လင်ကွမ်းမီးဘုံကျောင်း

"ရှထျန်းကျယ်က တကယ် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ နယ်ပယ်မှာ သူ့ရဲ့အချိန်တွေကိုတောင် ကျော်လွန်ပြီး တိုးတက်မှုကို ရခဲ့တယ်... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ သေချာပေါက် ရှမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကိုတောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်လောက်တယ်..."

ချန်ရှီသည် သူ့အတွေးတွေကို စုဆောင်းပြီး နက်ရှိုင်းနဂါးရွေ့ဓားကို ရုတ်သိမ်းကာ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်နဲ့အတူ ဖုန့်ယန်အိမ်တော်ထဲက ​ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှထျန်းကျယ်သည် မူလက သူနှင့် ချန်ရှီအကြားက ကွာဟချက်ကို ပေါင်းကူးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ရှီ ဖုန့်ယန်အိမ်တော်က ရှမိသားစု ဝိညာဉ်များနှင့် တစ္ဆေ နတ်ဘုရားများကို သတ်ခဲ့သည်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် မပြေးဘဲ နေခဲ့ပြီး သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အောင်မြင်မှုများကို သက်သေပြရန် ချန်ရှီကို သတ်ပစ်ဖို့ ကြံရွယ်ခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အခုဆို မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေခဲ့ပါပြီ။ သူသည် မဆုတ်မနစ် တိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားရှစ်ပါးနဂါးအား နဂါးဖိတ်ခေါ်မှုမှာ ချန်ရှီထံ မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအရာက သူနှင့် ချန်ရှီကြားက ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကို သိရှိစေပြီး နောင်တရစွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ဒါပေမယ့် ချန်ရှီရဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ သူတို့ကြားက ကွာဟမှုက ဒီလောက် ကြီးကြီးမားမား မရှိ​နေခဲ့ပါ။

ရှထျန်းကျယ်ထက် သူ့အစွမ်းသတ္တိ သာလွန်ကောင်းမွန်နေတာက ကျင့်စဥ် နည်းစနစ်များ၊ နည်းစနစ်များနှင့် စာလုံးပေါင်းများနဲ့ သက်ဆိုင်သော အသိပညာနှင့် ပိုနားလည်နေလို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်သံတုတ် ပေတံတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဆဋ္ဌမမြောက် အဆောင်စာလုံး အသစ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ကျင့်စဉ်များကို ကျွမ်းကျင်ကာ မဟာပါးကွာ့ခန္ဓာကာကွယ် အစီအရင်မှ ဆင်းသက်လာသော ပြောင်းလဲမှု ၆၄ကိုလည်း နားလည်ထားခဲ့သည်။

ရှထျန်းကျယ်သာ နည်းနည်း ပိုလေ့လာပြီး သူ့ထက် နည်းနည်း ပိုနားလည်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် ရလဒ်က မသေချာလောက်တော့ချေ။ အရာအားလုံးထက် အနည်းငယ်ပိုသော ခွန်အားဖြင့်ပင် တကယ့်တိုက်ပွဲ စွမ်းဆောင်ရည် ကွာခြားချက်မှာ အံ့ဩစရာ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် မိသားစုဆယ့်သုံးစု၏ ဘိုးဘေးများထက် နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ အသွင်ပြောင်းခြင်း သုံးခုကို နားလည်ထားခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အနှီလူအိုများကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ သူတို့၏ သာလွန်သော တိုက်ကွက်များကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် ဤဘိုးဘေးများကို အမှန်တကယ် မကျော်လွန်ခဲ့ပေ။

တူညီသော အဆင့်တွင် အခြားသူများထက် အနည်းငယ်ပို၍ အောင်မြင်ရန်မှာ ကောင်းကင်ကို တက်ရတာထက်က်ု ပိုခက်ခဲပါသည်။ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်​စေပြီး နားလည်နိုင်စေရန် တစ်သက်တာလုံးလုံး မြှုပ်နှံထားသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မအောင်မြင်နိုင်သူများလည်း ရှိပေသည်။

