်ပြီးနောက် မီးသင်္ဂြိုဟ်တဲ့နေရာဆီကိုသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့နေရာကနေ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူက အသက်ပြန်ရှင်လာတဲ့ တခြားအမှုတွေ မတွေ့သေးဘူးလို့ ပြောလိုက်သည်။ အဲဒါက တတိယအကြိမ် ပိုင်ဆိုင်မှုက မဖြစ်သေးဘူးဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။

မသေချာသေးဘူး။

သူက ဒီအတွေးကို အမြန်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေက တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်ပေါ်နေမယ်ဆိုရင် သူတို့က နာရေးခန်းမထဲမှာ မဟုတ်ရင်တောင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နိုင်ချေ အများကြီး ရှိသည်။

ဒါဆိုရင် တတိယနေရာက ဘယ်မှာ ဖြစ်နိုင်မလဲ။