စစ်ပွဲပြီးဆုံး

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မီးလျှံများဖြင့် လောင်မြိုက်ခံရသလို ခံစားရပြီး တစတစ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုသည် တိုက်ခိုက်ခံရသည့်နေရာမှ စတင်ကာ လျင်မြန်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ဤသို့သော နာကျင်မှုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို တစတစ လောင်ကျွမ်းစေသည့်အလား ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်စေသည်။ ထို့ထက် ပိုမိုကြီးမားသည့်အရာမှာ သေဆုံးမှုအပေါ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖြစ်သည်။

“လွှတ်စမ်း… လွှတ်ပေးစမ်း…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဖြင့် အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုရိုက်ချမှုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အခိုင်မာဆုံးသော အရာတစ်ခုကို ထိမိသလိုပင်၊ ပြန်လည်ထိခိုက်သော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်။ ထိုရိုက်ချမှုကြောင့် သူ၏လက်သည် နာကျင်မှုဖြင့် ပြတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“စိတ်ချ… မင်းကို ဒီလောက်မြန်မြန် သေစေမှာ မဟုတ်ဘူး… သေမှုရဲ့ နာကျင်မှုကို တစတစ ခံစားရလိမ့်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးနှင့် ရှီလုံအင်ပါယာ၏ ဆက်နွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သွေးယဇ်ပူဇော်မှုအစီအရင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်စဉ်သမားများသည် လွတ်မြောက်လာကြသည်။

လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ကျင့်စဉ်သမားများသည် မြေပေါ်တွင် ပြိုလဲကျသွားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။ သူတို့၏ သွေးအနှစ်သာရများသည် အနည်းငယ်မျှသာ ထုတ်ယူခံရပြီး ၎င်းတို့၏ အခြေခံအင်အားကို အဆုံးအထိ ထိခိုက်မသွား၍သာ တော်သေးသည်။

သူတို့သည် ခေါင်းမော့ကာ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်နှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များလည်း ပါဝင်သည်။ နောင်တရစိတ်သည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့ရန်သူအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သူသည် ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်လာသည်ကို မည်သူထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

“ဒီလိုဖြစ်သွားမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှတ်ထားမှာလဲ…”

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ယခင်က ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်မည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ သွေးအနှစ်သာရများ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ လျစ်လျူရှုထားလိမ့်မည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူမရှုဘဲ ကယ်တင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤအချက်က ၎င်းတို့၏ စိတ်ခံစားမှုကို အလွန်ရှုပ်ထွေးစေသည်။

“ငါ မသေချင်ဘူး… မသေချင်ဘူး…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ သိန်းပေါင်းများစွာသော လူထုအထက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေသည် သူ့အတွက် လက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ။

“မူလကတော့ မင်းတို့ ရှီလုံအင်ပါယာဟာ ဒီအနေအထားမှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ငါတို့ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်… ဒါကြောင့် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောင်တရစိတ်အနည်းငယ်နှင့်အတူ မကျေမနပ်စိတ်များ ပိုမိုထင်ဟပ်နေသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ မျိုးဆက်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤသို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

“ငါ မင်းလိုချင်တဲ့အရာအားလုံးကို ပေးမယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ… ငါ့မှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်… အားလုံးကို မင်းကို ပေးမယ်… ဒီနေရာရဲ့ ဧကရာဇ်အဖြစ်လည်း မင်းကို လုပ်ပေးမယ်…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အသနားခံမှုကို စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အသက်ရှင်လိုစိတ်က သူ့ကို အသနားခံစေခဲ့သည်။

“ငါက အဲ့ဒါတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား…” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းသေသွားရင်… ဒီအရာအားလုံးက ငါ့ဟာဖြစ်လာမှာပဲမဟုတ်ဘူးလား…”

“မဟုတ်ဘူး… မဟုတ်ဘူး… မင်းဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး… ငါမင်းကို ပြောပြစရာလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှိတယ်… အလွန်ထူးကဲတဲ့ ရတနာတစ်ခုအကြောင်း…”

“စိတ်မဝင်စားဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်နေ့တွင် ကိုယ့်ကို နောက်ကျောမှ ဓားနှင့်ထိုးမည့်သူကို မည်သူက ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။

ရှီလုံအင်ပါယာသည် သူဖျက်ဆီးခံရပြီး သူ၏ မျိုးဆက်များလည်း သူဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးက သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးမည်ဆိုပါက ထူးဆန်းလှပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲမှ မီးလျှံများသည် လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာပြီး အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုလျင်မြန်စွာ မီးလောင်ကျွမ်းစေသည်။ ဤမီးလျှံသည် မကျိုးမပျက်နိုင်သော တာအိုမီးလျှံဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးအင်အား၏ အနက်ရောင်မီးလျှံဖြင့် အားဖြည့်ထားသည်။ ထိုမီးလျှံသည် တစ်စက်မျှ ထိတွေ့မိလျှင် ဖယ်ရှားမရဘဲ ထာဝရလောင်ကျွမ်းနေမည်ဖြစ်သည်။

“ငါ မင်းရဲ့ ကျွန်ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်… ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ ဆန္ဒရှိတယ်…”

“ငါ…”