"ဦးလေးရှောင်ဝူရဲ့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ အသွင်ပြောင်းမှု သုံးခုနဲ့ ချန်ခွင်းအသွင်ပြောင်းမှုက အခြေခံအကျဆုံးပဲ ဒီထက်အဆင့်မြင့်တာက ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းမှုနဲ့ ကျိုးထျန်းအသွင်ပြောင်းမှု... ဦးလေးရှောင်ဝူကတော့ အစွမ်းထက်နေချက်ပဲ..."

ချန်ရှီသည် ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းမှုကို စတင်ဝင်ရောက် ကစား​ကြည့်ခဲ့သော်လည်း မျက်နှာပြင်ကိုသာ ခြစ်မိခဲ့သည်။ ကျိုးထျန်းအသွင်ပြောင်းမှုကတော့ ဟွာရှနတ်ဘုရား ၂၄၀၀ ၏ အသွင်ပြောင်းခြင်းများ ပါဝင်သောကြောင့် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး နားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒါက ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း ပြသနေပါသည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် ချန်ယင်တူး ဖန်တီးထားသည့် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေတွင်ရှိပြီး တာအိုဘာသာကို လေ့လာကာ တိုးတက်မှုအတွက် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို မြှုပ်နှံထားသလို ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားသည်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်တော့ သစ်သားလှည်းသည် သိုးထိန်းတစ္ဆေများနှင့် ကျိုင်းကောင်များကို ဖမ်းစားနေသေးသော်လည်း ဟေးကော်ကိုတော့ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ပေ။

ယခု ယင်နဲ့ယန်ကမ္ဘာတွေ ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ ဟေးကော်ရဲ့ စွမ်းအားသည်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်လာသည်။ သူ၏ပုံစံအမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် ရှမိသားစု၏ သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်များသည်ပင် သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့တာကြောင့် ချန်ရှီ စိတ်မပူပေ။

သူ၏ ဟွာကိုက်ထီးသည်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေကာ မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် လိုက်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့ခေတ်မကုန်ခင်မှာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ကြုံခဲ့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့်ဆီက အသံထွက်လာသည်။ ချန်ရှီ အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး သူမကို ချာကနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ အမြဲတမ်း အေးစက်စက်ပင်။ အရင်တုန်းက ရှောင်သွမ့်က သူနဲ့ ရင်းနှီးလွန်းတာကြောင့် သူ့ကို အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောနိုင်၏။ ယခု သူမသည် စကားပြောရန် ချဉ်းကပ်ခဲသော်လည်း ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် သူမဘက်က စကားစပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်သမီးရှောင်သွမ့်သည် ကောင်းကင်အထက်က တောက်ပနေသော လကို မော့ကြည့်ကာ သူမ၏ အသက်ရှုသံများက ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြာထွက်နေသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက လက ပထမဆုံး ဆိုးဆိုးရွားရွား အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့တယ်... မူရင်းလ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြီးမားတဲ့ မျက်လုံးကြီး အစားထိုးလာခဲ့တယ်... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကြားက တရားမျှတတဲ့ ချီစွမ်းအင်​တွေကလည်း တုန်လှုပ်စပြုလာတယ်... တစ်နေ့ရောက်တော့ ကောင်းကင်က နေမင်းကြီးကပါ ရွက်ဖျင်ပင်တွေ အညှောက်ပေါက်လာသလို အသွေးအသားတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်..."

