အခန်း ၆၂၈-၆၃၀

အခန်း (၆၂၈)

မင်းသားက ဒီနေ့ ကျွန်မရဲ့သန့်ရှင်းမှုကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံနေတာလား

ဝူကျန်းဝမ်၏ မှန်းဆချက်ကို ကြားသောအခါ လုချန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ဧကရီက စိုးရိမ်လွန်နေတာပဲ။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဧကရီက နိုင်ငံရေးအရ ဘာအသုံးဝင်မှုမှ မရှိပါဘူး။”

ဝူကျန်းဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

နိုင်ငံရေးအရ အသုံးမဝင်ဘူးလား။

ဒီလူငယ်လေးက မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လိမ်တတ်လိုက်တာ....

သူမသာ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်အတွက် နိုင်ငံရေးအရ အသုံးမဝင်ဘူးဆိုလျှင် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက သူမကို မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်သို့ ဓားစာခံအဖြစ် အထူးတလည် ခေါ်ဆောင်ပြီး ဖီးနစ်ဝတ်ရုံ ဝတ်ခိုင်းပါ့မလား။

ထိုအတွေးဖြင့် ဝူကျန်းဝမ် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

“မင်းသားက တကယ် ဟာသဉာဏ်ရှိတာပဲ။ ကျွန်မက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ရင် ဘာလို့ ကျွန်မကို ဓားစာခံအဖြစ် မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို လာခိုင်းပြီး ကျွန်မအတွက် ဖီးနစ်ဝတ်ရုံတောင် ချုပ်ခိုင်းတာလဲ။ မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက ကျွန်မကို အရူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။”

လုချန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဝူကျန်းဝမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝူကျန်းဝမ် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ နှလုံး ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။

ဝူကျန်းဝမ် အမြန်ဆုံး အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝူနိုင်ငံတော်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး အသက် သုံးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သည့် သူမသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ငယ်သော ဤလူငယ်ကို ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သူမ ထိုသို့တွေးသော်လည်း လုချန်း ဆက်လက်ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ နှလုံးကတော့ ဆက်လက်တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။

လုချန်းက ခြေနှစ်လှမ်းအကွာတွင် ရပ်လိုက်သောအခါ ဝူကျန်းဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချန်းသည် စနစ်ကိုသုံး၍ ဝူကျန်းဝမ်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်၏။

[အမည် : ဝူကျန်းဝမ်]

[အချက်အလက်: ဝူနိုင်ငံတော်၏ ဝူမင်းသမီး၊ ဝူဧကရာဇ်၏ သမီးတော်၊ ယွဲ့ဧကရာဇ်၏ မိတ်ဆွေ၊ အသက် ၃၁ နှစ်၊ အလွန်မြင့်မားသော သိုင်းပညာပါရမီရှိပြီး ထိပ်သီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားကို သူမ၏နှလုံးသားအတွင်ပိုင်း၌ စွဲလမ်းသောခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ညဘက်တွင် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားကို မကြာခဏ အိပ်မက်မက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်သို့ ဓားစာခံအဖြစ် လာရောက်ရာတွင် ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုရှိသည်။]

[ပထမအချက်မှာ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စုံစမ်းရန်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ဧကရီဖြစ်ဖို့ ပြင်ဆင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသား၌ မည်သည့်ထူးခြားချက်ရှိသည်ကို သိလိုခြင်းဖြစ်သည်။]

[ရမှတ်: ၉၈]

[နှစ်သက်မှု: ၉၉]

ဝူကျန်းဝမ်၏ နှစ်သက်မှုကို မြင်သောအခါ လုချန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ ဝူကျန်းဝမ်၏ သူ့အပေါ် နှစ်သက်မှုသည် အမှတ်ပြည့် မရမီ တစ်မှတ်သာ လိုတော့သည့် ကိုးဆယ့်ကိုးအထိ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။ ထို့နောက် ဝူကျန်းဝမ်၏ သူ့အပေါ် နှစ်သက်မှု အမှတ်တစ်ရာပြည့်သွားမည်ဟု ထင်ရ၏။

ထိုအခါ လုချန်းက

“ဧကရီဟာ ကျွန်တော့်အတွက် နိုင်ငံရေးအရ ဘာအသုံးဝင်မှုမှ မရှိဘူးလို့ပဲ ကျွန်တော် ပြောတာပါ။ ဧကရီက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာအသုံးမဝင်ဘူးလို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။”

ဒါက…

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျန်းဝမ် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ လုချန်း လုပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် နိုင်ငံရေး ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု သူမ အမြဲတမ်းယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားအပေါ် သူမ၏ တန်ဖိုးနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ နိုင်ငံရေးအရ အသုံးဝင်မှုပင်ဖြစ်၏။

လုချန်း၏ စကားများက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

နိုင်ငံရေးအရ အသုံးမဝင်သော်လည်း အခြားအသုံးဝင်မှုတစ်ခုခု ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသလား။

အခြား ဘာအသုံးဝင်မှု ရှိမည်နည်း။

ထိုစဉ် လုချန်းက

“ကျွန်တော့်အတွက် ဧကရီရဲ့ အကြီးမားဆုံး အသုံးဝင်မှုက ကျွန်တော့်ကလေးတွေကို မွေးပေးဖို့ပါပဲ။”

ထိုစကားများကြောင့် ဝူကျန်းဝမ် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ရှင်”

