အမတပစ္စည်း၊ ယင်းယန် နေလလက်စွပ်

ချန်ရှီသည် အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို မှော်လက်နက်အဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ယခင်က အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် စွမ်းအင် အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ တောင်၊ မြစ်၊ ပြည်နယ်မြေပုံ၊ သို့မဟုတ် အပ်နှင်းထားသော နတ်ဘုရားများမပါလျှင် ၎င်းသည် ရိုးရိုးကျောက်စိမ်း အပိုင်းအစမှ ထွင်းထုထားသော သာမန်မှော်လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တောင်၊ မြစ်၊ ပြည်နယ်မြေပုံ၊ ဒေသအသီးသီး၏ နတ်ဘုရားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။

တော်ဝင်အာဏာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သောကြောင့် "တောင်များနှင့် မြစ်များ" သည် ပထဝီဝင် ရှုခင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး "နိုင်ငံတော်" သည် ၎င်းအတွင်း စပါးနှင့် ဒေသခံ နတ်ဘုရားများကို ရည်ညွှန်း​ပေသည်။

မြေယာနှင့် စပါးတို့သည် အသက်ရှင် ရပ်တည်ရေးအတွက် နယ်မြေနှင့် စားနပ်ရိက္ခာကို ကိုယ်စားပြုပြီး လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မရှိမဖြစ် အရေးပါလှသည်။ "တောင်၊ မြစ် နှင့် ပြည်နယ်မြေပုံ" သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ နယ်မြေနှင့် စားနပ်ရိက္ခာ ထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး မှတ်တမ်းတင်သည့် မှတ်တမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒါမှသာ တော်ဝင်အာဏာကို အမှန်တကယ် ကိုင်စွဲနိုင်မှာ ဖြစ်လေ၏။

စစ်မှန်သောဘုရင် ကွယ်လွန်ချိန်မှစ၍ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို ရှီးကျင်းမှာ ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း တောင်၊ မြစ်နှင့် ပြည်နယ်မြေပုံတို့ ကင်းမဲ့သောကြောင့် ၎င်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခွံအချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး တိကျစွာ အသုံးနည်းပါသည်။

ယခုအခါ ချန်ရှီသည် တောင်၊ မြစ်၊ ပြည်နယ်မြေပုံဖြင့် ပြည်နယ်လေးခုကို လင်းထိန်သွား​စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်လေးခု၏ စွမ်းအားသည် တံဆိပ်တုံး ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို ကွဲလွဲစေသည်။ ကျုံးဝူဝမ့်ရဲ့အကွာအဝေး အတွင်းက ကောင်းကင်ဟာ တံဆိပ်တုံး ရှိရာ အရွယ်အစားအထိ ကျုံ့သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ကြီးက သူ့အပေါ်ကို ဖိချလိုက်၏။

နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏အမြင် နယ်ပယ်တွင် တံဆိပ်တုံးသည် ပို၍ကြီးမားလာပြီး သူ့အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို ပြည့်သွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်သော ဘုရင်၏ တန်ခိုးဖြစ်သည်။

ကျုံးဝူဝမ့် အမူအရာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့နားမှ ချည်နှောင်ထားသော နားကပ်က ရုတ်တရက် လွင့်ပျံသွားပြီး ၎င်း၏ နေအကွက်က တောက်ပလာသည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်သို့ လျှံတက်နေသော နေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လခြမ်းဘက်က လအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နေနှင့်လ ရောယှက်နေပြီး ယင်နှင့်ယန်သည် အဆုံးမရှိသော ဖြာထွက်ကာ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို ခုခံထား၏။

ဤနားကပ်သည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း ပထမဆုံး ထွက်ခွာသည့်အခါက ပေးခဲ့သော သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်ကာ သူ့ဆရာသခင်နှင့်အတူ ခရီးထွက်စဉ် အမတအလောင်းမှ တွေ့ရှိခဲ့သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နားကပ်သည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသဖြင့် မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ နားမလည်နိုင်သော ကျင့်ကြံမှုရှိသူ သူ့ဆရာပင်လျှင် နားကပ်မှ ထွက်လာသော ဤယင်းယန် စွမ်းအင်များကို အကြိမ်ကြိမ် တွန်းလှန်ခံခဲ့ရသည်။