ချန်ရှီလည်း ယင်တောင်တန်း​ပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ အုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ လကို ပြန်သတိရသွားသည်။

"အုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ လက ပြင်းထန်တဲ့ အပြောင်းအလဲ မတိုင်ခင်မှာ ပေါ်လာတာလား?"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

"အဲဒီခေတ်မှာ အမတတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံတာက ပုံမှန်ပါပဲ... ဒါပေမယ့် အုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ လပေါ်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ နေက ညစ်ညမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေက မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်... အမတတွေတောင်မှ ညစ်ညမ်းမှုကို မခုခံနိုင်ခဲ့ဘူး... ဟိုးအရင်ကဆို အမတ တော်တော်များများက နေအောက်မှာ ရူးသွားကြတယ်..."

သူမ၏ အမူအရာမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုနှစ်၏ ကြေကွဲဖွယ်မြင်ကွင်းများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသေးကြောင်း သိသာသည်။

"မင်းတို့ခေတ်တုန်းက နေက ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ?"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ ကြောက်လို့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေခဲ့တာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာတာကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး... အိပ်ရာက နိုးလာတော့ ဘုရင်ကျန်းခေတ်ကို ရောက်နေပြီ"

"ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှာ ဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့တာမလား... စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းခေတ်က နေကရော ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ပြန်​​ရောက်လာတာလဲ"

"ခဏတာ အရိပ်အယောင်ဖြစ်ပေမဲ့ ငါတို့ခေတ်က နေက ဘုရင်ကျန်းခေတ်က နေနဲ့မတူဘူးလို့တော့ ငါပြောနိုင်တယ်"

ချန်ရှီ အံ့သြသွားသည်။ နေရောင်က တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးလား?

ဟုတ်တယ်!

ပြင်ပစကြဝဠာရှိ ညစ်ညမ်းနေသော နေသည် သမိုင်းမတင်မီခေတ်က နေဖြစ်ရမည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် နတ်သမီးရှောင်သွမ့် အသက်ရှင်နေချိန်၌ ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရား မရှိသေးချေ။ ကောင်းကင်အပြင်က နတ်ဘုရားဟာ နောက်ပိုင်းတွင်မှသာ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီ သူ့စိတ်ထဲက အရာများကို အနည်းငယ် ခွဲထုတ်​ကြည့်သည်။

ပထမခေတ်က သမိုင်းမတင်မီခေတ်။ ရှန့်မင်းဆက်များအတွင်း ရှန့်လူမျိုးတို့သည် စစ်ရှုံးပြီး ကျိုးလူမျိုးထံမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ သို့နှင့် အမှောင်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရှင်းကျိုးကျွန်းကို ရောက်လာခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် နေနှင့်လသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မူလလကို အစားထိုး၍ မြူခိုးများ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် နေရောင်သည်လည်း ညစ်ညမ်းလာပြီး သွေးစွန်းသော နေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲပြီး သမိုင်းမတင်မီ နတ်ဘုရားများ၏ မရေမတွက်နိုင်သော အင်္ဂါများကို သေဆုံးစေကာ ယနေ့ခေတ် သရဲတစ္ဆေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒုတိယခေတ်က စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ်ဖြစ်သည်။ မိန်းမစိုးစန်းပေါင်သည် မင်စစ်သားများကို ရှင်းကျိုး ကျွန်းသို့ ပို့ဆောင်ပြီး ကောင်းကင်အပြင်က နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများသည် နေနှစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး မျက်ခုံးကြားမှ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးသည် တောက်ပသော လဖြစ်လာကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးများနှင့် ဝိညာဥ်ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသော နယ်မြေသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် နေနှင့်လက အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့ချေ။

စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ်၏ အဆုံးတွင် သမိုင်းမတင်မီခေတ်နှင့် အလားတူ အခြေအနေမျိုး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်- နေထွက်ပြီး ကပ်ဆိုးများ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