ဝူကျန်းဝမ် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

လုချန်းက ပြုံးလျက်

“ဧကရီ ဘာပြောချင်တာလဲ”

ဟု မေးလိုက်၏။

ဝူကျန်းဝမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး

“အရူးထတာပဲ။ ရှင့်ရဲ့ လိမ်ညာမှုတွေကို ကျွန်မက ယုံမယ်များ ထင်နေတာလား။”

ဝူကျန်းဝမ် စကားဆုံးသည်နှင့် လုချန်း ရုတ်တရက် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တိုးလိုက်ရာ သူမကို လန့်သွားစေပြီး အလျင်အမြန် တစ်လှမ်းဆုတ်သွားစေသည်။

လုချန်းက ပြုံးလျက်

“ကျွန်တော် လိမ်နေတာလား မလိမ်နေတာလားဆိုတာကို ဧကရီ တကယ် မမြင်နိုင်ဘူးလား။”

ဝူကျန်းဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ မသိမသာ ပေါ်လာသည်။ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်သို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ရောက်ခဲ့စဉ်က လုချန်းက သူမကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချစ်ရေးဆိုခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်က သူမကို စနောက်ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။

ပထမအချက်မှာ လုချန်းသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်သည် အမျိုးသမီးများအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။ အပေါ်ယံအားဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်နက်ရှိုင်းသူ ဖြစ်နိုင်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဝူကျန်းဝမ်၏ လုချန်းအပေါ် အမြင်မှာ ထိုသို့ဖြစ်၏။

လုချန်းက သူမကို ထပ်မံ ထိုသို့ပြောလိမ့်မည်ဟု ဝူကျန်းဝမ် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏အကြည့်မှာ ပြင်းပြစွာ တောက်လောင်နေပြီး သူ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ခံစားရစေသည်။

လုချန်း၏ အကြည့်က အလွန်ပြင်းပြခဲ့ပြီး ပိုင်ဆိုင်လိုသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အဆင်မြင့် ရာထူးသို့ တက်လှမ်းခဲ့သော ဝူကျန်းဝမ်သည် လူများကို ဖတ်တတ်အောင် အတန်ကြာ လေ့လာခဲ့ပြီး လုချန်း၏ အကြည့်ထဲရှိ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဝူကျန်းဝမ်က

“မင်းသားက တော်တော်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။ မင်းသားသာ ကျွန်မကို သားသမီးတွေ မွေးပေးစေချင်တယ်ဆိုရင် ဝူနိုင်ငံတော် တော်ဝင်မိသားစုကို တိုက်ရိုက် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ဘာလို့ အဆိုမပြုတာလဲ။”

ဝူကျန်းဝမ်၏ မေးခွန်းကို မဖြေပဲ လုချန်းက

“ဧကရီလို ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကျွန်တော် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ဘာလို့ အဆိုမပြုပဲ ဧကရီကို မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်ဓားစာခံအဖြစ် ခေါ်လိုက်တယ်ဆိုတာ သေချာပေါက် သဘောပေါက် နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။”

ဝူကျန်းဝမ် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူတို့လက်ထပ်မဟာမိတ် ဖွဲ့ခဲ့ပါက မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်နှင့် ဝူနိုင်ငံတော် တော်ဝင်မိသားစုတို့သည် ဆွေမျိုးများ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်၏။ ထို့အခါ ဝူဧကရာဇ်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသား၏ ယောက္ခမ ဖြစ်လာမည်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက ဝူနိုင်ငံတော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါက သူ၏ ယောက္ခမကို ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသား၏ ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားတွင် နယ်မြေအားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုသော ရည်မှန်းချက် တကယ်ပင် ရှိ‌နေနိုင်သည်။

ဝူကျန်းဝမ်က

“မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက လက်ထပ်မဟာမိတ် မဖွဲ့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မက ဒီမှာ ဓားစာခံအနေနဲ့ပေါ့။ ဒါဆို မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက ကျွန်မလို ဓားစာခံတစ်ယောက်အပေါ် အနိုင်ကျင့်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား။ ဒီအကြောင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားရင် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားရဲ့ ဂုဏ်သတင်း…”

ဝူကျန်းဝမ်၏ စကား မဆုံးသေးခင် လုချန်းက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဧကရီ။ ကျွန်တော့် ဂုဏ်သတင်းက ဘယ်တုန်းကမှ မကောင်းခဲ့ဘူးဆိုတာကို ဧကရီ ကောင်းကောင်း သိမှာပါ။”

ဝူကျန်းဝမ်၏ အကြည့်များ မှေးမှိန်သွားသည်။ တကယ်ပင် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသား၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည် မည်သည့်အခါကမှ မကောင်းခဲ့ပေ။

လျင်မြန်စွာ စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး ဝူကျန်းဝမ်က

“ကျွန်မ နည်းနည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေတယ်။ မင်းသားက ဘာလို့ ကျွန်မကို ဖီးနစ်ဝတ်ရုံ ဝတ်ခိုင်းပြီး လူတွေကို ‘ဧကရီ’ လို့ ခေါ်ခိုင်းနေရတာလဲ။ မင်းသားကိုယ်တိုင်တောင် ကျွန်မကို ဒီလိုပဲ ခေါ်နေတာပဲ။”

လုချန်းက

“အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒါက ဧကရီရဲ့ ဆန္ဒကြောင့်ပေါ့။ ဧကရီက ဧကရီဖြစ်ချင်လို့ ကျွန်တော်က ဖြည့်ဆည်းပေးနေတာပါ။”

“နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်။”

ဝူကျန်းဝမ်က သိလိုစိတ်ဖြင့်

“ဘာအကြောင်းပြချက်လဲ။”

လုချန်းသည် ဝူကျန်းဝမ်၏ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လျက်

“ကျွန်တော်က ‘ဧကရီ’ ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို စိတ်ဝင်စားတယ်။ ဒါကြောင့် ဧကရီကို အဲ့ဒီအခန်းကဏ္ဍကနေ သရုပ်ဆောင်စေချင်တာပါ။”

လုချန်း ပြောသောစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဝူကျန်းဝမ် မရိပ်မိခဲ့သော်လည်း သူ၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်သောအခါ မည်သို့ပင် ဆိုလိုသည်ဖြစ်စေ ဒါကကောင်းသော အရာမဟုတ်သည်ကို သူမ သိလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်း နောက်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ဝူကျန်းဝမ်ကလည်း အလိုလို နောက်တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားပြန်သည်။

လုချန်းက သူမကို တကယ်တမ်း တစ်ခုခုလုပ်ရန် ကြံရွယ်နေသည်ဟု ဝူကျန်းဝမ် ယုံကြည်၍ မရသေးပေ။

“မင်းသားက ဒီနေ့ ကျွန်မရဲ့ သန့်ရှင်းမှုကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံနေတာလား။”

လုချန်းက

“ဧကရီ မှန်မှန်ကန်ကန် ခန့်မှန်းမိပါပြီ။”

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် လုချန်း နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ဝူကျန်းဝမ်က ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားပြန်သည်။

မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရယူဖို့ လုချန်းအား ချဉ်းကပ်ရန် အစက စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားစံအိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ပထမဆုံးနေ့တွင်ပင် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက သူမနှင့် ဆက်ဆံရန် ရည်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့သလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားဖြင့် ပြင်ဆင်ထားခြင်လည်း လုံးဝမရှိပေ။

လုချန်း တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ဝူကျန်းဝမ်လည်း နောက်ဆုတ်နေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ရာဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆက်ဆုတ်စရာ နေရာမရှိတော့ချေ။

လုချန်းသည် ယခုအခါ ဝူကျန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် နီမြန်းကာ ထိတ်လန့်မှုများလည်း ရောပြွမ်းနေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ မြင့်မားသော ရာထူးဖြင့် တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်စက် နေတတ်သော ဝူကျန်းဝမ်သည် လုချန်းရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ကလေးမလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားတော့သည်။

............

အခန်း (၆၂၉)

မင်းသားက ကျွန်မကို ကျီစယ်နေတာလား

လုချန်း ဆက်လက်ချဉ်းကပ်လာပြီး နောက်ထပ်ဆုတ်စရာ နေရာမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဝူကျန်းဝမ်သည် ပိုမိုထိတ်လန့်လာကာ သူမ၏နှလုံးခုန်သံများ မတရား မြန်ဆန်လာပြီး ပါးပြင်များ အလွန်အမင်းပူလောင်လာသည်။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မသိ သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း ဝူကျန်းဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည့်ခုခံလိုစိတ်မှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

လုချန်း သူမထံသို့ ရောက်လုနီးနီးတွင် ဝူကျန်းဝမ်က ချက်ချင်းပင်

“မင်းသားသာ ကျွန်မကို တကယ် တစ်ခုခုလုပ်ရင် နောင်တရစေရမယ်လို့ ကျွန်မ အာမခံတယ်”

ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

လုချန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာဖြင့် “နောင်တလား။ ဒါဆို ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာ နောင်တရမယ်ဆိုတာ ဧကရီက ပြောပြပါဦး။”

ထိုသို့ဆိုကာ လုချန်း နောက်တစ်လှမ်း ထပ်တိုးလိုက်ရာ သူ၏ ခြေထောက်သည် ဝူကျန်းဝမ်၏ ဖီးနစ်ဝတ်ရုံကို ထိလုနီးပါးဖြစ်လာသည်။ ဝူကျန်းဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုလို အနည်းငယ် နောက်သို့ ယိမ်းသွားပြီး လုချန်းနှင့် အနည်းငယ် ခွာထားရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူမက

“ကျွန်မက ဝူနိုင်ငံတော်ရဲ့ ဓားစာခံပါ။ မင်းသား ကျွန်မအပေါ် လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့မယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ဖခင်ရဲ့ အမျက်ဒေါသကို သေချာပေါက် ခံရပါလိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး မင်းသားရဲ့ စရိုက်အစစ်ကို နိုင်ငံကြီးတွေအားလုံး သိကုန်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ စစ်ရှုံးနိုင်ငံတွေ ဘယ်တော့မှ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ဓားစာခံတွေ ပို့တော့မှာ မဟုတ်ပဲ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လာနိုင်ပါတယ်။”

လုချန်းက ရယ်မောပြီး

“အဲ့ဒါတွေ ဘာတစ်ခုမှ ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး ဆိုရင်ရော။”