ကျုံးဝူဝမ့်သာလျှင် နားကပ်ပုံစံများ၏ ပရိယာယ်များကို ပိုင်းခြားသိမြင်ကာ သန့်စင်သည့် နည်းလမ်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အေးအေးဆေးဆေး သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဘယ်ဘက်နားတွင် နားကပ်ကို နေ့စဉ် အဆင်တန်ဆာအဖြစ် တပ်ထားကာ အန္တရာယ်ဖြစ်ချိန်တွင် အကာအကွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့အဖြစ် သုံးခဲ့သည်။

သေးငယ်သော်လည်း စွမ်းအားက အလွန်ကြီးမားတာကြောင့် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများစွာကို ဖြတ်ကျော်စေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖေ့၊ ယန်နှင့် ကုမိသားစုများမှ ဘိုးဘေးများက သူ့ကိုသတ်ဖို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ခွန်အားများက အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားနှင့်ပင် ကြိမ်ဖန်များစွာ ထိုးနှက်ခံခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ယင်းယန် နေလလက်စွပ်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် သေခြင်းတရားမှ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာကတော့ ဒီတစ်ကြိမ် ချန်ရှီနဲ့တွေ့တဲ့အခါ နေလလက်စွပ်ကို ထပ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ရလိမ့်မယ်ဟုပင်။

ယင်နဲ့ယန် စွမ်းအင်များသည် ကြီးမားသော နေနှင့် လခြမ်းကို မောင်းထုတ်ကာ မြင့်သထက် မြင့်လာသည်။ သူတို့၏စီးဆင်းမှုသည် တောင်များ၊ မြစ်များ၊ ရေကန်များနှင့် ကျယ်ပြန့်သောလွင်ပြင်များ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းကို မထင်မှတ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရတနာက ပို၍ အားကောင်းလာသည်။ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် နေနှင့်လက ငြိမ်းသွား၏။ ကြီးမားသော နေနှင့် တောက်ပသောလသည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားကာ ယင်းနဲ့ယန် စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကမ္ဘာကြီးကလည်း ပြိုလဲပျက်သုဉ်းသွားသည်။

ဤအမတရတနာသည် ကျုံးဝူဝမ့်၏ နားဘေးမှ ဖြတ်ကာ ရွှေဖြူရောင် အလင်းတန်းနှစ်စင်းဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျုံးဝူဝမ့်သည် ယင်းယန် နေလလက်စွပ်တို့ကြောင့် ဒဏ်ရာများ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စီးဆင်းသွားသည်။

ကျေးဇူးတင်စရာက နတ်ကွန်းအတွင်းရှိ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားသည် သူ့ကို မပေါက်ကွဲအောင် ကာကွယ်ပေးထားခဲ့၏။

အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးနှင့် ယင်းယန်နေလလက်စွပ်တို့ တိုက်မိသွားရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ထူးဆန်းသည့် ပြောင်းလဲမှုကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျုံးဝူဝမ့်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းရယူပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သူ့ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ အသုံးမဝင်တော့တဲ့အတွက် ချင်းဟဲမြို့မှာ ပုန်းနေခဲ့၏။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော ဒဏ်ရာများသည် ချန်ရှီနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရာမှ ပြန်လည် ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသာ ချန်ရှီကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေပါက အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားနိုင်ပြန်သည်။

သူသည် မြေနေရာလွတ် လေ့ကျင့်သူ ဖြစ်တာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြတ်သန်းသွားလာကာ မြေကြီးထဲကလည်း ဘယ်နေရာကမဆို လွတ်မြောက်နိုင်စေမည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ လုံခြုံသောနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ၎င်းတို့သည် မြေကြီးမှ လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သူ မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ထွက်ပြေးတော့မည့် အခိုက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်င မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ပုံရိပ်က ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာ၏။

"ကောင်းကင်အသွင်ပြောင်း! မြေကြီးက ကောင်းကင်ဖြစ်စေ!"