တတိယခေတ်က ယခုခေတ်ဖြစ်ပြီး ဆယ့်သုံးစုခေတ်ဟု ခေါ်နိုင်သည်။ နေထွက်ပြီး နောက်တစ်ဖန် ပြန်လင်းလာသည်။ မျိုးသုဉ်းခြင်း နှင့် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကြား ဘယ်လောက် ကြာလာလိမ့်မလဲ မသိနိုင်ပါ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တာအိုဘာသာသည် ကြီးစွာသော ဆုတ်ယုတ်မှု အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး နည်းလမ်းသစ်များ ပျံ့နှံ့မှုလည်း တိုးလာသည်။ မဟာယာန နယ်ပယ်သည် အနှစ်တစ်ရာသာ သက်တမ်းရှိသော အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မိသားစု ၁၃စုခေတ်၏ နေရောင်ခြည်သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ငြိမ်းသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကပ်ဆိုးများ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်ပြီ။ ဆိုရလျှင် နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ သေချာပေါက် တစ်ခုခုမှား​နေပြီ... တကယ့် နေနဲ့ လကနေ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဘာကြောင့် ဖြစ်လာတာလဲ... ကြားထဲက အချိန်အတွင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့်ကို မေးပေမယ့် သူမလည်း မသိခဲ့ပါဘူး။

"ဒီကိစ္စက စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်လား"

ချန်ရှီ တွေးတောလိုက်သည်။ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းသည်လည်း ရှေးခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သည်။ သူရရှိခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေအရဆို မင်စစ်သားတွေ ဒီတိုက်ကြီးအသစ်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းပါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းသည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲ မသိရတော့ပေ။

သူပြန်လာပြီးနောက် ဘုရင်၏ စိတ်နေသဘောထားသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အဟောင်းကို အစားထိုးရန် နည်းလမ်းအသစ်ကို တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆက်တွဲ အမတနဲ့ အမတတစ်ဝက်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် တာအိုထျန်းကျန်း သေဆုံးရခြင်းတို့သည် စစ်မှန်သော ဘုရင်ကြီး၏ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်။

စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းသည် နေဝင်ပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူ့အလောင်းကို ရှီကျင်းသို့ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။ ကြားထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ မသိ။

သို့သော် အနောက်နွားရှင်းကျိုးနဲ့ ဟွာရှရှန်ကျိုး အကြား အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ဟွာရှရှန်ကျိုးက နတ်ဘုံကျောင်းများ ပျက်စီးခြင်း၊ နတ်ဘုရားများ ပျောက်ဆုံးခြင်းနှင့် ကျေးလက်ဒေသအနှံ့ နတ်ဆိုးများ ပျံ့နှံ့ခြင်း အပါအဝင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ်၏ သမိုင်းသည်လည်း ဖျောက်ဖျက်ခံခဲ့ရပြီး အကွဲအပြဲ မှတ်တမ်းများနှင့် ဒဏ္ဍာရီများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“အခု စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှာ ကြုံရသလိုမျိုး ကြုံလာရပြန်တယ်... နေမထွက်ခင် နေပြန်ထွက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာလောက်မလဲ"

ချန်ရှီသည် ကောင်းကင်မှာ ကြီးမားလှတဲ့ ငွေလရောင်ကို ငေးကြည့်နေပြီး။

"ဒီတစ်ခါ နေပြန်ထွက်လာဖို့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်ကြာမှာလဲ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်..."

"ယောက်ျား!"

နတ်သမီး ရှောင်သွမ့်က သူ့လက်ကို ချစ်ခင်စွာ ဆုပ်ကိုင်လာသည်။ ထိုနတ်သမီးကတော့ သူမရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားဖို့ တရားထိုင်နေတာဖြစ်မယ်။

ချန်ရှီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ရှင်မ... မင်းအစ်မကို ခေါ်လိုက်... မေးစရာရှိတယ်"

ရှောင်သွမ့်က သူ့ကို ဗြောင်ကျကျ ပြန်ကြည့်နေသည်။

"ဘာကအစ်မလဲ? ကျွန်မမှာ အစ်မရှိလို့လား"