ဝူကျန်းဝမ် ခဏခန့် ကြောင်အသွားသည်။

ဤလူငယ်လေးသည် ရမ္မက်စိတ်ဖြင့် အမှောင်ဖုံးနေခြင်းဖြစ်ရမည်။

ဓားစာခံတစ်ယောက်အပေါ် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြုမူခြင်းက သဘောတူစာချုပ်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အခြားနိုင်ငံများက မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသား၏ လုပ်ရပ်ကို သိရှိပါက မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်၏ ကတိကဝတ်များကို ယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် လုချန်းက သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝူကျန်းဝမ်၏ နူးညံ့သော မေးစေ့ကို တိုက်ရိုက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ဝူကျန်းဝမ်၏ နှလုံးတုန်သွားသည်။ သူမ နောက်ဆုတ်လိုသော်လည်း အိပ်ရာဘေးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ်ဆုတ်စရာ နေရာမရှိတော့ပေ။ ထပ်ဆုတ်လျှင် အိပ်ရာပေါ် လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူကျန်းဝမ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ထိတ်လန့်နေသောအမူအရာကို ဆက်မပြတော့ပဲ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

“မင်းသားက ကျွန်မကို လှောင်ပြောင်နေတာလား။ မင်းသား ကျွန်မကို အဲ့လိုမျိုးလုပ်ရဲလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မယုံပါဘူး။”

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုချန်းက သူမနှင့် အိပ်ရဲလိမ့်မည်ဟု ဝူကျန်းဝမ် မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။ အကြောင်းမှာ သူမသည် တစ်ချိန်က ဝူနိုင်ငံတော်၏ မင်းသမီး ကျန်းဝမ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ဘွဲ့ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းထားသော်လည်း ဝူနိုင်ငံတော်၏ ပြည်သူလူထုက သူမကို သူတို့၏ မင်းသမီးအဖြစ် ဆက်လက် အသိအမှတ်ပြုနေဆဲပင်။

မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက သူမကို စော်ကားရဲခဲ့လျှင် ဝူနိုင်ငံတော် ပြည်သူလူထု သိရှိသွားပါက သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ကြလိမ့်မည်။ လက်ရှိ ဝူနိုင်ငံတော်သည် မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို မည်သို့မှ မနိုင်နိုင်သော်လည်း မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်က အနာဂတ်တွင် ဝူနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်ပြီး အုပ်စိုးလိုပါက ဝူနိုင်ငံတော် ပြည်သူလူထုထံမှ ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသား၏ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းရန် စီမံကိန်းများအတွက် အကျိုးမရှိပေ။

မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော စိန်ခေါ်မှုသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အောင်နိုင်ခြင်းပေါ်၌ မဟုတ်ပဲ ထိုနိုင်ငံကိုမည်သို့ အုပ်ချုပ်ရမည်ဆိုသည်ပေါ်၌ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လုချန်းလုပ်နေသောအရာ၌ အခြားအန္တရာယ်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ သူက ဝူနိုင်ငံတော်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ခဲ့ပါက မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်မှ စစ်သည်များသည်လည်း အလားတူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မည် မဟုတ်ပါလား။

ခေါင်းဆောင်ကောင်းလျှင် စစ်သည်ကောင်း၏။

ထိုအချက်က အခြားနိုင်ငံများ၏ ပြည်သူများကို မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်၏ စစ်သားများအပေါ် ပိုမိုကြောက်ရွံ့စေပြီး မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်၏ နိုင်ငံများ စုစည်းရန် ကြိုးပမ်းမှုများ၌ ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို ကြုံတွေ့ရမည်မှာ သေချာသည်။

ယိုပင်ခရိုင်ကို ဖြတ်သန်းစဉ်က ထိုဒေသကို အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်မှ စစ်သည်များသည် ဒေသခံများကို အထူးကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး လုယက်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်ဟု ဝူကျန်းဝမ် ကြားသိခဲ့ရသည်။ လုချန်းသည် မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်အပေါ် ပြည်သူများ၏ ရန်လိုမှုကို လျှော့ချရန် အပြုသဘောဆောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

စည်းကမ်းတင်းကြပ်ပြီး သာမန်လူထုကို မထိခိုက်စေသော တပ်မတော်ကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက လုချန်းကိုယ်တိုင် အလွန်အမင်း ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ထို့ကြောင့် လုချန်းက သူမကို ထိုသို့သော အရာမျိုး လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ဝူကျန်းဝမ် ယုံကြည်ခဲ့သည်။

လုချန်းက သူမရှေ့တွင် ကာမစိတ်ရှိသူအဖြစ် အမူအရာပြနေခြင်းမှာ သူမကို လှောင်ပြောင်ရန်၊ သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ချိုးနှိမ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးဖြစ်သည်။

ဝူကျန်းဝမ် ပြောလိုက်သောအခါ လုချန်း တစ်ခဏမျှ ကြောင်သွား၏။

လှောင်ပြောင်တာလား။

ခုချိန်ထိတောင် ဝူကျန်းဝမ်က နန်းတွင်း လှောင်ပြောင်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။

လုချန်းက

“လှောင်ပြောင်တာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ ဧကရီ မကြာခင် သိလာပါလိမ့်မယ်။”

“အတော်လေး နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်က ဧကရီ အိပ်ယာနိုင်ဝင်ဖို့ စီစဉ်ပေးပါရစေ။”

သူစကားဆုံးသည်နှင့် လုချန်း ရုတ်တရက် လက်ကိုဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ဝူကျန်းဝမ်၏ သွယ်လျသော ခါးကို ဖက်လိုက်၏။

လုချန်းက သူမကို တကယ်တမ်း တစ်ခုခုလုပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဝူကျန်းဝမ် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ပြောနေတာလား။