ကျုံးဝူဝမ့် ငြိမ်သက်နေပြီး မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ ကောင်းကင်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ချိုးဖျက်ကာ မီးတောက်တစ်ခုဖြင့် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

မီးနေရာလွတ် သုံးကာ မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီသော အကွာအဝေး သို့မဟုတ် သောင်းချီသော အကွာအဝေးများအထိ ပြေးထွက်သွားသည်။ မီးလောင်တဲ့နေရာတိုင်း ကျင့်ကြံသူက လွတ်မြောက်နိုင်ပါ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် မီးနေရာလွတ် အခြေအနေကို ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချန်ရှီ အနားရှိ မီးလုံးကြီးတစ်ခုထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာခဲ့မိသည်။

ထို့ကြောင့် ရလဒ်က ချန်ရှီ၏ ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ချန်ရှီက သူ့လက်ချောင်းတွေကို ဓားသွားတွေအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဓားစွမ်းအင်က သူ့နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ကျုံးဝူဝမ့်သည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှ ထွက်လာသော ဓားစွမ်းအင်ကို ရှောင်ရှားရင်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ချန်ရှီရဲ့ အခြားလက်တစ်ဖက်က သူ့လည်ချောင်းကို ရောက်ရှိလာပြီး သူ့လည်မျိုကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လည်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့၏။

ကျုံးဝူဝမ့်၏ လည်ချောင်းများ တင်းမာလာပြီး လည်ချောင်းထဲရှိ ကြွက်သားများက တုန်ခါလာကာ ထိုလက်ငါးချောင်းကို အဝေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီက သူ့ပေါင်ခြံကို ပျံသန်းကန်သွင်းလိုက်သည်။ ကျုံးဝူဝမ့် ရှောင်ရင်း ချန်ရှီ၏ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးနှက်မှုမှ ရှောင်လွှဲရန် ခေါင်းကို စောင်းထားလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရစဥ် သူ့မျက်လုံးတွေဆီ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာလုနီးပါး ဖြစ်သွား​တော့သည်။ ချန်ရှီသည် သူ၏ အရေးကြီးသော နေရာကို ထိုးနှက်မည့်အစား ဒဏ်ရာထဲသို့ လက်နှစ်ချောင်း ထိုးဖောက်ကာ သူ့အသားစများကို ဆွဲထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကျုံးဝူဝမ့် ချက်ချင်းပင် ရေထဲမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ရေလွှမ်းမိုးမှု ပေါ်လာ​ပြန်သည်။ သူ ပြေးထွက်လာပြီးနောက် ဓားအလင်းတွေက တစ်၊ နှစ်စင်း၊ လေးစင်း၊ ရှစ်စင်း စသဖြင့် ပြေးလိုက်လာသည်။

လူနှစ်ယောက် ရေပြင်ပေါ် ခုန်တက်လိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေကလည်း သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တဟုန်ထိုး တောက်လောင်နေကာ လေချွန်သံနဲ့အတူ ကခုန်နေခဲ့ကြသည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် ချန်ရှီ၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ချိုင်းကြား၊ တံတောင်ဆစ်အောက်နှင့် နောက်ကျောအောက်ရှိ လျှို့ဝှက်နေရာများကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီနံဘေးက စာလုံးများသည် ကျုံးဝူဝမ့်၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ကာရံထားပြီး သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို အကာအကွယ်ပေးထားသဖြင့် ကျုံးဝူဝမ့်ကို စိတ်ရှုပ်သွားစေသည်။

ကျုံးဝူဝမ့်လည်း မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ ဓားစွမ်းအင်အားလုံးကို ထိန်းညှိပေးပြီး လွတ်မြောက်ရန် လျှပ်စီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း လွတ်နိုင်မှာလား?"

ချန်ရှီ သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးတစ်စင်း ဆင်းသက်လာပြီး ကျုံးဝူဝမ့် ပြေးသွားသော ထိုနေရာသို့ ပစ်ခတ်လေ၏။

ချန်ရှီ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာကာ နှစ်ယောက်သား အနီးကပ် တိုက်ပွဲဝင်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကလည်း အရှိန်မြှင့်လာသည်။ ချန်ရှီ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် သူ၏ အရေးကြီးသော အချက်များကို ပစ်မှတ်မထားတော့ဘဲ သူ့ဒဏ်ရာများကိုသာ ဖောက်ထုတ်​နေ​တော့သည်။