ချန်ရှီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမလက်ကိုသာ လှမ်းကိုင်လိုက်တော့သည်။

သစ်သားလှည်းက ပြန်ရောက်လာသဖြင့် နှစ်ယောက်သား လှည်းပေါ်တက်ခဲ့သည်။ များမကြာမီ ဟေးကော်လည်း အရွယ်အစား သေးငယ်လာပြီး လှည်းရှေ့ကို ပြန်ပြေးလာသည်။ လှည်းသည် ကြာပန်းခင်းထဲသို့ အမြန် ဝင်ရောက်သွား၏။ တိမ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော တစ္ဆေသည် တစ်ချက် ချောင်းကြည့်ကာ ရုတ်ချည်း တုန်လှုပ်သွားပြီး တိမ်ထဲသို့ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

ဟေးကော်သည် အသွင်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းကို တိမ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းကာ တစ္ဆေကို ကိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။

တစ္ဆေနတ်ဘုရား :"လူကြီးမင်း.... ကျုပ်က အရှင်ဖုန့်ယန်အတွက် ဝိညာဉ်ပန်းခင်းတွေကို စောင့်ကြပ်ဖို့ပဲ တာဝန်ရှိတာပါ.. ဒုစရိုက်တွေ မလုပ်ဖူးပါဘူး!"

"ကလေးတွေက ကြာဖြူခိုးရင်း လှေငယ်လေးကို လှော်ရတယ်... ကောင်းကင်ဘုံကို ထိတ်လန့်ကြောက်လို့ အသံကျယ်ကျယ် မပြောရဲဘူး..."

ချန်ရှီသည် ကမ်းစပ်ရှိ မရဏကမ္ဘာမြေပုံကို ဖြန့်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ကောင်းကင်ဘုံက သတ္တဝါပဲ... သခင်လေး အာဏာရလာတဲ့ နှစ်တွေမှာ ကောင်းကင်အဘွားအဖွဲ့အစည်းက ကလေးရာနဲ့ချီပြီး ဝယ်ခဲ့တာ.... ကြာပန်းခင်းထဲက ကြာဖြူတွေကို ခိုးယူခိုင်းတယ်... အဲဒီကလေးတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ကိုက်စားခဲ့လဲ"

တစ္ဆေနတ်ဘုရား၏ အမူအရာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ မှောင်မိုက်သော လေပြင်းတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကြာဖြူခိုးစားသော ကလေးအနည်းငယ်ကို သူတကယ် စားဖူးသည်။ ကြာပန်းက သူ့အတွက် အသုံးမဝင်လှသော်လည်း ကြာပန်းခူးသော ကလေးများကတော့ သူ့အတွက် စားဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ရင်း ထိုကလေးများကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

သူသည် တစ်ကြိမ်လျှင် ကလေးများစွာ မစားခဲ့ပါ။ သူသာ လုပ်လိုက်ရင် ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက ကလေးတွေကို မလွှတ်ရဲတော့ဘဲ နေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကြာဖြူများကို ခိုးယူသောအခါတွင် တစ်ကြိမ်လျှင် ကလေး နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက်သာ စားပစ်သည်။ ထို့အပြင် ကလေးများကို ကြာဖြူဆွတ်ခွင့်ပြုကာ တမင်တကာ ဟန်ဆောင်ကာ အိပ်နေလိုက်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းသည် အကျိုးရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး ကလေးများကို ကြာပန်းဆွတ်ရန် အဆက်မပြတ် စေလွှတ်လိမ့်မည်။

ချန်ရှီ အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မလွှတ်ပေးနိုင်ဘူး ဟေးကော်!"

ဟေးကော်လည်း ရှေ့ကိုတိုး၍ တစ္ဆေနတ်ဘုရားကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းမိကာ သူ့ကို ခြေသည်းတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေး...."

သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဟေးကော်က သူ့ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီး နတ်ဆိုးမီးချောင်းကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များက တစ္ဆေနတ်ဘုရားကို လောင်ကျွမ်းသွားစေပြီး ခဏတာအတွင်း ပြာကျသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်တမ်းကောက်ယူပြီး မြေပုံတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်​ကြည့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို သစ်သားတွန်းလှည်းထဲမှ ထုတ်ယူပြီး ကိုင်ထားလိုက်ရာ တောင်များနှင့် မြစ်များ၏ မြေပုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ နှိုင်းယှဥ်ကြည့်ပြီးနောက် စိမ့်ရဲ့တစ်ဖက်ကတောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါတော့ မ​ဟုတ်သေးဘူး... ဒီမှာ တောင်ကြီးတစ်ခု ထပ်ရှိသေးတယ် အသစ်ဖြစ်ရမယ် သွားကြရအောင်!"

သူက မြေပုံကို လှိမ့်ကာ သိမ်းလိုက်သည်။ ဟေးကော်က ဦးဆောင်ပြီး စိမ့်တွင်းထဲကို ခြေချ၍ တောင်ဘက်ကို ဦးတည်သွားကြသည်။ သစ်သားလှည်းဘီးများကလည်း လိမ့်ကာ ဟေးကော်နောက်ကနေ လိုက်ပြေး​လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေလင်းတတစ်ကောင်သည် သစ်သားလှည်းကို ကျော်တက်ကာ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏အတောင်ပံများကို ခေါက်ကာ လှည်းပေါ်မှာ တပ်ဆင်ထားသော ထီးတစ်လတ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လှည်းဆီကနေ လက်တစ်ဖက် ထွက်လာပြီး ထီးခေါင်မိုးကို ဖွင့်ကာ ထီးကို ကိုင်ထားလိုက်၏။ လှည်းပေါ်၌ အမွှေးတိုင် အနည်းငယ်ထွန်းညှိကာ အရှိန်မြှင့်သွားပြီး ဟေးကော်ကို ဖမ်းမိတော့သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် သစ်သားလှေပေါ် ရောက်ရှိလာပြီး လှည့်ပတ်သွားကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ နှစ်နာရီသုံးနာရီလောက် ကြာတော့ အလင်းတန်းတွေက ညကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ကလေးကောင်းကင်ဝိညာဉ်မီးပုံးကို ထမ်းကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာကြသည်။ လှေပေါ်ရှိ တစ္ဆေတမန်များသည် လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိကာ ငရဲနတ်၊ နွားခေါင်းတစ္ဆေနှင့် မြင်းမျက်နှာတစ္ဆေ မျိုးနွယ်များမှ ဆင်းသက်လာလေ့ရှိသည်။ လူအနည်းငယ်သည် ၎င်းတို့၏ မူလဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာကြပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရုပ်သဏ္ဌာန်တွေက ပြတ်သားစွာ ကင်းမဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဖုန့်ယန်အိမ်တော်၏ ထောင့်တိုင်းကို မီးအိမ်များဖြင့် လင်းထိန်စေပြီး သရဲတစ္ဆေများကိုဖမ်းကာ စစ်ဆေး မေးမြန်း​​နေကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စစ်မြေပြင်ကို စူးစမ်းလေ့လာကြသည်။

အရိုးစု နဂါးလေးကောင် ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီး ဆိတ်ချို ကောင်းကင်ဝိညာဉ်မီးအိမ် ပါသည့် ရထားလုံးကို ဆွဲထုတ်လာ၏။ ချက်ချင်းပင် လူသားတစ္ဆေတမန် တစ်ဦးသည် ပြတင်းပေါက်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာရာ တစ္ဆေတမန်က ၎င်းတို့၏ တွေ့ရှိချက်များကို စီးနင်းသူအား သတင်းပို့လိုက်သည်။