ဝူကျန်းဝမ် လုချန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တွန်း၍ ရုန်းကန်ရန် လက်မြှောက်လိုက်စဉ် လုချန်း၏ နောက်တစ်ဖက်က ဝူကျန်းဝမ်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ဝူကျန်းဝမ် ခဏမျှ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ဖယ်နေသော်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိသည့်အတွက် ရုန်းကန်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချန်းက သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေ၏။ ဝူကျန်းဝမ်သည် ပိုးသားဖီးနစ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားရာ အလွန်ပျော့ပျောင်းချောမွေ့ပြီး ထိတွေ့မှုအာရုံ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

လုချန်း၏ နူးညံ့သောထိတွေ့မှုကြောင့် ဝူကျန်းဝမ်၏ စိတ်ထဲ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝူကျန်းဝမ် ဆက်လက်ရုန်းကန်ခြင်း မပြုတော့သည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်း ပြုံးလိုက်ပြီး

“ဧကရီ ဘာလို့ ဆက်မခုခံတော့တာလဲ။”

မျက်နှာ နီရဲလျက် ဝူကျန်းဝမ်က လုချန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း

“ရှင်က အဆင့်လွန်ပညာရှင်ပဲ။ ကျွန်မက တော့ ထိပ်သီးအဆင့် တစ်ယောက်ပဲ။ ရှင်က ကျွန်မကို အဲ့လိုမျိုးလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ရှင်နဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။”

လုချန်းက ပြုံးပြီး

“ဒါဆို ဧကရီက ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပြီလား။”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝူကျန်းဝမ်၏ နှလုံး ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်တော့မလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ သူမ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့် ဤလူနှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေသောအခါ ဤမျှ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များ ရနေရသနည်း။

သူမသည် ယခင်က မည်သည့်အမျိုးသားနှင့်မှ ဤမျှ နီးကပ်စွာ မနေဖူးသေးသဖြင့် ဤထူးခြားသော ခံစားချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုခံစားချက်က သူမကို မသက်မသာ ဖြစ်စေခြင်း မရှိပေ။

လုချန်းကို ဤမျှ နီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် ပို၍ပင် ခန့်ညားပြီး ထူးခြားသည်ဟု သူမ သတိပြုမိသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ အမည်မသိသော စေ့ဆော်မှုတစ်ခုက သူ့အနားသို့ ပို၍ နီးကပ်စွာ မှီလိုက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူကျန်းဝမ်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရသည့်အပြင် သူမမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရင့်ကျက်သော မိန်းမပီသသည့် ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသော လုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။

သူ မည်သို့မှ သည်းခံနိုင်တော့ခြင်း မရှိပဲ သူမကို ထိုနေရာတွင်ပင် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲခြင်းမပြုပဲ အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် အခန်းတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လုချန်းက ဝူကျန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

အချိန် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လုချန်းက နောက်ဆုံးတွင်

“ ဧကရီ ကျူးနိုင်ငံတော်ကို ရောက်ရင် ယွဲ့ဧကရာဇ်နဲ့ အိပ်ရာထဲမှာ အတူတူ ထွေးပွေ့နေတတ်ကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။”

ဤရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော စကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျန်းဝမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။ တကယ်ပင် သူမ ကျူးနိုင်ငံတော်သို့ သွားတိုင်း ယွဲ့ဧကရာဇ်နှင့် အိပ်ရာအတူတူ အိပ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် လုချန်းက ဒါကို မည်သို့ သိရှိခဲ့သည်ကို သူမ မသိပေ။

ဝူကျန်းဝမ်က အေးစက်စွာဖြင့်

“အဲ့ဒါ ရှင့်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။”

အနည်းငယ် ပြုံးလျက် လုချန်းက

“ဧကရီနဲ့ ယွဲ့ဧကရာဇ် ထွေးပွေ့ကြတဲ့အခါ ဘယ်လို ခံစားရလဲ သိချင်တယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျန်းဝမ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသော်လည်း သူမ ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။

လှပသော အမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်နေပြီး အေးစက်ပြီး ကြော့ရှင်းသောအသွင်ဖြင့် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်း မည်သို့မှ ဆက်မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ သူက ဝူကျန်းဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများကို စနမ်းလိုက်သည်။

ဝူကျန်းဝမ်၏ စိတ်အာရုံများ လုံးဝ လစ်ဟာသွား၏။ လုချန်းက ရုတ်တရက် ထိုသို့ မမျှော်လင့်ပဲ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။ အလိုလိုတုံ့ပြန်စိတ်အရ ရုန်းကန်လိုသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အတွင်းအားသည် ချုပ်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝူကျန်းဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းပြီးနောက် လုချန်းသည် သူမ၏ ခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲချလိုက်၏။

ဝူကျန်းဝမ် သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ လုချန်းကို သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဒီရွံစရာကောင်းတဲ့ လူငယ်.....

သူက သူမနဲ့ တကယ် အိပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာပဲ။

အသက်အရွယ် ကွာဟမှု ရှိသော်လည်း သူက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်ဝင်စားနေသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုချန်းကို ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း ဝူကျန်းဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ လုချန်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။

လုချန်းကို နမ်းရှိုက်ရသည့် ခံစားချက်က ဝူကျန်းဝမ်ကို ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိစေခဲ့ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အသက်ဝင်လာသလို၊ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသလို ခံစားရ၏။ ယခင်က သူမ တစ်ခါမှ ဒီလို ခံစားဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

...........