သူ မည်သည်ကိုပင် ပြောဆိုနေပါစေ ယီထျန်းယွမ်သည် လုံးဝမတုန်လှုပ်ဘဲ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ လောင်ကျွမ်းစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုပြာမှုန့်များသည် မြေပေါ်သို့ မကျရောက်မီ လေပြင်းတစ်ခုက တိုက်ခတ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

— တင်း… အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၈၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၅၀,၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၁၀,၀၀၀ ရရှိသည်။ သိုင်းပညာ - စစ်မှန်သောနဂါးနတ်အမိန့်၊ သွေးစုပ်နတ်ဆိုးအမိန့် ရရှိသည်။ ပစ္စည်း - နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇ (အဆင့် ၅)၊ ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားချပ်ဝတ် (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်လက်နက်)၊ ရွှေနဂါးဖိနပ် (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်လက်နက်)၊ ကောင်းကင်နယ်မြေရတနာမြေပုံ (ရှားပါး) ရရှိသည်။

— တင်း… အဆင့်ကျော်လွန်သတ်ဖြတ်မှုအတွက် အပိုဆုလာဘ်အနေဖြင့် အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၃၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သိန်း၊ အပြစ်မှတ် ၅,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်အားဖြည့်ထားသော ကံထူးရှင်ထီဘီးလည်စက် ၂ ကြိမ် ရရှိသည်။

ဤအချက်အလက်နှစ်ခုသည် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပလာစေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဆင့်ကျော်လွန်သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ဆုလာဘ်ရရှိခဲ့သည်။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး ဤသို့ဆိုလျှင် အဆင့်ကျော်လွန်သတ်ဖြတ်မှုဆုလာဘ် မရရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် စစ်ပွဲသည် အပြီးသတ်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက်ဆုံးသူ သေဆုံးသွားပြီးဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိသူများသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပေ။

ထို့အပြင် ကျန်ရှိသူများသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာသူများဖြစ်ပြီး လက်စားချေလိုစိတ် မရှိကြတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အား ကျေးဇူးတင်ရှိစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

“သေပြီ… အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး နောက်ဆုံးမှာ သေသွားပြီ…”

“သေသွားပြီ… ငါတို့ ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး… ငါတို့ ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး…”

“ကယ်တင်ရှင်ပဲ…”

သူတို့သည် မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်နေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။ အများစုသည် အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့် သူ၏ ဒေါသမီးလျှံများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့နှင့် အငြင်းအခုံပြုလုပ်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ကစပြီး ရှီလုံအင်ပါယာဟာ ငါတို့ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်သွားပြီ… အထူးသဖြင့် ဒီ ရှီလုံအင်ပါယာမြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်…”

ဤနေရာတွင် သွေးယဇ်ပူဇော်မှုအစီအရင်များ ထူထပ်စွာ တည်ရှိနေသည့်အတွက် လုံးဝဖျက်ဆီးရန် လိုအပ်သည်။ ဤအစီအရင်များသည် မြေပြင်နှင့် အမြစ်တွယ်နေသဖြင့် လုံးဝဖယ်ရှားရန်မှတစ်ပါး ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရှီလုံအင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမြို့တော်ကို ထားရှိမည်မဟုတ်သလို ၎င်းကို မိမိ၏ အင်ပါယာမြို့တော်အဖြစ်လည်း အသုံးမပြုလိုချေ။

“ကောင်းပါပြီ…”

လူထုသည် ကန့်ကွက်မှုမရှိဘဲ အလွန်ထောက်ခံကြသည်။ အများစုသည် ရှီလုံအင်ပါယာမြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် သဘောတူကြသည်။ ဤနေရာသည် ၎င်းတို့၏ အိပ်မက်ဆိုးဖြစ်ပြီး ဤတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပါက သွေးအနှစ်သာရများ လုံးဝကုန်ခမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ပြဿနာကြီးမားလာနိုင်သည်။

ဤစစ်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာ သတင်းပြန့်နှံ့သွားပြီး အင်ပါယာအင်အားစုများစွာသည် ဤစစ်ပွဲကို အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ စစ်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ လူ့ဘုံလောကရှိ အင်ပါယာအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အင်ပါယာများစွာသည် အလွန်ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က မိုက်မဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ရှီလုံအင်ပါယာကို ထောက်ခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ… အနိုင်ရသွားပြီ…”

ယွမ်ချင်းဧကရာဇ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး အောက်တွင်ရှိ ဝန်ကြီးများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ယွမ်ချင်းဧကရာဇ်နှင့်အတူ ရှိနေသည့် အိုမင်းနေသော အကြီးအကဲသည်လည်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကသာ ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ အင်အားသည် အင်ပါယာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။

“ဧကရာဇ်… ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင်သွားပြီး အရိုအသေပြုဖို့ လိုအပ်မယ်ထင်ပါတယ်…” ထိုအကြီးအကဲသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အင်း…”

ယွမ်ချင်းဧကရာဇ်သည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ ဒေါသမီးလျှံများသည် ၎င်းတို့၏ ယွမ်ချင်းအင်ပါယာထံသို့ မလောင်ကျွမ်းလာစေရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်သည်။

အခန်း (၆၀၂) ပြီးပါပြီ။