ရထားလုံးပေါ်ရှိလူသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဝိညာဥ် အခြေအနေတွင်ရှိသော်လည်း ထူးခြားသော စွမ်းအားကိုစုဆောင်းပြီး ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်အသစ်ကိုဖန်တီးရန် အမွှေးနံ့သာစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဤထူးကဲသော စွမ်းအားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရုပ်ခန္ဓာထက် အစွမ်းထက်မှာ သေချာပါသည်။ ဤရွှေရောင်ကိုယ်ထည်များသည် အသားနှင့် ယှဉ်လျှင် ချို့တဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အစားအစာကို အရသာမခံနိုင်သလို အနံ့လည်းမခံနိုင်ပေ။ မည်သည့်စားဖွယ်မဆို ဝါးစားဖယောင်းကဲ့သို့သာ အရသာရှိလိမ့်မည်။

"ရှမိသားစုရဲ့ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင် သေပြီ!"

ဝမ်းနည်း ပူဆွေးမှုတွေနဲ့ ကျော်လွှားပြီး သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ဆိုလေသည်။

"ရှမိသားစုရဲ့ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်ကို ဘယ်သူသတ်တာလဲ... ငါတို့ အရှင်ဖုန့်ယန်​ကို ဘယ်သူသတ်တာလဲ... ဒီမုန်းတီးမှုက အဆုံးမရှိဘူး...ထျန်းကျယ်ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ရှာစမ်း!"

"လူကြီးမင်း... ဝိညာဉ်လည်း ပျောက်နေပါတယ်"

တစ္ဆေတမန်က ​ပြန်ပြော​လေသည်။

ဤလူသည် ဤမရဏနယ်မြေကို အုပ်ချုပ်သော မရဏတမန် ရှရှိုးတဲမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပါ။ ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူ့အမူအရာမှာ ပို၍ပင် မည်းမှောင်သွားလေသည်။

"ဝိညာဉ်​​ပျောက်​သွားပြီလား... ဘယ်အထိ​တောင် အငြိုးထား​နေတာလဲ...ငါ ကောင်းကင်ဘုံဖြစ်ဖြစ် ငရဲပြည်ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီလူကို ရှာတွေ့အောင် လုပ်မယ်!"

မကြာခင်မှာပဲ တစ္ဆေတမန် တော်တော်များများ ရှရှိုးတဲထံ သိုးထိန်းတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဆွဲခေါ်လာကြသည်။ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ငိုယိုနေသော တစ္ဆေက။

"လူကြီးမင်း... ယဉ်ယဥ်ကျေးကျေး မနှုတ်ဆက်နိုင်လို့ ခွင့်လွှတ်ပါ"

တစ္ဆေတမန်တစ်ယောက်က :"လူကြီးမင်း... သူက ကျိုင်းကောင်နည်းနည်း ဆုံးရှုံးပြီး ထောင်ချခံရလို့ သေဒဏ်က လွတ်သွားတာ... ကံကောင်းစွာနဲ့ လူသတ်တာကို သူ သိလိုက်တယ် အဲဒီလူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ လက်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်လို့ ထင်ရတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်တဲ့... သူ့မှာ ခွေးနက်တစ်ကောင်၊ သစ်သားလှည်းနဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်"

ရှရှိုးတဲ: "သစ်သားလှည်း၊ ခွေးနက်၊ အမျိုးသမီးနဲ့ ပညာရှင် လူငယ်ကို သတိထားဖို့ အနီးနားမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေတမန်များနဲ့ ပိုကြီးပြီး အနည်းစု မြစ်တွေဆီ သတင်းပို့ထားလိုက်..."

"အမိန့်အတိုင်းပါ!"