အခန်း (၆၃၀)

မင်းသမီး ကျန်းဝမ် စိတ်မကြည်ပါ

လေပြင်းမိုးတိမ်ဆောင်။

မုကျိရွှမ်းသည် စာရင်းစာအုပ်များကို ကြည့်နေစဉ် လုချန်း၏ အခြားဇနီးမယားများသည် လေပြင်းမိုးတိမ်ဆောင်မှ မပြန်သေးပဲ ရှိနေကြသည်။

ညစာ စောစောစားထား၍ အပြင်မှာ မှောင်သေးခြင်း မရှိသဖြင့် သူတို့၏ အဆောင်များသို့ ချက်ချင်းမပြန်ကြသေးခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ရှောင်ဝမ်ယောင်က

“ဝူနိုင်ငံတော်ရဲ့ မင်းသမီး ရောက်လာပြီလို့ ကြားတယ်နော်။”

ဝမ်ချင်းစီက ကလေးတစ်ယောက်ကို ချီရင်း

“သူ မင်းသားစံအိမ်ကို ရောက်နေပြီလေ။ ဘာလဲ။ ယောင်ယောင်က နန်းတွင်း စိတ်ဝင်စားလို့လား။”

ရှောင်ဝမ်ယောင်က

“ဒါဆို မင်းသားက သူ့အခန်းကို သွားလောက်ပြီပေါ့။”

ကျောင်းယိုယိုက

“မင်းသား ခုနက အဲ့လောက် အလျင်လိုနေတာ။ သေချာပေါက် သူ့ဆီကို သွားတာပဲ။”

ချူးချင်လီက

“ဒါတွေ ဘာလို့ ပြောနေကြတာလဲ။ သွားရင်လည်း သွားတာပဲလေ။ သူက ဒီလိုလူမျိုးပဲကို။ မင်းတို့လည်း နန်းတွင်း ဒီနေ့မှ စသိတာမှ မဟုတ်တာ”

ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ လင်ဝမ်ရွန်က

“အဲ့ဒီမင်းသမီးက မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ရောက်တာ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ နောက်ပြီး သူက ဓားစာခံအနေနဲ့ ရောက်လာတာ။ ဒီည မင်းသားသာ သူ့နဲ့ ပတ်သက်မိလို့ သတင်း ပျံ့သွားရင် မင်းသားရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်နိုင်တယ်။”

ချူးချင်လီက မထူးဆန်းသလိုဖြင့်

“သူကာမဂုဏ်လိုက်စားတတ်တာ လူသိပြီးသားပဲ။ သူ့ ဂုဏ်သတင်းက အစကတည်းက ကောင်းတာမှ မဟုတ်တာ။ ဒါကြောင့် တခြားသူတွေ ပြောတာကို ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး။”

ချူးချင်လီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လင်ဝမ်ရွန်လည်း ထိုစကားမှန်သည်ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးမိသည်။ ထိုကောင်လေး၏ ဖမ်းစားခြင်းကို ခံရမည့် နောက်ထပ်မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိလာတော့မည်ဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။

......

ကျန်းဝမ်မင်းသမီးသည် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် နမ်းဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ လုချန်း၏ အနမ်းအောက်တွင် ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ စိတ်အာရုံများ ချက်ချင်း ဝေဝါးသွားတော့သည်။ သူမသည် အသက်သုံးဆယ်ကျော်ပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုလို ထူးဆန်းသည့် ခံစားမှုကို တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသေးပေ။ ထိုခံစားမှုက သူမအား ချက်ချင်းပင် နစ်မြောသွားစေသည်။

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်နေသည့် ကျန်းဝမ်မင်းသမီးသည် သူမ၏ ဖိနပ်များကို ချွတ်နေသည်ကို ခံစားမိပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ကုတင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကျန်းဝမ်မင်းသမီးသည် မှုန်ရီနေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ချင်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ ဖီးနစ်ဝတ်ရုံ စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် လုချန်းက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တစ်ဖန် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ကျန်းဝမ်မင်းသမီးသည် ခဏတာမျှ အားအင်မရှိစွာ ရုန်းကန်သော်လည်း မထူးတော့သည်ကို သဘောပေါက်သွား၏။ သူမသည် အင်အားချည့်နဲ့နေပြီဖြစ်၍ ယခုရုန်းကန်ခြင်းသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သူမကို အပြည့်အဝ ဖမ်းစားနိုင်ရန်အတွက် လုချန်းသည် ပြန်လည်သန်စွမ်းစေ‌သောစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများကို ကုစားရန် သူ၏အတွင်းအားများကို စီးဆင်းစေခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူမသည် မည်သည့်မသက်မသာမှုကိုမှ မခံစားရတော့ပေ။

ကျန်းဝမ်မင်းသမီး အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ လုချန်း ထိုသို့သော နည်းလမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှု မရှိတော့သဖြင့် သူမ၏ စိတ်များ လျင်မြန်စွာ မှုန်ဝါးလာတော့သည်။

ဤလူငယ်လေး၏ အပြည့်အဝ ဖမ်းစားခြင်းကို ကျန်းဝမ်မင်းသမီး မခံယူနိုင်ပေ။ သူမ၏ အတွင်းအားများ ပိတ်ဆို့ခံထားရသော်လည်း သူမ၌ နောက်ဆုံးပညာတစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။ သူမသည် သူမ၏ သွေးကြောများကို ထိန်းချုပ်ကာ ကြွက်သားအားလုံးကို သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် တင်းမာစေလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက လုချန်းထံမှ လွတ်မြောက်နိုင်စေမည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားနေသည်ကို လုချန်း ခံစားလိုက်ရသည်။ လှပသည့် ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ မျက်နှာတွင် ဆွဲဆောင်နေသော အမူအရာရှိနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးက လုချန်းအား ပြတ်သားစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