ကျုံးဝူဝမ့်က အရေးပါသော အချက်များကို အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားအဖြစ် ပြုပြင်ထား၏။ သို့သော် သူ့ခံစစ်သည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများသည် ယန်၊ ကုနှင့် ဖေ့မိသားစုက ဘိုးဘေးများမှ တွေ့ရှိခဲ့သော အားနည်းချက်များ ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ကျုံးဝူဝမ့် အတွက်လည်း အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။ ချန်ရှီသည် ဒဏ်ရာတိုင်းကို ငါးကြိမ် ၊ ခြောက်ကြိမ်နီးပါး တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အချို့ကို လက်ချောင်းများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် တူးဖော်ကာ သူ့အသားနှင့် အကြောများတောင် စုတ်ပြဲသွားပုံရသည်။

ဒီလိုပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲပုံစံကို သူ ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပါပဲ။ ဤကဲ့သို့ လျင်မြန်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့မှော်ပညာကို ထုတ်လွှတ်ရန် အချိန်မရှိစေဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် တွန်းအားသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"မလွတ်နိုင်ရင် ဒီမှာပဲသေမှာ!"

ဒါကို သူတွေးပြီးတာနဲ့ သူ့မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံသည် သူ့နားထဲသို့ နှံ့နှံ့စပ်စပ် ရိုက်ခတ်ကာ ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီး မိုးကြိုးများလည်း ကျလာသည်။

ကျုံးဝူဝမ့်သည် အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးကြောင်း၏ နောက်တွင် မလွတ်မြောက်မီ နောက်တချက်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

"ချန်ရှီ... ငါ့ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာတဲ့အထိ စောင့်စမ်းပါ.. ငါ့မှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးရင် ငါတို့ ထပ်တိုက်မယ်!"

လင်ကျိုး လွင်ပြင်ကျယ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ အဆက်မပြတ် ရွာချပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ ချက်ချင်းတွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ကျိုးမြို့၌ ဘိုးဘေး သုံးဦးဖြစ်သည့် ယန်ဝေကျုံး၊ ကုထုံနှင့် ဖေ့ကျစ်ချုံတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်ချည်း သတိပြုမိကြပြီး အသီးသီး ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးကြောင်းများဆီကို ပြေးလိုက်ကြသည်။

"ငါတို့မင်းကိုတွေ့ပြီ!"

အကြီးအကဲ သုံးဦးလုံး ပြေးထွက်လာကုန်ကြသည်။

ကျုံးဝူဝမ့် အသက်ရှုသွင်းရင်း မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပြေးပြီးနောက် လင်ကျိုး ပြည်နယ်မှ လွတ်မြောက်လာကာ ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အမတအလားနီးပါးရှိသော ရောင်ဝါသုံးခုကို အာရုံခံမိပါ၏။ သူတို့ သူ့ကိုလိုက်ရှာ​နေသည်။ မိသားစုသုံးစု၏ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ရမည်ဟု ထင်သောကြောင့် သူ့လွတ်မြောက်ရေး နည်းလမ်းကို မပြောင်းလဲပါက အသတ်ခံရလိမ့်မည်။

သူသည် မတူညီသော လွတ်မြောက်နည်းများစွာကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထန်ကျိုး ပြည်နယ်၊ ထို့နောက် မန့်ကျိုး ပြည်နယ်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိုင်ပေါင်းတစ်သိန်းကျော် လွှမ်းခြုံထားသော ကျွိကျိုး ပြည်နယ်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မှ သူသည် အသက်ကြီးသော အမတသတ္တဝါသုံးပါးကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျုံးဝူဝမ့် သူ့ပုံစံကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း၊ သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရခဲ့ပေမယ့် ချန်ရှီက ဘုရင်ကျန်းခေတ်က တန်ခိုးအကြီးဆုံး အမတလက်နက်ကို သုံးခဲ့တယ်... အမတ အကောင်သုံးကောင် လက်ထဲကတောင်မှ ငါ လွတ်မြောက်နိုင်သေးတယ်... ဒီဒဏ်ရာတွေကို ကုသပြီး အားနည်းချက်တွေကို ဖယ်ရှားပြီးတာနဲ့ အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်!"