တစ္ဆေတမန်များသည် ၎င်းတို့၏ လှေပေါ်တက်ကာ ကြောက်စရာကောင်းသော လေပြင်းနှင့်အတူ ရွက်လွှင့်သွားခဲ့ကြသည်။

အရိုးနဂါးလေးကောင်သည်လည်း ရထားလုံးကို ဆွဲကာ ဖုန့်ယန်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သစ်သားလှည်းသည် ​ဟေး​ကော်နောက်သို့ လိုက်ကာ ကျယ်ပြောလှသော စိမ့်ကိုဖြတ်၍ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ တောင်ထွတ်တစ်ခုသည် ရေကန်၏အစွန်းတွင် ရပ်တည်နေပြီး ၎င်း၏ခြေရင်း၌ ရွာတစ်ရွာရှိသည်။ ရွာသားတွေ အသက်ရှင်နေသေးတာ အံ့သြစရာပင်။

ချန်ရှီ ရောက်လာသောအခါ မြို့၏ ကန့်ညောင်က တာအိုကျင့်​ကြံသူ ပုံစံဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ကိုးကွယ်ခံခဲ့ရပုံဖြင့် အ​မွှေးနုနု ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အမတတစ်ပါးပုံစံ ပေါက်သည်။ သူ၏ တန်ခိုးအာဏာသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဆိုးများစွာတို့၏ အလောင်းများသည်ပင် မြို့တစ်ဝိုက်တွင် ကြိုးဆွဲချ သေဆုံးသွားရသည်။

မြို့တွင်းရှိ ကျင့်​ကြံ​​သူများ၊ ပညာရှင်အားလုံးသည် ချန်ရှီတို့ကို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုရန် တားမြစ်ထားပြီး သူ့ကို သတိရှိရှိ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"မင်းတို့က ပညာရှင်မို့လို့ ငါ့အကြောင်းလည်း ကြားဖူး​လောက်တယ် ငါက လက်ရှိ ထိပ်တန်း ပညာရှင် ချန်ရှီပါ..."

ချန်ရှီက ကြင်နာသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ပညာရှင်တို့က ခေါင်းယမ်းကြသည်။ အမျိုးသမီး တစ်ဦးကလည်း ပြော၏။

"ကျွန်မ မကြားမိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဝင်ခွင့်မပေးဘူး ဒီနေ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ လူတွေက သရဲတစ္ဆေတွေထက်တောင် ပိုအန္တရာယ်များတယ်!"

ကျူးရှို့ချိုင်က ဘုံကျောင်းငယ်လေးမှ လွင့်ပျံလာကာ မနေနိုင်ဘဲ ဟစ်အော်တော့သည်။

"လက်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်ကိုတောင် မသိဘူးလား... ဒါတောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် စာပေ ပညာရှင်လို့ခေါ်ဖို့ ဘယ်လို​တွေတောင် သတ္တိရှိ​နေတာလဲ!"

"တစ္ဆေ!"

ပညာရှင်များလည်း အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်စာလုံးများကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ချန်ရှီရဲ့ ရောင်ဝါကလည်း တစ်ဖျပ်ဖျပ် ထွက်နေသည်။ သူ့အတွက် ဒါဟာ တုန်လှုပ်ရုံမျှသာ ဖြစ်ပေမယ့် ပညာရှင်တွေ အတွက်တော့ ဒါဟာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး တုနှိုင်းမဲ့ပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကန့်ညောင်က ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်လောင်နေ၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး မရိုင်းစိုင်းပါနဲ့... ဒီကတာအိုမိတ်ဆွေကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ချန်ရှီ: "ဘာမှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်ပါဘူး ဒီတောင်ပေါ်မှာ ဘုံကျောင်း ရှိမရှိ မေးဖို့ လာခဲ့တာပါ"

ချန်ရှီ နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပြန်ပြောခဲ့သည်။

"ဒီတောင်က လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်ရက်က မြေပြင်ကနေ ရုတ်တရက်ထလာတာ... တကယ်တော့ တောင်ပေါ်မှာ ကျောက်စိမ်းဘုရင် လင်ကွမ်းမီးဘုံကျောင်း လို့ခေါ်တဲ့ ဘုံကျောင်းတစ်ခုရှိတယ်"