လုချန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ဧကရီဆီမှာ ဒီလိုပညာမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။”

လုချန်း တကယ် ထထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝမ်မင်းသမီး သူမ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်ပြီဟု ထင်လိုက်သည်။ သူမက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ

“မင်းသားက ဒါလောက်ပဲလား။”

“ကျွန်မကို ဖမ်းစားဖို့ ကြိုးစားတာ ရယ်စရာပဲ။”

ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ စိန်ခေါ်စကားများကို ကြားရသော်လည်း လုချန်း ဘာမှ မပြောပေ။ ထို့‌နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ ဝူနိုင်ငံတော်၏ မင်းသမီးသည် သူမ၏ သန့်ရှင်းမှု ဆုံးရှုံးပြီးနောက်တွင်ပင် ဤမျှ ထောင်လွှားနေနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်။

သို့သော် ကျန်းဝမ်မင်းသမီးသည် နန်းတွင်း အနည်းငယ် အထင်သေးလွန်းနေပုံရသည်။ သူသည် သူမ၏ နည်းဗျူဟာများကို ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားက ဘာမှမစွမ်းဟု ကျန်းဝမ်မင်းသမီး ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာနေချိန်တွင် လုချန်းက တစ်ဖန် ငုံ့၍ ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ နှုတ်ခမ်းများကို ထပ်မံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ကျန်းဝမ်မင်းသမီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သလိုပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သူမ မှားယွင်းနေကြောင်း ကျန်းဝမ်မင်းသမီး မကြာမီ သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမ၏ လှည့်ကွက်လေးသည် လုချန်းအတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်သည့်အပြင် နန်းတွင်း အလွန် တက်ကြွစေခဲ့သည်။

......

နံနက်စောစော။

နေရောင်ခြည်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားစံအိမ်၏ အတွင်းဆောင်သို့ ကျရောက်လာပြီး လုချန်း၏ ဇနီးမယားများလည်း နိုးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နံနက်စာ စားပြီးနောက် အလုပ်ရှိသူများက အလုပ်လုပ်ကြပြီး အလုပ်မရှိသူများက လေပြင်းမိုးတိမ်ဆောင်သို့ သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူးယုချင်လည်း လေပြင်းမိုးတိမ်ဆောင်သို့ ရောက်လာသည်။ သူမ ဝင်ရောက်သည်နှင့် အစေခံတစ်ဦး အဆောင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။

“မိဖုရားနဲ့ ဒေါ်လေးချူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”

အဆောင်ထဲတွင် ရှိနေသော မုကျိရွှမ်းက အစေခံအား ကြည့်ကာ

“ဘာကိစ္စလဲ”

အစေခံက

“သခင်မ။ ဝူနိုင်ငံတော်က ကျန်းဝမ်မင်းသမီးရဲ့ အခြွေအရံတွေက သူတို့ရဲ့ မင်းသမီးကို တွေ့ခွင့်တောင်းပါတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူးယုချင်က

“မင်းသားကို တိုက်ရိုက် သွားပြောလိုက်ပါလား “

အစေခံ၏ ပါးပြင်များ နီရဲလာပြီး

“မင်းသားက ကျန်းဝမ်မင်းသမီးအခန်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းပါ။ သူတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိမှာ စိုးရိမ်ပါတယ်။”

မုကျိရွှမ်းနှင့် ချူးယုချင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ခဏတာမျှ မှင်တက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် မုကျိရွှမ်းက

“ဒါဆို သူတို့ကို ခဏပြန်သွားခိုင်းလိုက်ပါလား။”

ချူးယုချင်က ဘေးမှနေ၍

“ကျိရွှမ်း။ သူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ရင် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားစံအိမ်က ဝူကျန်းဝမ်ကို အကျယ်ချုပ်ချထားတယ်လို့ သူတို့ သံသယဝင်နိုင်တယ်။”

ဝူကျန်းဝမ်သည် ဓားစာခံအဖြစ် မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်မရှိသော်လည်း သူမ၌ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လွတ်လပ်ခွင့် ရှိနေသေးသည်။ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်က ဝူကျန်းဝမ်ကို သူမ၏ အခြွေအရံများနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ပင် မပေးပါက အကျယ်ချုပ်ချထားခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။ ဝူနိုင်ငံတော်က သံသယဝင်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ချူးယုချင် ရှင်းပြသည်ကို ကြားသောအခါ မုကျိရွှမ်းလည်း ပြဿနာကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဝူကျန်းဝမ်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားစံအိမ်သို့ မနေ့ကမှ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ယခု သူမကို မည်သည့်ဧည့်သည်နှင့်မှ တွေ့ခွင့်မပြုခြင်းအတွက် ပေးစရာဆင်ခြေကောင်းမရှိပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လုချန်းသည် ဝူကျန်းဝမ်နှင့် အတူရှိနေသည်။ လုချန်းကို သူတို့သိထားသည့်အတိုင်း အစောဆုံး ယနေ့ညနေမှ သူမကို လွှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဝူကျန်းဝမ်ကဲ့သို့ လှပပြီး ရင့်ကျက်သော မိန်းမတစ်ဦးကို လုချန်းသည် အလွန်နှစ်သက်မည်မှာ သေချာသည်။