သူ၏ဒဏ်ရာတစ်ခုစီသည် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်အသိဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပုံမှန်အတိုင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မိသားစုသုံးစု၏ ဘိုးဘေးများသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူနှင့် တိုက်ပွဲများတွင် သူတို့သည် ဤချို့ယွင်းချက်များအား အပြင်းအထန် ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ကျုံးဝူဝမ့်လည်း ထိုအားနည်းချက်များကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သူ၏ နည်းစနစ်များနှင့် စွမ်းရည်များကို ပြုပြင်နိုင်ကာ ၎င်းတို့ကို ပြီးပြည့်စုံစေသည်အထိ ပိုမိုတိုးတက် ကောင်းမွန်လာ​အောင် လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

ဆိုလိုတာက အမတတောင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး မိသားစု ဆယ့်သုံးစုမှ သခင်များက သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အောင်မြင်မှုများ ရရှိရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံမှု လမ်းကြောင်းပေါ်က နည်းလမ်းသစ်၏ ပထမဆုံး အမတဖြစ်လာရန် အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်မှု ရှိထားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့​စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှ ပူလောင်သောဝေဒနာကိုသာ စတင်ခံစားလာရသည်။

ချန်ရှီဆီကလည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် ခံခဲ့ရသည်။ ကျင့်ကြံမှု နှင့် ခွန်အားပိုင်းအရ ချန်ရှီက သူ့လောက်တောင် မဟုတ်သော်လည်း ထိုဒဏ်ရာများကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခဲ့သည်။

"ကလေးပညာရှင်... ဒါက မင်းငါ့ကို ဒီတစ်သက်မှာ ထိခိုက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ"

ကျုံးဝူဝမ့် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘယ်ဘက်နားတွင် ရုတ်တရက် နာကျင်လာသည်။ ၎င်းကို လှမ်းထိမိလိုက်စဥ် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးခဲသွား​တော့သည်။ သူ ယင်းယန်နေလလက်စွပ်ကို မသိမ်းခဲ့ရပေ။

ထိုအမတ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းသည် သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဒါတင်မကသေး ယင်းယန်နေလလက်စွပ်နှင့်အတူ သူ့ဘယ်ဘက်နားရွက်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ့ဘယ်ဘက်နားက အသားတစ်စ ပျောက်နေ၏။

ကျုံးဝူဝမ့်သည် လျှပ်စီးကြောင်းတွေကြားက မလွတ်မြောက်မီ နှစ်ယောက်ကြား အနီးကပ်တိုက်ပွဲကို သတိရကာ မှုန်ဝါးဝါးနှင့် တောက်ပမှုကြားသို့ ပြောင်းသွားသည်။ ချန်ရှီ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လွတ်သွားစဥ် တစ်ဖက်လူက သူ၏ ဘယ်ဘက်နားရွက်ကို စိုက်​​ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ့နဖူးပေါ် ချွေးစတွေ ဖုံးလာတော့သည်။ ချန်ရှီ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လက်လွတ်မခံဘဲ သူ့နားကပ်နှင့် နားရွက်ကို ဆုတ်ဖြဲရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

ချင်းဟဲမြို့ အပြင်ဘက်တွင်တော့ ချန်ရှီ ဆက်မလိုက်ခဲ့ပါ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်​ကြံမှု အဆင့်နဲ့ဆို လိုက်မမီနိုင်မှန်း သိပါသည်။

ကျူးရှို့ချိုင် ဒဏ်ရာများ ကုသ​နေကာ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်လည်း ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို တောင်းဆိုခြင်းသည် သူတို့ကို ဒဏ်ရာများကိုလည်း ပိုမိုဆိုးရွားစေမည်ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်သည်နှင့် ထိုအထဲတွင် အသွေးအသားများ တဆတ်ဆတ် တုန်နေတာကို တွေ့ရလေ၏။ ဤလက်ချောင်းအရွယ် အသွေးအသားစိုင်သည် ကျုံးဝူဝမ့်၏ ဘယ်ဘက်နားရွက်သာ ဖြစ်သည်။ အမတ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဖြစ်သည့် ယင်းယန်နေလလက်စွပ်ကို ၎င်းအောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသည်။

ချန်ရှီ နားရွက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ပြီး ယင်းယန်နေလလက်စွပ်ကိုတော့ ကောက်ယူလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ပြုံး၍။

"ဒီရတနာနဲ့ ယင်းယန် သန့်စင်လိုက်ရင် အလောင်းနတ်သုံးကောင်က ပြဿနာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"