ချူးယုချင်က

“ ဒေါ်လေး ချန်းလေးကို သွားမေးကြည့်ပြီး သူ ဘယ်လိုစီစဉ်ဖို့ ရည်ရွယ်လဲ ကြည့်လိုက်ပါမယ်။”

မုကျိရွှမ်းက

“ဒေါ်လေးချူးကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိပြီ။”

လုချန်း ကောင်းကောင်း ပျော်ပါးနေချိန်တွင် မုကျိရွှမ်း အနှောင့်အယှက်မပေးလိုပေ။ မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားစံအိမ်ရှိ လူအားလုံးထဲတွင် ချူးယုချင်တစ်ဦးတည်းသာ လုချန်းအပေါ် သြဇာအာဏာ အနည်းငယ်ရှိသောကြောင့် ချူးယုချင် သွားရောက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်မည်။

ချူးယုချင်လည်း အစေခံနောက်မှ လိုက်၍ ဝူကျန်းဝမ် တည်းခိုနေသည့် အဆောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဝူကျန်းဝမ်၏ အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါထူးဆန်းသောအသံအချို့ ချူးယုချင်ကြားလိုက်ရသည်။

“ ကျွန်တော့်စွမ်းအားက ဘယ်လိုလဲ ဧကရီ”

“အသက်... ချမ်းသာပေးပါ”

“မနေ့က မင်းအရမ်း မာနကြီးမနေဘူးလား”

“ကျွန်မ မှားပါတယ်...”

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မင်းသမီးလို့ပဲ ပြောနေတုန်းလား။ မင်းက အခု ဧကရီ ဖြစ်နေပြီလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား”

“ကျွန်မ အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်...”

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ချူးယုချင်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွှတ်သွားသည်။ ထိုစကားများက မိန်းမယုတ် ဝမ်ချင်းစီ ပြောခဲ့သည်များ မှန်ကန်နေကြောင်း အတည်ပြုသလိုပင်။ လုချန်းသည် ထိုကဲ့သို့ ကစားခြင်းမျိုးကို တကယ်နှစ်သက်ပုံရသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချူးယုချင် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး

“ချန်းလေး။ မင်းသမီးရဲ့ အခြွေအရံတွေက နန်းတွင်း တွေ့ချင်နေတယ်။ ဘယ်လို လုပ်သင့်လဲ။”

မကြာမီပင် လုချန်း၏ အသံ အခန်းတွင်းမှ ထွက်လာသည်။

“ဟင်… ဒေါ်လေးချူး။ အဲ့ဒီလူတွေကို သူတို့မင်းသမီး စိတ်မကြည်ဘူး၊ အခု မတွေ့ချင်သေးဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာခဲ့လို့ ပြောလိုက်ပါ။”

ဒါက...

ဖြစ်ပါ့မလားဟု ချူးယုချင် စိတ်ထဲ တွေးမိသည်။

သို့သော် သူမက

“ကောင်းပါပြီ။ နားလည်ပါပြီ။”

ထို့နောက် ချူးယုချင် မင်းသားစံအိမ်၏ ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ထိုလူများကို လှည့်ဖြားနိုင်မလားဟု မသေချာသော်လည်း ကြိုးစားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

မကြာမီပင် ချူးယုချင် ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဟူရှုအပါအဝင် ဝူနိုင်ငံတော်မှ လူများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချူးယုချင်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ပင်

“ရှင်တို့မင်းသမီးက အခု ဘယ်သူနဲ့မှ တွေ့ချင်တဲ့စိတ် မရှိဘူးတဲ့။ မနက်ဖြန်မှ နန်းတွင်း လာရှာပါလို့ မှာလိုက်ပါတယ်။”

ချူးယုချင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ တံခါးဝရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

စိတ်မကြည်ဘူးလား။

စိတ်မကြည်ရုံနဲ့ပဲ သူတို့ကို မတွေ့တာ တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့မင်းသမီးကို မြောက်ပိုင်းနယ်စားမင်းသားစံအိမ်က အကျယ်ချုပ်ချထားတာလား။

ဟူရှုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “မင်းသမီး တကယ်ပဲ အဲ့လိုပြောတာလား” ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။

ချူးယုချင်က

“မနက်ဖြန်ဆို ရှင်တို့ သိရမှာပါ။ သူ တကယ်ပဲ စိတ်မကြည်ဘူး။”

ထိုအခါ ဟူရှုလည်း ထပ်မံမေးမြန်းခြင်းမရှိတော့ပဲ

“ နားလည်ပါပြီ။ မနက်ဖြန် လာရောက်တွေ့ဆုံပါ့မယ်လို့ သတင်းပေးပို့ပေးပါဦး။”

“ကောင်းပါပြီ”

ထို့နောက် ဟူရှုနှင့် မင်းသမီးစံအိမ်မှ လူများ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုသူများ ထွက်သွားသောအခါ ချူးယုချင်သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူတို့ကို လှည့်ဖြားနိုင်ခဲ့လားဆိုတာ မသေချာ‌ပေ။

သို့သော်လည်း မနက်ဖြန် ဝူကျန်းဝမ်နှင့် သူတို့တွေဆုံရပါက သူမ၏ သန့်ရှင်းမှု ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ဝူကျန်းဝမ် သူတို့ကို ပြောပြဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

.........